Bueno, pues ya he aparecido. Ante todo presentarme, mi nombre es Luis, y aunque no soy de Barxa sí lo era mi abuela materna. A ella casi no la conocí pues falleció cuando yo era muy pequeño, pero años después allá por los setentas, comencé a veranear en el pueblo con mi tía-abuela Rita. No puedo sino recordar con agrado aquellos veranos de calor, tardes de pesca en A Fervenza, paseos por el río, por A Ladeira, a veces hasta La Veiga, hasta el "marco" con Portugal... qué se yo. Lógicamente y teniendo ... (ver texto completo)
Bienvenido Luis: Ayer te he mandado un correo, en el que te pedía con apremio que te pusieses en contacto conmigo, para hablar de lo que te iba a mandar, ya que el domingo me voy para Madrid, y posiblemente no vuelva hasta Febrero.

Si no te ha llegado, es porque tenía una duda deque la s de snip... fuese mayúscula o mimúscula.

Un abrazo y estamos en contacto.
Bueno, bueno. Creo que por aqueles tempos estaba no Cerro Muriano, de Capitán, o meu cuñado Gabriel Castilla Bosch. E penso que tamén estaba Nicolás Puertas del Mercado

Mira, no foro de a Gudiña, deixei unha reflexión respecto o dia dos difuntos. Os tempos cambian, o menos pra os que volvemos despois de 47 anos.

