Apreciado y querido Zé: No le hagas mucho caso a mi marido. Cada día que pasa, tiene un humor más difícil de captar. ¿De dónde habrá sacado la historia ésa de los impertinentes y demás pertrechos?
Los impertinentes no son pendientes para las orejas, corazón. Los perendengues, contra lo que algunos piensan, sí son unos pendientes. Pero los impertinentes --que yo jamás he tenido ni usado-- son esos anteojos con manija que antiguamente usaban las damas en el teatro, o en la ópera, para acercar los ... (ver texto completo)
O mismo pra tí, amigo.

Por casualidad, entréi no foro vilavella, e deume a impresión de que andan un pouco quentes os ánimos. Este foro e mais tranquilo. Ademais, como son novo, non quero meter baza.

Muy atrevido e o Padre José facendo a misa a o aire libre en estos tempos. Vay a quedarse sin feligreses antes de tempo.

Respeto os cartos, eu acórdome de aquel que era tan paupérrimo, tan paupérrimo, que solo tiña diñeiro. Non tiña amigos, nin saude, nin familia, nin nada.

Tamén hay xente ... (ver texto completo)
Amigo Camba: Na Vilavella le teño munto cariño, forin anos munto dificiles, más pra min foi donde gañei as primeiras quinientas pts., dinoite no trelo, claro istá recordarme das dichosas 500 pts., pra min representaba munto dilleiro nunha sola noute, logo como istaba aquila Rosa Linda pintada, sahún coisas que nunca se olvidan. Por tal motivo escrevo alén, claro que a gaxos que sahún meus amigos, como amigo Manuele, a outros que se facen amigos más se vei que le costa entenderme, axo que teñen razahún, ... (ver texto completo)
Aprezado amigo Camba: Desexo que se cumplan os nosos obxetivos, referente o que decis do padre, a verdade que impon respeito, nahún por ser cura, más téin cara de santo, eu axo que algún día debían de facerlo, dirás tú por qué digo ísto, sin ir más lexos o outro día cuando istabamos a decer a misa o are libre, dice assín, recemos por los que levaron o diñeiro da España pra Suiza, Brasil y outros sitios. Eu nahún dei importancia a aquilo, posto que él sempre istá a decer que Deus le perdoe a todos. ... (ver texto completo)
O mismo pra tí, amigo.

Por casualidad, entréi no foro vilavella, e deume a impresión de que andan un pouco quentes os ánimos. Este foro e mais tranquilo. Ademais, como son novo, non quero meter baza.

Muy atrevido e o Padre José facendo a misa a o aire libre en estos tempos. Vay a quedarse sin feligreses antes de tempo.

Respeto os cartos, eu acórdome de aquel que era tan paupérrimo, tan paupérrimo, que solo tiña diñeiro. Non tiña amigos, nin saude, nin familia, nin nada.

Tamén hay xente ... (ver texto completo)
Felicidades a todos los Sebastián.

De aquí al 25 de Febrero, superada la cuesta de Enero, seguro que a los gudiñeses les da tiempo para, haciendo un esfuerzo bursátil, hagan un explendoroso ramo, como nuestro Beato merece.

Y al que le toque, que El se lo bendiga, y lo multiplique por mil.

Lo que siempre recuerdo es el cesto de patas cachuchas, y rabos que se le ofrecían el pasado 17 a S. Antonio, y luego se subastaban a la salida de la Iglesia.

Un abrazo
... (ver texto completo)
Non dudes que me apunto a tomar unhas copas na primeira ocasión que teñamos, aunque sexan pequenas, si teño que conducir.
Con esto de soplarnos controles de alcoholémia, o forno non está pra bolos.
Claro que como tú estas protexido por o Padre Xosé, seguro que te escapas de una boa multa.
A Deus gracias, hasta ahora sempre me librei delas.
Un abrazo
Aprezado amigo Camba: Desexo que se cumplan os nosos obxetivos, referente o que decis do padre, a verdade que impon respeito, nahún por ser cura, más téin cara de santo, eu axo que algún día debían de facerlo, dirás tú por qué digo ísto, sin ir más lexos o outro día cuando istabamos a decer a misa o are libre, dice assín, recemos por los que levaron o diñeiro da España pra Suiza, Brasil y outros sitios. Eu nahún dei importancia a aquilo, posto que él sempre istá a decer que Deus le perdoe a todos. ... (ver texto completo)
Quero de algunha maneira decirle a tudos munto obrigado, por as parábolas que dedican a iste portugués, nahún perdan o sentido do humor, penso que como militares sahún ou forin fueras de serie, más como persoas seguen sendo, pra min é tahún bonito y me resulta tahún gratificante cuando dou con persoas con sentimientos, comprensahún, tolerancia hacia los demás. Espero y desexo tomar unhs copos xuntos.
Unha aperta.
Non dudes que me apunto a tomar unhas copas na primeira ocasión que teñamos, aunque sexan pequenas, si teño que conducir.
Con esto de soplarnos controles de alcoholémia, o forno non está pra bolos.
Claro que como tú estas protexido por o Padre Xosé, seguro que te escapas de una boa multa.
A Deus gracias, hasta ahora sempre me librei delas.
Un abrazo
Pues en esas fechas todavía no me habia ido del pueblo. A ese bar iba mi padre, y yo a comprar a escondidas el tabaco, porque si lo hacia en el estanco, como vivia detrás, temía que me viesen. Y la malleira que me jugaba no era chica.

Claro que fumaba desde que tenía 9 años. ¡Si el médico D. sergio supiese de donde salia mucho del tabaco que yo fumaba...!

Seguro que Milagros también se acordará de esto.

