hola amigo: ti sabes que había duas formas de contratar as cuadrillas de segadores. Na niña casa, se contrataba con a comida: Esta consistia en tomar o taco o amañecer, que era pan e aguardiente. As 10 da mañan, setomaba o café con leite e pan con xamón. A comida, que normalmente era un cocido, por a tarde pan e chourizo, e pra cena, o caldo galego e elgo mais, que podía ser unha tortilla. E a dormir a paxarega, homes, mulleres e rapaces xuntos. Ven e verdade que desde que amañecía hasta que era ... (ver texto completo)
Amigo Camba, vexo que te recordas como que ficeste onte, assí, assín era, olla referente a poesía ê como tú béin dices, más era por ser unha terra más béin pobre, eu comenzaba abaixo de San Pedro Vello y soliamos terminar na terra do Porto. Tambéin te digo que aquilas sardiñas que mercabamos ondo Severino, a min me sabían a gloria, logo rabañaba con aquel pan que tiñan tan bueno na Gudiña, que cualquer cahún que tanto le gosta lamer nas mencionadas latas, tiña que conformarse con xeirar. Ahora boute ... (ver texto completo)
Donde andais metidos Lito, Xosé, Gel ou estais de vacacións. Veña que hai que poñer andar os foros.
Unha aperta.
cuelgo en mi faceboock una cancion dedicada a todos
creo q tu barxes la trascribes
la flor es de unas adormideras q salian en la casa de xefa bueno donde esta hoy la terraza y gel agadecido de que la uses
un bico
O Candil xa teño o tema en marcha o luns xa estará todo solucionado xa te bolbo a dar de novo as grazas, grazas, grazas. Escribeme o correo cando queiras un abrazo amiga
Pues si mal no recuerdo, venía a ver a la familia de Aurorita, una familia creo que de Laza, con un chaval joven. Ten en cuenta que en aquellos tiempos nosotros vivíamos en la Plaza, Justamente al lado de la casa en ruinas del Beato Sebastián. Supongamos que era por el año 1958, mas o menos
Aprezado amigo, tes más razón do cun santo, de dormir nas pañallaregas, assín era olla que eu dormía mellor daquila, que ahora na cama, tambéin recordo a contratar leiras grandes, más íso sempre ô facía ô xefe da cuadrilla. Cuando sucedia iso ô viño comprabasmolo a un sinor quero recordar que se xamaba Queipo ou Quepo nahún sei se ô digo béin y as sardiñas a un tal Seberiano que vivia cerca do Apareció. Me alegro que ô Benito fora seu padriño, munto bon home, más eu do fillo nahún dou conta, pasarín ... (ver texto completo)
hola amigo: ti sabes que había duas formas de contratar as cuadrillas de segadores. Na niña casa, se contrataba con a comida: Esta consistia en tomar o taco o amañecer, que era pan e aguardiente. As 10 da mañan, setomaba o café con leite e pan con xamón. A comida, que normalmente era un cocido, por a tarde pan e chourizo, e pra cena, o caldo galego e elgo mais, que podía ser unha tortilla. E a dormir a paxarega, homes, mulleres e rapaces xuntos. Ven e verdade que desde que amañecía hasta que era ... (ver texto completo)
Eu tamén me alegro de que os que estaban convalecientes, xa estén recuperados.

Gel. Mui ben por ese poema de Rosalia de Castro, ésa muller me encanta como se expresa. Tamén hai un conto escrito por ti en algún outro foro, que está fenomenal, enhorabuena. Sabes darlle un toque especial.
¡Pleno!. Mi hermaqna es esa.

Con relación a D. Alfredo, seguro que es un buen hombre. Y me alegro que se encuentre entre vosotros.

Me parece que D. Camilo, sigue de párroco en Oimbra. No conozco el pueblo, pero seguro que es un lugar afortunado por el cura que le ha tocado.

Dime: ¿estabas con frecuencia, en los años 50/60 en casa de alguien de a Gudiña?.

