piño tes razon a mayor parte da gente que esta no foro esta fora eu poregenplo o galego falo peroescribilo son un desastre pero intento a mayor parte dos foreros eu si que me acordo deles cuando eramos pequenos o juan, o candil a pura, e por supuesto a miña queridisima irman pili haber si se cunple o teu deseo e nos encontramos todos pidollo de corazon a virgen de loreto

Sí, Teresa, miña mai xa me dixo do fallecimento de teu pai e recientemente da tua mai, acompáñote nos sentimentos a tí e a tua familia, descansen todos en paz; últimamente, a pobre non fai más que ir de entierros; pregunteille por vos e díxome que estáis todas as irmás muy guapas, polo visto tamén facía tempo que non viñais polo pueblo, nos tamén vos queriamos muto a todos, recordo a teu irmán cantando na nosa matanza, era unha gloria oílo, ¡qué ven cantaba! A Tita era miña amiga pero non a volvín ... (ver texto completo)

gracias candil o meu pai morreu no 2009 e a miña mai no 2010 levaronse un ano e seis dias foi muy fuerte fun po cavodeano de meu pai ye os oito dias morreu amiña mai e, p, d, vou pouco o pereiro porque estou en lerida irei pa o mes de julio pra o cavodano da miña mai referente a tita fara ues doce anos que non a vexo veu a verme o valle e non volvin a saber dela estaria bonito encontrarnos todas como cuando heramos pequenas que bonito algun dia,

Esta foto encontreina esta veran rebuscando polos caixons de casa de miña mai, e dabame un pouco de recelo colgala neste foro porque imaxinabame que con ela ibase a descubrirse o candil, eu fai tempo que sabia quen eras, e por eso non a colguei antes.
Sinto decirte que esta e a unica foto que teño de teu pai (D. E. P).
Si queres fagote unha copia desta, aver si se vei algo mellor co que se vei no ordenador.
Un abrazo

Gracias, Juan; aunque xa guardéi esta no meu ordenador, sí, por favor, faime unha copia o millor que podas, déixama en casa de miña mai ou dasma cuando coincidamos no Pereiro. ¿Tú eres o que está na foto con él? ¿Tú conócesme a mín? ¿Eres o Juan da María de aquel lado? A tía María era a persona máis buena que eu recordo do Pereiro, a que máis quería a meu pai, a miña abuela, e despóis a miña mai e a nos, claro; qué boa muller, buena de verdai, sempre sonriente, sempre con palabras de cariño, co seu ... (ver texto completo)

A pesar de que cuando teis o "candil encendido chega o resplandor hasta miña casa"non me enterar de que fallecera teu padre, o sinto de verdad, a Luis D. E. P. Si o apreciaba bastante, o motivo de non darche o pésame, e de que non me enterara hasta ahora, comprendo o vacío que os deixou na famila, a vida e así de cruel, non podemos solucionar... Po la edad inda podía vivir bastantes anos máis.
Tamén teño alguhas fotos sacadas por él de cuando iba na festa da Tuiza, verdadeios recuerdos, persona ... (ver texto completo)

Gracias, Piño, qué bonito e qué sorpresa atoparte por aiquí. Eu léote as veces no foro de Lubián, eres un auténtico poeta, terminarás facendo un libro... Xa encenderemos o candil de novo pra que me enseñes esa colección de fotos o amor do lume nesas noites frías de inverno, se non teis inconveniente. O millor encontro algunha revelada por min misma, pois, cuando era pequeniña, meu pai enseñábame cómo revelaba él as fotos de blanco e negro: pola noite, nun cuarto oscuro, a unha casi invisible luz ... (ver texto completo)

sabedes que estos dias estome recordando de os verdadeiros nomes dos nosos veciños que fai moitos anos ni me lembrava levo 24 anos fora e pasei anos que iva moi pouco ahora vou namais podo, e ahora con mais motivo vou visitar a miña xente que tanto voto de menos eles si que querian esa terriña.