Si volves a ver a Roberto Rivero, pregúntalle, que seguro que conocía a Lisardo Nieves, anduvo por Ferrol, que foi párroco da Gudiña antes de ser Castrense, ou a Pablo de Pobla de Trives, ... (ver texto completo)
Bueno, pues ya he aparecido. Ante todo presentarme, mi nombre es Luis, y aunque no soy de Barxa sí lo era mi abuela materna. A ella casi no la conocí pues falleció cuando yo era muy pequeño, pero años después allá por los setentas, comencé a veranear en el pueblo con mi tía-abuela Rita. No puedo sino recordar con agrado aquellos veranos de calor, tardes de pesca en A Fervenza, paseos por el río, por A Ladeira, a veces hasta La Veiga, hasta el "marco" con Portugal... qué se yo. Lógicamente y teniendo ... (ver texto completo)
Gracias, Zé, por tus bellas palabras.
Oye, ¿no te parece que el último verso, ése que "fica" un poco apartado, no desentona un poco en el poema?
Aprezada ex, teñes razahún, pois o último verso desentona, más é verdade, que tia más cojunuda, colleo no bon sentido da párabola.
Un abrazo.
Apreciado amigo Zé: Tú crees que está bien lo que cuentas en el foro con relación al cura, creo que no debías contar estas cosas, aunque sean verdad que han pasado, debes escribir en castellano, no ves que de lo contrario la gente te ignora, más los tenientes coroneles que te diriges a ellos como si fuesen compadres.
Un cordial saludo.
Sinor Pachi, voçe pensa que eu sahún un neno, pois xa teño muntos anos como o sinor sabe, sempre istá Zé ísto nahún debes decirlo, mire el padre Xosé me puso dois dias de penitencia sin escreber, logo o sinor véin a decermo que eu debo facer, fodase co gaxo, xa istou xeu de que me digan o que teño que facer, meu Deus nahún sei como facer pra contentar a tudos. Eu le digo, que perdoe que en min nahún actuo de mala fe. Espero y desexo co sinor Camba nahún se infade con migo.
Unha aperta.
Mira Pachi, los militares, en activo o en la Reserva, tenemos más o menos graduación. Pero esa graduación tiene vigencia en el entorno militar. Fuera del cuartel y su entorno
el respeto que me debe tener a mí, o a un Tte. Coronel, el apreciado amigo Zé es el mismo que yo le tengo que tener a él. Ni más ni menos.
¿O estaría mejor que todo el mundo se cuadrara en el bar del pueblo cada vez que entro yo a tomar café? A mí, por supuesto, que me trate todo el mundo como a un compadre.
Sinor Telesforo Romerales, iste pachi si nahún fora que o conozco, además me parece buena persoha, le diría cuatro, sempre téin que decirme algo, claro él foi a iscola y sabe escreber béin el castellano, más a veces que creo que se pasa un chisquiño, claro él munto de igrexa, pensa que eu cuando contei o do sinor cura que o fixen por male, más a min acababan de contarmo y me resultou gracioso, referente o teniente coronele si nahún me contestou nahún foi por terme en olvido si nahún que o mellor dixo y eu pra que bou perder o tempo con iste obrero portugués, más nahún le ofendin en nada pra decir que o tratei como si fora unha comadre. ... (ver texto completo)
Esta tarde pasé en una vieja ciudad por delante de un viejo edificio con un escaparate lleno de perolas vacías, moldes de roscón, trozos de arneses, neumáticos para hielo, marcos para fotos sin foto, pantallas para lámparas sin lámpara y otros desechos, sombra y telarañas.
En el cristal, sin embargo, inesperada y felizmente, me veo a mí mismo en colores más vivos que los trastos expuestos y, ante mi sorpresa, andando en una actitud semiencorvada.
Eché los hombros hacia atrás, saqué pecho como les ... (ver texto completo)
Mira Pachi, los militares, en activo o en la Reserva, tenemos más o menos graduación. Pero esa graduación tiene vigencia en el entorno militar. Fuera del cuartel y su entorno
el respeto que me debe tener a mí, o a un Tte. Coronel, el apreciado amigo Zé es el mismo que yo le tengo que tener a él. Ni más ni menos.
¿O estaría mejor que todo el mundo se cuadrara en el bar del pueblo cada vez que entro yo a tomar café? A mí, por supuesto, que me trate todo el mundo como a un compadre.
Dice que é un sinor que vai o doutore en Madride,-Doutore ¿Como se encuetra sinore?, más béin normale, bou comendo coisas a plancha, nada de grasas, normale,é de exercicio, bueno ando unha hora diaria, a veces que ando na cibrisqueta, bueno normale,-doutore y de facer el amor unha vez ou duas al mes, bueno normale, doutore, de normal nada, a sua idade debía facer duas veces ou tres a simana, e que fago eu y sahún más viexo que o sinor, claro voçe normale por ser médico aquí en Madride, más eu sahún ... (ver texto completo)
Apreciado amigo Zé: Tú crees que está bien lo que cuentas en el foro con relación al cura, creo que no debías contar estas cosas, aunque sean verdad que han pasado, debes escribir en castellano, no ves que de lo contrario la gente te ignora, más los tenientes coroneles que te diriges a ellos como si fuesen compadres.
Un cordial saludo.
Gracias, Zé, por tus bellas palabras.
Oye, ¿no te parece que el último verso, ése que "fica" un poco apartado, no desentona un poco en el poema?
Miña santa Pita Moñuda,
¿Con quén te hei de comparare?
Como ti non vin ningunha
nin na terra nin no mare.

Coma ti Santa bendita
tan garrida e tan preciosa,
nin brilou ningunha estrela,
nin se abren ningunha rosa.
... (ver texto completo)
Esta poesia adicaballa o 25 a Dña. Pita Moñuda cando xa eran mociños na festa da Tuiza.
CARIÑA DE ROSA:
Eu non sei, miña nena fermosa,
por qué fuches de min sin razón
si eu te quero, cariña de rosa,
si eres dona do meu corazón.

Xunto a min arrechégate, nena,
que a muiñeira xa empeza a soar,
ven pra eiqui, miña xoia pquena,
que imos xuntos os dous a bailar.

Ti que a conoces e bailas a eito
ven a enseñarme que vou aprender,
anda neniña, que dentro do peito
teño un segredo que vas a saber.

E mentras fago os puntiños primeiros
e do tambor entre a repenicar,
vendo os teus ollos que son dous luceiros
direiche cousas que che han de gustar.

