¡Chiiiisss...! ¡Non facer ruido que están os foreros durmindo...!
Os tres sodes unhos carallos ¡de moito carallooo! Sólo contades os bos contos cando eu non os vexo, mira por canto oxe, coincide en poder asomar o morro.
Barxes, o home que viche en Lubián o outro día non era eu, en eso si lle gano, son moito máis feu. Cando volvas a pasar por Lubián, pregunta por min, vivo muy cerca de ese bar que comentas, si me gustaría coñeceros.
Os vou a contar un caso de cuando estaba en San Sebastian traballando. por entonces, había algunhos homes sobretodo franceses que ... (ver texto completo)
Barxes, o home que viche en Lubián o outro día non era eu, en eso si lle gano, son moito máis feu. Cando volvas a pasar por Lubián, pregunta por min, vivo muy cerca de ese bar que comentas, si me gustaría coñeceros.
Os vou a contar un caso de cuando estaba en San Sebastian traballando. por entonces, había algunhos homes sobretodo franceses que ... (ver texto completo)
lito q bonito conservalo q las cosas antiguas tienen mas valor mi tia maruja tiene uno y cuando voy a pereiro me hace mucha ilusion porque alli comiamos en las matanzas cuando eramos pequeños, un abrazo.
teresa en ello estamos, y por ello intentamos restauras la casa de la xefa pues se iba al suelo.. aunque la verdad pudimos conservar pocas cosas
Busco parientes y amigos de Erosa
no encuentro ningun pariente de erosa?
¡Home vai, semellantes proezas acrobáticas naide llas apuña! Anque nesta, o nome de milagreira perténcelle á Garbosa sin dúbida algunha.
Facendo memoria si lembro sendo eu pequeno, que falaban dun crego que ia polas discotecas de Verin e outros sitios, e tiña fama de mullereiro, este fora seminarista no seminario de Astorga, e aconsellarao a monxa que visitaba as aldeas coidando os maiores. Creo que onde a monxa quedou sin gasolina no 4L, foi na costa do Canizo subindo a Gudiña.
Unha forte aperta para Gel é Inda Cho Sei e paravens polas risadas que nos fan pasar o tempo mais agradable.
Unha forte aperta para Gel é Inda Cho Sei e paravens polas risadas que nos fan pasar o tempo mais agradable.
lito q bonito conservalo q las cosas antiguas tienen mas valor mi tia maruja tiene uno y cuando voy a pereiro me hace mucha ilusion porque alli comiamos en las matanzas cuando eramos pequeños, un abrazo.
Amigos foreros, esto do día da nai, dame pé para enredar un pouco co as cancións galegas.
As nais nas cancions galegas, casi sempre salen ben paradas.
Por exemplo: "... miña nai, miña naiciña, como a miña nai ningunha..."
Ou tamén; "... miña nai por me casare, ofreceume canto tiña... agora que estou casado, pagoume cunha galiña.."
Home, unha galiña no é moito, pero menos da unha pedra...
E falando de galiñas tamén hai outros casos como: "... tua nai e mais a miña, quedan no rio berrando, por ... (ver texto completo)
As nais nas cancions galegas, casi sempre salen ben paradas.
Por exemplo: "... miña nai, miña naiciña, como a miña nai ningunha..."
Ou tamén; "... miña nai por me casare, ofreceume canto tiña... agora que estou casado, pagoume cunha galiña.."
Home, unha galiña no é moito, pero menos da unha pedra...
E falando de galiñas tamén hai outros casos como: "... tua nai e mais a miña, quedan no rio berrando, por ... (ver texto completo)
jose vaste a meter a cantor si q te sabes cancios, como a ñai non hay nada senpre q sepa ser ñai porque hay alguas q abandonan os fillos, eu polos meus fillos como dio velen esteban mato, ya miña nai era o mismo, un abrazo.
Amigos foreros, esto do día da nai, dame pé para enredar un pouco co as cancións galegas.
As nais nas cancions galegas, casi sempre salen ben paradas.
Por exemplo: "... miña nai, miña naiciña, como a miña nai ningunha..."
Ou tamén; "... miña nai por me casare, ofreceume canto tiña... agora que estou casado, pagoume cunha galiña.."
Home, unha galiña no é moito, pero menos da unha pedra...
E falando de galiñas tamén hai outros casos como: "... tua nai e mais a miña, quedan no rio berrando, por ... (ver texto completo)
As nais nas cancions galegas, casi sempre salen ben paradas.
Por exemplo: "... miña nai, miña naiciña, como a miña nai ningunha..."
Ou tamén; "... miña nai por me casare, ofreceume canto tiña... agora que estou casado, pagoume cunha galiña.."
Home, unha galiña no é moito, pero menos da unha pedra...
