Querido Zé: Tú eres el mismo DEMO DAS CARVALHAS, que es una expresión de Moimenta. En Hermisende la mayor parte de los compradores son portugueses, con sus CARRINHAS con la caja de madera. No debe extrañarte, por consiguiente, que el que compró esa castaña fuese portugués. ¿Acaso te crees el único portugués del mundo?
Por otra parte, tu amigo Manuele no pudo ser, por dos razones: Una, que él no pudo siquiera apañar sus propias castañas; y la otra razón es que, para esos menesteres, ya tiene al Oso ... (ver texto completo)
Aprezada ex: Nuestra relazahún terminó fai tempos, tú ahora eres una sinora casada, por certo béin casada, pra min sempre foi un placer munto grande poder comunicarme con tigo, más o que dices ahí si me creo el único portugués del mundo, nahún e certo, más quizás uno de los que xamás renuncia a miña terra y por circunstancias de sobras coñecidas sempre me explico en portuñol, claro ísto nahún me da ningún dereito a dudar das tuas párabolas. Dices que el amigo Manuele nahún pode apañar las castañas, ... (ver texto completo)
Amigo Telesforo: Lo de Tifariti es mejor dejarlo en donde duermen los sueños de los justos. Por aquel tiempo estaba allí un conocido mio, el Tte. Fandiño, que en una emboscada cayó prisionero tras estallar una mina en su land rover. Todavía tengo contactos esporádicos con él en Cartagena. La Armada sí que estaba apoyando con todo lo que podía, la Inf. Marina para establecer una cabeza de playa para el repliegue, y los Mirage estaban listos para intervenir. Pero reconozco que el peso de la operación ... (ver texto completo)
Amigo Camba,é unha grande alegria terte de forero con nos en Barxa, onde lembras perfectamente os teus soutos de castiñeiros.
Me ouvera gustado que o dia 1 te ouveses acercado por Barxa pois nos estuvemos por alí visitando os nosos difuntos no cemiterio como é precepto de todos os anos nestas datas.
Pasando a temas de mili, o noso comun amigo Telesforo Romerales cambiou a carreira militar pola docéncia.
Eu fixen a mili en Cordoba segundo remplazo 1978 licenciei xuño do 1979, todo o fixen no campamento ... (ver texto completo)
Chicho, incansable forero: ¿Es la ignorancia la madre de la ciencia? Hay que filosofar mucho para llegar a esa conclusión, pero en cualquier caso, en esa disquisición filosófica, seguramente fallan algunas premisas y silogismos.
Más acorde con la lógica parece la frase: "La observación y la experiencia son las madres de la ciencia".
Hay también quien afirma que "la ignorancia es la madre de la sabiduría". Pero para ser cierto, falta una premisa muy importante, como que el ignorante quiera abandonar ... (ver texto completo)
En aquellos lejanos tiempos la Señora Moñuda deseaba profunda, fervorosa y sinceramente ser una buena esposa y madre, y por eso leía todos los meses el número correspondiente de la revista "El Pan de los Pobres".
A menudo se encontraba en una de las secciones de aquella maravillosa revista con cartas de otras mujeres que solicitaban consejos especiales sobre determinados problemas de la convivencia conyugal.
"Mi marido siempre quiere que nuestros momentos cariñosos tengan lugar los lunes por la ... (ver texto completo)
Disculpeme la expresión casi me meo de risa. Bonito comentario, la pena es que nosotros este año por no poder atender los castaños los dimos a unos muchachos del pueblo y bueno nos toca un saco. Menos da un canto en los dientes.
Manuel, ten cuidado con el Doscientos Cincuenta y Dos mil Quinientos Veinticinco. Es muy amigo tuyo, pero quiere atribuirte la faena del portugués en Hermisende.
Aprezada ex, como podes decir que foi un portugués, nahún sería o meu amigo Manuele, mirá que eres condenada, digo no bon sentido da párabola, había tempos que nahún sabía nada de tí, eu sei que eres cachonda y de vez encuando veñes a dar a ronda, ahora en serio munto bueno o que contaste das castañas, pero eu sigo pensando que íso pasoule o meu amigo Manuele.

Un abrazo.
Querido Zé: Tú eres el mismo DEMO DAS CARVALHAS, que es una expresión de Moimenta. En Hermisende la mayor parte de los compradores son portugueses, con sus CARRINHAS con la caja de madera. No debe extrañarte, por consiguiente, que el que compró esa castaña fuese portugués. ¿Acaso te crees el único portugués del mundo?
Por otra parte, tu amigo Manuele no pudo ser, por dos razones: Una, que él no pudo siquiera apañar sus propias castañas; y la otra razón es que, para esos menesteres, ya tiene al Oso ... (ver texto completo)
Amigo Telesforo: Lo de Tifariti es mejor dejarlo en donde duermen los sueños de los justos. Por aquel tiempo estaba allí un conocido mio, el Tte. Fandiño, que en una emboscada cayó prisionero tras estallar una mina en su land rover. Todavía tengo contactos esporádicos con él en Cartagena. La Armada sí que estaba apoyando con todo lo que podía, la Inf. Marina para establecer una cabeza de playa para el repliegue, y los Mirage estaban listos para intervenir. Pero reconozco que el peso de la operación ... (ver texto completo)
Al Teniente Fandiño no lo conocí. Seguro que era de la 1ª Compañía de la VII Bandera, destacada en Smara.
Pero el Sargento Carazo era mi Sargento, y el Teniente Cuesta, mi Teniente.
Cuando el Sargento quedó tendido en la arena con la cabeza destrozada por una bala explosiva, hubo un Cabo que acopló una granada FUSA en su cetme, disparándola, cuerpo a tierra, con la culata apoyada en su hombro derecho. La CLAVÓ exactamente en la bocacha de la gruta desde donde salía el fuego enemigo.
Resultado: ... (ver texto completo)
Por esos mundos de Dios he tenido muchos amigos. Tuve uno que falleció con cerca de cien años. Era una enciclopedia, un poeta, tenía un vivero y respondía al mote de "El Dios". Buen insulto.
Hace unos diez años me invitó a compartir en un restaurante de Requejo de Sanabria unas setas que habían recogido él y su hijo. Y a los postres, hablando de setas muy grandes, nos confesó con su nonagenario sentido del humor que una moza de su pueblecito, hacía ya muchos años, se había ido a América para vender ... (ver texto completo)
Ssín, ssín, sinores xa era tempo que o tribunale constitucionale se de conta do que pasa na suciedade, pois nahún había más remedio que determinar a coisa a favor ou encontra, penso sinceramente que anular o asunto sería un atropelio, dito isto teño que decir que algo istá a cambiar, pois o meu xefe abrio unha botella de champan, para celebrar tal acontecimento, cuando anos atrás pensaba, ¡Como pensaba o xefe, meu Deus!, Fodase co gaxo, ahora penso cuando eu istou a escreber muntas veces le teño que decir face o favor de retirarte un bocadito pra que entre o are, coisa que o padre munto moderno, decindo que tiñan que haberlo feito a tempos, dirán voçes y anos que nos importa tal coisa, claro teñen munta razahún más pra falar do xogo da bola, parece que co empate do meu querido Madride, nahún istá a coisa pra tirar coetes.

