Aprezada ex, teño de recoñecer que pasarin muntos anos, más nahún te debias olvidare de como era eu cuando eramos novos, xa veis levo munto tempo co padre,él sempre me dice debes sacar el ferro,é decer aunque axa motivos pra outra coisa, debemos perdoar, agora referente os zagones de piel de cabrón, teño que decerte que eran munto buenos tracias os pes munto quentes sobretudo no mes de Agosto, claro que alén na aldea donde eu nací se le xamaba zamancos, más teño que recoñecer que as cactas béin, ... (ver texto completo)
Perdona por expresarme mal, cariño. Me dice Juan que la palabra "zagones" no es castellana. Él, que gusta del etudio de costumbrismos, me dice que la palabra que expresa la prenda que quise decir es propia del gallego de Zamora, y es ZAGOIS, que significa, según me dice, "meias calzas feitas de pele que se usan cuando chove e se anda entre o estrume."
Es decir: el de las polainas, si tenía que pasar por el monte con lluvia, debería llevar también unos "zagois", que se hacían con la piel de las cabras, ... (ver texto completo)
Oye, querido Zé, da gusto escucharte con esa manera de hablar que tienes, con expresiones tan deliciosas como "el de las polainas".
Dime una cosa. El tío ese... ¿era más de polainas, de zamancos o de zagones de piel de cabrón?
Aprezada ex, teño de recoñecer que pasarin muntos anos, más nahún te debias olvidare de como era eu cuando eramos novos, xa veis levo munto tempo co padre,él sempre me dice debes sacar el ferro,é decer aunque axa motivos pra outra coisa, debemos perdoar, agora referente os zagones de piel de cabrón, teño que decerte que eran munto buenos tracias os pes munto quentes sobretudo no mes de Agosto, claro que alén na aldea donde eu nací se le xamaba zamancos, más teño que recoñecer que as cactas béin, claro istá nahún me refiero as pulgas.