Supoño que Dona Pita Moñuda si se lembrará
aunque o Sr. 25 que é algo mais novo que ela o
mellor non se lembra. E como ela e licenciada
e o 25 non foi a escola o mellor esqueceulle
Simplemente foi para recordallo.
Unha grande aperta pros dous. ... (ver texto completo)
Me ha llegado un paquete desde Inglaterra. Es una prenda interior, una mañanita que me envía mi nieta Judith.
Vaya por Dios, qué regalo. Una mañanita es casi tan anticuada como un polisón o una sobaquera. Una mañanita es un mensaje de desesperación, y lo que dice es: ¡Agur!
Sin embargo comprendo que mi nieta se ha tomado muchas molestias para comprarme esa mañanita, una prenda que actualmente no se encuentra en cualquier parte. No es probable que los grandes almacenes mejor surtidos tengan más ... (ver texto completo)
Dice que é un sinor que vai o doutore en Madride,-Doutore ¿Como se encuetra sinore?, más béin normale, bou comendo coisas a plancha, nada de grasas, normale,é de exercicio, bueno ando unha hora diaria, a veces que ando na cibrisqueta, bueno normale,-doutore y de facer el amor unha vez ou duas al mes, bueno normale, doutore, de normal nada, a sua idade debía facer duas veces ou tres a simana, e que fago eu y sahún más viexo que o sinor, claro voçe normale por ser médico aquí en Madride, más eu sahún ... (ver texto completo)
Amigo Camba,é unha grande alegria terte de forero con nos en Barxa, onde lembras perfectamente os teus soutos de castiñeiros.
Me ouvera gustado que o dia 1 te ouveses acercado por Barxa pois nos estuvemos por alí visitando os nosos difuntos no cemiterio como é precepto de todos os anos nestas datas.
Pasando a temas de mili, o noso comun amigo Telesforo Romerales cambiou a carreira militar pola docéncia.
Eu fixen a mili en Cordoba segundo remplazo 1978 licenciei xuño do 1979, todo o fixen no campamento ... (ver texto completo)
Aprezado amigo Barxés, eu nahún sabía que o sinor pasará tamboa mili, fozase que calado o tiña, logo dice ahí, qeu téin amigos tenentes coroneles, xenerais castrense, manda carallo con voçe, outra que nahún entendin béin, que nahún le fixo unha soia a un guarda, disculpe se nahún enterpretei béin a sua mensaxe pois oxe fumei un par de canutos do feno da finca do xefe y a veces que vexo o dobre. Cuando le contei o padre se coñecia o xeneral castrense que voçe menciona, dixo que ssín que era un gran ... (ver texto completo)
Amigo Camba,é unha grande alegria terte de forero con nos en Barxa, onde lembras perfectamente os teus soutos de castiñeiros.
Me ouvera gustado que o dia 1 te ouveses acercado por Barxa pois nos estuvemos por alí visitando os nosos difuntos no cemiterio como é precepto de todos os anos nestas datas.
Pasando a temas de mili, o noso comun amigo Telesforo Romerales cambiou a carreira militar pola docéncia.
Eu fixen a mili en Cordoba segundo remplazo 1978 licenciei xuño do 1979, todo o fixen no campamento ... (ver texto completo)
Bueno, bueno. Creo que por aqueles tempos estaba no Cerro Muriano, de Capitán, o meu cuñado Gabriel Castilla Bosch. E penso que tamén estaba Nicolás Puertas del Mercado

Mira, no foro de a Gudiña, deixei unha reflexión respecto o dia dos difuntos. Os tempos cambian, o menos pra os que volvemos despois de 47 anos.

Si volves a ver a Roberto Rivero, pregúntalle, que seguro que conocía a Lisardo Nieves, anduvo por Ferrol, que foi párroco da Gudiña antes de ser Castrense, ou a Pablo de Pobla de Trives, ... (ver texto completo)