Un dos gaiteiros aprendeu un cantar pola súa conta, pola partitura. Cando se incorporou á banda, tocaba a peza sin esquecer corchea algunha. Só houbo un pequeno problema: 11 gaiteiros tocaban unha marcha, e un gaiteiro, unha cumbia, e coa mesma partitura e a mesma melodía. Sonche cousas do ritmo. O problema non pasou a maiores porque aquel gaiteiro someteuse de inmediato.
Coas mensaxes deste foro pasa o mesmo. Cada un as interpreta ao seu xeito, cuestión que o fai máis divertido.
E digo mal inda ... (ver texto completo)
Pois sí, a bipolaridade mais o trastorno disociativo sonche doenzas xeneralizadas en alguns foros. Uns persoaxes debaten consigo mesmos, outros parecen a personificación do Doctor Jekyll e Mister Hyde e outros, istes son os máis graciosos, primeiro cágana para despois poder rectificar, porque parece ser que iso é cousa de sabios... de todo ten que haber na viña do señor. O importante é que non perdamos o sentido do humor e que nos sigamos divertindo, que como di certa señora na tvg "a veces nos esmendrullamos ... (ver texto completo)
bueno forer@s de pereiro barxes de barxa, comenta que seria buen dia el 15 de agosto pero creo q es el dia de fiesta en pereiro, lo de poner una pasta para asegurar la comida me parece perfecto no vaya a ser q nos apuntemos 18 y luego estemos 5... el sitio pues a consenso por mi parte cualquier sitio en pereiro es bueno+ q nada para poder bajar la cuesta
Felicidades por atua menxaxe, estou munto de acordo con vocé, más isto recordame os meus tempos de mariñeiro, según decia o capitán avia que saber sobreponerse a las adversidades, cando xente e mediana mente intelexente ista un bocadito preparada que non e meu caso, acoisa resulta mas facil. Ahora como dice o meu amigo Barxés me gustaría pro mes de Agosto facer uha comida tuda malta xunta, assín nos coñeceriamos un bocadito mellor. Uha Aperta
Saún un fiel seguidor de vocé, por os seus relatos, mas ésta que acabas de contar vai con retentin ou nahu, de tudas maneiras o sinor expallase munto ben, olle amin pasoume algo parecido tambien viña de pescar, só que eu iva de tudo o día mas a consecuecia da tormenta, voltei namais xegar o rio. Amiña sorpresa e co chegar a casa vi un bulto muy pequenito o pe da muller na cama, resultando ser o Bonifacio, tambein Alcalde, feo como el sô, munto mas pequeno que eu, mas como e que me pois os cornos ... (ver texto completo)
Un dos gaiteiros aprendeu un cantar pola súa conta, pola partitura. Cando se incorporou á banda, tocaba a peza sin esquecer corchea algunha. Só houbo un pequeno problema: 11 gaiteiros tocaban unha marcha, e un gaiteiro, unha cumbia, e coa mesma partitura e a mesma melodía. Sonche cousas do ritmo. O problema non pasou a maiores porque aquel gaiteiro someteuse de inmediato.
Coas mensaxes deste foro pasa o mesmo. Cada un as interpreta ao seu xeito, cuestión que o fai máis divertido.
E digo mal inda ... (ver texto completo)
Hola Gel, sinto que este ano non podais ir de vacacios o Pereiro, votaremosvos de menos ne todo momento.
Eu estou esperando a fecha da convocatoria haber si podo coincidir, e si non hay, algo faremos os que estemos.
Biquiños
Juan, depende das noticias que nos den o xoves. De todos modos as vacacions ahora finales de xullo tal como tiñamos proxectado, non podemos. Con muta dosis de suerte, poderíamos facer unha escapada no outono, pero xa non me atrevo a facer planes. Xa me está agobiando a morriña. Apertiñas.
Lo digo con el corazón, eran muy buenos los dos, aunque tenía mas confianza con tu padre. Me hace gracia lo de "víctima", pues..., en confianza y con cariño, te confieso que alguna vez casi me sentí como tal. Me explico.
Abría el bar sobre las nueve, nueve y mdia; ponía todo en marcha, mesas, cafetera, etc., pero, sobre todo en invierno, no solía haber gente hasta las doce, mas ó menos, entonces aprobechaba ese tiempo para hacer otras cosas, pero claro, el bar estaba abierto y él venía mas que nada ... (ver texto completo)
Jaja, copiña de guindas pola mañá, martini o medio día e pola noite o que caera. Decía que prefería vivir un ano agusto que vivir mutos privándose dos seus "caprichos". E así o fizo, viviu e morreu como él quería. Tu tiñas que haberlle dado a el outra brocha, e que te axudara en compensa a túa paciencia. Ben decía a miña querida nai: "este falabaratos cando vai non ten volta". Pero a min, como nos pasa a todos cando pensamos nos seres queridos que perdimos, ¡xa quixera que ainda me poidera dar a tabarra un chisquiño! Saúdos. ... (ver texto completo)
Hola Gel, sinto que este ano non podais ir de vacacios o Pereiro, votaremosvos de menos ne todo momento.
Eu estou esperando a fecha da convocatoria haber si podo coincidir, e si non hay, algo faremos os que estemos.
Biquiños
BUENA IDEA.. SI SOMOS 6 PUES SEIS y si somos mas mejor me imagino q en las fechas alrededor de la fiesta es cuantos mas podamoos coincidir y tampoco es cuestion de organizar un gran festin... solo vernos y ponernos las caras
GRACIAS a todos polos vosos animos nestes dias tan triste pra nos hoxe fai dous anos morreu meu pai un dia moi triste pra min estiva con el en esos monentos pra min foi moi duro munca avia visto morrer a ningen na mina vida lle eso mom se olvida e mais cando e un pai bueno non vou poñerme triste mais do que estou graciñas polo voso sentimento.
un abrazo desde aqui para toda la familia
un bico
Pili, Teresa e demais familia, un fortisimo abrazo, como ben dice a Gel son dias moi tristes.
Animo
¡Hola Candil! O Piño muto falar e despois ná de ná... Xa quixera eu poder vernos este verán, pero está a cousa difícil por imprevistos que se presentan sin facer falta ningunha. Respecto a convocatoria, se non é este verán, por a miña, para o que ven facemos outra. O Juan mais Lito se apuntan e seguro que o Barxés tamén. Se vai adiante pasadeo ben en facei ben de fotos. Apertiñas
Hola Gel, sinto que este ano non podais ir de vacacios o Pereiro, votaremosvos de menos ne todo momento.
Eu estou esperando a fecha da convocatoria haber si podo coincidir, e si non hay, algo faremos os que estemos.
Biquiños
gracias espero q algun dia beñas por tolosa pra darte un abrazo de momento un bico muy fuerte
Carmen, seguro que algun dia aparecerei por Tolosa e poderemos darnos ese abrazo.
A ultima vez que nos vimos foi no Pereiro na casa de miña mai, fara 5 ou 6 anos.
Un fortisimo abrazo.
Apenas le quedan dos horas a este día en el que se recuerda aquel fatídico "18", de hace 75 años.
Lo peor es lo que queda...
Buenas noches.
Dec e oho de Julio: 10 e 8, son 108, nahu está ben, que non torne, por se me equeiboco outra vez. Muntos compridos pra tudos.
ESGUINCE:"Uno, mas catorce".

ESMALTE:"Ni lune, ni miécole".

SORPRENDIDA:"Monja en llamas".

SORPRESA:"Monja en la carcel".

<<<<< <<<<< <<<<