Bueno, bueno. Creo que por aqueles tempos estaba no Cerro Muriano, de Capitán, o meu cuñado Gabriel Castilla Bosch. E penso que tamén estaba Nicolás Puertas del Mercado

Mira, no foro de a Gudiña, deixei unha reflexión respecto o dia dos difuntos. Os tempos cambian, o menos pra os que volvemos despois de 47 anos.

Si volves a ver a Roberto Rivero, pregúntalle, que seguro que conocía a Lisardo Nieves, anduvo por Ferrol, que foi párroco da Gudiña antes de ser Castrense, ou a Pablo de Pobla de Trives, ... (ver texto completo)
Bueno, pues ya he aparecido. Ante todo presentarme, mi nombre es Luis, y aunque no soy de Barxa sí lo era mi abuela materna. A ella casi no la conocí pues falleció cuando yo era muy pequeño, pero años después allá por los setentas, comencé a veranear en el pueblo con mi tía-abuela Rita. No puedo sino recordar con agrado aquellos veranos de calor, tardes de pesca en A Fervenza, paseos por el río, por A Ladeira, a veces hasta La Veiga, hasta el "marco" con Portugal... qué se yo. Lógicamente y teniendo ... (ver texto completo)
Te haré caso, querido Zé; pero a nuestra edad, si no contamos nuestras vidas, ¿qué contamos?
Al observarme cada amanecer el ensanchamiento sutil de mi maravilloso "derrière", siempre pienso... ¿para qué me sirve ya el pudor?

La libertad no vale nada, a no ser que se haga uso de ella. (Esto lo escribió Jean Paul Sartre)
Aprezada ex, nahún to dixen por male, lo que pasa que logo nos mal interpretan as nosas párabolas, más a nos debe dar igual, como tú béin dices citando o Xan Francés, un gran filósofo do siglo pasado, o que eu nahún tiña coñecemento que fora xastre, eu taméin istou de acordo coa última frase que dices, más le añadiría sempre que nahún se le falte al respeito a los demás.

Un abrazo.
Adorable ex, sempre me faces emocionar, parece que foi onte cuando ibamos collidos da mahún, quéin nos dera da quela, te recordarás cuando me dabas aquilas castañas asadas, que por certo eran piquenas, eu te decia as tuas sahún piquenas pero sabrosas, as da María sahún grandes más algunhas salen podres, Pitiña creo que nahún debiamos explicar tanto a nosa vida.

Un abrazo munto forte pra ti y unha aperta pro teu home.
Te haré caso, querido Zé; pero a nuestra edad, si no contamos nuestras vidas, ¿qué contamos?
Al observarme cada amanecer el ensanchamiento sutil de mi maravilloso "derrière", siempre pienso... ¿para qué me sirve ya el pudor?

La libertad no vale nada, a no ser que se haga uso de ella. (Esto lo escribió Jean Paul Sartre)
Amigo 252525, sigue escribiendo como lo has hecho desde.. por los 50 m..... así te entendemos mejor, tambien te lo indican en el foro del ayuntamiento al que pertenece tu pueblo.

Picos
Xixo, pero Xixo, nahún te derás conta que ia mellorando, ten enconta que co se esforza o padre Xosé teño de mellorar a forza, ahora con relazahún o que dices do meu pobo istás a situarlo male, más como persoha humana que creo que eres teñes tudo dereito do mundo mundiale a equivocarte, pois a min que o situes más en riba ou abaixo me da iguale. Sabes que te digo quedate con las dos locas tú eu nahún necesito nin unha, sobretudo a que andaba a midir a distancia da carretera co axente da autoridade, ... (ver texto completo)
Aprezada ex, tú nahún teñes posiblidades, desde el dia en que te vi descutiendo con el axente de la autoridade por los malditos 50 m. de la carretera, no te recuerdas que saliste por tv, además para mi que no sabía nada, fue unha grande sorpresa.
unha aperta.
Amigo 252525, sigue escribiendo como lo has hecho desde.. por los 50 m..... así te entendemos mejor, tambien te lo indican en el foro del ayuntamiento al que pertenece tu pueblo.

Picos
Gracias, Zé, por tus bellas palabras.
Oye, ¿no te parece que el último verso, ése que "fica" un poco apartado, no desentona un poco en el poema?
Aprezada ex, teñes razahún, pois o último verso desentona, más é verdade, que tia más cojunuda, colleo no bon sentido da párabola.
Un abrazo.
Apreciado amigo Zé: Tú crees que está bien lo que cuentas en el foro con relación al cura, creo que no debías contar estas cosas, aunque sean verdad que han pasado, debes escribir en castellano, no ves que de lo contrario la gente te ignora, más los tenientes coroneles que te diriges a ellos como si fuesen compadres.
Un cordial saludo.
Sinor Pachi, voçe pensa que eu sahún un neno, pois xa teño muntos anos como o sinor sabe, sempre istá Zé ísto nahún debes decirlo, mire el padre Xosé me puso dois dias de penitencia sin escreber, logo o sinor véin a decermo que eu debo facer, fodase co gaxo, xa istou xeu de que me digan o que teño que facer, meu Deus nahún sei como facer pra contentar a tudos. Eu le digo, que perdoe que en min nahún actuo de mala fe. Espero y desexo co sinor Camba nahún se infade con migo.
Unha aperta.
Mira Pachi, los militares, en activo o en la Reserva, tenemos más o menos graduación. Pero esa graduación tiene vigencia en el entorno militar. Fuera del cuartel y su entorno
el respeto que me debe tener a mí, o a un Tte. Coronel, el apreciado amigo Zé es el mismo que yo le tengo que tener a él. Ni más ni menos.
¿O estaría mejor que todo el mundo se cuadrara en el bar del pueblo cada vez que entro yo a tomar café? A mí, por supuesto, que me trate todo el mundo como a un compadre.
Sinor Telesforo Romerales, iste pachi si nahún fora que o conozco, además me parece buena persoha, le diría cuatro, sempre téin que decirme algo, claro él foi a iscola y sabe escreber béin el castellano, más a veces que creo que se pasa un chisquiño, claro él munto de igrexa, pensa que eu cuando contei o do sinor cura que o fixen por male, más a min acababan de contarmo y me resultou gracioso, referente o teniente coronele si nahún me contestou nahún foi por terme en olvido si nahún que o mellor dixo y eu pra que bou perder o tempo con iste obrero portugués, más nahún le ofendin en nada pra decir que o tratei como si fora unha comadre. ... (ver texto completo)
Conmovedora a vosa historia. Nesta vida as cousas non son como empezan, son como acaban.

