Casa
Que lindos atardeceres de verano sobre el pueblo, olores a mieses cortadas, polvo de las patatas y de los caminos, cabzos e millo seco.
Recorda alguén o ver esta fotografía, cando nevaba? Entonces si que caían nevadas. Facíamos unhas bolas enormes que rolaban por a pista abaixo e rompían contra a cada do Chavea.Unha vez fixemos unha na curva do Tomate, tan grande que cando chegou o Mangana tuvo que parar pra desfacela e pasar...Dios mío, como disfrutávamos!
Hay un montón de fotos que no admiten comentarios, a vir si el que las pone puede ponerlas de nuevo, porque hay mucha gente que está deseando hablar de su barrio o sus recuerdos en este pueblo.
Aquí he dejado cuarenta comentarios de la escuela, pero no hay manera de que se mantengan, este foro deja mucho que desear, pronto tendremos una página propia para el pueblo.
No hay menera de que se mantengan los comentarios, así que o se mueve el admiistrador o ponemos las fotos en otros foros, que los hay y muy buenos.
Yo he ido a tomar parte de lo que me pertenecia..Las manzanas estaban sabrosisimas... Eso del fruto prohibido, , en aquella epoca era mas que realidad, , , Mi ultima aventura fue en 1972...Os dous ramos, ellos quizas se loes olvido, eu de eso non me esquezo non.
No entiendo la pregunta, de cuantos coches tenia? El valor de cualquier empresa o entidad no es lo material sino, el valor humano, eso es lo que no tiene precio. Yo no solo creo sino que estoy convencido, que no hay nada mas valuable que el capital humano de cada pueblo...nuestro pueblo se debe sentir orgulloso de su pueblo. Que viva nuestra gente. Bito.
Soy el andorrano recuerdos a todos tengo grandes recuerdos de hay.
Linda fotografia de nuestro pueblo, los que estamos lejos añoramos volver a verlo, sus holores, sus gentes, nuestros recuerdos...
Desde luego que no funciona nada bien este foro, habrá que ir pensando en otra alternativa. El administrador debe de estar de vacaciones.
Qué risas nos hemos echado cuando íbamos a las manzanas del Pedro, la verdad es que támpoco estaban tan buenas, pero valía la pena solamente por ver a alguna mearse de risa por las patas para abajo (literal).
Los últimos 4 comentarios que he enviado no se han reproducido, me imagino que hay más gente que le pasa lo mismo, a ver si el administrador hace el favor de revisar el sistema.
No me importan los coches que tenga, me importan los recuerdos que creo que es la base de este foro.
AY AY! por poco sale mi casiña!recuerdo mis agostos cuando llegaba con mis padres después de 6horas de viaje desde Vitoria (la carretera era horrorosa). Recuerdo pasar todo el viaje repitiendo "ya hemos llegado?". Sin embargo, cuando en Villadrey girábamos hacia la derecha y me encontraba con esta carretera no necesitaba respuesta. Ya estaba en casa, ya huele a pobiño...
Lonxe quedan aqueles mediodías que nos sentábamos a sombra, esperando que baixara o sol pra botar as vacas que non moscasen, e logo por a noite tomábamos o fresco nas portas, para non está o Tio Rafael, nin a familia da tía Sara, nin o tío Valente.nin tantos outros, pero ainda queda o pueblo, e mentres quede, quedará el recuerdo de los que se fueron, de los que construyeron este pueblo.