Entre otras cosas, cuando estuve en Buenos Aires me recordó una anécdota ocurrida allá ... (ver texto completo)
Yo también estoy esperando que me llame cuando se encuentre en Madrid.

Bueno, según las noticias que tengo del pueblo, en Navidades estaba bien.

Le deseamos una pronta recuperación. Es fuerte, y el microclima donde tiene la casa es muy bueno.

En cualquier momento se asoma por aquí y nos da una grata sorpresa.

Un abrazo.
Quero de algunha maneira decirle a tudos munto obrigado, por as parábolas que dedican a iste portugués, nahún perdan o sentido do humor, penso que como militares sahún ou forin fueras de serie, más como persoas seguen sendo, pra min é tahún bonito y me resulta tahún gratificante cuando dou con persoas con sentimientos, comprensahún, tolerancia hacia los demás. Espero y desexo tomar unhs copos xuntos.
Unha aperta.
No me lo imaginaba yo a usted en esa fecha por estas latitudes, me alegré un montón que se lo pasara tan bien con la Pita Moñuda despidiendo el año, y además nada menos que en ese famoso asador donde tiene un comedor que le llaman el rincon del sibarita, supongo comerían en el mencionado comedor, pues con una dama como la Dña. Pita no era para menos.
Le recuerdo que cuando quiera usted pasarse a escoger el solar estaremos encantados a su disposición.
A sus ordenes mi comandante. Armas sobre el ... (ver texto completo)
Pasaremos a ver solares cuando el tiempo se vuelva más amigo. Ya lo verá.
Me acompañará una maravillosa señora, ésa que me acompaña siempre desde hace casi cuarenta años, y que tan amiga fue en su infancia del Zé de las Carbajas. Una cosa es el mundo real, y otra bien distinta el de nuestras batallas navales, si bien para algún forero estas batallas son nabales.
El rincón del sibarita, estupendo, como las extraordinarias viandas; pero el lugar llama también la atención por el dudoso gusto del decorador.
Nos ... (ver texto completo)
... y de admiración es encontrar en este foro descripciones tan sentimentales de la singular belleza que hay dentro de toda mujer, de sus coqueterías, de sus encantos y de sus deseos de agradarnos, y de sentirse hermosa.

No conozco a la dama en cuestión, pero no creo errar mucho si digo que...

La mujer, cuando necesitamos de su apoyo, siempre están dispuestas a ofrecernos un hombro para descargar nuestras penas, que a veces no son pocas.

Nos ofrecen su sonrisa, aunque por dentro sientan ... (ver texto completo)
Señor Camba: Permítame que me descubra ante usted. Militar y Caballero con letras mayúsculas. Algún otro presume de militar de alta graduación, pero utiliza un vocabulario de cabo chusquero desbravador de mozos de reemplazo, que ya no hay.
Vivan el humor, la educación y la elegancia.
Bienvenido de nuevo al club.
Te hemos echado de menos, pero ya sabemos que la salud es lo primero.
Ahora te deseo una lenta pero segura rehabilitación, ya que las cosas de palacio, para que salgan bien, se hacen despacio.
Un abrazo
... y de admiración es encontrar en este foro descripciones tan sentimentales de la singular belleza que hay dentro de toda mujer, de sus coqueterías, de sus encantos y de sus deseos de agradarnos, y de sentirse hermosa.

No conozco a la dama en cuestión, pero no creo errar mucho si digo que...

La mujer, cuando necesitamos de su apoyo, siempre están dispuestas a ofrecernos un hombro para descargar nuestras penas, que a veces no son pocas.

Nos ofrecen su sonrisa, aunque por dentro sientan ... (ver texto completo)
El pasado día de nochevieja cené con Pita en el Riós, en un restaurante con adornos de cartón piedra, como una vaca, un burro tirando de un carro con una orangutana montada en él, mientras amamanta a un orangutanito en brazos que mira para un televisor de sesenta pulgadas... y miles de platos para escoger, algunos de ellos demasiado exóticos para el atrevimiento de los comensales.
Cuando pasé a recogerla a su habitación del SPA en Villavieja, si bien ya estaba toda emperifollada, admiré en ella ... (ver texto completo)
No me lo imaginaba yo a usted en esa fecha por estas latitudes, me alegré un montón que se lo pasara tan bien con la Pita Moñuda despidiendo el año, y además nada menos que en ese famoso asador donde tiene un comedor que le llaman el rincon del sibarita, supongo comerían en el mencionado comedor, pues con una dama como la Dña. Pita no era para menos.
Le recuerdo que cuando quiera usted pasarse a escoger el solar estaremos encantados a su disposición.
A sus ordenes mi comandante. Armas sobre el ... (ver texto completo)
El pasado día de nochevieja cené con Pita en el Riós, en un restaurante con adornos de cartón piedra, como una vaca, un burro tirando de un carro con una orangutana montada en él, mientras amamanta a un orangutanito en brazos que mira para un televisor de sesenta pulgadas... y miles de platos para escoger, algunos de ellos demasiado exóticos para el atrevimiento de los comensales.
Cuando pasé a recogerla a su habitación del SPA en Villavieja, si bien ya estaba toda emperifollada, admiré en ella ... (ver texto completo)
Sinor Telesforo, me parece que se pasou sete pobos contando as intimidades da miña ex, claro eu sei que o sinor faio sin mala fe, más seguro que los abanicos seguro que sahún os que le regalei eu fai muntos anos, que por certo un día me dixo por teléfono que aún los guardaba como oro en paño, logo le aprecio unha falta de concentrazahún na sua escrita, pois los impertinentes como el sinor le xama, sahún unhs adornos para las orellas que sempre le ficaron béin. Tambéin le digo que sí o dice pra darme ... (ver texto completo)