Bueno, pues ya he aparecido. Ante todo presentarme, mi nombre es Luis, y aunque no soy de Barxa sí lo era mi abuela materna. A ella casi no la conocí pues falleció cuando yo era muy pequeño, pero años después allá por los setentas, comencé a veranear en el pueblo con mi tía-abuela Rita. No puedo sino recordar con agrado aquellos veranos de calor, tardes de pesca en A Fervenza, paseos por el río, por A Ladeira, a veces hasta La Veiga, hasta el "marco" con Portugal... qué se yo. Lógicamente y teniendo ... (ver texto completo)
Amigo Luis despois de tantos anos, algo asi como 40, non está mal recordar anecdotas e vivencias que de pequenos vivimos xuntos, me dou perfecta conta como recordas cantar os carros cargados de torgos, a pesca na fervenza, os paseos o marco, a Veiga etc. Teis unha memoria prodixiosa, que deus cha conserve.
Sabes que Barxa segue no mesmo sitio, cunha diferencia que de 150 ou 200 persoas que vivian polos setentas agora viven fixas no pobo 24, aunque claro está, nos fins de seman aumenta en 10 ou 12, ... (ver texto completo)
Pedo disculpa, pois le puse el acento male a la palabra terminará, como el padre sempre istá, Zé cuando te refieras a Ispaña en vez de I é E, de España, totale que por iso se lo puse a la é para recordarme más niste caso concreto según o crego, perdón el padre debe ser en la a.
Veo que hay forero/as que se desenvuelven en este campo. Enhorabuena. Yo me he quedado en las espinelas, pero si me gustan las poesias. De vez en cuando abro el libro de las 1000 mejores poesías, y me sumerjo en ellas para pasar un rato agradable.

Un saludo
Gracias amigo Camba: Por a invitación que lle fixeches a Luis, (Luisito) pros amigos seus da infancia entre os que xa el no seo escrito me incluio a min, que me lembro de montons de travesuras que faciámos de pequenos.
Luis gran amigo e gran profesional no seo traballo.
Unha grande aperta amigo Camba.
Hola Barxes: La verdad es que Luis me consta que es un buen profesional. En tiempos hemos estado desarrollando trabajos paralelos. Y la verdad es que hemos pasado un rato agradable cuando coincidimos en Granada.
Un abrazo
En lo que a mi concierne, solamente me he limitado a hacer comentarios de mi trabajo, en plan de compartir vivencias con personas que mas o menos estuvimos relacionados.

Para mi, lo que valoro en la vida, y creo que vale la pena, es la relación con las personas.

He entrado en este foro, porque siento añoranzas que marcaron mi niñez, juventud y madurez, y me gusta compartirlas, con personas que mara mí tienen esa condición: Personas.

No quiero o al menos procuro no ofender a nadie, ni compararme ... (ver texto completo)
Querida prima, nunca negue la relazahún con la sinora Pita Moñuda, lo que no me parece de buen gusto istar alardeando de tal relazahún, pero dicho sea depaso fue munto fortífera para ambós,ísto no quiere decir que no se términara en su momento como es lóxico y naturale, además ahora istá casada y béin casada y le desexo todo lo mellor deste mundo mundiale tanto a ela como seu marido. Logo dices ahí que la xente mormura por ir encima da burra, iso é o normale, lo de los gallos tambéin normale, referente a las locas que mencionas mellor olvidarlas.

Unha aperta para ti y besos al burro. ... (ver texto completo)
Amigo 2525, cuando sale la "Pita Moñuda" ya no hablas con nadie, veo que la charla pasa por las partes bajas del tronco humano. No esta mal recordar es bonito, gratificante y pones las neuronas en movimiento. Ya estais en edad de practicar, porque ya sois de la tercera edad. Buenas sopas y buen sillón y a ver "Sálvame" y otras cositas que pasan en TV para los mayores.
Saludos
Amigo Manuele, nahún e certo o que dices eu xamás me olvido dos amigos, o que pasa que coa sinora Pita Muñudo tiñamos unha relazahún cuasi desde a infancia, depois na adolescencia tornamos a vernos, resultando ter un romanza deses que sahún malos de olvidar, claro ela depois tocoa zoca pros estudios, mentras eu sempre a traballar, ahora béin dices ahí que te salve, nahún sei de qué te debo salvar, espero me o aclares.

Unha aperta.
Sinor Pachi, voçe pensa que eu sahún un neno, pois xa teño muntos anos como o sinor sabe, sempre istá Zé ísto nahún debes decirlo, mire el padre Xosé me puso dois dias de penitencia sin escreber, logo o sinor véin a decermo que eu debo facer, fodase co gaxo, xa istou xeu de que me digan o que teño que facer, meu Deus nahún sei como facer pra contentar a tudos. Eu le digo, que perdoe que en min nahún actuo de mala fe. Espero y desexo co sinor Camba nahún se infade con migo.
Unha aperta.
Amigo 25. Antes de nada, quero recordarche a tí e a todos os foreiros que non lle fago o vacio a ninguén. O que pasa é que entro no foro cando a miña muller deixa libre o ordenador, que pra mín, penso que o lugar que tiña que ocupar na casa está na entrada, pra darlle unha patada o entrar e outra o salir. Quero decir que quedéi farto de él no traballo.

Aparte que xa teño ganas de deixar car o... en un sitio, e deixar descansar o coche, pero parece que de momento non vai a poder ser.

