Primo mandanos unas pocas setas de esas de la mesa a pamplona.
¿Quién es ese de al lado tuya que no es tu hijo?
Abrazos pa todos
Hola soy la hija de Domingo de Pamplona, ya se que hace un rato mi padre ha hablado contigo y me ha informado de esta pagina, asi que ya me he registrado y asi estaremos enterados de lo que pasa en Pereiro.
Nos alegramos de que no haya pasado nada.
Y aqui estoy con mis padres y mi hijo viendo las fotos colgadas.
Un abrazo y recuerdos a tus padres desde Pamplona
Hola Paco, espero que la desgracia ocurrida en Chile no os haya afectado y que esteis todos bien, es mi mayor deseo.
Dale a tus padres un fuerte abrazo, lo mismo para ti.
Juan
Gracias juan a ti y a todos los que se acordaron de mi tanto por correos que me llegaron como por las llamadas telefonicas como a Domingo que recien me llamo, os contare que en mi familia no hay desgracias fatales ni heridos si muchas perdidas materiales, aunque este pais esta acostumbrado a los terremotos este sobrepaso todo lo imaginable tanto en grados teluricos como en duracion y aun sigue temblando, son replicas pero muy fuertes hay replicas con 7 grados Richter que por si sigue siendo un terremoto ... (ver texto completo)
Hola pirma Edith cuando has estado tu con esta nevada en O Pereiro.
Besos de la familia de Pamplona
Ora o pai domeo xefe foi abogado do estado, y tiña un amigo que era justiciero, perdón, quero decer en español juez distes que algua vez tabein impartin justi-
cia, ora bein disculpen a ironía, pois ben istes dous homes acordan ir a cazar o lugar Barxa, monte denominado Salbaredos, pois era o dia 8 de decembro de 1960,16 horas 20´35´´, se alcontran co pastor do pobo llamado Juan da Faba pois istaba guardando 300 uvellas, 200 cabras, 4 castrois, y cinco carneiros Y tiña un can grande llamado Turco ... (ver texto completo)
Gracias de antemano noticias de amigos por mi correo me informarón que mi hermana esta en perfecto estado y su apartamento aguanto el terremoto, desde este medio te mando un saludo afectuoso a mi querido Antonio de T. V Internacional (T. V. Chile) cualquier cosa que necesites me encuentras donde tu ya sabes. Manuel Varela Garcia
Hola Paco, espero que la desgracia ocurrida en Chile no os haya afectado y que esteis todos bien, es mi mayor deseo.
Dale a tus padres un fuerte abrazo, lo mismo para ti.
Juan
Mingo, yo no sabía esa historia del pueblo pues que pena porque mucha gente se hubiera quedado en él y cuanto hubiéramos ganado todos! que pena! que idea tan buena y tan desaprovechada. Ahora como esa de moda eso de comprar pueblos haber si cualquier día viene un loco empresario y le da por comprar el pueblo entero
Solo deseo que mis seres queridos esten bien, me uno al dolor y si hay algo que se pueda hacer aqui estamos para colaborar en lo que sea, quisiera saber como esta mi hermana y sobrinos, tu Vero por favor dime algo de tu madre como esta gracias. Manuel Varela Garcia
Tiene razón Ballesteros, ¿os acordais de la pujanza que tenía Vilavella en los años 70, yo era pequeño pero cruzabas todo el pueblo por la carretera y era gente y coches desde el Hostal Relojero, la Tienda del señor Antonio el Zapatero, el Bar de Francisco el padre de Estrella, el bar del Campiña lleno de gente jugando la partida por las tardes, el Comercio del Cacharrero, la Pañadería Toñete, el Comercio de Angeles, el Bar del Cartero y seguro que aún me queda algo atrás.
Tienes razón Domingo el ... (ver texto completo)
Al igual que Ballesteros, también espero que la gente de Chile no sufriera daños y que estén todos bien, un saludo...
Espero que nuestros amigos del foro de Vilavella (también todos los demás vecinos) que se encuentran en Chile no sufrieran daños por el terremoto. Un abrazo sincero para todos.
Un sentimiento de nostalgia y pena me invade cuando pienso en "como pudo ser Vilavella y no fué". Debían transcurrir los años setenta, cuando, un par de empresarios de la comarca procuraban tierras para implantar sus negocios. La gente, muy arraigada a sus propiedades, quizá las sobrevaloró con exceso. (Sobre los montes comunales tampoco huvo acuerdo). Esos empresarios tomaron otro rumbo. Uno abrió un taller en Cañizo, después vino el Nevada, mas tarde a Lareira. El otro se fué a Gudiña; levantó ... (ver texto completo)
O pa medeo munta alegria a tua reflexiao sobre o cementeiro nuclear, axo que teis razaón, pois ben ista seman foi tuda simana de tempestas por tuda ispana, ahí na Barxa tambeien se derbordarían os rios sobretudo o que alen cerca donde sau eo se chama o Rabazal, mais non hay mal que por ben non veña, pois aquí, por suposto me refiero a iste foro parece reina a calma, espero y desexo que por culpa da miña expresao no mensaje anterior, non encerraran o gaxo, que andaba a facer das suas. Parece que non ... (ver texto completo)
Espero que siga a festa do Aparicio, que xa case é o único que une o pobo creentes e non creentes. É algo do que nos bebemos sentir orgullosos, e seguir sacando o santo e o ramo na procesión da forma tradicional, sobre os hombros dos mozos, a pesares do peso debe seguir así. Saudos a todos.
Estou de acordo contigo, cicais sexa o derradeiro eslabon que nos une os do pobo, pero foi unha delicia oir cantar o Ramo as mozas na igrexia de abaixo para despois ser levado pola rua maior en procesión hasta igresia de S Pedro por os mozos do pobo. unha aperta.