Prezado Zé: Olla que o gaijo que ia co gado pensome aunque non le sabemos o nome que vive ainda, mas desejamos a tudos que vivaum, mas se for o que eu pensar e meo maluco, pois pratou o castiñeiro a beirinha do camiño pra que naho pasara a estrada, por a beira da sua terra. Con iso ja se vei o persoeiro que ele pode sere, mesmamente burro pois a terra pasara a tere mais valore.
Tudos os viciños de Barxa estamos contentos coa noticia, faremos unha grande festa o dia que a nova estrada estubere romatada. ... (ver texto completo)
Aprezado amigo, olla si nahún morreou, que viva por lo menos un milleiro de anos, más ispero que cambiará de caracter, pois si non fora assín sería un perigro, me ollaba como si eu fose ô da culpa de querer facer a carreteira por cima, más ô que me istrana como cambiou de parecer, cando me dixo que prefería que le cortaran aquilo que deixar pasar a carreteira por cima, claro que ô mellor tiña pouco que cortar y se tiña algo nahún tería que darle a facer por ser tan guapo. Ahora en serio que le prometerían ... (ver texto completo)
Aprezado amigo, me alegro por a buena noticia, que desdelogo xa era hora más dito isto, sento por ô gaxo que eu encontrei que ia co gado fai anos cando viaxaba pra portugale, era de Pentes quero recordar, non se me olvidará nunca, gaxo tan feo na miña vida ô vira, cando eu le preguntei como non facian a dichosa carreteira pra Barxa por cima que era munto más corta,-dixo os seus ollos nahún ô verán pois teño plantado un castiñeiro no meu do camiño y nahún quero que mo tiren, además por aquí vai munto ... (ver texto completo)
Prezado Zé: Olla que o gaijo que ia co gado pensome aunque non le sabemos o nome que vive ainda, mas desejamos a tudos que vivaum, mas se for o que eu pensar e meo maluco, pois pratou o castiñeiro a beirinha do camiño pra que naho pasara a estrada, por a beira da sua terra. Con iso ja se vei o persoeiro que ele pode sere, mesmamente burro pois a terra pasara a tere mais valore.
Tudos os viciños de Barxa estamos contentos coa noticia, faremos unha grande festa o dia que a nova estrada estubere romatada. ... (ver texto completo)
Once anos habia xa que abriran o resto da estrada menos eses dous Km. escasos que quedaron sin facer. Xa choveu pero vale mais tarde ca nunca.
Quero darle a más sincera felicitazahún, tanto ô alcalde da gudiña que nahún teño ô pracer de coñecelo, como ô doutore Americo, bon medico un gran amigo meu, xa era hora tomarán tal decisión tan importante, tanto pra nos os portugueses, como pros ispañoles.
Unha aperta do Zé.
A Gudiña mejora su conexión por carretera con Vinhais
Compartir en: redacción.. a gudiña - 04-03-2012 El Concello de A Gudiña acometerá este año la mejora de la carretera de Mesón de Erosa hasta la frontera portuguesa de Vinhais. Son dos kilómetros de sinuoso trazado, cuya mejora ha sido reclamada históricamente por los presidentes de las juntas de freguesía de Alto da Lomba (Portugal), que el pasado viernes se reunieron con los alcaldes de A Gudiña, Guillermo Lago, y el portugués de Vinhais, Américo ... (ver texto completo)
