Esta tarde pasé en una vieja ciudad por delante de un viejo edificio con un escaparate lleno de perolas vacías, moldes de roscón, trozos de arneses, neumáticos para hielo, marcos para fotos sin foto, pantallas para lámparas sin lámpara y otros desechos, sombra y telarañas.
En el cristal, sin embargo, inesperada y felizmente, me veo a mí mismo en colores más vivos que los trastos expuestos y, ante mi sorpresa, andando en una actitud semiencorvada.
Eché los hombros hacia atrás, saqué pecho como les ... (ver texto completo)
Mira Pachi, los militares, en activo o en la Reserva, tenemos más o menos graduación. Pero esa graduación tiene vigencia en el entorno militar. Fuera del cuartel y su entorno
el respeto que me debe tener a mí, o a un Tte. Coronel, el apreciado amigo Zé es el mismo que yo le tengo que tener a él. Ni más ni menos.
¿O estaría mejor que todo el mundo se cuadrara en el bar del pueblo cada vez que entro yo a tomar café? A mí, por supuesto, que me trate todo el mundo como a un compadre.
La próstata te trae aplatanado a ti "listillo bocazas"
el que se pica ajos come. porque tanto malestar en su corazón, sea mas elocuente y cuente ante los foreros, porque su desazón.
amigo en cada momento hay que saber estar a la altura de las circunstancias.
con el tiempo todo se sabe, y con el tiempo todo se olvida y deshace.
le tendi mi mano, y paga con otro improprerio y mas encima sin venir a cuento.
cuando la persona que recibe un favor no lo sabe entender, puede ser causa de problemas, al interpretar como derecho lo que se le da por liberalidad.
por ... (ver texto completo)
O Pita, Pitiña, Pita, más como me fixeste emocionar, que tempos pra tornar a recordar, ahora que pasarin os anos tahún rapidos, como nos cambiaron los tempos, tú a estudiar y eu sempre a traballar, más mira por donde nos tornamos a encontrar, haber se pro brahún facemos unha xuntanza donde istemos tudos, tudas y algún que se agregue aunque sexa perigrino, quero decer dos que facen o camiño do sinor Santiago.

Unha aperta.
Conmovedora a vosa historia. Nesta vida as cousas non son como empezan, son como acaban.

A Rosaura tiña a outra noite a mesa posta para a cea e esperaba polo Rosendo.
Xa lle estaba tardando e empezáballe a proer o picor do mosqueo. Colle o teléfono e chamao.
-Onde estás, nos veis a hora que é? –pregúntalle un chisco alterada.
- Bueno -contestalle o Rosendo inchando o peito -acórdaste desa xoiería nova que abriron fai pouco, onde vimos o outro día aquel anel que tanto che gustou...?
-Siii... ... (ver texto completo)
Dice que é un sinor que vai o doutore en Madride,-Doutore ¿Como se encuetra sinore?, más béin normale, bou comendo coisas a plancha, nada de grasas, normale,é de exercicio, bueno ando unha hora diaria, a veces que ando na cibrisqueta, bueno normale,-doutore y de facer el amor unha vez ou duas al mes, bueno normale, doutore, de normal nada, a sua idade debía facer duas veces ou tres a simana, e que fago eu y sahún más viexo que o sinor, claro voçe normale por ser médico aquí en Madride, más eu sahún ... (ver texto completo)
Apreciado amigo Zé: Tú crees que está bien lo que cuentas en el foro con relación al cura, creo que no debías contar estas cosas, aunque sean verdad que han pasado, debes escribir en castellano, no ves que de lo contrario la gente te ignora, más los tenientes coroneles que te diriges a ellos como si fuesen compadres.
Un cordial saludo.
Gracias, Zé, por tus bellas palabras.
Oye, ¿no te parece que el último verso, ése que "fica" un poco apartado, no desentona un poco en el poema?
Miña santa Pita Moñuda,
¿Con quén te hei de comparare?
Como ti non vin ningunha
nin na terra nin no mare.

Coma ti Santa bendita
tan garrida e tan preciosa,
nin brilou ningunha estrela,
nin se abren ningunha rosa.
... (ver texto completo)
El abuelo Santiago y sus amores; dos de ellos son los que mas recuerdo; la Macarena y la Amarela; el otro era Yo. En mi mente hay recuerdos e imagenes de tiempos idos, es curioso, cuando los años se me han ido acumulando, aparecen estos recuerdos como si quisieran acercarme a los años del abuelo; a 62 años en el tiempo y miles de kilometros en el planeta; como si quisieran fundirse; tiempo y distancia, seis años tendria cuan el canto del carro me decia que el abuelo llegaba de la faena realizada, ... (ver texto completo)
El Zé das Carvalhas y yo fuimos a la misma escuela mixta cuando niños muy pequeños, si bien él probablemente fue muy poco, porque sus padres lo necesitaban en casa para ir con el ganado.
Cuando yo tenía 7 años, mi madre se casó con un guardia de Lubián, y entonces dejé la escuela de Moimenta, y tuve que aprender el español en la Escuela de Niñas de Lubián, con Doña Petronila. A los 11 años ingresé interna en un Colegio de Monjas en Zamora.
Un verano de aquellos en Lubián, siendo yo una chiquilla ... (ver texto completo)
O Pita, Pitiña, Pita, más como me fixeste emocionar, que tempos pra tornar a recordar, ahora que pasarin os anos tahún rapidos, como nos cambiaron los tempos, tú a estudiar y eu sempre a traballar, más mira por donde nos tornamos a encontrar, haber se pro brahún facemos unha xuntanza donde istemos tudos, tudas y algún que se agregue aunque sexa perigrino, quero decer dos que facen o camiño do sinor Santiago.

