Como xa tennos afeitos a Xustiza e o hipocrita do Ocarballo haciendose o gracioso. Mais vos valia poñer mais empeño nas vosas cousas diarias e deixar de molestar á xente deste pobo que esta de vós ata os collóns.
O mesmo pensais que a xente le os bodrios que colgais.

Non teneis outra cousa que foder un foro con politica noxenta.
Fanaticos e rancorosos
Bonita reflexión, Sofía. ¿Así que ya estamos en la 3a? Eso significa haber pasado el Ecuador así que, mira, yo me quedo unos añitos más en la 2a, ¿de acuerdo?
A mí también me encanta el mes de mayo, con sus flores, su luz, sus días más largos, la promesa de un verano por delante, el sol, los pajaritos trinando todo el día como locos, revoloteando arriba y abajo, las mariposas de flor en flor son una maravilla, los campos se llenan de verde, amarillo y el rojo de las amapolas. Y no nos olvidemos ... (ver texto completo)
Ma Teresa, aqui si compartimos el mismo gusto Mayo, bonito mes, yo tambien todas las tardes cuando era niña, se hacia el Rosario y dedicabamos poesias a la Virgen, buscabamos flores y petalos para tirarle, eso durante todo el mes, era tradicion de muchos años. hoy creo que ya no quedan niños en los pueblos para seguir haciendolo, ¡que pena!-me acordare de tu cumple, y te pondre un ramo de flores, dime cuales te gusta mas para poder elegirlas, quedate con la 2ª Sevillana, asi tardaras mas, en llegar ... (ver texto completo)
Veo que cada dia las aguas se tranquilizan, lo que fue un rio desbordado, vuelve a su cauce. Digo todo esto porque esta con nosotros la Sra Justicia y su contrincante o el mismo aburriendonos de una manera pesima.
Gracias Justicia por darnos por algun sitio, como eres chica nos encanta.
Menos mal que nadie lee tus aburridas copias.
Un besito Justicia te amamos.
Un Chiste muy malo.-
Eran un rapaz mas unha rapaza das Edradas, estaban co gando nun prado, ela dille a el, ¡como sabe o touro que as vacas andan en celo!, el contestalle polo olor. Enton ela dille, ti tes un catarro de carallo
Abrazos.-
Pepe.-
Hola amigos chistologos:
Por estos lados habia un personaje en TV con el que se podia llenar toda una hora de programa tratando de explicarle el chiste del momento...; su nombre, Humbertito:
El caso es que Hunbertito tepreguntaria ¿Por que el toro tenia ese catarro do carallo? o diria...; Que a lo mejor el Toro, no sentia el celo en las vacas porque estas no son celosas y que ademas puede que estuviesen muy perfumadas...;
al explicarle que lo del toro paso a segundo plano y que lo verdareramente ... (ver texto completo)
Veo con gozo cómo empezáis a apreciar a mi cariñoso 252525. Algunos incluso entendéis su ortografía cargada de matices que son significantes. Un día entré aquí, sin complejos, para defender sus inteligentes y divertidas intervenciones contra excluyentes opiniones sin fundamento, y brotaron turbios insultos de manantiales a los que se les suponía agua cristalina.
Veo también cómo algunos de aquellos manantiales suplen mi ausencia con una pizca de ingenio.
¿Por qué pone los huevos cuadrados si tiene ... (ver texto completo)
Hace mucho tiempo que apreciamos a 2525 y a usted tambien, lo unico que usted tiene mal genio y de vez en cuando lanza las plumas al aire. Creo que entre aves no nos pisaremos la pluma. Yo no pongo huevos, eso le toca a usted, comienzo a enamorarme de sus plumas. Pena que su "Gallinero" este tan lejos para cantarle por la madrugada. Quedo anodado a sus plumas.
Un abrazo amiga
El señor Rajoy no solo ha dilapidado en cien días y al completo su crédito, sino que ha asesinado su condición de político, y, lo que es más grave, la confianza de los ciudadanos en la actividad política, ya tan mermada desde tiempo.
Lo sorprendente será que, con seguridad, sus votantes le apoyarán en bloque, justificando toda actuación, pero cualquier persona objetiva y neutral entiende que no se pueden ni deben variar las promesas por muy cambiantes que sean las circunstancias. El margen de confianza ... (ver texto completo)
Justa para mi en lo que dices estás xea de razahún, en cambió pro meu xefe eres un desastre sin razahún,-cuando le pergunto para que me diga os motivos por qué nahún teñes razahún, me contesta-que sabrás tú cabeza de corzo que nahún sabes facer unha ô con un canuto, mira eu pusen os cuartos fai anos nisa caixa, els deixaronlos os da construzahún, si ahora el papá Estado nahún pagar, eu quedo sin els, claro que eu nahún entendo nada mezclou ahí ô papa co Istado, perdime, de tudas maneiras as coisas forín mal feitas, recordando ô que le pasou onde eu nacin a tía María vivia sociña y ô finale por esconder ô diñeiro foderinselo os ratos y aquí puserín aguardar os cuartos ô rato, malo, malo, se me pergutarín amin antes diría ô caso da sinora María. ... (ver texto completo)
El señor Rajoy no solo ha dilapidado en cien días y al completo su crédito, sino que ha asesinado su condición de político, y, lo que es más grave, la confianza de los ciudadanos en la actividad política, ya tan mermada desde tiempo.
