Totalmente o meu apoyo os funcionarios públicos, non me afecta directamente, pero si mui cercano, miña muller, miñas irmás, outros familiares, é varios amigos que teño desempeñando esa profesión, todos eles mui profesionales e cumplidores do seu deber, non ten naide que generalizar esas críticas destructivas, si algún caso se da de mal comportamento, se pode tomar unha decisión sobre esa persona, xa a administración se encargará de darlle o seu merecido.
Tocante o de pagar impuestos, o haber nómina, ... (ver texto completo)
No foro da Vilavella temos, entre outras, unha bonita conversación sobre cómo se cargaba o carro. A mín deume por aportar tamén a miña vivencia, pero, dado que o carro cargábao no Pereiro, parecéme que dito mensaxe debe estar tamén aiquí, no foro do Pereiro, como homenaxe a quen me enseñou: meu pai que no ceo esté. Por tanto, transcribo eiquí o mensaxe posto por mín no foro da Vilavella en Fecha: 03/02/2012, Hora: 22:41
------------------------------ ----------
Respuesta al mensaje, enviado el ... (ver texto completo)
Claro que si, Candil, onde millor que no foro do Pereiro para facerlle esa pequena homenaxe ó teu mestre en cargar carros e tantas outras cousas que te ensinou na vida. Gracias por compartir estes bonitos recordos con nos. ¡Xa me gustaría verte cargando o carro!
As miñas aportacións á recollida da herba resúmense en quitarlle as moscas ás vacas de cando en vez e, sobretodo, adicarme a coller saltóns, como testemuñan unhas fotos que subín fai tempo.
Un aplauso tamén pola túa defensa dos funcionarios ... (ver texto completo)
No foro da Vilavella temos, entre outras, unha bonita conversación sobre cómo se cargaba o carro. A mín deume por aportar tamén a miña vivencia, pero, dado que o carro cargábao no Pereiro, parecéme que dito mensaxe debe estar tamén aiquí, no foro do Pereiro, como homenaxe a quen me enseñou: meu pai que no ceo esté. Por tanto, transcribo eiquí o mensaxe posto por mín no foro da Vilavella en Fecha: 03/02/2012, Hora: 22:41
------------------------------ ----------
Respuesta al mensaje, enviado el ... (ver texto completo)
Candil estou de acordo contigo, na resposta que deches no foro da Vilavella, no tema dos funcionarios. Teño un familiar directo, que exerce nunha provincia de Galicia de inspector de hacienda, antes pasou por administrativo, e axente tributario, para poder presentarse tubo que ter unha licenciatura, que sacou na UNED, e logo pasar cuatro examenes tres escritos e un oral, en datas distintas co cual tuvo que ir a Madrid cuatro veces. E antes de que o trasladaran a Galicia estubo, en duas cidades de ... (ver texto completo)
No foro da Vilavella temos, entre outras, unha bonita conversación sobre cómo se cargaba o carro. A mín deume por aportar tamén a miña vivencia, pero, dado que o carro cargábao no Pereiro, parecéme que dito mensaxe debe estar tamén aiquí, no foro do Pereiro, como homenaxe a quen me enseñou: meu pai que no ceo esté. Por tanto, transcribo eiquí o mensaxe posto por mín no foro da Vilavella en Fecha: 03/02/2012, Hora: 22:41
------------------------------ ----------
Respuesta al mensaje, enviado el ... (ver texto completo)
Foi pena non conservar unha foto de esas de cuando cargache o tractor ou os carros de herba, a tiñas que poñer alí na oficina do ministerio donde traballas en Madrid, pra que se deran conta do que valen as mulleres da nosa Terra.