Aprezado amigo, me alegro por a buena noticia, que desdelogo xa era hora más dito isto, sento por ô gaxo que eu encontrei que ia co gado fai anos cando viaxaba pra portugale, era de Pentes quero recordar, non se me olvidará nunca, gaxo tan feo na miña vida ô vira, cando eu le preguntei como non facian a dichosa carreteira pra Barxa por cima que era munto más corta,-dixo os seus ollos nahún ô verán pois teño plantado un castiñeiro no meu do camiño y nahún quero que mo tiren, además por aquí vai munto ... (ver texto completo)
A Gudiña mejora su conexión por carretera con Vinhais
Compartir en: redacción.. a gudiña - 04-03-2012 El Concello de A Gudiña acometerá este año la mejora de la carretera de Mesón de Erosa hasta la frontera portuguesa de Vinhais. Son dos kilómetros de sinuoso trazado, cuya mejora ha sido reclamada históricamente por los presidentes de las juntas de freguesía de Alto da Lomba (Portugal), que el pasado viernes se reunieron con los alcaldes de A Gudiña, Guillermo Lago, y el portugués de Vinhais, Américo ... (ver texto completo)
Amigo Zé, no debías recordarte de mi cuando dices tacos o palabras malsonantes,
por ser tu amigo, sabes perfectamente que a mi no me gusta esa manera de ser, ahora bien tú te quieres poner a la altura de ésos que dices que son tus amigos, que no saben decir una cosa sin blasfemiar y no sólo éso sino alardear de ello; tú mismo, pero a mi no tienes que recordarme, yo lo interpreto como si te burlaras de mi. Entiendo que interpretes la vida con sentido del humor, pero de ahí a faltar al respeto a ... (ver texto completo)
Pachi, disculpe téin un bocadito de razahún a verdade nahún tiña que recordarme do sinor, pero como ô sinor as veces que comimos xuntos sempre ístaba a decer perdoale Xesus que nahún saben ô que dicen, me recordei de voçe más foi sempre no bon sentido da párabola sin mala fe,ô sinor sabe que eu no fondo aprezo munto, más a veces que di un coisas que se ô pesaramos béin como face ô sinor nahún ô diría.
Unha aperta amigo Pachi.
Amigo Zé, no debías recordarte de mi cuando dices tacos o palabras malsonantes,
por ser tu amigo, sabes perfectamente que a mi no me gusta esa manera de ser, ahora bien tú te quieres poner a la altura de ésos que dices que son tus amigos, que no saben decir una cosa sin blasfemiar y no sólo éso sino alardear de ello; tú mismo, pero a mi no tienes que recordarme, yo lo interpreto como si te burlaras de mi. Entiendo que interpretes la vida con sentido del humor, pero de ahí a faltar al respeto a ... (ver texto completo)
La parroquia de Santiago de Caldas pertenece a la ciudad de Orense por eso deberias dirigirte alli directamente. Yo he copiado esta dirección de internet:
Parroquia de Santiago de Las Caldas
Avenida Caldas, 28, 32001 Ourense
Telefono 988 21 19 54
santiagocaldas. org
pero si buscas en google tendras muchos mas datos.
Un saludo
Eu nesa data tiña tres anos e non lembro, pero contactei por telefono cun Sñr de 79 anos e me dice que efectivamente viñan a coller castañas dede A Gudiña e tamen de O Canizo. Cuando estea con el personalmente me informará polo miudo, enton lle darei información cumplida.
Respeito o bar si o tiña un matrimonio que xa falleceo, que teñen un fillo pero que o bar xa o cerraran os pais. O gaiteiro tamen morreu, tocaba a gaita o saxo e o clarinete.
No pueblo soio quedan 23 persoas vivindo permanentemente, ... (ver texto completo)
Gracias Barxes: Os da Gudiña éramos nos.

