Pura, recibide o noso mais sincero pésame polo falecimento da vosa tía. Non sabes canto o sinto, pois sempre tiveron unha boa amistade cos meus pais, e o Manolo sempre os aprecio muto tanto a ela como ó tiu Garrafón. Que descansen en paz e que estén en bo sitio alá todos xuntos. Un abrazo para toda a túa familia.
Grazas Gel, oxe xa quedo enterrada, e xa hai máis xente alí no cemiterio que na aldea. Queda o pobo valdio. Pero a vida continúa. Saudos e bon ano.
Hoy fallecio Toña (a garrafona) que en paz descanse.
pura pues un abrazo y nuestro pesame especialmente a gerardo y a su hermana., ademas de la comida q se esta planteando en el foro creo que alguien tendria q hacer algun conjuro o algo sobre el pueblo pues el 2010 fue malo en el pueblo con tantas perdidas de gente querida y el 2011 comenzamos tambien con mas perdidas....
el tema de la comida pensar que luego hace falta coche... y no pensar en restaurantes lejanos... en el pereiro hay sitios perfectos... y no pongo ninguno para que no se note mi preferencia.
Ahhhh.... ... (ver texto completo)
Hoy fallecio Toña (a garrafona) que en paz descanse.
Pura, recibide o noso mais sincero pésame polo falecimento da vosa tía. Non sabes canto o sinto, pois sempre tiveron unha boa amistade cos meus pais, e o Manolo sempre os aprecio muto tanto a ela como ó tiu Garrafón. Que descansen en paz e que estén en bo sitio alá todos xuntos. Un abrazo para toda a túa familia.
Hola Piño, estou totalmente de acordo contigo, seria fantastico xuntarnos e pasar un bon rato xuntos, e o mismo tempo poder conocernos
Hay que irlle pondo fecha a carallada que o veran xa esata cerca.
Saludos
Moi ben, pero eu teño que barrer pra casa; o Barxes dice: "... tanto pra unha boa mariscada como pra un bon churrasco ou chuletón, que por sorte na nosa zona a carne é moi boa tanto no Pereiro como na Gudiña..." É ben certo. Pero facendo meu irmán como fai una parrillada das millores da zona, e estando como está tan ben situado na Vilavella, podíamos aproveitar a facelo no seu local, xa que queda tan céntrico pra os que veñan de Lubián, Padornelo, como pra os que veñan de Barxa, Pereiro; e non digamos ... (ver texto completo)
Hoy fallecio Toña (a garrafona) que en paz descanse.
no pereiro levamos ua racha de fallecer gente sobre todo nos ultimos anos que en paz descansen xa pudian vir alegrias en vez de penas
Hoy fallecio Toña (a garrafona) que en paz descanse.
Me alegro moito, que nos poñamos de acordo para xuntaza de foreir@s un día, trataremos de pasalo ben e coñecernos.
No tengo nada que perdonar. Todo lo contrario, agradecidos el permitirnos leer ese relato tan lleno de sentimiento hacia un ser querido (está muy bien) esto también es poesía narrativa escrita con mucho amor a una persona que ya no está con nosotros (seguro que te ha oído.)
La mayor parte de las veces, es necesario dejar aflorar los sentimientos que llevas en tú interior, da la sensación que te liberas en parte de un peso que te agobia.
Referente a lo del libro y el otro calificativo, como que me queda un poco grande... Tan poco lo pretendo, se nota que has leído con ojos de buenos vecinos, pero que nos vemos muy poco, dado que vivimos en distintas ciudades la mayor parte del tiempo.
Gracias. Saludos. ... (ver texto completo)
Moi boa a proposta de Piño, unha xuntanza de foreros de ambolos lados das Portelas, por suposto que me apunto. Saúdos para tod@s.
Gel, a ver se podemos vernos no verão, porque non te poño cara, non sei se cheguei a conocerte en persona. Cuando eu era pequena, recordo que iba con meus irmáns a bañarme o río do Pereiro e, as veces, oía chamar por Gel e Leo, pero non vos poño cara, tal vez sodes máis vellos ca mín ou non viviáis sempre no Pereiro. ¿Teis algún irmán que se chame Leo? ¿Podéis ser vos eses dos meus recordos de pequena? ¿Tú conócesme a mín, vícheme alguna vez, de pequena ou de maior?
