Aquellas "louxas" eran las pizarras, con su bello marco de madera. Escribíamos y dibujábamos con el pizarrín. Pero... ¿te acuerdas como borrábamos?
Aprezada ex, quéin nos dera de aqueles tempos, como tú béin sabes fumos xuntos o colexo, ahora xa é hora de decerle parte da verdade, me dices si me recordo con que borrabamos, como nahún bou a cordar se decias tú, xuntamos as linguas y assín o facemos más rapido, condena cuanto sabías de aquela. Te recordarás cuando xógabamos a granxa que tú eras a que me ordeñabas, eu tiña aquil pantalahún corto y tú collias a putiña pegado a rodilla, claro ahora ístes que pensarám más foi a ssín, nahún me canso de recordar aquiles tempos, qué infancia más bonita, logo en la adolescencia tú xa tiñas picardia, nahún sei se te recordarás que fumos pra tua casa, depois de tomar aquel caldeiro de leite, le mezclamos auga para que tua nai nahún se dera conta da faena.
Un forte abrazo. ... (ver texto completo)
Un forte abrazo. ... (ver texto completo)