Unha aperta ... (ver texto completo)
Aprezada ex, como podes decir que foi un portugués, nahún sería o meu amigo Manuele, mirá que eres condenada, digo no bon sentido da párabola, había tempos que nahún sabía nada de tí, eu sei que eres cachonda y de vez encuando veñes a dar a ronda, ahora en serio munto bueno o que contaste das castañas, pero eu sigo pensando que íso pasoule o meu amigo Manuele.

Un abrazo.
Como venga el oso maloso, mientras estás agachado recogiendo castañas... ¡Zas!
Picos
por donde andas ahora: Unhas veces estas en Madrid, outras no Brasil, e eu penso que estás Tras os Montes. O amparo sempre do bon Padre Xosé.
Gracias tor os teus vos desexos pra a miña persoa.
Os meus desexos se cumplen cada día e cada noite, gracias a Deus. e o día que se me olvide darlle as gracias, pensaréi en poñer unhas clavos de esos que lecaban os zamancos o pé da cama, pra que cando me levante me pinchen e mo fagan recordare. Claro que como tú teñes o padre Xosé, sempre pode recordarcho.
Paséi ... (ver texto completo)
Aprezado Camba: Por a tua escrita a maneira de manifestarte vexo que debes ser un gaxo que mereces a pena, me perguntas por dónde ando, a veces que ssín me gostaría istar por a terruña, más ca no Brasil se istá munto béin, si me sigues nas miñas escritas sabrás que istamos ca, pois nos trouxeron o padre y a min inganados, dicindo que había que limpiar un dilleiro, ahora ises cartos o xefe comprou alguns comercios y ca istamos, hasta que Deus quixer, claro isto digo como si fose o padre mesmo, pois ... (ver texto completo)
El pasado fin de semana estuve en la Moimenta. El sábado nos acercamos hasta Hermisende, donde se celebraba el Magosto y había varias actividades, así como una Exposición de productos gallegos, zamoranos, salmantinos y portugueses.
Un grupo de mujeres hablaban de la buena venta que habían tenido este año las castañas: llegaron a pagarse a 1,60 € cada kilo.
Dijo una moza muy hermosa:
--Os compradores sácanchas das maos. Viña eu cunha cesta de castañas "xanotas" para casa, i un xabrés deume trinta ... (ver texto completo)
Aprezada ex, como podes decir que foi un portugués, nahún sería o meu amigo Manuele, mirá que eres condenada, digo no bon sentido da párabola, había tempos que nahún sabía nada de tí, eu sei que eres cachonda y de vez encuando veñes a dar a ronda, ahora en serio munto bueno o que contaste das castañas, pero eu sigo pensando que íso pasoule o meu amigo Manuele.

Un abrazo.
Teresa, yo estuve el viernes, hacía mucho frío, viento y llovía, así que sólo ví a los que estaban en Misa y a los pocos que me crucé por la calle, como el Pita y la Toña; por ejemplo, a Martina, que me encantó verla y me pasó fotos de la xuntanza, ya le pasaré yo las mías también; a Begoñita, que le pregunté por su sobrino, el nieto de Pura, pero dice que todavía no lo conoce, ahora le toca recoger las castañas, siempre tan trabajadora y encantadora; a Laura y a Simplicio, que todavía no los había ... (ver texto completo)
si candil haber si nos vemos me gustaria como tu dices es un paso de xinzo a pereiro no como antes k estaba muy lejos, un abrazo.
Che como vivis de bien, y a mi me metias en aquel Restaurante cutre, no te lo perdono, me marcho con el Raphael, que por cierto no me contesto si quiere o no, salir a dar una paseada por el monte o el campo. Yo creo que tiene miedo que lo pille su mujer.
Loquilla, si vienes al restaurante OVIAXEIRO, te iba encantar, amplio, con mucha luz, es todo cristaleta al sur, este y oeste y mientras estás comiendo, divisas casi los montes de portugal, muy confortable, te encantaría.
Picos
por que escribo con letra mayuscula y despues el mensaje sale con minuscula, algun amigo forero me lo puede explicar. gracias.
Escribes EN MINUSCULAS y luego en MAYUSCULAS y así, te salen GRANDES Y PEQUEÑAS te has enterado
Picos