De mozo, el andaba un día a gardar as vacas nun prado perto do río Asureira.
A Garbosa érache unha novela mansiña, cunha mirada limpa e penetrante. El ollaba pra ela, garimoso; e ela mantíñalle a ollada, mentras andaba a remoer as herbas frescas daquela fresca riveira.
--Garbosa, carallo: que boa estás!
Ela, veña remoer, allea aos pensamentos xa casi lascivos do seminarista.
--Carallo, Garbosiña, que xeitosiña eres!
Botoulle man aos cornos, colocouna de cu contra a parede do prado, e el encaramouse ... (ver texto completo)
¡Home vai, semellantes proezas acrobáticas naide llas apuña! Anque nesta, o nome de milagreira perténcelle á Garbosa sin dúbida algunha.
De mozo, el andaba un día a gardar as vacas nun prado perto do río Asureira.
A Garbosa érache unha novela mansiña, cunha mirada limpa e penetrante. El ollaba pra ela, garimoso; e ela mantíñalle a ollada, mentras andaba a remoer as herbas frescas daquela fresca riveira.
--Garbosa, carallo: que boa estás!
Ela, veña remoer, allea aos pensamentos xa casi lascivos do seminarista.
--Carallo, Garbosiña, que xeitosiña eres!
Botoulle man aos cornos, colocouna de cu contra a parede do prado, e el encaramouse ... (ver texto completo)
Para os amigos virtuais das portelas.
Amiga Gel e demais foreir@s das portelas e frieiras: Na semana santa tiven a oportunidade de visitar as frieiras e Lubian, que xa facia tempo que non estaba no pobo, aunque a Madrí vou con relativa frecuencia, e a Barxa cada 15 dias. En Lubian so parei coa compañeira a tomar unha cervexa no bar que está na rua Manuel Fabrega Coello, antiga estrada de Madrí a esquerda indo direción castela, foi o sabado 23, por certo tomando a cervexa apareceo un home nun renault ... (ver texto completo)
Barxes, xa vexo que na Semana Santa ficestes turismo pola zona. ¡Qué envexa! Pra min estas fechas son poucos días e muta á distancia.
O que máis me gusta da residencia da Mezquita e que alí atopas residentes procedentes de todo o contorno. Ó mellor, algún día dentro de múúúútos anos, seremos nós os residentes, e se chegamos alá teremos que formar unha sociedade de contacontos para amenizar os días da edade de platino.
A miña querida nai foi unha das primeiras residentes cando se abríu no 2004. ... (ver texto completo)
Se se trata do mesmo crego que eu penso, habería que engadir o que sigue:

Aquel mociño, unha vez cura, nunca precisou da "bacinilla". El enchía o depósito, sin derramar unha pinga, directamente coa súa mangueira, que che foi sempre moi milagreira.
Jaja, pois xa nos contarás algún deses milagres, que a miña fonte informativa non chegou a tanto.
Amigo de Ribadelouro: Pidoche disculpas por non respostarche antes, pero como ti sabes ando con moito traballo, chameite o movil varias veces non o descolgaches confirmame se manteis o mesmo nº.
Das lampreas darche as gracias por toda información que me aportaches, informote que a comin no "Noso Eido" en Salvaterrao dia 17 e estaba esquisita fumos duas parellas a comela pero as mulleres non lles gusta elas comerón o bacallao, regamolas cun bon alvariño, e sobrou lamprea porque puxeronnos unha muy ... (ver texto completo)
Para os amigos virtuais das portelas.
Amiga Gel e demais foreir@s das portelas e frieiras: Na semana santa tiven a oportunidade de visitar as frieiras e Lubian, que xa facia tempo que non estaba no pobo, aunque a Madrí vou con relativa frecuencia, e a Barxa cada 15 dias. En Lubian so parei coa compañeira a tomar unha cervexa no bar que está na rua Manuel Fabrega Coello, antiga estrada de Madrí a esquerda indo direción castela, foi o sabado 23, por certo tomando a cervexa apareceo un home nun renault ... (ver texto completo)
Se se trata do mesmo crego que eu penso, habería que engadir o que sigue:

Aquel mociño, unha vez cura, nunca precisou da "bacinilla". El enchía o depósito, sin derramar unha pinga, directamente coa súa mangueira, que che foi sempre moi milagreira.
