Que bonito sería, que fixeramos un acto de reflexiahún para poder perdonarnos a nosotros mesmos, vexo mensaxes repetidos que nahún me gostan nada, si a xente se parara un bocadito a pensar perdonariamos os nosos semellantes, aunque nahún digo que nahún sexan un pouquito tunantes. Dirán voçes qué querrá decer o Zé con istá premisa, nin eu sei más cuando nahún teñes que facer dices cualquer tontería, a coisa é no enfadar a xente sinahún darle alegría sin que nos tocar a lotería.

Unha aperta pra tuda malta. ... (ver texto completo)
¡Hermano ojala sea asi porque ya cansa y aburre tanta tonteria y temas sin ningun sentido parecen guiones de malas peliculas y pesimos actores que se vallan todos al carajo ¡FUERA ¡un abrazo saludos a Manolo Pidal
Aprezada sinora ou sinorina, quero decer con tudos los respeitos que me merece, emprimer lugar por ser muller logo como persoa, cree voçe que tudos debemos irnos a ise sitio que usted nos manda. Entendo que pode istar dolida por muntas razahuns, unha pode ser incluso conmigo por nahún entender béin, más si me deixa de leer xa istá arreglado o meu caso, con relazahún os demás eu entendo que a veces que o mellor nahún istán a altura das circunstancias, más como xermanos que somos tudos según el padre Xosé debemos tolerarnos, pois la perfezahún nahún existe. Espero y desexo que nahún se xatee conmigo, pois en min nahún istá o ánimo de ofenderle sino tudo lo contrario.
Le pedo mil disculpas.

Unha aperta. ... (ver texto completo)
Eres un cretino, a ti no te descuenta nada, si te descontasen del sueldo y te suprimieran la paga extra, ya veriamos como te iba a sentar.
Soldadito de plomo
Querido primo: No ves como al CHICHO lo tienes para insultar, por eso ahora lo retiras.

Un abrazo.
Lémbrome cando era un neno da neve que cara a presenza no inverno. Lembro tirarnos en caixas de madeira pola rúa da Igesia até terminar encaixados na casa do meu primo Quico. Era divertido e apasionate. Eu creo que mais dun acórdase destas cousas. Outra baixada moi boa era pola casa de Manolo (Parral) era moi divertido.
Querido primo: No haces más que mentir, ahora te han puesto en el sitio que mereces, pero tú sigues, no te enteras.

Un abrazo.
Lémbrome cando era un neno da neve que cara a presenza no inverno. Lembro tirarnos en caixas de madeira pola rúa da Igesia até terminar encaixados na casa do meu primo Quico. Era divertido e apasionate. Eu creo que mais dun acórdase destas cousas. Outra baixada moi boa era pola casa de Manolo (Parral) era moi divertido.
Eu tamén quero lembrar á Rosalía, como Varela. Pero a esa Rosalía máis desconocida. Á Rosalía feminista, na que mallaba o seu marido, o erudito Manuel Martínez Murguía, coma o máis bruto gañán.

"Xan vai coller leña ó monte
Xan vai compoñer cestos
Xan vai a poda-las viñas
Xan vai apaña-lo esterco

E fai o leito i o caldo...
Xan en fin é un Xan compreto
Deses que a cada muller ... (ver texto completo)
Me gusta recordar a nuestra Poetisa, por muchas razones, la primera como queria a su tierra, como se podia escribir asi, es como un angel con una pluma en sus manos.
Como con tanto sufrimiento en su vida pudo decir cosas que quedarón para siempre en las mentes de todos los Gallegos y los que no lo son.
Solo puedo decir que me apasiona.
Apreciado y querido Zé: No le hagas mucho caso a mi marido. Cada día que pasa, tiene un humor más difícil de captar. ¿De dónde habrá sacado la historia ésa de los impertinentes y demás pertrechos?
Los impertinentes no son pendientes para las orejas, corazón. Los perendengues, contra lo que algunos piensan, sí son unos pendientes. Pero los impertinentes --que yo jamás he tenido ni usado-- son esos anteojos con manija que antiguamente usaban las damas en el teatro, o en la ópera, para acercar los ... (ver texto completo)
Aprezada Y adorada Pita moñuda: Perdoa que nahún caera na conta, pois eu os teatros y a la ópera nahún fui nunca, quizás por ista razahún descoñezo ise tinglado, agora béin como sempre fuste tahún guapa y tahún fermosa, nahún poso tolerare que conten as tuas intimidades, como recordarás aquiles pendientes que te regalei con tanto cariño y tanto amor, que por certo co femenina que tú eras, pra min nahún había muller como tú, sólo había que verte, con aquil corpiño de modelo, quéin nos dera de aquiles ... (ver texto completo)
Eu tamén quero lembrar á Rosalía, como Varela. Pero a esa Rosalía máis desconocida. Á Rosalía feminista, na que mallaba o seu marido, o erudito Manuel Martínez Murguía, coma o máis bruto gañán.

