Gracias, Juan, non sabes cuánto te agradezco esta foto, se me votéi a chorar e porque unha está máis sensible cuando perde a un ser tan querido e tan irremplazable, síntome como se me houbera quedado sin techo por arriba... O ver esta foto que me imagino foi tomada cuando eu era ainda pequeniña, (reconozco a porta que está detrás), e que non está no noso album de casa, agolpáronseme todos os recuerdos daquela etapa tan feliz; porque éramos pobres, sí, pero nosos páis quixéronnos tanto sempre e pasámolo ... (ver texto completo)
tes razon xa que falas das mallas a bosa duraba casi todo dia acordome que dabadeslle de comer a xente que tenpos aqueles acordome dos teus hirmas luis manolo que ibamos xuntos o cole o manolo e mais ou menos da miña edade estabamos na misma clase a lola a fefa a tita o quin
Como abuelo es tal la sensación de alegria que no cabe en mi el gozo de preparar y guardar todos los juguetes para esta noche ponerlos al lado del vaso con leche y pasteles los cuales daran buena cuenta los Reyes. Esto es una alegria tan grande que por momento quiere uno volver a ser niño.

Espero que todos nos unamos a esta alegria y un abrazo para todos los niños del mundo y un beso para todos los abuelos.

FELICIDADES
hola teresa hoxe estivo o mimi na miña casa e estivenlle enseñandolle fotos do forun dixo que xa sabia que esistia este forun que habia tempo qe non entraba a velo me parece que se vai agrear el conoce mais xente ahora ca nos porque vai mas amenudo o pereiro.
seguro que si polomenos da xuventude porque eu levo 30 anos casada yo pereiro levo ido muy pouco como os nosos pais non estaban ali iba muy pouco non porque non me gustara sintome orgullosa de ser do pereiro ali vivin a miña infancia que foi muy bonita
Te equivocas: era Luis Ignacio de la Concepción de Jesús (y, como tenía muy buen humor, él añadía: "... de María y de todos los Santos”). Como dice Pepita, era un gran hombre, con un gran corazón, un luchador, para sacar adelante a la familia y a cualquier amigo que lo necesitase, de eso pueden dar fé todos los que lo conocían y querían por toda la comarca y por todos los sitios donde estuvo: Chantada, Lugo, Madrid, Holanda, Francia, Portugal, Alemania... pero su amado Pereiro tiraba de él demasiado ... (ver texto completo)
sinto moito o do teu pai non sabia que fallecera estas na misma situacion ca miña d e p muy boa persona por cierto bueno toda a tua familia
De Oriente venían tres Reyes,
todos tres en compañía,
ni preguntan por posada,
ni tampoco por comida,
preguntan por los portales
donde Díos nacido había.
De quien es ese pañuelo,
que reluce en la cocina
es de mi señora madrina
que por muchos años viva. ... (ver texto completo)
Hace ya algunos años que no me paso en Navidad por Castrelos y alguna vez me acuerdo de aquellos momentos que pasae alli en estas fechas. Haber si me dejo caer dentro de unos dias por ahi para ver como esta todo, que desde agosto no he vuelto. Un fuerte abrazo desde Madrid
Miguel, nos ha hecho mucha ilusión verte entrar en el foro de Castrelos. Julen y Alvaro me piden que te salude de su parte. Algún día entraran ellos y charlarán contigo. A nosotros también nos hubiera Hecho mucha gustado pasar las Navidades en Castrelos, como hemos hecho tantas veces... por eso no hay que dejar pasar nunca las oportunidades pues no sabemos si se repetirán. Recibe un beso con todo cariño y que los Reyes Magos te traigan un montón de cosas buenas para ti y los tuyos.
Cheirando na rede atopei esta bonita imaxe da estacón de Lubián.
Eu non cheguei a recordar a grua do cargadeiro en pe
Se agradece a túa presencia no foro, xa me parecía que tardabas moito en entrar, cousa que non é habitual en tí, lógicamente, non vai a estar un entrando no foro cada día como si de un diario se tratara, ¡non temos ningunha obligación! o que si da algo de pena que esto se veña abaixo.
Vexo que seguís ben, do que alegro un montón.
Saludos.
Vaia, vaia, ¡menos mal que se resolveu o dilema do Candil! eu xa sabía que esa foto faría falar as pedras. En cuanto o Luis fotógrafo (DEP) todos o recordaremos como boa persoa que era e a paciencia que tiña sobretodo cos rapaces pequenos para facer as fotos. ¡Quén non terá en casa aquelas típicas fotos anuales do día da festa! Eu teño unha colección delas co meu irmán cando éramos pequenos, unha de cada ano, e algunha mais de algún día de feira. Son recordos moi bonitos que nos axudan a non esquecernos ... (ver texto completo)
Te equivocas: era Luis Ignacio de la Concepción de Jesús (y, como tenía muy buen humor, él añadía: "... de María y de todos los Santos”). Como dice Pepita, era un gran hombre, con un gran corazón, un luchador, para sacar adelante a la familia y a cualquier amigo que lo necesitase, de eso pueden dar fé todos los que lo conocían y querían por toda la comarca y por todos los sitios donde estuvo: Chantada, Lugo, Madrid, Holanda, Francia, Portugal, Alemania... pero su amado Pereiro tiraba de él demasiado ... (ver texto completo)
tienes razon domingo es tu hermano y por cierto que era muy buena persona me saco muchas veces fotos se puede decir que la malloria de las fotos son hechas por el.
tu nieto tanbien esta muy guapo bueno no tiene a quien parecerse en feo
hola teresa hoxe estivo o mimi na miña casa e estivenlle enseñandolle fotos do forun dixo que xa sabia que esistia este forun que habia tempo qe non entraba a velo me parece que se vai agrear el conoce mais xente ahora ca nos porque vai mas amenudo o pereiro.
se non me equivoco chamavase domingo