Xa o decia Ana kiro na canción, as mulleres de Galicia, son as máis traballadoras, fan o caldo, van a feira é tamén son labradoras....
vivencias:
Hola Blas, hace dias que no visito mi foro, disculpame, uno, ya sabes tenemos mil quehaceres, pero hay que sacar tiempo para todo, ahora al leer tu mensaje me mueve la curiosidad de eso de tu boda que vas ha contarme, yo como que veo, tu y yo nos llevamos bien, asi me lo parece, tambien te contare mis bochornos, los tengo ¡quien no! el que no lo diga miente, todos hemos pasado algun momento, de esos, cuando disponga de mas ratito, es un poco largo. estoy contenta de que esto se anima ... (ver texto completo)
Sofia (tienes el nombre de una sobrina a quien quiero mucho -- hija de mi hermana menor --); la verdad es que aún debe pasar mucha agua bajo el puente, como para intentar regresar a nuestra querida patria materna -- yo tengo la suerte de tener dos; España y Chile --; pero... como dicen por ahí, Dios puede decir otra cosa, esperemos.
Bochornos tal como tú dices los hemos tenido todos, en mayor o menor medida; todo depende del tipo de personalidad que tengamos la forma como nos afectan; te cuento ... (ver texto completo)
No foro da Vilavella temos, entre outras, unha bonita conversación sobre cómo se cargaba o carro. A mín deume por aportar tamén a miña vivencia, pero, dado que o carro cargábao no Pereiro, parecéme que dito mensaxe debe estar tamén aiquí, no foro do Pereiro, como homenaxe a quen me enseñou: meu pai que no ceo esté. Por tanto, transcribo eiquí o mensaxe posto por mín no foro da Vilavella en Fecha: 03/02/2012, Hora: 22:41
------------------------------ ----------
Respuesta al mensaje, enviado el ... (ver texto completo)
Hola Sofia.-
Sigo habitualmente tu foro, y digo tu foro ya que creo que de Las Hedradas solo participas tu. He visto tus fotos y veo que hay mucha gente joven, tienes que inculcarle los valores de las personas de antaño. Nuestros padres y abuelos tenían el don de educarnos con pocos medios y creo que nos educaron bien. Nosotros éramos dóciles y buenos chicos. No teníamos nada pero nada necesitábamos para ser felices. Tu te acuerdas del Toro enamorado de la Luna, yo me acuerdo de la canción del Dúo ... (ver texto completo)
Hola:
Con mucho animo, claro, despues de ver como tengo con quien comunicarme, se me acumula el trabajo unos dias sin mirar, y no doy respondido ¡que bien! como es verdad, todo, es poco a poco, si, de las Hedradas nadie se anima y yo voy enviando enlaces de quien tengo sus correos, pero ni con esas, referente, como nos enseñaron nuestros educadores, y a valorar las cosas, pocas cosas que teniamos, eramos felices, claro, no conociamos nadamas, hoy es otra historia, pero creo que hace mucho como se ... (ver texto completo)
Gracias:
Muchas gracias Sr Daniel, digame si no es molestia de que pueblo es, y agrdezco y le devuelvo el saludo. Sofia
Estimada Sofia:
-- uno va estimando a la gente en la medida que se da a conocer --; es como tu dices, cuando aparecen estas imagenes en nuestros recuerdos, en edades actuales, como que nos reimos; lo mio fue un juego que me salio al reves, lo tuyo fue una inocentada de niña en la que deben haber pasado todos un buen susto y tú la primera; nuestras vidas son como las cadenas llena de eslabones que representan las distintas vivencias, unas mas alegres otras mas tristes, unas mas fuertes otras mas ... (ver texto completo)
vivencias:
Hola Blas, hace dias que no visito mi foro, disculpame, uno, ya sabes tenemos mil quehaceres, pero hay que sacar tiempo para todo, ahora al leer tu mensaje me mueve la curiosidad de eso de tu boda que vas ha contarme, yo como que veo, tu y yo nos llevamos bien, asi me lo parece, tambien te contare mis bochornos, los tengo ¡quien no! el que no lo diga miente, todos hemos pasado algun momento, de esos, cuando disponga de mas ratito, es un poco largo. estoy contenta de que esto se anima ... (ver texto completo)
Teresa, si es que los araneses no saben lo que es bueno. Hace falta que vayan muchos gallegos por ahí para ir enseñándoles. Las morcillas ya veo que son cosas "das Rias Baixas". No te me enfries con la nieve. Un beso. José.
