Ojala nada hubiera cambiado, y ese río siguiera llenándose de gente en verano.
Non te enteras de nada??? Normal ata que non aprendas a nosa lingua. Chama a coça ou a caba e se non vai donde a culeba e que te den clases da nosa lingua. Para temos idioma propio e dentro de pouco a autodeterminazioa. Un día imos donda a culeba e levamoslle o Plan Ibarrecaba o parlamento.

O pimo.
E estanse a facer outras casas. Ven pronto ao teu lugar.
Chata: o polbo ja non será o teu polbo.
Haberá que por "ja", en honra aos nosos veciños de Portugal, porque "ya" ja o dicen os de Padornelo.
Cuidado, panadera, que alguien te quiere... Comer el pan.
"Ja" (en portugués, pra que non poña este aparello "para")...
Ja o recollo eu, que inda vivo máis perto dela.
Amigo, deberías tener en cuenta que la misma masa pesa menos a mayor altura. Es una consecuencia de la gravitación universal y de la fuerza de la gravedad.
Te sugiero que vuelvas más veces por el establecimiento y se lo hagas saber con cordura y cordialidad, a ver qué pasa.
Lamentarte en esta página no aumenta el peso de la masa.
Chaos e Lubián. Lubián e Chaos son irmaos. A mesma cousa son. Eu son de Lubián, e cando me encontro por aí adiante cun de Chaos, pra min é un veciño, como se vivira no mesmo teito.
As pamplinas de santas e baluartes só son cousas de badulaques.
Eu tamén acho a faltar un concerto de música celta na Romaría.
Se foron capaces de facelos cando a Garbosa andaba fraca, hoxe podería facerse ata un festival de prestixio.
Todo se andará.
Hoxe as Cortes rexionáis rexeitaron unha proposta de declaración de BIEN DE INTERéS CULTURAL pra o Cortello dos Lobos.
Os políticos pasarán, pero o cortello seguirá a estar aí por riba da Junta, porque os veciños foron moi quen de o conservar ata hoxe, pra entregalo, con todo o valor etnolóxico que contén, ás vindeiras xeracióis.
Os feitos dos nosos devanceiros soaron a gloria entre os muros dun castelo de Castela, lonxe, moi lonxe da Cruz de Groves.
Lubián é un recuncho de paz e de tranquilidade. De paz con Deus, e tamén entre veciños. Só algún perturbado forasteiro enche algunha vez de porcalladas esta páxina, víctima da envidia co corroe.
Pero qué fermoso é ver os sentimentos que Lubián fai xurdir das entretelas, tanto ás monxas, coma aos que se ríen das monxas, coma aos que nos rimos de nós mesmos.
Ata nos ríos lixeiros de limpos cristais hai remansos, coma o pozo Verde ou o dos Cereixais.
Ser feliz é o máis fundamental dos dereitos.
Hola atodos, nosotras somos de manzalvos pero hace tiempo que no vamos, es el mejor pueblo del mundo, cuando alguien lea el mensaje que me lo haga saber.biquiños.
Hola son o huevöno e o que non lle guste que me toque un collón!!
Unhas veces si e moitas veces non.