Unha aperta.
Raphael, yo soy aquel, bueno apreciado amigo, te descubri, porque distes pistas muy faciles, por ejemplo: Amador te acuerdas con el coche yo te saque, etc, etc. Despues, dijistes pase mucho tiempo con vosotros en el chinchimoni en Verano. Yo claro hice una autoeliminación, por ejemplo el Bruto, no maneja el ordenador y yo creo que ni le gusta, mi primo, discreto y no se mete en esto, el otro, igual, el Relojero lo mismo, el del cartero mira para el ordenador y no se si sale con algun seudonimo, bueno ... (ver texto completo)
La próstata te trae aplatanado a ti "listillo bocazas"
Raphael, yo soy aquel, bueno apreciado amigo, te descubri, porque distes pistas muy faciles, por ejemplo: Amador te acuerdas con el coche yo te saque, etc, etc. Despues, dijistes pase mucho tiempo con vosotros en el chinchimoni en Verano. Yo claro hice una autoeliminación, por ejemplo el Bruto, no maneja el ordenador y yo creo que ni le gusta, mi primo, discreto y no se mete en esto, el otro, igual, el Relojero lo mismo, el del cartero mira para el ordenador y no se si sale con algun seudonimo, bueno ... (ver texto completo)
Amigo Manuele, nahún presumas de que sabes, que nahún te enteras da mitade, que decis de atar cabos, tu sabes o que é iso, eu ssín por que de feito los atei, de novo fumos as cereixes, había un sinor que se decia ser cabo, se vei que na milia fora cabo esquina, totale que como o cerexal era de él, viña pra nos zoupar más nos eramos más y lo atamos al cereixal.

Unha aperta.
Amigo Manolo: Eso es lo más bonito del mundo, estar en familia, con los nietos, yo los estoy eperando, seguro que el primero, viene con los Reyes Magos, a primeros de enero.
Esto del trabajo, lo veo muy negro para la juventud, esperemos de con las medidas que ha tomado el gobierno, mejorarán, pero no muy pronto, yo tengo pareja (hija e hijo) los dos están colocados, uno en medico en la Residencia Sanitaria y ella es farmaceutica, en la Seguridad Social, pero caen los castillos grandes igual que ... (ver texto completo)
Amigo Chicho, te va encantar ser abuelo, no te puedes imaginar lo bonito que es ver una sonrisa de uno de tu sangre. Espero que salga todo bien y que lo disfrutes muchos años como yo lo estoy haciendo. Que casualidad yo tengo chico y chica y Laura ha sido la que me trajo estos nietos tan bonitos, ahora tenemos uno de siete meses, hoy precisamente he estado dandole una papilla de frutas y no veas como traga el amigo, se llama "Bruno" el mayor "Jan" y la del medio de 3 años "Cloe" la verdad que estoy ... (ver texto completo)
Raphael, yo soy aquel, bueno apreciado amigo, te descubri, porque distes pistas muy faciles, por ejemplo: Amador te acuerdas con el coche yo te saque, etc, etc. Despues, dijistes pase mucho tiempo con vosotros en el chinchimoni en Verano. Yo claro hice una autoeliminación, por ejemplo el Bruto, no maneja el ordenador y yo creo que ni le gusta, mi primo, discreto y no se mete en esto, el otro, igual, el Relojero lo mismo, el del cartero mira para el ordenador y no se si sale con algun seudonimo, bueno ... (ver texto completo)
El Zé das Carvalhas y yo fuimos a la misma escuela mixta cuando niños muy pequeños, si bien él probablemente fue muy poco, porque sus padres lo necesitaban en casa para ir con el ganado.
Cuando yo tenía 7 años, mi madre se casó con un guardia de Lubián, y entonces dejé la escuela de Moimenta, y tuve que aprender el español en la Escuela de Niñas de Lubián, con Doña Petronila. A los 11 años ingresé interna en un Colegio de Monjas en Zamora.
Un verano de aquellos en Lubián, siendo yo una chiquilla ... (ver texto completo)
Barxés, esta poesía é puro sentimento. Este 25 ten muto talento. Seguro que ainda lembra a cara que puso a Sra. Pita cando lle dixo "cariña de rosa". Apertas.