Con respeto ... (ver texto completo)
Esta tarde pasé en una vieja ciudad por delante de un viejo edificio con un escaparate lleno de perolas vacías, moldes de roscón, trozos de arneses, neumáticos para hielo, marcos para fotos sin foto, pantallas para lámparas sin lámpara y otros desechos, sombra y telarañas.
En el cristal, sin embargo, inesperada y felizmente, me veo a mí mismo en colores más vivos que los trastos expuestos y, ante mi sorpresa, andando en una actitud semiencorvada.
Eché los hombros hacia atrás, saqué pecho como les ... (ver texto completo)
Amigo Romerales: Después del consejo de la meda/pirámide, ahora veo que te ha salido, permíteme que haga una reflexión sobre este correo.

El cristal te ha jugado una mala pasada. Ya sabes que:
En este mundo traidor,
nada es verdad ni mentira.
Todo depende del color
de cristal con que se mira.

En este caso, si te hubieses girado 90º, te hubieses visto de frente (como hay que mirar la vida, y al enemigo) y hubiese desaparecido esa semicovadura al momento.
... (ver texto completo)
Bueno, bueno. Creo que por aqueles tempos estaba no Cerro Muriano, de Capitán, o meu cuñado Gabriel Castilla Bosch. E penso que tamén estaba Nicolás Puertas del Mercado

Mira, no foro de a Gudiña, deixei unha reflexión respecto o dia dos difuntos. Os tempos cambian, o menos pra os que volvemos despois de 47 anos.

Si volves a ver a Roberto Rivero, pregúntalle, que seguro que conocía a Lisardo Nieves, anduvo por Ferrol, que foi párroco da Gudiña antes de ser Castrense, ou a Pablo de Pobla de Trives, ... (ver texto completo)
Gracias amigo Camba: Por a invitación que lle fixeches a Luis, (Luisito) pros amigos seus da infancia entre os que xa el no seo escrito me incluio a min, que me lembro de montons de travesuras que faciámos de pequenos.
Luis gran amigo e gran profesional no seo traballo.
Unha grande aperta amigo Camba.
Bueno, pues ya he aparecido. Ante todo presentarme, mi nombre es Luis, y aunque no soy de Barxa sí lo era mi abuela materna. A ella casi no la conocí pues falleció cuando yo era muy pequeño, pero años después allá por los setentas, comencé a veranear en el pueblo con mi tía-abuela Rita. No puedo sino recordar con agrado aquellos veranos de calor, tardes de pesca en A Fervenza, paseos por el río, por A Ladeira, a veces hasta La Veiga, hasta el "marco" con Portugal... qué se yo. Lógicamente y teniendo ... (ver texto completo)
Bienvenido Luis: Ayer te he mandado un correo, en el que te pedía con apremio que te pusieses en contacto conmigo, para hablar de lo que te iba a mandar, ya que el domingo me voy para Madrid, y posiblemente no vuelva hasta Febrero.

Si no te ha llegado, es porque tenía una duda deque la s de snip... fuese mayúscula o mimúscula.

Un abrazo y estamos en contacto.
Amigo 2525, cuando sale la "Pita Moñuda" ya no hablas con nadie, veo que la charla pasa por las partes bajas del tronco humano. No esta mal recordar es bonito, gratificante y pones las neuronas en movimiento. Ya estais en edad de practicar, porque ya sois de la tercera edad. Buenas sopas y buen sillón y a ver "Sálvame" y otras cositas que pasan en TV para los mayores.
Saludos
¡Ay Chicho, cuánta chicha tengo! Así es que tú necesitas una pollita nueva...
Te contaré lo que me pasó esta tarde:
Escuchaba la radio en el coche. Música en Radio 3. Pero después de una hermosa canción, pasaron a entrevistar a una cantante cubana, con un locutor al que parecía gustarle demasiado escucharse a sí mismo.
Busqué otras emisoras por darle un descanso a mi mente, contenta de tener a mi Juan fuera de combate, como copiloto, con los párpados caídos.
En otra emisora sale un teléfono de ... (ver texto completo)
Che, me encanta cuando hablan de pollitas, el Chicho ya la tiene un poco usada, pero aun responde, eso si uno cada dos años.
Saluditos
¡Ay Chicho, cuánta chicha tengo! Así es que tú necesitas una pollita nueva...
Te contaré lo que me pasó esta tarde:
Escuchaba la radio en el coche. Música en Radio 3. Pero después de una hermosa canción, pasaron a entrevistar a una cantante cubana, con un locutor al que parecía gustarle demasiado escucharse a sí mismo.
Busqué otras emisoras por darle un descanso a mi mente, contenta de tener a mi Juan fuera de combate, como copiloto, con los párpados caídos.
En otra emisora sale un teléfono de ... (ver texto completo)
Es ley de vida, es como una balanza, para que esté a nivel, tienes que ir echando, para hacer subir el otro, nosotro es igual que la balanza a medida que van pasando los años, tenemos que nivelar el otro plato, quitandole años a la damisela, para quedar a la par.
Picos
Ya me estoy dando cuenta de que a mis años, las pitas se estan pasando de moda, ya son churras o gallinas y las prefiero, "polas".
Una poliña nova, con boa peituga, traseiro rechoncho, con mais movemento, que o nacional das dereitas, E O MELLOR, DO MELLOR.
Las otras dos, tangueras, se las dejo para el amigo 2525, que dan un buen caldo de "jaliña"
Picos
¡Ay Chicho, cuánta chicha tengo! Así es que tú necesitas una pollita nueva...
Te contaré lo que me pasó esta tarde:
Escuchaba la radio en el coche. Música en Radio 3. Pero después de una hermosa canción, pasaron a entrevistar a una cantante cubana, con un locutor al que parecía gustarle demasiado escucharse a sí mismo.
Busqué otras emisoras por darle un descanso a mi mente, contenta de tener a mi Juan fuera de combate, como copiloto, con los párpados caídos.
En otra emisora sale un teléfono de ... (ver texto completo)