Lo sorprendente será que, con seguridad, sus votantes le apoyarán en bloque, justificando toda actuación, pero cualquier persona objetiva y neutral entiende que no se pueden ni deben variar las promesas por muy cambiantes que sean las circunstancias. El margen de confianza otorgado por los votos tiene límite y ningún mandatario democrático del mundo puede hacer lo que le venga en mente, especialmente cuando se tiene un Parlamento dócil y seguidista sin traba, y ni siquiera con la disculpa del interés general. Eso hay que contrastarlo nuevamente en las urnas. El señor Rajoy, herido de muerte por sus incumplimientos brutales, debería -no se rían- convocar elecciones de modo inmediato y exponer sus deseos para que los ciudadanos opinen.
Si la palabra dada no vale como garantía, la política deja de ser tal y pasa a ser juego de tramposos crónicos e incorregibles.
Al anterior Presidente se le reprochó hasta la saciedad la toma de decisiones contrarias a su programa y sobre hechos que no había prometido explícitamente, y le supuso su anulación política.
No se puede ser tan brutal, especialmente en un sistema democrático. No se puede humillar a los ciudadanos, sobre todo a los más desprotegidos. Si no supiéramos en qué sistema político estamos, bien pudiera decirse que estamos en una dictadura. Y, muy en particular, no se puede favorecer y como siempre a los poderosos, que en este caso son los banqueros. Hay que saber hasta dónde llega su pozo sin fondo y su codicia. No se puede ceder ante todas sus pretensiones bajo la coartada de que sus quiebras originarían males colectivos. Pues que los originen, tal vez fuera el revulsivo adecuado, y en todo caso es necesario, desde un mínimo punto de vista social, cortar sus abusos infinitos. No se les puede salvar con dinero público, público, o sea de los ciudadanos, sin consultarles, y además con el engaño de que son préstamos a devolver.
El señor Rajoy se hartó de decir que era – ¡qué tristeza, hablar ya en pasado! – un hombre previsible, y que cumplía su palabra y sus compromisos por encima de todo. Desde ayer el señor Rajoy es una burla para los españoles, un fantasma sin sábana, un cadáver andante, grotesco hazmerreír, lamentable caricatura de lo político. Faltar a la palabra dada de una manera tan grosera, extingue nuestra condición de personas. El señor Rajoy ha asesinado la política. ... (ver texto completo)
¿Australia? El trompetista..., digo,... aquel extraordinario saxofonista anduvo algún tiempo con la fanfarria "Trompas y Trompetas". Tal charanga animó algunos años la "Feira Franca" anual de Moimenta. No sabía que había emigrado tan lejos con el saxo a la espalda. Nunca mejor dicho.
Recuerdo que en aquella fanfarria cantaba una mujer una maravillosa canción en gallego que decía algo así como:"Cuando estaba soltera soñaba con dos cosas: montar en burro e ir a la Luna; ahora que estoy casada, ya ... (ver texto completo)
Aprezada Pita, munto bueno lo que contaste de ir a la Luna, que parece que era la ilusión de la mencionada sinora, más debes levar coidado que se te hechen encima las llamadas "Femenistas", totale que ficesteme recordar un caso ô mencionar ô burro, era dista maneira na Cruña un gaxo Istaba onda querida más en aquel momento entra ô home y a él so deu tempo meterse imbaixo da cama, total que ô home empezou a continuar ô traballo que deixara ameu ô noso amigo, de pronto a muller gritou que veo a Cruña ... (ver texto completo)
Prezado ZÉ: Estou a ler nalguns foros da contorna, que estas a contare as anecdotas da tua vida que amin xa me contaras, mesmamente contaste e que tepasou nas segadas na Gudiña cuando despois de rematar as segas ficestes a festa na fonda Española, i o male que o pasastes cuando o gaijo se ferio na cabeza o tropezare na iscada o saire, mas non contas que o doutore lhe dera unhas puntadas pra que curase melhore.
Te Ja Caro amigo Zé.
Aprezado Barxés, referente as anécdotas que contei ou pdía contar unha coisa ê istar entre amigos y outra munto distinta contar algo donde a xente se le podía poñer os pelos de punta sin ningua necesidade, claro que ô doutore en ise caso cncreto le dera uns puntos, más él tambéin os merecia por dar tahún grande salto.
Te Xa Caro amigo Barxés.