Hola, Pili, a mín pásame o mismo, dame muta rabia non acordarme dos nombres dos veciños, non saber quén vivía en tal ou cual casa; ou non saber os nombres dos prados, das leiras; ou non porlle cara as personas, como me pasa contigo, co Mimí, ca Gel..., dudo se é porque non vos cheguéi a conocer realmente ou porque se me olvidaron as caras.
¿Sabes o que se me ocurríu o verao pasado, ó ver que tantas casas do Pereiro se están caendo? Pois que me gustaría empezar no fondo da aldea hasta o mismo alto ... (ver texto completo)

sinto moito o do teu pai non sabia que fallecera estas na misma situacion ca miña d e p muy boa persona por cierto bueno toda a tua familia

Sí, Teresa, miña mai xa me dixo do fallecimento de teu pai e recientemente da tua mai, acompáñote nos sentimentos a tí e a tua familia, descansen todos en paz; últimamente, a pobre non fai más que ir de entierros; pregunteille por vos e díxome que estáis todas as irmás muy guapas, polo visto tamén facía tempo que non viñais polo pueblo, nos tamén vos queriamos muto a todos, recordo a teu irmán cantando na nosa matanza, era unha gloria oílo, ¡qué ven cantaba! A Tita era miña amiga pero non a volvín ... (ver texto completo)

Vaia, vaia, ¡menos mal que se resolveu o dilema do Candil! eu xa sabía que esa foto faría falar as pedras. En cuanto o Luis fotógrafo (DEP) todos o recordaremos como boa persoa que era e a paciencia que tiña sobretodo cos rapaces pequenos para facer as fotos. ¡Quén non terá en casa aquelas típicas fotos anuales do día da festa! Eu teño unha colección delas co meu irmán cando éramos pequenos, unha de cada ano, e algunha mais de algún día de feira. Son recordos moi bonitos que nos axudan a non esquecernos ... (ver texto completo)

Gel, a ver se podemos vernos no verão, porque non te poño cara, non sei se cheguei a conocerte en persona. Cuando eu era pequena, recordo que iba con meus irmáns a bañarme o río do Pereiro e, as veces, oía chamar por Gel e Leo, pero non vos poño cara, tal vez sodes máis vellos ca mín ou non viviáis sempre no Pereiro. ¿Teis algún irmán que se chame Leo? ¿Podéis ser vos eses dos meus recordos de pequena? ¿Tú conócesme a mín, vícheme alguna vez, de pequena ou de maior?

polo que leo nistes dos últimos mensaxes danme a entender que xa falleceo o fotografo, como me apena ver esta foto recordame que nos pasabamos as festas detrás dil pra que nos fixera fotos, a verdá e que sempre andaba moy ocupado, anda que non era famoso este fotografo. Que voa persoa era, sempre o recordaremos po lo fotografo do Pereiro mais que polo seu nome, un saludo a sua familia (d. e. p)

Gracias, Pepita; inda que non te conozco personalmente, as tuas palabras así como as dos outros foreiros chéganme a alma. Fallecéu o 6 de octubre do 2007 pero, mentras tantas personas o levemos no pensamento e no corazón, non morrerá de todo. Tampoco morrerá o seu traballo, repartido por tantas casas, albums, cuadros, caixóis, paredes, documentos, carteiras ou en calquer sitio donde cada quen poida ter guardada una foto feita por él. Un saludo pra tí tamén; a partir de ahora seguireite nestes foros, ... (ver texto completo)

sE VEI CASI EXTAÑO VER O FOTOGRAFO DEDIANTE DA CAMARA E NON DETRAS AS FOTOS DA MIÑA PRIMEIRA COMUNION FIXOAS EL AS DA CONFIRMACION AS DA FESTA DOS REIS AS DAS FESTAS DO VERAN E TANTAS E TANTAS CELABRACIONS EU RESISTOME A CHAMARLLE lUIS ASIQUE FOTOGRAFO ESTES DONDE ESTES SEMPRE TE RECORDAREMOS E IMPOSIBLE OLVIDARTE PORQUE SEMPRE QUE MIREMOS TODAS ESAS FOTOS QUE NOS FIXECHE E QUE TANTO NOS GUSTA MIRAR TE TEREMOS PRESENTE PORQUE TO MERECES POR BOA PERSOA QUE ERAS. SEMPRE NO NOSO RECORDO.