Un abrazo
Muto obligado; ¿Como estuvo o carnabal en Rio?

Gracias, un saludo
Amigo Blas, os carnabales en Brasil xa te podes imaxinar, más voçe conmigo nahún istá obrigado a nada, eu le fico munto agradecido.
Unha aperta.
Bonita flor, Mikel. Co teu permiso, vóuvola adicar a todolos forer@s que a queiran apreciar.
Hoxe fai 175 anos do nacemento de Rosalía de Castro. A Asociación de Escritores en Lingua Galega anima a regalar un libro en galego mais unha flor para celebrar este día.
O último que lin de Rosalía foi hai uns días o "Conto Galego". Non vo-lo vou a regalar, pódese atopar na Biblioteca Virtual Galega. Inda non tiven tempo de pensar detidamente qué penso do seu contido.
E para homenaxear a Rosalía nada ... (ver texto completo)
Gracias, Gel, pola flor e polo libro (poema). Lito, veña, que tú podes. José, me alegro que estés de vuelta de tu rehabilitación. Teresa e Pili, ¿qué e de vos? Pura, a tí xa te vexo polo facebook. Bueno, apertas pra todos os foreiros, senon non acabo.
Por suposto que viva a policía y que viva y beba tudo el mundo, más diso a dar istopa a tuda malta que se le atranque diante a munta diferencia, seamos un pouquito más respetuosos con nuestros jovenes, ustedes parecen ansía viva, pra íso ficeran a oposizahún de policías, quero decir que baixo ô meu punto de vista niguén debe pegar a un semexante,íso er dos tempos do sinor Paquito, que era munto dado a ísas coisas, ispero que nahún me tomen a male a miña opinión.
joseba, tienes toda la razon del mundo, de los policias heridos no dicen nada ni sacan fotografias, por que los rojos son asi de c....
Que tal Sofia; ya me tienes nuevamente contestandote, antes de partir; no me envidies, son las diferencias que nos da la naturaleza en este planeta nuestro; hemisferio Norte, hemisferio Sur; hoy salimos los de Sur y mañana los del Norte y asi estos vichitos llamados humanos no dejamos de trabajar en nuestro querido Planeta; hoy sentis envidia los del Norte, mañana la sentiremos los del Sur
-- envidias sanas, por su puesto --.
TERMAS DEL FLACO; el lugar en si, solo tiene la belleza agreste de una ... (ver texto completo)
No me olvide; lo que pasa es que en el apuro de dejar todo caminando en el trabajo
omití la respuesta..:
Reflejas a la niña que eras cuando te quedaste con la cabra hasta el anochecer; inocente y chispeante; tus padres deben haber gozado mucho con tu observación al cambio de color en un difunto, el que, confundiste con que le habrían sacado la piel; lo que ya estaría hablando de tu inteligencia y poder de observación...

Saludos para ti especialmente y, para quienes quieran participar o estén ... (ver texto completo)
Mi más sincera felicitazahún, amigo Blas, xapó ísto e bon.
Unha aperta.
Muto obligado; ¿Como estuvo o carnabal en Rio?

Gracias, un saludo
Mi más sincera felicitazahún, amigo Blas, xapó ísto e bon.
Unha aperta.
Bueno o término CHATEAR a o que me refería, con relación o Don Pedro da Herrería, era que tomaba bastantes chatos (vasos) de viño. Desde logo que non había ordenadores por aquel entonces. Pero recorda que a informática xa existía no tempo dos piratas, m pois éles xaq teñían (en términos andaluces) Sed de Ron = cdrom.
E un chiste.
Disculpa, más nahún cain ô primeiro na coisa, más algo ô respeito de íse sinor foi tudo un caballero con nos, poucos sitios me tratarín tan béin y tiña un viño tinto que nos dixo co trouxera da terra quéinte (Portugale),él tiña la un criadito que parecía bon home, más como si le faltara un bocadito de reflexos, quéin segaba béin era un fillo, eu quero pensar que se chamaba Melin, xa digo traballamos uns tres días pra él.
Unha aperta.