Sodes uns fenomenos contando contos, ainda que os do churrian so mais antergos e mais propios da nosa zona pero estan mui ben todos. Gardade alguns para despois da comida do mes de agosto, pra escarallarnos de risa como me estou rindo eu co do supositorio emais co do analizador da orixe dos polos.
Unha aperta para tod@s dende este lado das portelas.
Hola Pura e demais familia, quero mandarvos o mais sentido pesame por a perdida de tu tia, que dios a teña na gloria.
Un abrazo
Vale, dame algunha pista máis, sólo con que as nosas moradas están cerca non me vale, igual que eu tiven que sair do anonimato, todo o que se queira apuntar a comida non vai ter máis remedio que "dar a cara”, je, je. Sei que eres de Lubián porque sólo a un de Lubián se lle ocurriría apuntarse con ese nombre, polo significado que ten pra todo Lubián o grito de " ¡Ó lobo no cortello!”, ésa é das primeiras historias que me contaron cuando empecéi a frecuentar Lubián, e que ahora, cada mes de agosto ... (ver texto completo)
Grazas Gel, oxe xa quedo enterrada, e xa hai máis xente alí no cemiterio que na aldea. Queda o pobo valdio. Pero a vida continúa. Saudos e bon ano.
Hola, Pura (aunque pra mín sempre serás Purita), non sabía ou non me acordaba que era tía túa, acompáñovos a todos nos sentimentos. Se era a muller que se me ven a cabeza, parecíame inda nova, sempre me daba uns bicos muy cariñosa, espero non estar equivocándome de persona. Descanse en paz. Un abrazo.
Mui bon o do supositorio da tos, xa me reí un rato.

Me hizo recordar un chiste que contaron el otro día en el gimnasio.

Llega un Señor a un restaurante y dice; por favor camarero ¿me traería un pollo Irlandes? a lo que el camarero responde, un momento por favor, que consulte con el cocinero. Oye tio, que fuera hay un señor que ha pedido un pollo Irlandes ¿tenemos?
Tranquilo, déjalo de mis manos y acto seguido el cocinero prepara una salsa rara y complicada y la añade al pollo que tenía preparado, ... (ver texto completo)
INDA CHO SEI fasme pensar moito co tema do preito. Aiqui hay unha "inmisio", unha "coniuctio membrorun" e por ultimo unha "expulsatio". Pa que todos o entendan hubo una penetracion, estivo un tempo dentro e logo saiu, (esto ultimo complica o asunto xa que saiu por outro buraco e non por lo que entrou). A pregunta e.: De quen son as mazanciñas? Vou mirar o dereito comparado e ver si arranxamos o preito este. Temos suerte que solo foi a mazaira pero por se alguen quere dar outra opinion, planteo outro ... (ver texto completo)
Home, os ovos ser son da pita, máis si se presentan colguerois dun escarnachado en vez de estar nunha escancha, non hai duda... son do Toño para uso e disfrute da María.
Pura, recibide o noso mais sincero pésame polo falecimento da vosa tía. Non sabes canto o sinto, pois sempre tiveron unha boa amistade cos meus pais, e o Manolo sempre os aprecio muto tanto a ela como ó tiu Garrafón. Que descansen en paz e que estén en bo sitio alá todos xuntos. Un abrazo para toda a túa familia.
Grazas Gel, oxe xa quedo enterrada, e xa hai máis xente alí no cemiterio que na aldea. Queda o pobo valdio. Pero a vida continúa. Saudos e bon ano.
INDA CHO SEI fasme pensar moito co tema do preito. Aiqui hay unha "inmisio", unha "coniuctio membrorun" e por ultimo unha "expulsatio". Pa que todos o entendan hubo una penetracion, estivo un tempo dentro e logo saiu, (esto ultimo complica o asunto xa que saiu por outro buraco e non por lo que entrou). A pregunta e.: De quen son as mazanciñas? Vou mirar o dereito comparado e ver si arranxamos o preito este. Temos suerte que solo foi a mazaira pero por se alguen quere dar outra opinion, planteo outro problema: Pensemos nunha galiña do Sergio que escapa, metese na casa do Ricardo en pon os ovos nunha escancha da mazaira invasora.: De que son os ovos? ... (ver texto completo)
Os xemelgos

