Non seguro que non, o Candil xa lle alumeaba a un sanabrés.....
Unha moza veciña miña, foi a traballar a Inglaterra, e xa de volta ao pobo, cando a nai lle decia: ¡Mariaaa... ¿botácheslle de comer os porcos...?!"!, contestaba: ¡Yes maman!...
Barxes. Esto das setas e un vicio, ainda gusta máis ir a buscalas que comelas, en principio o andar po lo campo é unha gozada, despoís si tes a suerte de dar con un bon filón, eso xa e fora de serie, que si veís un cocumelo, xa empezas a buscar o compañeiro, si son boletos millor que millor.
Os níscalos sin son pequenos non os deixes crecer demasiado, amanados cuanto antes, pensa que hai moita " ave de rapiña " por esos montes de Dios.
Saudos.
Ja, ja, ja, qué bruta a rapaza de Sanabria (aclaro que ese Candil que solicitaba non era eu, jua, jua:-).
Non seguro que non, o Candil xa lle alumeaba a un sanabrés.....
Nunca imgine que este Meares tarde me rir coa historia do padre que ben, espero que tamén ten algo das nosas casas e como vivían antes.
Muy bueno, me he reido todo y mas.
Varela. Ben seguro que pasache un bon rato co conto, tes que pedirlle a Inda Cho Sei, que conte outro mui bon do cura do Tameiron, él non estaba no alto da figüira pero andaba cerca, está enterado.
Ballesteros, sigue contando algún relato máis, o tema non importa, son mui entretenidos, te explicas mui claro é ben.
Tere. Está clarísimo que non eras tú, xa le gustaría... e de paso que lle muxiras a vaca, da a impresión que lle costaba facelo.
Algo brutiña si parecía a moza, pero o que máis destaca en ela é o alto grado que tiña de sufrimento, hasta o punto de nin darse conta si a patada fora a ela ou a pared. ¡Tiña reflexos de carallo.!
Son as lampreas do 252525 que as quere trocar por un cabrito o que da un cabrito por elas, non lle percevin ven o que quere, que vo lo diga el mesmo.
Saudiña
Voume deitar que mañan teño moito chollo que facer e recordó cando estabamos a decir, que lata mañan temos que traballar, pero eu digo agora, que sorte que teño traballo.
Xa falaremos
Saudiña
Son as lampreas do 252525 que as quere trocar por un cabrito o que da un cabrito por elas, non lle percevin ven o que quere, que vo lo diga el mesmo.
Saudiña
Cuesto siñorini Dn. Pepe li gusti el huveoti, a qui a Napoli an pueti un Ristorante que suo nome e "La gallina huevona" su espechalidade e a Gallina a parrilla.
"Picholotes" dicho en romano seria a si: Pichulini di forma ridonda y con un apertuti in su a cabecha, largo y tremdi rico calienti por la tardi y por la mañani. En España es la vulgar penca o guarda rios. Es mas exquisita la trucha.
Grachi ragazi por tu as parolis.
(Conto popular)

Aquel crego tiña unha boa criada.
Unha tarde saíron os dous á horta, e deitáronse á sombra dunha ameixeira.
Encaramado na árbore estaba un rapaz, papa que che papa ameixas.
O cura maila criada comezaron a xogar, e como ela quedase de cara para arriba, decatouse daquela presencia non esperada e, bafexando, murmuráballe ao crego na orella.
--Señor cura, señor cura: un rapaz.
E o cura contestaba rosmando:
--Lo que salga, lo que salga.
--Señor cura, un rapaz, un rapaz... -teimaba ... (ver texto completo)
Nunca imgine que este Meares tarde me rir coa historia do padre que ben, espero que tamén ten algo das nosas casas e como vivían antes.
Muy bueno, me he reido todo y mas.
¡Sodes todos os mellores.! Da gusto entrar en este foro porque te partes de risa.
Gel o da Elvira coa súa copa de viño, mui bon, pero éste despiste do crego, máis o do José, non teñen desperdicio. Buenísimos.

Alá vai outro caso de despistes.
En un pueblo de Sanabría, (cerca do lago) de ésto fai unhos cuantos anos, ainda non habia luz eléctrica nos pueblos.
Duas mulleres, mai é filla, non se puñan de acuerdo de cual iba a muxir a vaca que tiñan parida, o final, a mai convece a filla de que era ... (ver texto completo)
Ja, ja, ja, qué bruta a rapaza de Sanabria (aclaro que ese Candil que solicitaba non era eu, jua, jua:-).
Vulgarmente dicho pici factorias, en este caso las llamariamos lampreofactorias.
en Romano seria un montone di acua para la cria di lambreti.
Crachie por tu participacione y e tenido una emorragie de satisfachoni, un bachi
por tu as paroles.
(Conto popular)

Aquel crego tiña unha boa criada.
Unha tarde saíron os dous á horta, e deitáronse á sombra dunha ameixeira.
Encaramado na árbore estaba un rapaz, papa que che papa ameixas.
O cura maila criada comezaron a xogar, e como ela quedase de cara para arriba, decatouse daquela presencia non esperada e, bafexando, murmuráballe ao crego na orella.
--Señor cura, señor cura: un rapaz.
E o cura contestaba rosmando:
--Lo que salga, lo que salga.
--Señor cura, un rapaz, un rapaz... -teimaba ... (ver texto completo)
La lamprea se da en el bajo Miño y es conocida como la vampira del rio, tiene la boca redonda y una especie de ventosas que pegan a sus enemigos hasta sacarles la sangre. Su carne es deliciosa y en Ourense hay muchos sitios que la preparan muy bien. Dicho esto aprovecho la ocasión, para contar algo de cuando eramos pequeños y como viviamos.
Mi casa como la de muchos era todo diafano la parte de arriba. Lo principal era la lareira y los escanos en los cuales se hacia la vida, cenar, merendar etc ... (ver texto completo)
En nada para dar os meus parabens por
. querer participar neste foro e os seus agradecidopor moi na nosa lingua materna. Eu estaba animado para ter o seu xeito esas pasaxes pouco das nosas vidas e como vivían antes. Estabamos máis humana e da familia o pouco que eu creo que entre nós. Grazas
Ahora lo digo en Castellano, gracias amigo o amiga (Oengazo)