Distinguido Sr. Romerales: Me estoy dando cuenta que su vida militar ha sido mas bien en nuestras antiguas colonias de Africa ya que las conoce usted palmo a palmo. Lo que causa en mi cierta extrañeza es que falle usted en la cartografía
peninsular al confudir Porto de Sanabria con Porto de Portugal.
Yo conozco esos pueblos a los que usted hace referencia, Pradorramisquedo, Valdín,
Seoane, etc. y sus vias de comunicación con Porto de Sanabria. Pero el camino de Madeira desde Vigo por autopista ... (ver texto completo)
Claro, claro, señor Barxés. Es verdad que también hay ese otro Porto. Pero no es tan importante como el otro, al menos para los portexos.
Alguna vez anduve por allí, pero siempre termino en unas bodegas en Vilanova de Gaia, que es más grande que Porto, para aliviar las penas de la soledad.
Es a esa Madera a la que yo más me arrimo. A la de las barricas.
A tienda que te refieres era do Severino.
E o Sebastián de Aparicio, é o patrón dos conductores de a Gudiña, sin facerlle a competencia a o S. Cristobo.
O padre Xosé sabe que no ceo non hay problemas de competencias. Sin ir mais lexos, no meu laboro teñemos dous patronos. A Virxen do Carmen e S. Juan Nepomuceno. (Sempre hay que teñer un de reposto por o que poda pasar)

Seguro que no foro da Gudiña, hay alguén mais que comente algo referente a él.

Acórdate do refrán que dice: "Na Gudiña, ... (ver texto completo)
Amigo Camba: A tenda istaba pegada a carreteira, recordo que o entrar a izquerda era donde comimos, con relazahún o que dices aí do ceo eu nahún sahún munto creente, istoume a facer agora un bocadito más, penso que é por istar tanto o lado do padre, que íste si téin que haber algún santo debía tocarle a él, por sus comportamentos y os seus feitos, agora mira a csualidade do que tú dices das sardiñas, pois ísto xa eu oira más cuando contei do que comimos nahún pensei en iso, claro que eu comin más ... (ver texto completo)
Aprezado Camba: Claro que ssín, más co santo que é o padre, más istamos munto lonxe, espero y desexo rezar por S. Aparicio, fai anos que farta de sardiñas me levei nunha tasca que había pegada a carretera, un omito munto simpático, creo que se xamaba Seberino ou seberiano, a coisa que a festa era detrás mesmo do sitio que istou a falar.

Un abrazo.
A tienda que te refieres era do Severino.
E o Sebastián de Aparicio, é o patrón dos conductores de a Gudiña, sin facerlle a competencia a o S. Cristobo.
O padre Xosé sabe que no ceo non hay problemas de competencias. Sin ir mais lexos, no meu laboro teñemos dous patronos. A Virxen do Carmen e S. Juan Nepomuceno. (Sempre hay que teñer un de reposto por o que poda pasar)

Seguro que no foro da Gudiña, hay alguén mais que comente algo referente a él.

Acórdate do refrán que dice: "Na Gudiña, ... (ver texto completo)
De novo gracias. Como sempre, tan cortés.
Espero que a o padre Xosé lle gustaría participar na procesión de mañá, dia do S. Aparicio, patrón da Gudiña, aunque vai a facer un frío que se van a axeadar
Aprezado Camba: Claro que ssín, más co santo que é o padre, más istamos munto lonxe, espero y desexo rezar por S. Aparicio, fai anos que farta de sardiñas me levei nunha tasca que había pegada a carretera, un omito munto simpático, creo que se xamaba Seberino ou seberiano, a coisa que a festa era detrás mesmo do sitio que istou a falar.

Un abrazo.
Posiblemente. ¿Llevabas un pantalón corto con tirantes?.
Yo he vivido en la plaza desde el 51 al 59, y fue por esas fechas cuando te veía en el verano.
Amigo Camba: Le desexo tuda la sorte del mundo en el matrimonio, pois o sinor é un exemplo de home, según el padre de los de antes que se casaban para tuda la vida, como dice que mandaba el Sinor.

Con relazahún a lo que dice del pdre, eu persoalmente creo depois de recurrir a un tópico de tuda la vida, creo que téin más razón do que un santo, pero eu tambéin quero intender al padre posto que abusando de la buena fe de éste, se ve en la situazahún que istá.