"Xan vai coller leña ó monte
Xan vai compoñer cestos
Xan vai a poda-las viñas
Xan vai apaña-lo esterco

E fai o leito i o caldo...
Xan en fin é un Xan compreto
Deses que a cada muller ... (ver texto completo)
¡Hermano ojala sea asi porque ya cansa y aburre tanta tonteria y temas sin ningun sentido parecen guiones de malas peliculas y pesimos actores que se vallan todos al carajo ¡FUERA ¡un abrazo saludos a Manolo Pidal
Kyna, permíteme estas palabras, pedíndoche perdón por adiantado se fose necesario:
A min sí me divirten algúns dos relatos destes foros, por desatinados, insensatos e absurdos que nos parezan.
Fíxate en "El Quijote". Cando era novo, sempre me pareceu unha parvada que nos querían obrigar a ler. Hai uns dez anos lin ese libro con verdadeiro pracer, e ben que me serviu para preparar irónicas intervencións como voceiro nun parlamento ao que pertencí, e ata en algunha voda no concello.
"La Conjura ... (ver texto completo)
Varela me alegro por que tu hermano se mejore, recuerdo que en el pueblo cuando yó tenia 16--17 años todos le llamábamos el CHILE, o el PEPE da CLOTILDE, un amigo de verdad y mejor persona, espero poder verle pronto. Bueno, que pasa con todos los buenos foreros de VILAVELLA con los que se pasaba un rato agradable leyendo sus mensajes, AMADOR, PEPITA, M PIDAL, O CANDIL, comprendo que muchas veces se te quitan las ganas de escribir por culpa de mucha jente que no merece ninguna atención, pero aqui ... (ver texto completo)
Os tratos entre cabaleiros non precisan documentos nin rúbricas. O da nosa gaita xa se rixe polo Dereito Consuetudinario. Tocándoa tan ben como a tocas, tanto é túa como miña.
Unha aperta.
Apreciado y querido Zé: No le hagas mucho caso a mi marido. Cada día que pasa, tiene un humor más difícil de captar. ¿De dónde habrá sacado la historia ésa de los impertinentes y demás pertrechos?
Los impertinentes no son pendientes para las orejas, corazón. Los perendengues, contra lo que algunos piensan, sí son unos pendientes. Pero los impertinentes --que yo jamás he tenido ni usado-- son esos anteojos con manija que antiguamente usaban las damas en el teatro, o en la ópera, para acercar los ... (ver texto completo)
O mismo pra tí, amigo.

Por casualidad, entréi no foro vilavella, e deume a impresión de que andan un pouco quentes os ánimos. Este foro e mais tranquilo. Ademais, como son novo, non quero meter baza.

Muy atrevido e o Padre José facendo a misa a o aire libre en estos tempos. Vay a quedarse sin feligreses antes de tempo.

Respeto os cartos, eu acórdome de aquel que era tan paupérrimo, tan paupérrimo, que solo tiña diñeiro. Non tiña amigos, nin saude, nin familia, nin nada.

Tamén hay xente ... (ver texto completo)
Amigo Camba: Na Vilavella le teño munto cariño, forin anos munto dificiles, más pra min foi donde gañei as primeiras quinientas pts., dinoite no trelo, claro istá recordarme das dichosas 500 pts., pra min representaba munto dilleiro nunha sola noute, logo como istaba aquila Rosa Linda pintada, sahún coisas que nunca se olvidan. Por tal motivo escrevo alén, claro que a gaxos que sahún meus amigos, como amigo Manuele, a outros que se facen amigos más se vei que le costa entenderme, axo que teñen razahún, ... (ver texto completo)
Aprezado amigo Camba: Desexo que se cumplan os nosos obxetivos, referente o que decis do padre, a verdade que impon respeito, nahún por ser cura, más téin cara de santo, eu axo que algún día debían de facerlo, dirás tú por qué digo ísto, sin ir más lexos o outro día cuando istabamos a decer a misa o are libre, dice assín, recemos por los que levaron o diñeiro da España pra Suiza, Brasil y outros sitios. Eu nahún dei importancia a aquilo, posto que él sempre istá a decer que Deus le perdoe a todos. ... (ver texto completo)
O mismo pra tí, amigo.

Por casualidad, entréi no foro vilavella, e deume a impresión de que andan un pouco quentes os ánimos. Este foro e mais tranquilo. Ademais, como son novo, non quero meter baza.

Muy atrevido e o Padre José facendo a misa a o aire libre en estos tempos. Vay a quedarse sin feligreses antes de tempo.

Respeto os cartos, eu acórdome de aquel que era tan paupérrimo, tan paupérrimo, que solo tiña diñeiro. Non tiña amigos, nin saude, nin familia, nin nada.

Tamén hay xente ... (ver texto completo)
Por razones de trabajo, estaré ausente algo mas de un mes.
Tengo una gran alegría con el total restablecimiento de tu hermano Pepe
Un fuerte abrazo
Si es que todavia pilotas, que tengas buena singladura, y si llevas de coopilota a algún I. M. mejor.

Que S. Juan Nepomuceno junto a la Virgen del Carmen te guien.

Un abrazo.
Felicidades a todos los Sebastián.

De aquí al 25 de Febrero, superada la cuesta de Enero, seguro que a los gudiñeses les da tiempo para, haciendo un esfuerzo bursátil, hagan un explendoroso ramo, como nuestro Beato merece.

Y al que le toque, que El se lo bendiga, y lo multiplique por mil.

Lo que siempre recuerdo es el cesto de patas cachuchas, y rabos que se le ofrecían el pasado 17 a S. Antonio, y luego se subastaban a la salida de la Iglesia.

Un abrazo
... (ver texto completo)