creo que por todo o contorno o fotoeiro nos sacou as fotos, no pereiro todos lle chamabamos o fotoeiro D E P mui voa persoa.

sE VEI CASI EXTAÑO VER O FOTOGRAFO DEDIANTE DA CAMARA E NON DETRAS AS FOTOS DA MIÑA PRIMEIRA COMUNION FIXOAS EL AS DA CONFIRMACION AS DA FESTA DOS REIS AS DAS FESTAS DO VERAN E TANTAS E TANTAS CELABRACIONS EU RESISTOME A CHAMARLLE lUIS ASIQUE FOTOGRAFO ESTES DONDE ESTES SEMPRE TE RECORDAREMOS E IMPOSIBLE OLVIDARTE PORQUE SEMPRE QUE MIREMOS TODAS ESAS FOTOS QUE NOS FIXECHE E QUE TANTO NOS GUSTA MIRAR TE TEREMOS PRESENTE PORQUE TO MERECES POR BOA PERSOA QUE ERAS. SEMPRE NO NOSO RECORDO.

Bo ano tamén para ti Piño, alégrame saudarte neste foro.

Esta foto encontreina esta veran rebuscando polos caixons de casa de miña mai, e dabame un pouco de recelo colgala neste foro porque imaxinabame que con ela ibase a descubrirse o candil, eu fai tempo que sabia quen eras, e por eso non a colguei antes.
Sinto decirte que esta e a unica foto que teño de teu pai (D. E. P).
Si queres fagote unha copia desta, aver si se vei algo mellor co que se vei no ordenador.
Un abrazo

Gracias, Juan, non sabes cuánto te agradezco esta foto, se me votéi a chorar e porque unha está máis sensible cuando perde a un ser tan querido e tan irremplazable, síntome como se me houbera quedado sin techo por arriba... O ver esta foto que me imagino foi tomada cuando eu era ainda pequeniña, (reconozco a porta que está detrás), e que non está no noso album de casa, agolpáronseme todos os recuerdos daquela etapa tan feliz; porque éramos pobres, sí, pero nosos páis quixéronnos tanto sempre e pasámolo ... (ver texto completo)

A pesar de que cuando teis o "candil encendido chega o resplandor hasta miña casa"non me enterar de que fallecera teu padre, o sinto de verdad, a Luis D. E. P. Si o apreciaba bastante, o motivo de non darche o pésame, e de que non me enterara hasta ahora, comprendo o vacío que os deixou na famila, a vida e así de cruel, non podemos solucionar... Po la edad inda podía vivir bastantes anos máis.
Tamén teño alguhas fotos sacadas por él de cuando iba na festa da Tuiza, verdadeios recuerdos, persona ... (ver texto completo)

sabedes que estos dias estome recordando de os verdadeiros nomes dos nosos veciños que fai moitos anos ni me lembrava levo 24 anos fora e pasei anos que iva moi pouco ahora vou namais podo, e ahora con mais motivo vou visitar a miña xente que tanto voto de menos eles si que querian esa terriña.

Gracias, Juan, non sabes cuánto te agradezco esta foto, se me votéi a chorar e porque unha está máis sensible cuando perde a un ser tan querido e tan irremplazable, síntome como se me houbera quedado sin techo por arriba... O ver esta foto que me imagino foi tomada cuando eu era ainda pequeniña, (reconozco a porta que está detrás), e que non está no noso album de casa, agolpáronseme todos os recuerdos daquela etapa tan feliz; porque éramos pobres, sí, pero nosos páis quixéronnos tanto sempre e pasámolo ... (ver texto completo)

tes razon xa que falas das mallas a bosa duraba casi todo dia acordome que dabadeslle de comer a xente que tenpos aqueles acordome dos teus hirmas luis manolo que ibamos xuntos o cole o manolo e mais ou menos da miña edade estabamos na misma clase a lola a fefa a tita o quin