Candil, menos mal que saiche do anonimato. ¡Fíxate a de cousas que tiñas no tinteiro! En canto a tuas preguntas, sendo do mesmo pobo, imaxino que nos vimos algunhas veces, aunque hoxe non sei si te recoñecería. Eu son mais vella, pero tu ben podias ser da edade do meu irmán Leo. Nos fai mutos anos que non vivimos no Pereiro, pero sempre fumos nas vacacións e os nosos pais (Leonardo mais Clementina) volveron o pobo hasta que faleceron, él no 2004 e ela recentemente no 2009. Eu conozco a todala xente do Pereiro, anque os mais novos sacos mais ben pola pinta, si os vexo o lado de algún vello. De vos recordome millor dos teus irmáns Luis e Manolo, o que non recordo e si sodes só tres ou mais. Saúdos e espero vernos. ... (ver texto completo)
Prezado Piño: Estou totalmente dacordo coa tua proposta, conmigo contar cuando queirais, tanto pra unha boa mariscada como pra un bon churrasco ou chuletón, que por sorte na nosa zona a carne é moi boa tanto no Pereiro como na Gudiña.
Aunque pra necoras, centolas, bois, navallas, mexilóns, ameíxas, viéiras, ou arroz con bogavánte millor as rias baixas. Deches unha gran idea, eu podia pola distancia calquer fin de semana, pero recoñezo que cantos mais mellor, enton a mellor epoca é cando amaioria ... (ver texto completo)
Hola Piño, estou totalmente de acordo contigo, seria fantastico xuntarnos e pasar un bon rato xuntos, e o mismo tempo poder conocernos
Hay que irlle pondo fecha a carallada que o veran xa esata cerca.
Saludos
Gracias, Juan; aunque xa guardéi esta no meu ordenador, sí, por favor, faime unha copia o millor que podas, déixama en casa de miña mai ou dasma cuando coincidamos no Pereiro. ¿Tú eres o que está na foto con él? ¿Tú conócesme a mín? ¿Eres o Juan da María de aquel lado? A tía María era a persona máis buena que eu recordo do Pereiro, a que máis quería a meu pai, a miña abuela, e despóis a miña mai e a nos, claro; qué boa muller, buena de verdai, sempre sonriente, sempre con palabras de cariño, co seu ... (ver texto completo)
Claro que te conozco, aunque quizais oxe non te reconozca, fai mutos anos que non te vexo, tu non sey si te acordaras de min. Efectivamente son o Juan da Maria.
O que esta na foto non son eu, e meu irman.
Po la foto non te preocupes, que de algunha maneira fareita chegar.
Dou fe dese gran cariño que existia entre teu pai e miña mai, e por supuesto ca demais familia, hojala que esten donde esten podan seguier querendose igual..
Un abrazo
Hola, Pili, a mín pásame o mismo, dame muta rabia non acordarme dos nombres dos veciños, non saber quén vivía en tal ou cual casa; ou non saber os nombres dos prados, das leiras; ou non porlle cara as personas, como me pasa contigo, co Mimí, ca Gel..., dudo se é porque non vos cheguéi a conocer realmente ou porque se me olvidaron as caras.
¿Sabes o que se me ocurríu o verao pasado, ó ver que tantas casas do Pereiro se están caendo? Pois que me gustaría empezar no fondo da aldea hasta o mismo alto ... (ver texto completo)
hola candil eu de ti acordome mui pouco sei que tiñas o pelo largo do que mais me aciordo e de teu irman domingo vos sodes mais maiores que eu, eu nacin no 70. a tua idea e fantastica eu no pueblo abaixo si que me acordo de bastante xente o que me pasa e quecosta acordarme dos nomes pero cando queiras podiamos epezar a escribir quen vivia nas que nos acordamos si os animades.
non vos podedes inmaxinar que tristeza teño na alma en estos monentos falar de meus pais que me doi tanto pensar que non estan aqui e que acabo de encnder o ordenador e enpecei a leer os mensaxes e algo mas forte ca min. bueno perdoade a miña melancolia.