Hai xa uns 30 anos coa chegada dos primeiros kiwis neocelandeses a Lubián en charla picantona e moi animada, mentres agardaban para comprar no Delfín, varias mulleres alababan os poderes da novedosa froita. Dicía a Sabel: “O outro día na –tevelisión- dixeron que vaí moi ben para as galipandias, e para ir a Hedroso tamén”. Contéstale a Toña: “si home o que le facía falta o meu Lebrele levalo a Hedroso coa herba, a seitura e a carrexa por facer”, “nada… nada! mentres os palleiros non ... (ver texto completo)
Hoy fallecio Toña (a garrafona) que en paz descanse.
pura pues un abrazo y nuestro pesame especialmente a gerardo y a su hermana., ademas de la comida q se esta planteando en el foro creo que alguien tendria q hacer algun conjuro o algo sobre el pueblo pues el 2010 fue malo en el pueblo con tantas perdidas de gente querida y el 2011 comenzamos tambien con mas perdidas....
el tema de la comida pensar que luego hace falta coche... y no pensar en restaurantes lejanos... en el pereiro hay sitios perfectos... y no pongo ninguno para que no se note mi preferencia.
Ahhhh.... ... (ver texto completo)
Hoy fallecio Toña (a garrafona) que en paz descanse.
Pura, recibide o noso mais sincero pésame polo falecimento da vosa tía. Non sabes canto o sinto, pois sempre tiveron unha boa amistade cos meus pais, e o Manolo sempre os aprecio muto tanto a ela como ó tiu Garrafón. Que descansen en paz e que estén en bo sitio alá todos xuntos. Un abrazo para toda a túa familia.
Estou de acordo con Piño e desde este intre axuntome a su proposta. Os que andais mais por o pobo idei señalando un dia do veran para que os que estamos fora vayamos planificando a nosa ida.
Xinxelo. Si habrá que poñer fecha o tema, en principio será no mes de Agosto, tamén coincidimos coa opinión dos foreir@s dos pueblos veciños (están animados, e me alegro) de que en esas fechas e cuando a mayor parte do personal ten vacacios.
Dice O Candil, no foro do Pereiro, que os de Lubián teremos problemas en Agosto para encontrar un día libre de festas. Cierto que é así, ese mes está casi copado, pero xa buscaremos un hueco en un fin de semana. Ahora se nos amontona un pouco o "traballo" con ... (ver texto completo)
Amigo: Se perdio una gran oportunidad de estar con muchos foreros y ponerse morado a cabrito y muchos manjares que se pusierón en las fiestas de estos Reyes. En cuatro dias se consumierón siete (7) cabritos, catorce pollos, unos cien kilos de patatas, cuarenta o cincuenta litros de vino, licores de todo tipo mas de cincuenta barras de pan y no menciono mas comida. Los postres tampoco los menciono porque han sido una pasada, todo esto amenizado por la gaita de mi amigo cachorro (un crak) al tambor ... (ver texto completo)
Manu. Esos son unos Señores Reyes, como debe ser. No dejar que se pierdan esas fiestas, que ya nuestros antepasados venían celebrando todos los años por todo lo alto. A mí algún año que me coincidió en casa de mis abuelos en Castromil, se hacian unos reinados que duraban mas de ocho días "eu creo que si non mataban o touro do pueblo cerca lle andaba."
Me alegro que los pasarais tan bien y ver que aún os juntáis mucha gente en el pueblo, yo este año me tocó pasar los Reyes fuera de Lubián, en las ... (ver texto completo)
Quero anunciarvos que no foro da páxina oficial do concello hai uns recortes de prensa de 1.911 e de 1.934 con noticias de Lubián que ben paga a pena darmos unha volta por alí e opinar. Trátase de Lubián como centro dunha intentona de Restauración da monarquía portuguesa, e máis tarde, dun veciño que recibía cartas dun falanxista que chegou a ser ministro do Réximen.
Un tal Quesada, nun deses libriños da editorial O Moucho, debuxaba unha bonita estampa de usos e costumes que ben poideran axeitar cos ancestros de malladadacimapolapaladosalbard eiros. Enfoquémola no Churrián, barriada que imos pór de moda a partires deste medio:
Unha mazaira, ao medrar nun horto, rente a casa doutro veciño, penetrou pola porta carral da corte, seguíu a medrare, e saíu pola porta do balcón, ofrecendo as mazanciñas ao dono do horto tódolos anos.
Cando o señor Prat voltou de Cataluña ... (ver texto completo)