Sinor Tilisforo Romerias, ai que ver como las gasta usted, de maneira que era la sinora Pita Muñuda y el portugués, desde logo si o caso se dera a min nahún me irpotaría ir andando pra que ela fora montada, ahora o que dice de ir co burro a costas me parece que ahí se pasou sete pobos, ¡Con tanta forza nos face!, agora penso que eran outros gaxos, sinor Tilisforo le desexo todo lo mellor de iste mundo mundial aunque sólo sexa por el sentido de humor que téin, vexo que recorda béin los dotes melitares.
Amigo 2525, yo me meo de risa con sus palabras. Al militar le dice usted "Romerias" y crei partirme en dos de risas. Que siga las buenas maneras y ha pasarlo bien.
Saludos
Amigos foreros: acudo a vosotros por si alguno me lo puede aclarar.

Llevo, por tradición, como creo que he dejado constancia en este foro, que todos los años suelo ir por castañas para luego hacer magostos con familias amigas, aunque el verdadero motivo sea pasar un rato en amor y compañía. Y por supuesto, haciendo Patria.

El caso es que la semana pasada, hice un con unos amigos de Murcia, y me quedaron las castañas poco asadas. Entonces me salió del alma decir: "Están mamotas". Mi mujer me ... (ver texto completo)
Nos chamámoslle mamotas as castañas cocidas en auga coa casca. Despois de cocidas e peladas están boísimas con leite. Lembro que os bullós despois de asados no tixolo e retirados do lume tapábanse un anaquiño cunhas follas de verza para que se coceran millor por dentro. Ahora, a falta de verza, vale tamén un periódico. Bueno, esto no Pereiro, claro. Saúdos.
Desde luego Gel eres un sol contando historias. Sigue haciéndolo reina, que nos haces pasar un buen rato. Un abrazo. Xose.
Graciñas Xosé. Un abrazo.
Amigos foreros: acudo a vosotros por si alguno me lo puede aclarar.

Llevo, por tradición, como creo que he dejado constancia en este foro, que todos los años suelo ir por castañas para luego hacer magostos con familias amigas, aunque el verdadero motivo sea pasar un rato en amor y compañía. Y por supuesto, haciendo Patria.

El caso es que la semana pasada, hice un con unos amigos de Murcia, y me quedaron las castañas poco asadas. Entonces me salió del alma decir: "Están mamotas". Mi mujer me ... (ver texto completo)
Gracias, camarada, por contestar a mi reflexión del solitario paseo. Y gracias también por tus acertados consejos. Es un placer que acudas al gran poeta humorístico Ramón de Campoamor para que te acompañe en la respuesta. Militar y amante de la lírica. Es una curiosa mixtura. A ver si un día nos conocemos en Barxa y organizamos un desfile por la bodega de Barxés.
Gracias por la invitación para vernos. Yo siempre estoy abierto a relacionarme (no sé por qué me sale siempre esta palabra) con la jente: Sin fronteras: in perjuicios: Sin límites. Me imagino un desfile de jamelgos como nosotros, digno de la mejor charanga de carnaval, uno cojeando, otro encorvado, a 252525 con su hoz... a Barxes con el Cardú... menudo plantel.

Por cierto: El día de San Diego, lo pasé en una maravillosa cueva de Cuevas de Almanzora, con un gran amigo, el cual nada mas terminar ... (ver texto completo)
Buenas tardes, Chicho. Tranquilo, que hoy me dejé las puntas y el martillo en el taller.
Sólo me detengo un momento en mi sesión de paso ligero para añadir la última parte a tu maravilloso cuento popular.
Esos dos, los que viajaban con un burro, eran la Pita Moñuda y el portugués ése.
Y aún dieron un paso más, para ver si terminaba el "qué dirán" de la gente:
5º.- Entre los dos cargan con el burro a cuestas. Aquello fue la escojonación. Entonces el alcalde mandó a las dos acémilas al psiquiátrico ... (ver texto completo)
Sinor Tilisforo Romerias, ai que ver como las gasta usted, de maneira que era la sinora Pita Muñuda y el portugués, desde logo si o caso se dera a min nahún me irpotaría ir andando pra que ela fora montada, ahora o que dice de ir co burro a costas me parece que ahí se pasou sete pobos, ¡Con tanta forza nos face!, agora penso que eran outros gaxos, sinor Tilisforo le desexo todo lo mellor de iste mundo mundial aunque sólo sexa por el sentido de humor que téin, vexo que recorda béin los dotes melitares.
Gracias, camarada, por contestar a mi reflexión del solitario paseo. Y gracias también por tus acertados consejos. Es un placer que acudas al gran poeta humorístico Ramón de Campoamor para que te acompañe en la respuesta. Militar y amante de la lírica. Es una curiosa mixtura. A ver si un día nos conocemos en Barxa y organizamos un desfile por la bodega de Barxés.
Como digo en mi escrito anterior, si le haces caso a todos.. Vas de cráneo
Una alegoría con relación al hacer caso a todos

Un matrimonio ya mayor, tenían que ir a la ciudad y lo hicieron llevando el burro

1º.- Se montan los dos en el burro y la gente al verlos, criticaba ¡Pobre animal, los dos montados!... Se apea la mujer

2º.- El hombre montado y la mujer detrás andando y la gente ¡Machista! El montado y la mujer, tienen que ir andando, es un ¡Machista! Se a baja el hombre y monta la mujer