Ficesteme recordar unha coisa que le pasou a un amigo meu fai tempos, dice que ia por a rua cuando depronto se alcontra con un coñecido de tempos atrás y de pronto le espeta que alegría tornar a verte ratón,-coisa que íste maquina que maquina hasta que de pronto pega un grito y dice xa o teño, claro o rato le gosta el queso, el queso biene de la leche, istá béin da vaca, que diplomático pra xamarme cornudo. ... (ver texto completo)
Pita Muñuda: Aprezada ex, que coisas tahún bonitas contas, según o padre dice que teñes un bocadito de razahún, claro que él como cura tambéin se sente un bocadito culpable por decer na predicazahún que el amor so se debía facer para procrear, culpa a sociedade de aquela por carregarse munto de fillos, nahún había tv. y marchaban pronto pra imbaixo do colchón, logo había que vivir en precario, eu desdelo aquí nahún le dou a razahún o padre, penso que forin as circunstancias de aquela época, claro ... (ver texto completo)
Oye, querido Zé, da gusto escucharte con esa manera de hablar que tienes, con expresiones tan deliciosas como "el de las polainas".
Dime una cosa. El tío ese... ¿era más de polainas, de zamancos o de zagones de piel de cabrón?
"Yo nunca había celebrado la Navidad. Mi madre siempre decía que ésas eran cosas de ricos y de curas. Pero cuando éramos pequeños, el día de Nochebuena nos hacía una cosa muy buena de comer, que era lo único fuera de lo corriente que teníamos.
Cogía higos secos, les ponía por dentro una nuez y luego le echaba miel por encima. ¡Estaba tan dulce y tan bueno, que nos los comíamos de dos en dos!
Cuando yo vivía solo me preparaba eso mismo para la Nochebuena, y también me bebía un vaso de moscatel. ... (ver texto completo)
Pita Muñuda: Aprezada ex, que coisas tahún bonitas contas, según o padre dice que teñes un bocadito de razahún, claro que él como cura tambéin se sente un bocadito culpable por decer na predicazahún que el amor so se debía facer para procrear, culpa a sociedade de aquela por carregarse munto de fillos, nahún había tv. y marchaban pronto pra imbaixo do colchón, logo había que vivir en precario, eu desdelo aquí nahún le dou a razahún o padre, penso que forin as circunstancias de aquela época, claro que munta culpa foi do tal das polainas, como tú béin dices o finale da tua mensaxe, nahún sei si por mandar algunha xinita, cuando te refieres a "La Pastora", que era maniquí que morreo de morte natural, fozase como as gaste a Pita, nahún te téin que estrañar que tambéin él de las polainas morreu de morte natural ou querias cos matarin a todos/as, sexamos serios querida ex.
Un forte abrazo. ... (ver texto completo)
"Yo nunca había celebrado la Navidad. Mi madre siempre decía que ésas eran cosas de ricos y de curas. Pero cuando éramos pequeños, el día de Nochebuena nos hacía una cosa muy buena de comer, que era lo único fuera de lo corriente que teníamos.
Cogía higos secos, les ponía por dentro una nuez y luego le echaba miel por encima. ¡Estaba tan dulce y tan bueno, que nos los comíamos de dos en dos!
Cuando yo vivía solo me preparaba eso mismo para la Nochebuena, y también me bebía un vaso de moscatel. ... (ver texto completo)
Busco parientes y amigos de Erosa
Hola Eva, no se si soy pariente o amiga pero me apellido Erosa.
Soy mexicana con un abuelo Erosa (Eligio Erosa VII, es decir el septimo Eligio Erosa hasta donde sabemos hubo un octavo), que tuvo siete hijos en el estado de Yucatan y una en el estado de Oaxaca. De este familion tengo muchos primos y sobrinos de los cuales frecuento a algunos.
Donde estas tu?
En el escudo de Erosa veo que dice "Barja", cuentame la relacion y el significado.
Gracias, te mando un cordial saludo
Querido amigo, la festividad de nuestro patrono, el Beato Sebastian de Aparicio y Prado, se celebrará como todos los años el próximo dia 25 de Febrero y el Ramo será abundante en productos de nuestra tierra. Dice mi pariente Camba, que habrá de hacerse un esfuerzo bursatil, pero no es necesario, los productos del ramo proceden
de las bodegas de nuestros vecinos, quiens confecionan el ramo con verdadero entusiasmo, y cada uno trata de aportar lo mejor de su cosecha.
Esta año coincide a lunes y ... (ver texto completo)
Apreciado y querido Zé: No le hagas mucho caso a mi marido. Cada día que pasa, tiene un humor más difícil de captar. ¿De dónde habrá sacado la historia ésa de los impertinentes y demás pertrechos?
Los impertinentes no son pendientes para las orejas, corazón. Los perendengues, contra lo que algunos piensan, sí son unos pendientes. Pero los impertinentes --que yo jamás he tenido ni usado-- son esos anteojos con manija que antiguamente usaban las damas en el teatro, o en la ópera, para acercar los ... (ver texto completo)
Aprezada Y adorada Pita moñuda: Perdoa que nahún caera na conta, pois eu os teatros y a la ópera nahún fui nunca, quizás por ista razahún descoñezo ise tinglado, agora béin como sempre fuste tahún guapa y tahún fermosa, nahún poso tolerare que conten as tuas intimidades, como recordarás aquiles pendientes que te regalei con tanto cariño y tanto amor, que por certo co femenina que tú eras, pra min nahún había muller como tú, sólo había que verte, con aquil corpiño de modelo, quéin nos dera de aquiles ... (ver texto completo)
Apreciado y querido Zé: No le hagas mucho caso a mi marido. Cada día que pasa, tiene un humor más difícil de captar. ¿De dónde habrá sacado la historia ésa de los impertinentes y demás pertrechos?
Los impertinentes no son pendientes para las orejas, corazón. Los perendengues, contra lo que algunos piensan, sí son unos pendientes. Pero los impertinentes --que yo jamás he tenido ni usado-- son esos anteojos con manija que antiguamente usaban las damas en el teatro, o en la ópera, para acercar los ... (ver texto completo)
O mismo pra tí, amigo.

Por casualidad, entréi no foro vilavella, e deume a impresión de que andan un pouco quentes os ánimos. Este foro e mais tranquilo. Ademais, como son novo, non quero meter baza.

Muy atrevido e o Padre José facendo a misa a o aire libre en estos tempos. Vay a quedarse sin feligreses antes de tempo.

Respeto os cartos, eu acórdome de aquel que era tan paupérrimo, tan paupérrimo, que solo tiña diñeiro. Non tiña amigos, nin saude, nin familia, nin nada.