Seguro que sentiche falar algunha vez dun famoso crego que houbo, xa fai moitos anos, polo noso contorno. Foi máis coñecido pola súa peculiar forma de proceder que polas obras propias da vocación. Segun decían, vírono mais dunha vez polas discotecas, en non estaba alí precisamente en función do seu cargo. Pero unha cousa sí a tiña: o home sempre cumpría ca sua palabra.
Non fai moito escoitei unha historia relacionada cuesta virtude del, que segundo parece foi a que ó levou ó seminario.
Daquela, ... (ver texto completo)
Hola Eva, te deseo mucha suerte en tu empeño de encontrar mas personas con el apellido Barja. Un saludo de tu prima. Puri
hola prima hace mucho que no se de ti, llamame al 690613497, quiero hablar contigo. bs tu prima. Eva
Busco parientes y amigos de Erosa
Hola Eva! me ha resultado muy entrañable todo lo que escribes sobre la relacion de mis padres con vosotros y el valor que me da tu padre. Me encantaría veros cuando vayamos a Riós. Estamos arreglando la casa y mi hermano Chus el que vive en Islándia) está por allí hasta Navidad. Nosotros iremos en a pasar la Navidad allí, espero que sea una buena oportunidad para vernos, aunque ya se que son días con muchos compromisos familiares, pero no estamos lejos y podemos quedar. Será un placer, si no nos ... (ver texto completo)
me encantaria hablar contigo, mi padre jose Barja hermano de Emma barja
Mira Barxes cando esteas cos teus primos dalle un abrazo e unha aperta da miña parte.
Das Lampreas querias falar, eu nunca tiben coñecemento de que a miña fama de cazador de Lampreas chegara tan lonxe, digocho ben cazador e non pescador que as Lampreas non pican meus amigos.
Son uns peixes alongados (0.80cm.) arredor dun kilo de peso ca pel gris moi esbaradiza, cheas de manchas negras azuladas e unha boca chupona cuns dentiños que moitas veces ¿fai pensar....?
Os románs forón quen de saber cociñalas ... (ver texto completo)
Eu tamen tiven a opurtunidade de coñecer tan fermoso lúgar, si ten encanto.
Meu amigo Xosé Maria Sierra levoume a sua casa, e fun o seu convidado durante un día enteiro, foi polo tempo da cuaresma, recordo muy ben porque non se podia comer en ningu-a casa das que fomos po-los arredores, eran povos de Portugal pero ali non hai fronteira nin de terras nin de xentes, todos eran coñecidos mui boa xente, moi bo trato, moi ben recibidos.
que ben o pasamos, miña muller, meu hirman e a sua dona, Xose Maria ... (ver texto completo)
Amigo de Ribadelouro: Agradezoche esas aloubanzas pra con a miña familia, eu son primo carnal deles meus primos non é por que sexan da familia pero son hospitalarios e boa xente, o Toño segue cos seos negocios dos cavalos, vacas, cabras, ovellas e o que lle sale, ten amigos por todos os pobos do norte de Portugal Zamora, Ourense e tamen de Pontevedra, os irmaos tamen son boa xente. A casa deles parece a de todo mundo, o dia que viñestes eu tamen fora con vos que lembro que ti comentaches que pescabas ... (ver texto completo)
Unha vez era unha raposa, e fíxose a morta.
Pasaba por alí un carreteiro, e tirouna para o carro.
O carreteiro levaba no carro unha cesta de sardiñas, e a raposa foi tirándoas para tras, e cando acabou de tiralas, tirou a cesta tamén.
Despois apañounas todas e foi lavalas a un pozo do río. Cando andaba nestes traballos, apareceu por alí o lobo:
--Ai, comadre, onde carallo colliche esa cesta de troitas?
--Pois mira: tireime a este pozo coa cesta atada ó rabo, e encheuseme de troitas.
--Me cago ... (ver texto completo)
Eu tamen tiven a opurtunidade de coñecer tan fermoso lúgar, si ten encanto.
Meu amigo Xosé Maria Sierra levoume a sua casa, e fun o seu convidado durante un día enteiro, foi polo tempo da cuaresma, recordo muy ben porque non se podia comer en ningu-a casa das que fomos po-los arredores, eran povos de Portugal pero ali non hai fronteira nin de terras nin de xentes, todos eran coñecidos mui boa xente, moi bo trato, moi ben recibidos.
que ben o pasamos, miña muller, meu hirman e a sua dona, Xose Maria ... (ver texto completo)