Ayer estuve por tu tierra, estuve en Marin y Bueu. Sigue en el mismo sitio y todo normal. Un saludo
Que casualidade onte estiven comendo en Bueo e paseando por a praia Loureiro cuns amigos de Bueo, e xa con denoite de volta pra Vigo.
Xosé animate a vir por estas terras a comer unhos peixiños de auga fria e non quente como é a do Mediterraneo.
Un saudo tod@s.
Queridos forer@s, hoy tengo que comunicaros que tengo una hija "superwoman". Mi hija Yolanda, ciega en un 85 por cien de ceguera, y vendedora del cupón de la ONCE, fué asaltada por un hijo de la gran.... el pasado viernes a las nueve y media de la noche dentro del portal de su casa. Despues de encerrar a su perro guia en el ascensor sacó un "cutex" cortándole la correa del bolso donde llevaba
toda la recaudación del día. La muchacha se tiró al suelo cubriendo la bolsa y el individuo se echo sobre ... (ver texto completo)
Sinto o da tua filla, comparto o que dixo Teresa que esta mal que atraquen a calquera pero a un disminuido fisico non ten perdon. Tendes que darlle animos e acompañala polo menos durante unha temporada larga.
Eu xa vivin algo parecido, estando nun bar perto donde vivo, tomando uns cafes cun amigo, entrou un home de uns 22 anos, pedíu un cafe e colleo o periodico Faro de Vigo, meo amigo e mais eu estabamos co tabarneiro falando de caza, e este individuo se coloca detras do meu amigo co periodico ... (ver texto completo)
O tío Horacio era un home de peso, de moitas terras e moi traballador. As terras foron de sempre a súa mor paixón. Eran ó que máis quería. Ahora xa de vello, cada vez que se paseaba agarrado ó caxato polo que ainda era seu, puña a man a modo de visera para mirar ao derredor e caíalle a alma ós pes o velas de monte e sin ter a ninguén que botara man delas.
Cando un fururo empresario lle comentou que andaba á procura dunha terra non dubidou en ofrecerlle unha das del. Prefería vendela que vela abandonada; ... (ver texto completo)
A min paréceme que as becerriñas estaban mal destetadas. Menos mal que non levaban "betillo" no "calamón".
Olliño con estes contos marabillosos, que hai quen che excomulga polo valor dunha palla.
Gracias.
Queridos forer@s, hoy tengo que comunicaros que tengo una hija "superwoman". Mi hija Yolanda, ciega en un 85 por cien de ceguera, y vendedora del cupón de la ONCE, fué asaltada por un hijo de la gran.... el pasado viernes a las nueve y media de la noche dentro del portal de su casa. Despues de encerrar a su perro guia en el ascensor sacó un "cutex" cortándole la correa del bolso donde llevaba
toda la recaudación del día. La muchacha se tiró al suelo cubriendo la bolsa y el individuo se echo sobre ... (ver texto completo)
Siento mucho lo que le paso a Yolanda, una luchadora, espero que pronto supere el miedo que le quedo metido en el cuerpo, pero yo creo que con el tiempo va a lograr superarlo y que debe sentirse muy orgullosa de haberse enfrentado. Tiene que pensar que tiene mucha fuerza psiquica a pesar de su disminucion visual. Muchos animos para ella y para vosotros.
Queridos forer@s, hoy tengo que comunicaros que tengo una hija "superwoman". Mi hija Yolanda, ciega en un 85 por cien de ceguera, y vendedora del cupón de la ONCE, fué asaltada por un hijo de la gran.... el pasado viernes a las nueve y media de la noche dentro del portal de su casa. Despues de encerrar a su perro guia en el ascensor sacó un "cutex" cortándole la correa del bolso donde llevaba
toda la recaudación del día. La muchacha se tiró al suelo cubriendo la bolsa y el individuo se echo sobre ... (ver texto completo)
Jose siento mucho lo k le paso a tu hija ese individuo si k es un hijo de... ya en por si esta mal hacerselo a una persona normal pero encima a una persona minusbalida muchisimo mas no tiene perdon de dios ese hijo de su madre y seguro k roban para los vicios no para comer dale muchos animos a tu hija y espero k se recupere pronto y k no coja miedo si no lo va a pasar mal y a ese desgraciado k lo encierren de por vida en la carcel, un abrazo.
Ayer estuve por tu tierra, estuve en Marin y Bueu. Sigue en el mismo sitio y todo normal. Un saludo
Bueno, hasta cierto punto Pura. La Alameda hace cierto tiempo que le echaron un piso nuevo y la han elevado unos centímetros. De todos modos tienes razon: Marín sigue como siempre aunque los marinenses digan: "De Marín al sielo". (Yo siempre he pensado que no es Marín sino Madrid)... En fin recuerdo esa canción que dice: Eu de Marin ausenteime, moi lonxe fun a vivir, pasei a vida chorando e suspirando Marin por ti... y me consuelo, porque en el fondo lo añoro mucho. Un abrazo Pura. Xosé.
Queridos forer@s, hoy tengo que comunicaros que tengo una hija "superwoman". Mi hija Yolanda, ciega en un 85 por cien de ceguera, y vendedora del cupón de la ONCE, fué asaltada por un hijo de la gran.... el pasado viernes a las nueve y media de la noche dentro del portal de su casa. Despues de encerrar a su perro guia en el ascensor sacó un "cutex" cortándole la correa del bolso donde llevaba
toda la recaudación del día. La muchacha se tiró al suelo cubriendo la bolsa y el individuo se echo sobre ... (ver texto completo)
Tranquilo 252525, porque seguramente eran becerras pequenas. ¿vale?. Xosé.
Ayer estuve por tu tierra, estuve en Marin y Bueu. Sigue en el mismo sitio y todo normal. Un saludo
Perdoa, Gel iscapouseme a mensaxe, coa b piquena na becerra, mira que ô meu xefe istá farto de decirme, cando teñas duda pon a grande nahún seas miserias, istame béin por nhún facer caso ô xefe.
Tranquilo 252525, porque seguramente eran becerras pequenas. ¿vale?. Xosé.
Yo tambien tengo, o al menos tenía familia en BARXA.