Tamén hay xente ... (ver texto completo)
Amigo Camba: Na Vilavella le teño munto cariño, forin anos munto dificiles, más pra min foi donde gañei as primeiras quinientas pts., dinoite no trelo, claro istá recordarme das dichosas 500 pts., pra min representaba munto dilleiro nunha sola noute, logo como istaba aquila Rosa Linda pintada, sahún coisas que nunca se olvidan. Por tal motivo escrevo alén, claro que a gaxos que sahún meus amigos, como amigo Manuele, a outros que se facen amigos más se vei que le costa entenderme, axo que teñen razahún, ... (ver texto completo)
Aprezado amigo Camba: Desexo que se cumplan os nosos obxetivos, referente o que decis do padre, a verdade que impon respeito, nahún por ser cura, más téin cara de santo, eu axo que algún día debían de facerlo, dirás tú por qué digo ísto, sin ir más lexos o outro día cuando istabamos a decer a misa o are libre, dice assín, recemos por los que levaron o diñeiro da España pra Suiza, Brasil y outros sitios. Eu nahún dei importancia a aquilo, posto que él sempre istá a decer que Deus le perdoe a todos. ... (ver texto completo)
O mismo pra tí, amigo.

Por casualidad, entréi no foro vilavella, e deume a impresión de que andan un pouco quentes os ánimos. Este foro e mais tranquilo. Ademais, como son novo, non quero meter baza.

Muy atrevido e o Padre José facendo a misa a o aire libre en estos tempos. Vay a quedarse sin feligreses antes de tempo.

Respeto os cartos, eu acórdome de aquel que era tan paupérrimo, tan paupérrimo, que solo tiña diñeiro. Non tiña amigos, nin saude, nin familia, nin nada.

Tamén hay xente ... (ver texto completo)
Felicidades a todos los Sebastián.

De aquí al 25 de Febrero, superada la cuesta de Enero, seguro que a los gudiñeses les da tiempo para, haciendo un esfuerzo bursátil, hagan un explendoroso ramo, como nuestro Beato merece.

Y al que le toque, que El se lo bendiga, y lo multiplique por mil.

Lo que siempre recuerdo es el cesto de patas cachuchas, y rabos que se le ofrecían el pasado 17 a S. Antonio, y luego se subastaban a la salida de la Iglesia.

Un abrazo
... (ver texto completo)
Non dudes que me apunto a tomar unhas copas na primeira ocasión que teñamos, aunque sexan pequenas, si teño que conducir.
Con esto de soplarnos controles de alcoholémia, o forno non está pra bolos.
Claro que como tú estas protexido por o Padre Xosé, seguro que te escapas de una boa multa.
A Deus gracias, hasta ahora sempre me librei delas.
Un abrazo
Aprezado amigo Camba: Desexo que se cumplan os nosos obxetivos, referente o que decis do padre, a verdade que impon respeito, nahún por ser cura, más téin cara de santo, eu axo que algún día debían de facerlo, dirás tú por qué digo ísto, sin ir más lexos o outro día cuando istabamos a decer a misa o are libre, dice assín, recemos por los que levaron o diñeiro da España pra Suiza, Brasil y outros sitios. Eu nahún dei importancia a aquilo, posto que él sempre istá a decer que Deus le perdoe a todos. ... (ver texto completo)
Quero de algunha maneira decirle a tudos munto obrigado, por as parábolas que dedican a iste portugués, nahún perdan o sentido do humor, penso que como militares sahún ou forin fueras de serie, más como persoas seguen sendo, pra min é tahún bonito y me resulta tahún gratificante cuando dou con persoas con sentimientos, comprensahún, tolerancia hacia los demás. Espero y desexo tomar unhs copos xuntos.
Unha aperta.
Non dudes que me apunto a tomar unhas copas na primeira ocasión que teñamos, aunque sexan pequenas, si teño que conducir.
Con esto de soplarnos controles de alcoholémia, o forno non está pra bolos.
Claro que como tú estas protexido por o Padre Xosé, seguro que te escapas de una boa multa.
A Deus gracias, hasta ahora sempre me librei delas.
Un abrazo
Pues en esas fechas todavía no me habia ido del pueblo. A ese bar iba mi padre, y yo a comprar a escondidas el tabaco, porque si lo hacia en el estanco, como vivia detrás, temía que me viesen. Y la malleira que me jugaba no era chica.

Claro que fumaba desde que tenía 9 años. ¡Si el médico D. sergio supiese de donde salia mucho del tabaco que yo fumaba...!

Seguro que Milagros también se acordará de esto.

Entre otras cosas, cuando estuve en Buenos Aires me recordó una anécdota ocurrida allá ... (ver texto completo)