Hoy se celebro el quinto partido de liga, donde participa mi nieto. Otra vez ganamos por goleada (6 a 4) sufrimos porque fuimos empatados en muchas ocasiones del partido, pero a diez minutos del final la calidad y la valentia de estos niños, terminarón derrotandolos. Final Manzanares el Real 6 Las rozas 4
Para mi los sabados son los momentos mas felices de la semana. Siempre voy al campo en su autobus y disfruto de los niños, son lo mejor en esta vida.
Son sinceros, inocentes, juguetones, son un ... (ver texto completo)
¡Como disfrutas con tu nieto, Manuel! Me gustaría verte, ahí, con una sonrisa de oreja a oreja, diciéndole al que está al lado (que no lo conoces de nada),- ¿Ha visto eso, jefe?, ese balón en profundidad, que cortó elegantemente el central; pues que sepa que sese central ¡es mi nieto!-Me pongo en tu lugar. Disfrútalo, amigo.
Un saludo.
Gracias Piño, por tus palabras. Tenemos una tierra preciosa, y aunque la naturaleza no haya sido muy pródiga en riquezas, en belleza lo fue a raudales. Un saludo muy cariñoso.
Creo lembrar que o tal Sifó cantaba moi ben, por iso o chamaban ós funerais de importancia en Ourense. Noutra ocasión, despois de rematar o acto maila cea, iba o crego a paso lixeiro camiño da Praza das Mercedes a coller o coche de línea de volta para Lourizán.
Era entroido, as calles estaban abarrotadas de xente cada cal co millor disfraz. Nesto atópase con Braulio, un ugandés morenocho antiguo compañeiro de seminario e deciden ir a celebrar o encontro tomando unhas copas.
O Sifó, para disimular, ... (ver texto completo)
Hola Yoli, como me alegro que te decidiras a entras pero que sigas ¿vale? un bico xa seguiremos falando, que te quero corazón
Non teño nin idea da foto que me dices da que sei e de unha que estamos todos co tio Manuel e tia Laura nun día de festa que a teño eu no pueblo. Referente os comentarios escuetos das fotos do Amador tes razón pero nese momento estaba facendo un esforzo sobrumano porque tiña os ollos moi irritados porque os ordenadores pequenos son nefactos pra vista. Bueno xa te deixo que e demasiado tarde un bico
Queridos primos, por lo que veo estáis ahí, con el gallego, también con la política, en definitiva con todo menos contar coasa de nuestra maravillosa villa.
Habláis de todo menos de lo que debíais. Con ese seudómino de Joseba dando vueltas a lo mismo, claro, así os identificáis de lo que sois. Es como el pique que lleváis con la Gallina Moñuda, uno como doctor y la otra como profesora, ambos queréis quedar por encima como el aceite.
Un abrazo.
Hoy se celebro el quinto partido de liga, donde participa mi nieto. Otra vez ganamos por goleada (6 a 4) sufrimos porque fuimos empatados en muchas ocasiones del partido, pero a diez minutos del final la calidad y la valentia de estos niños, terminarón derrotandolos. Final Manzanares el Real 6 Las rozas 4
Para mi los sabados son los momentos mas felices de la semana. Siempre voy al campo en su autobus y disfruto de los niños, son lo mejor en esta vida.
Son sinceros, inocentes, juguetones, son un ... (ver texto completo)
José, puede que yo esté equivocado, es posible, pero para aceptarlo y darte la razón, antes tendrás que decirme en qué. Que yo sepa, en mis últimos mensajes, no me posicioné a fabor de nadie; mas bien creo que es fruto de tu interpretación, creo que poco afortunada.
Un saludo.
Pon algo Piño. Se non vamos Usurpar este foro con gaitas da politica e a vida e unha cousa mais bonita. Cunta algunha historia dos vellos desas que tu sabes. Sen que teñamos que ferrarche o aguillosn nas nalgas. Cordiais saudos para todos.
Con ésto espero será suficiente pra librarme das aguilloadas nas nalgas, é dos ánimos do boy. No obstante, moitas gracias.
Bubela da casa da María. Teño que observar por los árboles das huertas do pueblo co fin de localizarte, me gustaría saber a donde teñes o nido. Me da a impresión que por a Fontarbela debe andar a cousa.
Saludos.
Es curioso que a finales de Noviembre, aun se puedan recoger en las tierras de nuestro pueblo éstos ejemplares, otros años por este tiempo imposible localizarlos, por las helados y el mal tiempo ya no suelen salir, los de la foto fueron recogidos el día 21-11-2011
Rio Tuela a su paso por Castrelos.
Elegante, majestuoso..., parece sacado de unos jardines reales. ¡O quizás fue una calzada romana en su tiempo!... jajaja. La imaginación es libre.
¿Quien colocó las piedras? Duli muy bonitas las fotos, pero ésta es fuera de serie, da la impresión de algún lugar en el Caribe.
Saludos.
Sr. Mariano Rajoy, tengo que felicitarlo por el resultado obtenido. Al mismo tiempo invitarlo aquí en Bilbao, donde tiene mi primo un restaurante que se denomina <<Amaiun>> que su especialidad son Callos Lara, venga por aquí a la mayor brevedad posible, así irá usted haciendo boca y tendrá menos peligro a la indigesta.
Un cordial saludo.
Sinor Joseba, defensor de Ispaña por encima de tudo, como pon ô nome con minuscula, le digo isto como voçe sempre istá a correxirme, claro que nahún e sin razahún. Más ô sinor tambein se equivoca, ou faino a proposito. Logo fala ahí o sinor dun restaurante que dudo que exista, iso é ô nome dun partido político, claro se vey que a voçe nahún le gosta y a especialidade que voçe se refiere è ô nome do que representa ô sindicato. Sabe que le digo ô sinor istá a por o carro diante os bois. Tein unha osesión ... (ver texto completo)
Vivia en mi pueblo, (Lourizán) un cura llamado D. José, que de sobrenombre o mas bien de apodo era conocido por "Sifó". Habitaba una casa-palacete, atendido por una sirvienta de nombre Guillerma. También de vez en cuando aterrizaban por la casa algún "sobrino", pues se daba por hecho (aunque con reservas), que hijos no tenia.
En cierta ocasión hubo de acudir a un entierro junto con otros curas, (el difunto debía de ser de categoría) a un pueblo de Ourense.
Como el acto fúnebre incluía "misa de ... (ver texto completo)
Munto bon, axo que nahún era a primeira vez que dormia cua tal Guillerma. Fixesteme reir co caso encuestión.
Unha aperta.
Sr. Mariano Rajoy, tengo que felicitarlo por el resultado obtenido. Al mismo tiempo invitarlo aquí en Bilbao, donde tiene mi primo un restaurante que se denomina <<Amaiun>> que su especialidad son Callos Lara, venga por aquí a la mayor brevedad posible, así irá usted haciendo boca y tendrá menos peligro a la indigesta.
Un cordial saludo.
Vivia en mi pueblo, (Lourizán) un cura llamado D. José, que de sobrenombre o mas bien de apodo era conocido por "Sifó". Habitaba una casa-palacete, atendido por una sirvienta de nombre Guillerma. También de vez en cuando aterrizaban por la casa algún "sobrino", pues se daba por hecho (aunque con reservas), que hijos no tenia.
En cierta ocasión hubo de acudir a un entierro junto con otros curas, (el difunto debía de ser de categoría) a un pueblo de Ourense.
Como el acto fúnebre incluía "misa de ... (ver texto completo)