e
Te equivocas: era Luis Ignacio de la Concepción de Jesús (y, como tenía muy buen humor, él añadía: "... de María y de todos los Santos”). Como dice Pepita, era un gran hombre, con un gran corazón, un luchador, para sacar adelante a la familia y a cualquier amigo que lo necesitase, de eso pueden dar fé todos los que lo conocían y querían por toda la comarca y por todos los sitios donde estuvo: Chantada, Lugo, Madrid, Holanda, Francia, Portugal, Alemania... pero su amado Pereiro tiraba de él demasiado ... (ver texto completo)
Gracias, Juan, non sabes cuánto te agradezco esta foto, se me votéi a chorar e porque unha está máis sensible cuando perde a un ser tan querido e tan irremplazable, síntome como se me houbera quedado sin techo por arriba... O ver esta foto que me imagino foi tomada cuando eu era ainda pequeniña, (reconozco a porta que está detrás), e que non está no noso album de casa, agolpáronseme todos os recuerdos daquela etapa tan feliz; porque éramos pobres, sí, pero nosos páis quixéronnos tanto sempre e pasámolo ... (ver texto completo)
se eres quen penso acordaraste cuando ibamos pra riveira e nos bañabamos alli e ibamos todos a herba da quela si que eramos pequenos.
polo que leo nistes dos últimos mensaxes danme a entender que xa falleceo o fotografo, como me apena ver esta foto recordame que nos pasabamos as festas detrás dil pra que nos fixera fotos, a verdá e que sempre andaba moy ocupado, anda que non era famoso este fotografo. Que voa persoa era, sempre o recordaremos po lo fotografo do Pereiro mais que polo seu nome, un saludo a sua familia (d. e. p)
se non me equivoco chamavase domingo

e
polo que leo nistes dos últimos mensaxes danme a entender que xa falleceo o fotografo, como me apena ver esta foto recordame que nos pasabamos as festas detrás dil pra que nos fixera fotos, a verdá e que sempre andaba moy ocupado, anda que non era famoso este fotografo. Que voa persoa era, sempre o recordaremos po lo fotografo do Pereiro mais que polo seu nome, un saludo a sua familia (d. e. p)
Gracias, Juan, non sabes cuánto te agradezco esta foto, se me votéi a chorar e porque unha está máis sensible cuando perde a un ser tan querido e tan irremplazable, síntome como se me houbera quedado sin techo por arriba... O ver esta foto que me imagino foi tomada cuando eu era ainda pequeniña, (reconozco a porta que está detrás), e que non está no noso album de casa, agolpáronseme todos os recuerdos daquela etapa tan feliz; porque éramos pobres, sí, pero nosos páis quixéronnos tanto sempre e pasámolo ... (ver texto completo)
xa sei que eres a teresa do fotoeiro pode ser