3º.-La ... (ver texto completo)
Buenas tardes, Chicho. Tranquilo, que hoy me dejé las puntas y el martillo en el taller.
Sólo me detengo un momento en mi sesión de paso ligero para añadir la última parte a tu maravilloso cuento popular.
Esos dos, los que viajaban con un burro, eran la Pita Moñuda y el portugués ése.
Y aún dieron un paso más, para ver si terminaba el "qué dirán" de la gente:
5º.- Entre los dos cargan con el burro a cuestas. Aquello fue la escojonación. Entonces el alcalde mandó a las dos acémilas al psiquiátrico y se quedó con el burro, que le vino como dios para ir los días 4 y 19 a comer el pulpo a La Mezquita.
De frente y paso ligero, ¡Ar! ... (ver texto completo)
Aprezados tudos/as: Istou munto contento, pois nahún podia ser de outra maneira, un pobo que tanto traballei de garoto, ver ahora que é un dos que más se escribe na provincia de Ourense, quero recordar a ise raparigo xamado Luis, pois segando pros do sinor Ougenio, nos levou auga fresca, algún carallo alí decia mira o garoto béin da capitale más le gosta o campo, en resumen que a sua tia era xermana do mencionado, ela recordoa a sombra dunha parreira cerca da fonte, tambéin recordo o piqueno, pois ... (ver texto completo)
Pedo disculpas, sobretudo o sinor Eugenio, pois istaba a comer un bocado y escrebi coa voca xea, totale que me salió a o en vez de a e, bueno si me seguen xa se darán conta como é o pobre do Zé.
Como quéin nahún quer a coisa, que boas eran, sobretudo nahún facian ruido, dirán voçes coa que nos véin o Zé, munto sencillo ias a andar y nadie se enteraba de nada, saben os sinores/as o que es nada, munto fácil y sencillo, como si eu quixera escreber y nahún escreberá, assín por lo menos nahún sabrían o burro que xega a ser o Zé, dirán voçes siguimos sin entenderlo, claro, pra iso istá o Zé pra terlos entretenidos, quero decir con lo dificil contar coisas que gusten a tudos, logo ca xente as intenda, quero decer o significado. Este foi o que fixo o Zé pensar nas dichosas Zapatillas, quero decer a veces que un o guardar silencio nahún o fende o sinor Asensio y o sinor Florecio, que nahún se deen por aludidos pois foi pura concidencia acordarme de ises sinores, bueno istou a enrolarme demasiado, más como istou un bocadito enfadado, haber si dista maneira me pasa, pois istando a ver a caixa tonta nos dimos conta o padre Xosé y eu como istán na Ispaña, andan detrás da pricesa como si fora unha conexa, meus Deus que disparate, perdón querría decir escaparate, co béin que a min me caia istá rapariga, parece que foi o Demo que se meteu nista familia, que Deus le perdone más que a Xusta faga o que teña que facer. ... (ver texto completo)
Conmovedora a vosa historia. Nesta vida as cousas non son como empezan, son como acaban.

A Rosaura tiña a outra noite a mesa posta para a cea e esperaba polo Rosendo.
Xa lle estaba tardando e empezáballe a proer o picor do mosqueo. Colle o teléfono e chamao.
-Onde estás, nos veis a hora que é? –pregúntalle un chisco alterada.
- Bueno -contestalle o Rosendo inchando o peito -acórdaste desa xoiería nova que abriron fai pouco, onde vimos o outro día aquel anel que tanto che gustou...?
-Siii... ... (ver texto completo)
Desde luego Gel eres un sol contando historias. Sigue haciéndolo reina, que nos haces pasar un buen rato. Un abrazo. Xose.
Como digo en mi escrito anterior, si le haces caso a todos.. Vas de cráneo
Una alegoría con relación al hacer caso a todos

Un matrimonio ya mayor, tenían que ir a la ciudad y lo hicieron llevando el burro

1º.- Se montan los dos en el burro y la gente al verlos, criticaba ¡Pobre animal, los dos montados!... Se apea la mujer

2º.- El hombre montado y la mujer detrás andando y la gente ¡Machista! El montado y la mujer, tienen que ir andando, es un ¡Machista! Se a baja el hombre y monta la mujer

3º.-La mujer montada en el burro y el hombre detrás a pié y la gente, ¡Pobre hombre! Fijaos que mujer más desagradecida, es una egoísta. Se baja la mujer y van los dos andando al lado del burro.

4º.-Van los dos andando, al lado del burro y la gente ¿Quién será más burro? Mira que tener un burro para montar y van los dos andando, ¡Si serán burros!

Ahora la moraleja, la tienes que hacer tu, ¿Le hay que hacer caso a todos? ¡No!

Picos ... (ver texto completo)
Aprezados tudos/as: Istou munto contento, pois nahún podia ser de outra maneira, un pobo que tanto traballei de garoto, ver ahora que é un dos que más se escribe na provincia de Ourense, quero recordar a ise raparigo xamado Luis, pois segando pros do sinor Ougenio, nos levou auga fresca, algún carallo alí decia mira o garoto béin da capitale más le gosta o campo, en resumen que a sua tia era xermana do mencionado, ela recordoa a sombra dunha parreira cerca da fonte, tambéin recordo o piqueno, pois ... (ver texto completo)
15 +25 = 40. Eres muy esplendido, regalando lo que no es tuyo, estás hecho un buen pándido, me regalas las dos pitas, para mí sólo, pero ya te envié una, por correo puerta a puerta y detrás te enviaré el oso maloso…. por cotroso
Picos
A la gente no hay que hacerle mucho caso, por si se lo haces, te vuelve loco
¿De dónde sacará el dinero? ¡Fíjate, cada día un traje! Y no veas cuando va a la plaza, compra de lo mejor y todo le parece poco…

¡Que dirán si voy a misa!
¡Que dirá mi vecindario!
Si rezo el santo rosario

Como dice el refrán, si vas mal vestido: Ande mi cuerpo caliente y ríase la gente.

Picos