A Rosaura tiña a outra noite a mesa posta para a cea e esperaba polo Rosendo.
Xa lle estaba tardando e empezáballe a proer o picor do mosqueo. Colle o teléfono e chamao.
-Onde estás, nos veis a hora que é? –pregúntalle un chisco alterada.
- Bueno -contestalle o Rosendo inchando o peito -acórdaste desa xoiería nova que abriron fai pouco, onde vimos o outro día aquel anel que tanto che gustou...?
-Siii... ... (ver texto completo)
Munto bon Gel, ahí, ahí istá a incunfundible Gel, sempre me faces reir, claro a Rosaura tiña o sentemento na posible xoia que le ia a levar o seu marido.
Unha aperta.
Che no se repartan tanto, porque lo mismo vuelvo con el 2525, aunque esta un poco viejito, le sacaremos provecho, ustedes los dos son muy infieles, pienso que nunca me tenia que enamorar tanto de dos golfos. Pero pensandolo bien y mirando para atras, que buenos estan los dos, creo que tenemos que hacer un trio, como los Panchos, yo canto y ustedes se tocan la Gaita. Hasta mañana, amores
Aprezada ex, tú nahún teñes posiblidades, desde el dia en que te vi descutiendo con el axente de la autoridade por los malditos 50 m. de la carretera, no te recuerdas que saliste por tv, además para mi que no sabía nada, fue unha grande sorpresa.
unha aperta.
He aquí, amigos del foro, nuestra foto: Zé das Carvalhas y una servidora.
Ambos fuimos a la misma escuela en Portugal, y ambos jugábamos al hermoso juego de ser los niños de la señal de tráfico que anunciaba nuestra escuela.
Los tiempos han cambiado tanto en 57 años...
Nosotros tenemos otras células y otro aspecto. Nuestra Escuela es el Hogar de los "Reforfados" de la aldea, y aquellos dos tiernos infantes de la señal se han transformado en estos seres semidecrépitos de este nuevo y sorprendente ... (ver texto completo)
Adorable ex, sempre me faces emocionar, parece que foi onte cuando ibamos collidos da mahún, quéin nos dera da quela, te recordarás cuando me dabas aquilas castañas asadas, que por certo eran piquenas, eu te decia as tuas sahún piquenas pero sabrosas, as da María sahún grandes más algunhas salen podres, Pitiña creo que nahún debiamos explicar tanto a nosa vida.

Un abrazo munto forte pra ti y unha aperta pro teu home.
Claro la Loca del Tango se los queda todos para ella, ansiosa, por lo menos comparte y hacemos cuatro en la misma cama. Parece mentira con lo bien que me he portado con ella. En Madrid yo fui la que la hice triunfar y ahora se me queda con los dos, por lo menos dame al Chicho que ya se que es insaciable y podemos pasar dias de cuple juntos.
Besos
Che no se repartan tanto, porque lo mismo vuelvo con el 2525, aunque esta un poco viejito, le sacaremos provecho, ustedes los dos son muy infieles, pienso que nunca me tenia que enamorar tanto de dos golfos. Pero pensandolo bien y mirando para atras, que buenos estan los dos, creo que tenemos que hacer un trio, como los Panchos, yo canto y ustedes se tocan la Gaita. Hasta mañana, amores
DON MANUEL VARELA; Termino de llegar de arbitrar un gran partido de futbol algo asi como un R MADRID--BARCELONA y sin problemas.... y veo que tienes instinto policial, por que me has pillado casi a la primera de cambio, ya me contaras por que te diste cuenta, por que yó solo le digo quien soy a la TOLA DEL TANGA, y dile a CHICHO que no se cele por que yó a la del TANGA solo la quiero para un rato... para tocarla (para tocarla con mi GAITA) luego el resto del tiempo es para CHICHO y que DIOS se la ... (ver texto completo)
Muy bien, yo soy aquel, como buenos foreros, nos la repartiremos de vez en cuando y así podemos cotar, la gaita, el clarinete, o las castañuelas....
¡Que gane el Madrid! Pero no me obligues a verlo

Pecos
He aquí, amigos del foro, nuestra foto: Zé das Carvalhas y una servidora.
Ambos fuimos a la misma escuela en Portugal, y ambos jugábamos al hermoso juego de ser los niños de la señal de tráfico que anunciaba nuestra escuela.
Los tiempos han cambiado tanto en 57 años...
Nosotros tenemos otras células y otro aspecto. Nuestra Escuela es el Hogar de los "Reforfados" de la aldea, y aquellos dos tiernos infantes de la señal se han transformado en estos seres semidecrépitos de este nuevo y sorprendente ... (ver texto completo)