Un forte abrazo.
De novo gracias. Como sempre, tan cortés.
Espero que a o padre Xosé lle gustaría participar na procesión de mañá, dia do S. Aparicio, patrón da Gudiña, aunque vai a facer un frío que se van a axeadar
Una noche en Villacisneros, cuando se estaba preparando la SOE de la 3ª Compañía de la IX Bandera para unas maniobras nocturnas en las que yo no iba a participar, por ser el oficinista de la compañía, entró en la oficina el Teniente Suero, y me ordenó que preparara los bártulos para acompañarle como enlace.
Sin luna, sin luces, totalmente a oscuras, la sección inició la marcha desde las puertas del acuartelamiento, campo a través, dividida en cuatro pelotones más el vehículo del teniente como puesto ... (ver texto completo)
Semejantes peripecias, que no dudo son verídicas como la vida misma, echan por tierra todos los conceptos y empleos tácticos de la Infantería.
Claro que yo no he tenido delante de mí el desierto, que debe de ser duro.
Esas eran las fuerzas vivas del pueblo. Había otro, D. Alfredo, el jefe de la Estación, pero creo que vivía al margen del resto.

El resto de los mayores solía juntarse mas en el Café de Anta, cuyas bebidas las tenía frescas en el fondo del pozo que tenía en el centro del local, y cada vez que alquien quería un refresco o cerveza (Aguila Negra de Colloto, Aguila de Madrid o El León) tiraba de la cuerda y subía la cesta.

De la única autoescuela que me acuerdo es de una que tenía el marido de ... (ver texto completo)
A todos los de a Gudiña: felicidades en el día de nuestro santo patrón, Sebastián de Aparicio, y deseo que nos siga protegiendo a todos.

Desde aquí quiero compartir ese día con vosotros.

Digo San Aparicio, aunque sea Beato. Parece ser que le falta atribuirle un milagro.

Me gustaría saber si, en su singladura desde Sanlúcar a América no arribó "de milagro" después de enfrentarse a una tenebrosa travesía que muchos no lograron superar.
De ese viaje, creo que nada se sabe. Al menos en la Casa ... (ver texto completo)
El Sr. Marcelino, era la misma persona. Aparte de carbón, hacía carbonilla para los braseros.

De su procedencia, recuerdo que la gente decía que era de..."por alá abaixo".

Era buena persona, y siempre iba con una chaqueta. Y además era un manitas. La red la hacía con una especie de aguja hecha de madera, u enrollaba el hilo en ella.

Para mí, forma parte de las persona carismáticas de entonces. Cuando hablas de Quintela, me imagino que te refieres al marido de Dª Preciosa, y padres de Manolo.

También estaba el Capitán de la G. C. D. José, que vevía en la fonda madrileña, y su pasión era rellenar quinielas de futbol, que se sellaban en el café de Quintela.

D. José Coello, que había sido oficial del ET, que después trabajó en el banco Pastor, inaugurado allá por el año 56.

Algún día te contaré la gente que enseñaba altruistamente a los niños, aparte de D. Laureano.

Un abrazo ... (ver texto completo)
Aprezado Camba: Qué farta de peixes nos deu un tal Melin, andando pra él a sega do centeu más entón había munta truta y peixe, alén na miña aldea, mellor dito onde eu nacin, había un gaxo que le xamaban Mincar, totale que éste con sacos das patatas facía un aparello que levaba por cada lado un pao, se le xamaba tesahún y no fondo unha pedra, totale que iamos pro rio Cabanelas y en un par de horas tracíamos o saco mediado, entón había munta truita poucos pescadores, logo o pe do rio era munto malo ... (ver texto completo)
Pois claro que antes babía moita mais pesca. Os ríos non estaban contaminados, nin había preseiras que lle impedían subir río arriba. E como na Gudiña nacen tre ríos, non faltaban.

A fauna era muy variada. Na veira dos ríos había un páxaro muy bonito: O martín pescador, tamén abundaban as libélulas, renacuaxos e alginha doniña.

Ahora xa apenas existen. Dixíronme que fixeron unha repoblación, introducindo outro tipo de trutas mais voraces e acabaros con as autóctonas.