E falando de galiñas tamén hai outros casos como: "... tua nai e mais a miña, quedan no rio berrando, por ... (ver texto completo)
jose xa vexo que escribes ven en galego alegrome, bueno xa vexo que conoces ven a esplanada de Alicante e moi bonita eu voy casi todos os anos tamen vou a isla de Tabarca en barco algo lindo de verdade tes que animarte e levar a señora a li si que podes comer unha voa mariscada non tan voa coma a galega, bueno os meus sogros solo van Alicante el non pode estar moito tempo de viaxe porque a sua saude non llo permite oxala disfruten moito que se o merecen eu xa non teño os meus verdadeiros pais pero ... (ver texto completo)
Pois a verdade Pili, como lle dixen a tua irmá, estuven moitas veces en Alicante, pero nunca me animei a ir a Isla de Tabarca. Quizás polo feito de ser marino non me apetece navegar hasta a isla. De todas formas pensareino, e a próxima escapada a Alicante (si os netos me deixan, cousa que dudo), faremos a travesia. ¿Que tal o día de descanso? ¿Recuperáchete?. Deitate pronto reina, que mañán hay que madrugar. Un abrazo. Xose.
Pili, supoñia o de Alicante. Esta é unha ciudad que me gusta moito. Estuben moitas veces nela. Recordo que hay moitos anos fixemos unha visita co barco donde estaba embarcado (xa non recordo que barco era), e cunha media "trompa" que collemos, dedicámonos a ir contando as ondas de colores que ten o paseo do porto. Ahora cando vou por alí coa miña muller, pregúntolle si me deixa volver a contalas. Non che digo a resposta... Bueno reiniña, que teñas boa noite. Un aperta. Xose.
jose xa vexo que escribes ven en galego alegrome, bueno xa vexo que conoces ven a esplanada de Alicante e moi bonita eu voy casi todos os anos tamen vou a isla de Tabarca en barco algo lindo de verdade tes que animarte e levar a señora a li si que podes comer unha voa mariscada non tan voa coma a galega, bueno os meus sogros solo van Alicante el non pode estar moito tempo de viaxe porque a sua saude non llo permite oxala disfruten moito que se o merecen eu xa non teño os meus verdadeiros pais pero ... (ver texto completo)
pois si jose afortunadamente o valle millorou un monton, co turismo q hay como pa non millorar, os sogros da miña hirma foron pa alicante q teñen un piso ali, q disfruten da vida polotanto estan cerca de ti, un aperta.
Pili, supoñia o de Alicante. Esta é unha ciudad que me gusta moito. Estuben moitas veces nela. Recordo que hay moitos anos fixemos unha visita co barco donde estaba embarcado (xa non recordo que barco era), e cunha media "trompa" que collemos, dedicámonos a ir contando as ondas de colores que ten o paseo do porto. Ahora cando vou por alí coa miña muller, pregúntolle si me deixa volver a contalas. Non che digo a resposta... Bueno reiniña, que teñas boa noite. Un aperta. Xose.
Tere, veterinario no seria, pero como decia mi abuela..."levaba as trazas". Por supuesto que no teníamos nada de hospitalización. A mi, para operarme de "anginas" me llevaron a Tremp. Supongo que ahora el Valle estará mas modernizado. Baqueira pesa mucho.... Bueno reina, son las siete y media de la mañana y me voy al "curro", como dicen aqui. Hasta luego. Un abrazo. Jose. (voy a saludar a tu hermana)
De mozo, el andaba un día a gardar as vacas nun prado perto do río Asureira.
A Garbosa érache unha novela mansiña, cunha mirada limpa e penetrante. El ollaba pra ela, garimoso; e ela mantíñalle a ollada, mentras andaba a remoer as herbas frescas daquela fresca riveira.
--Garbosa, carallo: que boa estás!
Ela, veña remoer, allea aos pensamentos xa casi lascivos do seminarista.
--Carallo, Garbosiña, que xeitosiña eres!
Botoulle man aos cornos, colocouna de cu contra a parede do prado, e el encaramouse ... (ver texto completo)
A Garbosa érache unha novela mansiña, cunha mirada limpa e penetrante. El ollaba pra ela, garimoso; e ela mantíñalle a ollada, mentras andaba a remoer as herbas frescas daquela fresca riveira.
--Garbosa, carallo: que boa estás!
Ela, veña remoer, allea aos pensamentos xa casi lascivos do seminarista.
--Carallo, Garbosiña, que xeitosiña eres!
Botoulle man aos cornos, colocouna de cu contra a parede do prado, e el encaramouse ... (ver texto completo)
¡Home vai, semellantes proezas acrobáticas naide llas apuña! Anque nesta, o nome de milagreira perténcelle á Garbosa sin dúbida algunha.
Gracias juan por mandarnos esa foto de tua nai e da Clarisaque guapa esta a Clarisa que boa persona era gran amiga de miña nai cantas noites de risas nos pasamos na sua casa todas as noites despois de cenar nos ivamos o fiadeiro eu ainda os coñocin pouco tempo pero o menos me queda ese recordo o ver esa foto me veu a memoria todas aquelas vivencias gracias un abrazo.
Hola Pepita, sempre é un pracer ler os teus amenos comentarios, será porque coñecemos tanta xente do noso bonito contorno e compartimos moitos recordos. Para min a Clarisa é tamén unha persoa entrañable. Teño tamén gratos recordos dos seua pais, de cando iba a matanza mais a festa da Vilavella á súa casa ca Tía María. A dozura do Tío Xeixas herdáronlla os seus fillos, que son moi boa xente. Bueno, en teño en xeral bonitas lembranzas de toda a xente da Vilavella, e sempre fai ben de cando en vez recordar ... (ver texto completo)