Jose con la nieve no me enfrio pero si con el hielo llevo 23 años aqui y es el primier año k alcanzamos -16 aqui en aubert ya llevamos 2 semanas seguidas, un abrazo.
Apreciado Xosé: O Sñr. Aniceto e un home de 81 anos que está na residencia de ancianos de A Mezquita, dende hai 4 ou 5 anos, foi agricultor, un irman foi militar de terra en Pontevedra, chamabase Aser, en total creo eran 9 irmans, dos cuales viven tres, pero o ultimo en quedar en Barxa foi o Sñr Aniceto, el era o home que mais contos sabía de xitanos e curas, ainda oxe o persoal da residencia o pasa fenomenal cos seos contos, e os veciños que o visitamos asiduamente tamen.
Casi sempre as suas vacas ... (ver texto completo)
Barxes, lo del Señor Aniceto me llamó la atención, porque un señor que convivía con una abuela de unos primos míos en Marín, también era el Sr. Aniceto, y era todo un personaje muy ilustrado y amigo de todos los escritores gallegos. Nos contaba muchas historias y anécdotas con mucho gracejo. ¿Será que todos los Anicetos tendrán el mismo don? Un abrazo Barxes. Xosé.
Jose aqui en el valle apenas se hacen matanzas pero no tiene nada k ver con las de galicia aqui no se hacen chorizos se hacen longanizas les ponen la carne como los chorizos sal y pimienta yo un año prove de hacerlos y se echaron a perder de todas formas en pereiro las morcillas se le ponia arroz y sangre a mi me daban un asco ver esa carne tan negra de la sangre, mikel k tengas una ligera recuperacion y animos, un abrazo a tod@s.
Teresa, si es que los araneses no saben lo que es bueno. Hace falta que vayan muchos gallegos por ahí para ir enseñándoles. Las morcillas ya veo que son cosas "das Rias Baixas". No te me enfries con la nieve. Un beso. José.
Barxes, ¿quien es ese Sñr. Aniceto?. Un saludo. José.
Apreciado Xosé: O Sñr. Aniceto e un home de 81 anos que está na residencia de ancianos de A Mezquita, dende hai 4 ou 5 anos, foi agricultor, un irman foi militar de terra en Pontevedra, chamabase Aser, en total creo eran 9 irmans, dos cuales viven tres, pero o ultimo en quedar en Barxa foi o Sñr Aniceto, el era o home que mais contos sabía de xitanos e curas, ainda oxe o persoal da residencia o pasa fenomenal cos seos contos, e os veciños que o visitamos asiduamente tamen.
Casi sempre as suas vacas ... (ver texto completo)
Y siguiendo con los "porquiños". Por la parte de Pontevedra las morcillas que se hacen con sangre llevan azúcar y piñones, o sea que son dulces y por tanto de consumo rápido. ¿También son así por Ourense?. Estando en el Valle de Arán allá por los años cincuenta, hicimos una matanza, y los araneses se quedaron estupefactos; chamuscamos el cerdo (ellos lo escaldan con agua hirviendo), salamos los perniles y los tocinos, (ellos no lo salaban) y de remate preparamos las morcillas al estilo de Pontevedra... ... (ver texto completo)
Jose aqui en el valle apenas se hacen matanzas pero no tiene nada k ver con las de galicia aqui no se hacen chorizos se hacen longanizas les ponen la carne como los chorizos sal y pimienta yo un año prove de hacerlos y se echaron a perder de todas formas en pereiro las morcillas se le ponia arroz y sangre a mi me daban un asco ver esa carne tan negra de la sangre, mikel k tengas una ligera recuperacion y animos, un abrazo a tod@s.
Barxes, ¿quien es ese Sñr. Aniceto?. Un saludo. José.