Pero, teño que decirche, ... (ver texto completo)
¡Viajando desde Porto! Señor Barxés, usted me quiere liar. Desde Porto se puede viajar a Valdín o a Pradorramisquedo por sendos caminos de asfalto. O a Padornelo por una pista en la sierra. Hechas las oportunas indagaciones sobre el terreno, todos se ríen cuando pregunto por el camino de Madeira. Así que no me líe, por favor, que me distrae usted de otras historias que estoy indagando.
Distinguido Sr. Romerales: Me estoy dando cuenta que su vida militar ha sido mas bien en nuestras antiguas colonias de Africa ya que las conoce usted palmo a palmo. Lo que causa en mi cierta extrañeza es que falle usted en la cartografía
peninsular al confudir Porto de Sanabria con Porto de Portugal.
Yo conozco esos pueblos a los que usted hace referencia, Pradorramisquedo, Valdín,
Seoane, etc. y sus vias de comunicación con Porto de Sanabria. Pero el camino de Madeira desde Vigo por autopista ... (ver texto completo)
Una noche en Villacisneros, cuando se estaba preparando la SOE de la 3ª Compañía de la IX Bandera para unas maniobras nocturnas en las que yo no iba a participar, por ser el oficinista de la compañía, entró en la oficina el Teniente Suero, y me ordenó que preparara los bártulos para acompañarle como enlace.
Sin luna, sin luces, totalmente a oscuras, la sección inició la marcha desde las puertas del acuartelamiento, campo a través, dividida en cuatro pelotones más el vehículo del teniente como puesto ... (ver texto completo)
Sinor Telesforo: Por lo que voçe conta aí, penso que buena sorte tibe eu, claro istá, me refiero a cuando istibe na guerra da nosa colonia en Angola, pois alén los mandos so se preocupaban que levaras béin afilada a Catana, logo según as cabezas que cortaras, era a groxeta, en ningún momento había mal trato nin pros soldados de remplazo, nin pros outros que forin ssín ser xamados, quero decer voluntarios por defender a nosa colonia, penso que debía ir a este lugar o seu tenente, pois sería posible que le fixeramos honor o seu nome, poniendole suero para..., nahún quero meterme cos militares, aunque sólo sexa por nahún faltarle al respeito a usted, más queda claro na sua explicazahún mientras usted lo transladó como si fuese un saco de batatas, la coz que le dió el tal Suero, como si fuese una mula, aquí le digo que usted por ser respetuoso con él tira por tierra a la pobre mula, agora béin eu quero pensar que la mayoría es buena xente, al finale vexo que usted como debe ser se recuerda de nuestro Sinor,ísto ssín me gosta pois sin la ayuda de Dios padre no tenemos nada, claro que si en aquel momento se lo preguntásemos al tal Concepción, a lo mellor nahún nos diría nada por su istado de incosciencia. ... (ver texto completo)
Una noche en Villacisneros, cuando se estaba preparando la SOE de la 3ª Compañía de la IX Bandera para unas maniobras nocturnas en las que yo no iba a participar, por ser el oficinista de la compañía, entró en la oficina el Teniente Suero, y me ordenó que preparara los bártulos para acompañarle como enlace.
Sin luna, sin luces, totalmente a oscuras, la sección inició la marcha desde las puertas del acuartelamiento, campo a través, dividida en cuatro pelotones más el vehículo del teniente como puesto ... (ver texto completo)
Viendo el programa en cuestión, y la descripción de todos los modernos artilugios que emplean para pescar la trucha, no puedo dejar pasar, el hacer una comparación con el desarrollo de esta actividad en el pueblo, allá por los años 55/57.

Vivía en el pueblo un tal Sr. Marcelino, cuya habilidad para crear artilugios de pesca era famosa.

En las largas y tediosas noches invernales, se juntaba en casa de José da Lecolla, y entre conversaciones y relatos, no paraba de tejer una red de llegó a medir ... (ver texto completo)
Aprezado Camba: Qué farta de peixes nos deu un tal Melin, andando pra él a sega do centeu más entón había munta truta y peixe, alén na miña aldea, mellor dito onde eu nacin, había un gaxo que le xamaban Mincar, totale que éste con sacos das patatas facía un aparello que levaba por cada lado un pao, se le xamaba tesahún y no fondo unha pedra, totale que iamos pro rio Cabanelas y en un par de horas tracíamos o saco mediado, entón había munta truita poucos pescadores, logo o pe do rio era munto malo ... (ver texto completo)