Hace mas de 50 años que no voy por allí. Iba desde a Gudiña en burro a recoger las castañas en el souto que teníamos al cruzar el rio por la parte Sur del pueblo. Solía merendar en el Bar que había a mano izquiera, atendido por un matrimonio y un joven.

Mi familia, una se llamaba josefa, y había un gaiteiro que tocaba el saxo en la orquesta de Paulino.
Eu nesa data tiña tres anos e non lembro, pero contactei por telefono cun Sñr de 79 anos e me dice que efectivamente viñan a coller castañas dede A Gudiña e tamen de O Canizo. Cuando estea con el personalmente me informará polo miudo, enton lle darei información cumplida.
Respeito o bar si o tiña un matrimonio que xa falleceo, que teñen un fillo pero que o bar xa o cerraran os pais. O gaiteiro tamen morreu, tocaba a gaita o saxo e o clarinete.
No pueblo soio quedan 23 persoas vivindo permanentemente, ... (ver texto completo)
O tío Horacio era un home de peso, de moitas terras e moi traballador. As terras foron de sempre a súa mor paixón. Eran ó que máis quería. Ahora xa de vello, cada vez que se paseaba agarrado ó caxato polo que ainda era seu, puña a man a modo de visera para mirar ao derredor e caíalle a alma ós pes o velas de monte e sin ter a ninguén que botara man delas.
Cando un fururo empresario lle comentou que andaba á procura dunha terra non dubidou en ofrecerlle unha das del. Prefería vendela que vela abandonada; ... (ver texto completo)
Graciñas Gel polo conto, dende logo as Becerriñas tiñan boa sede, pra trabucarse de mangueira, o mellor era que o tio Horacio as tiña acostumadas.
Según ô meu xefe nahún saben que facer pra ternos entretenidos, frente a caixa tonta, que culpa tendrá el pobre muxaxo, as malas compañías nahún interesan, pra íso istán as boas, que dan más diñeiro, pobre xabal que istá a baixar de peso, aunque con ísto nahún perda un peso, total co escrito, logo ô prescrito, falo co municipal para que tire do pito, nahún sei se me intenderán bein, istá a dictar ô xefe, teño que deixalos ven ô padre Xosé y temos que ir a rezar un bocadito.
Sardiña que leva ô gato tarde ou nunca torna ô prato.
Unha aperta. ... (ver texto completo)
yO TAMBIÉN SOY UNA DE LAS QUE INAUGURÓ EL COLEGIO DE MEZQUITA, eULOGIO ERA DE MI CLASE PERO A EL CARRIZO PUEDE QUE LE CONOZCA PERO NO CAIGO, SEGURO QUE SI LO VEO ME ACORDARÉ-TAMPOCO SABÍA QUIEN ERA EL DE LA CASA RURAL DE CASTROMIL Y ESTE VERANO QUE ESTUVE ELLI NADA MÁS VERLO LE RECONOCÍ, AL MENOS PARA MÍ ES MUY GRATO RECORDAR A TODOS AQUELLOS CHICOS Y CHICAS QUE EN ESE AÑO FUIMOS A ESTE COLEGIO QUE BONITA EXPERIENCIA TÚ RECUERDAS LA EXCURSION DE FIN DE CURSO QUE HICIMOS A VIGO? A MI ESE DÍA NO SE ... (ver texto completo)
no se por que os mosqueais tanto, esto es para pasar el rato y entretenerse se puede hablar de politica, de futbol, del pueblo pero sin insultar ni meterse con nadie, yo soy de un partido politico, de un equipo de futbol de un pueblo que para mi es el mejor y no cambiare por que alguno no este de acuerdo conmigo, alguna vez dices alguna burrada mas que nada por chinchar y hacer saltar y cabrear un poco a algunos, pero sin mala intencion. algunos escriben con seudonimos, otros con su nonbre, pero ... (ver texto completo)
Aprezado Ribeiro, ¿Qué faremos nos sin tí? Por el amor de Deus como diría ô meu amigo Pachí, torna por favori sin tí ísto nahún ê igual, me parecía que debías ser un cachondo mental ahora ô confirmo, torna que che daréi papas con leite, como se te teño que levar na burra até Lamardeite, de camiño tracemos ô aceite.
Aprezado amigo ahora pénsato béin, si tú te vas eu tambéin.
Unha aperta.
Fai mutos anos, teria eu entre seis e doce anos viña pola nosa casa o Sñr Camba, xunto co Sñr. Barja este ultimo era abuelo ou bisabuelo de Pepe o administrativo do concello, por certo nunca lle faltou que comer, que meo pai era xamoneiro, viñan a visitar a meo abuelo, corria a decada dos 60 xa que meo abuelo falleceo no ano 1970 co 96 anos de idade, me lembro deles por os caramelos que me traian.
¿Ese Camba que eu me refiero era familiar de bostede?
Un efectuoso saudo.
Fai un momento puxen un sms no foro de Barxa, relacionado conmigo e con a familia de Barxa. A miña ascendencia de Camba era de outra rama. O que te refieres vivía frente a Iglesia de S. Martín, e nos, viviamos na plaza.

De todas as maneiras, gracias.

Un saudo