Veo con gozo cómo empezáis a apreciar a mi cariñoso 252525. Algunos incluso entendéis su ortografía cargada de matices que son significantes. Un día entré aquí, sin complejos, para defender sus inteligentes y divertidas intervenciones contra excluyentes opiniones sin fundamento, y brotaron turbios insultos de manantiales a los que se les suponía agua cristalina.
Veo también cómo algunos de aquellos manantiales suplen mi ausencia con una pizca de ingenio.
¿Por qué pone los huevos cuadrados si tiene ... (ver texto completo)
Que alegría poder leer as tuas escritas, xa había tempos que nahún aparecias, tú sempre con ise humor que te carecteriza, querida ex y apreciada del alma, nahún te marches da miña veira, además creo que aquí podemos esgaravellar a nosa maneira. Creo que teñes razahún en muntas coisas das que dices, más a que saber perdoar, pois a xente ê boa, claro que cada uno con nuestros defectos. O finale ficesteme recordar dun amigo meu zapateiro, me refiero a pergunta que faces, pois eu levaba unhs zapatos ... (ver texto completo)
Sus disculpas son aceptadas, pero porque usted tiene todo mi aprecio. Yo no tengo colesterol, pero hay veces que algun gallo te toca los huevos y saltas del palo que estas y le cacareas un poco y se le pasa. Tenemos que ser tolerantes, hasta cierto punto. Usted y yo nos entendemos y el humor que no falte.
Un plumazo de abrazo.
Aprezado Pito Moñudo: Munto obrigado por ô seu entender, eu sabía que voçe respondería dista maneira, pois non podía ser de outra. Munto bon ô conto dos galos.
Perguntando ô meu xefe qué quer decer plumazo,-respondendo íste que ê un aumentantivo de pluma, como eu pluma nahún teño le digo.
Unha cneta de abrazo.
Veo con gozo cómo empezáis a apreciar a mi cariñoso 252525. Algunos incluso entendéis su ortografía cargada de matices que son significantes. Un día entré aquí, sin complejos, para defender sus inteligentes y divertidas intervenciones contra excluyentes opiniones sin fundamento, y brotaron turbios insultos de manantiales a los que se les suponía agua cristalina.
Veo también cómo algunos de aquellos manantiales suplen mi ausencia con una pizca de ingenio.
¿Por qué pone los huevos cuadrados si tiene ... (ver texto completo)
Amigo Inda Cho Sei: Graciñas polo relato das tuas vivéncias sendo mestre en Pontevedra. Creo que efectivamente o que colleo a tranca tan descomunal era de eiqui de Barxa que nese ano estivo na mili por Figueirido, eu nesa data tiña 15 anos pero xa lembro perfectamente quen podia ser, o que pasa e que marchou pra Australia,é non tornou nunca mais. O mellor toca nalgunha orquesta"o saxofón"
Unha grande aperta amigo Inda Cho Sei.
¿Australia? El trompetista..., digo,... aquel extraordinario saxofonista anduvo algún tiempo con la fanfarria "Trompas y Trompetas". Tal charanga animó algunos años la "Feira Franca" anual de Moimenta. No sabía que había emigrado tan lejos con el saxo a la espalda. Nunca mejor dicho.
Recuerdo que en aquella fanfarria cantaba una mujer una maravillosa canción en gallego que decía algo así como:"Cuando estaba soltera soñaba con dos cosas: montar en burro e ir a la Luna; ahora que estoy casada, ya se me cumplió una."
"Lembranzas" para Barxes, para Zé el de los 25, para Gel la del Pereiro, para Piño, para el armadanzas de Inda Cho Sei y para todos aquéllos y aquéllas que sorben cada día de la pócima del humor en lugar de sumirse en la miseria que nos embuten por decreto. ... (ver texto completo)
Eu estiven moitas veces na casa do Xoquín e da Aurora. Recordo que era dunhaq soa estancia, non recordo que a aurora tivera un cuarto aparte. eles guardabannos a nós unhas ovellas que ían co seu magote. Era moi boa xente, o Xoquín, un pouco tolo pero con moi bo corazón e a Aurora unha mártir traballadora e sufrida. Cando era a época dos cogordos, o Xaquín traía todos os días un saco.
Aprezado Camba, dices que me gosta ô xefe, ahí te equibocas, quéin me gostaba era xefa, más mandou foder a él a min. Con relazahún ô padre Xosé, dices que téin paciencia, creo que istás na certa,ê munto bonciño por iso ô inganaron, aquí nahún a mala fé, axo que ata a min me istá a facer cambiaré.
Un abrazo.
Prezado ZÉ: Estou a ler nalguns foros da contorna, que estas a contare as anecdotas da tua vida que amin xa me contaras, mesmamente contaste e que tepasou nas segadas na Gudiña cuando despois de rematar as segas ficestes a festa na fonda Española, i o male que o pasastes cuando o gaijo se ferio na cabeza o tropezare na iscada o saire, mas non contas que o doutore lhe dera unhas puntadas pra que curase melhore.
Te Ja Caro amigo Zé.