Quero recordar que había mais veciños. Sobre too na Festa, que algunha vez baixamos, aunque quedaba lexos. Pero as que non perdiamos eran as de Carracedo, o Canizo, a Bouza, e S. Lorenzo.

Logo cambiamos o rumbo da vida, e aiquí estamos.

Recordo que a Igrexia era pequena, pero con encanto. Cerca había uha rapaza que se chamaba Anita.

E no rio, aparte de troitas, tamén collían anguilas. E desde logo, as fabas eran exquisitas.
... (ver texto completo)
O tío Horacio era un home de peso, de moitas terras e moi traballador. As terras foron de sempre a súa mor paixón. Eran ó que máis quería. Ahora xa de vello, cada vez que se paseaba agarrado ó caxato polo que ainda era seu, puña a man a modo de visera para mirar ao derredor e caíalle a alma ós pes o velas de monte e sin ter a ninguén que botara man delas.
Cando un fururo empresario lle comentou que andaba á procura dunha terra non dubidou en ofrecerlle unha das del. Prefería vendela que vela abandonada; ... (ver texto completo)
A min paréceme que as becerriñas estaban mal destetadas. Menos mal que non levaban "betillo" no "calamón".
Olliño con estes contos marabillosos, que hai quen che excomulga polo valor dunha palla.
Gracias.
Yo tambien tengo, o al menos tenía familia en BARXA.

Hace mas de 50 años que no voy por allí. Iba desde a Gudiña en burro a recoger las castañas en el souto que teníamos al cruzar el rio por la parte Sur del pueblo. Solía merendar en el Bar que había a mano izquiera, atendido por un matrimonio y un joven.

Mi familia, una se llamaba josefa, y había un gaiteiro que tocaba el saxo en la orquesta de Paulino.
Eu nesa data tiña tres anos e non lembro, pero contactei por telefono cun Sñr de 79 anos e me dice que efectivamente viñan a coller castañas dede A Gudiña e tamen de O Canizo. Cuando estea con el personalmente me informará polo miudo, enton lle darei información cumplida.
Respeito o bar si o tiña un matrimonio que xa falleceo, que teñen un fillo pero que o bar xa o cerraran os pais. O gaiteiro tamen morreu, tocaba a gaita o saxo e o clarinete.
No pueblo soio quedan 23 persoas vivindo permanentemente, ... (ver texto completo)
O tío Horacio era un home de peso, de moitas terras e moi traballador. As terras foron de sempre a súa mor paixón. Eran ó que máis quería. Ahora xa de vello, cada vez que se paseaba agarrado ó caxato polo que ainda era seu, puña a man a modo de visera para mirar ao derredor e caíalle a alma ós pes o velas de monte e sin ter a ninguén que botara man delas.
Cando un fururo empresario lle comentou que andaba á procura dunha terra non dubidou en ofrecerlle unha das del. Prefería vendela que vela abandonada; ... (ver texto completo)
Graciñas Gel polo conto, dende logo as Becerriñas tiñan boa sede, pra trabucarse de mangueira, o mellor era que o tio Horacio as tiña acostumadas.
Según ô meu xefe nahún saben que facer pra ternos entretenidos, frente a caixa tonta, que culpa tendrá el pobre muxaxo, as malas compañías nahún interesan, pra íso istán as boas, que dan más diñeiro, pobre xabal que istá a baixar de peso, aunque con ísto nahún perda un peso, total co escrito, logo ô prescrito, falo co municipal para que tire do pito, nahún sei se me intenderán bein, istá a dictar ô xefe, teño que deixalos ven ô padre Xosé y temos que ir a rezar un bocadito.
Sardiña que leva ô gato tarde ou nunca torna ô prato.
Unha aperta. ... (ver texto completo)
Fai mutos anos, teria eu entre seis e doce anos viña pola nosa casa o Sñr Camba, xunto co Sñr. Barja este ultimo era abuelo ou bisabuelo de Pepe o administrativo do concello, por certo nunca lle faltou que comer, que meo pai era xamoneiro, viñan a visitar a meo abuelo, corria a decada dos 60 xa que meo abuelo falleceo no ano 1970 co 96 anos de idade, me lembro deles por os caramelos que me traian.
¿Ese Camba que eu me refiero era familiar de bostede?
Un efectuoso saudo.
Fai un momento puxen un sms no foro de Barxa, relacionado conmigo e con a familia de Barxa. A miña ascendencia de Camba era de outra rama. O que te refieres vivía frente a Iglesia de S. Martín, e nos, viviamos na plaza.

De todas as maneiras, gracias.

Un saudo