¿Te has fijado Mikel que tu y yo encabezamos la lista de los mas mensajistas? En la clasificación general vamos "sobraos" (que se dice ahora). Vamos, que parece que el foro es nuestro. En fin, a ver si esta "xente" se anima y escribe más. Un abrazo campeón. Xosé.
¡Feliz 11-11-11 a todos! Esta sí es una fecha irrepetible que no volveremos a vivir, pues la siguiente, 22-22-22, no existe. Disfrutémosla.
Mikel, cuando salí de Misa me comentó mi marido que había hablado contigo, pero a mí ya no me dió tiempo pues nos pusimos mis hijas y y a hacerle fotos al caballo y al burro que había en aquella finca al lado de la fuente y ya se nos hizo tarde, pues aún teníamos que ir a llevar con mi madre las flores al cementerio. Le dejé una flor a Manoli, pues siempre paso ... (ver texto completo)
Candil, non estarás vaticinando o fin do mundo! Porque así como xa houbo antes moitos 11-11-11, espero que inda estén moitos máis por vir. Eso sí, tes razón neso de non o volveremos a vivir; o próximo non será antes de cen anos e a nos pillaranos un chisquiño desencaixadas jaja. Pero bueno, cada día é único, asique a disfrutalos todiños. Apertiñas.
k tal todos e todas xa estuben no pereiro despois de muto tempo puden abrazar a miña xente mutas lagrimas e mutos abrazos e ahora teño que cumplir ca virgenciña do loreto una promesa hay k cumplila teño k darlle o meu pelo son 70 centimetros de melena que temos que compartir pero fago con todo o meu amor que sinto por ela bueno boa xente un bikiño jose espero que sigas ben
Hola Nela, todo bien. Hasta mayo no tengo revisión. Un abrazo. Jose.
¡Feliz 11-11-11 a todos! Esta sí es una fecha irrepetible que no volveremos a vivir, pues la siguiente, 22-22-22, no existe. Disfrutémosla.
Mikel, cuando salí de Misa me comentó mi marido que había hablado contigo, pero a mí ya no me dió tiempo pues nos pusimos mis hijas y y a hacerle fotos al caballo y al burro que había en aquella finca al lado de la fuente y ya se nos hizo tarde, pues aún teníamos que ir a llevar con mi madre las flores al cementerio. Le dejé una flor a Manoli, pues siempre paso ... (ver texto completo)
candil el caballo y el burro del nino... por cierto el pozo ya con agua y al pasar por cas podias haber parado... yo estaba liado con las madera de la cas y todavia sufro las consecuencias de la host.... q me dio una de las maderas de la cas al cortarla
k tal todos e todas xa estuben no pereiro despois de muto tempo puden abrazar a miña xente mutas lagrimas e mutos abrazos e ahora teño que cumplir ca virgenciña do loreto una promesa hay k cumplila teño k darlle o meu pelo son 70 centimetros de melena que temos que compartir pero fago con todo o meu amor que sinto por ela bueno boa xente un bikiño jose espero que sigas ben
carme q ya es hora de raparte-----
Aprezados amigos, amigas, os desexo paseis uns bos dias de magosto, cuanto unto comi eu de piqueno y mido 1´82, tein un bocadito de grasa, más se fai ejercio nahu pasa nada, que enveixa me istáis a dar co cocido galego.
Me alegro de ver que todo marcha ben, saber que a miña admiradora xel istá de novo ca.
Unha aperta.
pues 252525+ y encima el bocadito de grasa comido en la mitad del monte de euzkadi no da problemas de flatulencias ni de nada y para q os pongais en situacion y odais encontrarnos en el google maps... etxebarria--- markina -- vizcaya en el monte kalamua
Amigo Mikel, a mi siempre me ha encantado el "unto" en el caldo. Pero te puedo asegurar que nunca me lo he comido, porque mi santa abuela me decia que era malo para "el padregón" y se lo comia ella. Mi abueliña se murió con 93 años y se fué a la tumba con el secreto del "padregón". Por eso cada vez que hacemos cocido gallego en casa, le echamos "unto" pero solo para dar sustancia, no vaya a ser que "el padregón" nos la juegue. (Un recuerdo para la abueliña Estrella). Abrazos. Xose.
fillo da carme y encima como no tenia unto en el caserio lo he encontrado en eibar
¡Alabado seas Mikel! É verdade que ultimanente estaba o foro algo apagadiño, pero votas tu un berro ehhhhhhhhhhh, e xa se volveu a encher.
Cocido e magosto, nada menos, que vos aproveite, pero sin sobrepasarse por eso das flatulencias posteriores, xa sabes. Unha aperta para todos.
hola gel iba a tireme al galego pero no puedo el foro o lo alimentamos o nos pasa como al pueblo o sea q caña... te prometo q el domingo hablamos de ti y disfrutamos con tu envidia.. si puedo hago una foto con los netos de xefa en nuestro caserio y las cuelgo un biko desde euzkadi
por fin hicimos el primer magosto en el garaje de casa y la verdad la carne riquisima pero el licor cafe ufffff con castañas...
candil vi a tu marido y no pude hacerle mucho caso estaba con el c orte de leña de la casa vieja... pero pense q despues de misa pasarias....
gel las castañas... riquisimas,, ya nos paso tus aludos tu madrina LISA...
bueno esta mañana parece q el satelite anda por aqui arriba y me ha dejado conectar--- tendre q pedir sopitas a fillo da carmen q como buen marino sabe de ... (ver texto completo)
¡Feliz 11-11-11 a todos! Esta sí es una fecha irrepetible que no volveremos a vivir, pues la siguiente, 22-22-22, no existe. Disfrutémosla.
Mikel, cuando salí de Misa me comentó mi marido que había hablado contigo, pero a mí ya no me dió tiempo pues nos pusimos mis hijas y y a hacerle fotos al caballo y al burro que había en aquella finca al lado de la fuente y ya se nos hizo tarde, pues aún teníamos que ir a llevar con mi madre las flores al cementerio. Le dejé una flor a Manoli, pues siempre paso ... (ver texto completo)
k tal todos e todas xa estuben no pereiro despois de muto tempo puden abrazar a miña xente mutas lagrimas e mutos abrazos e ahora teño que cumplir ca virgenciña do loreto una promesa hay k cumplila teño k darlle o meu pelo son 70 centimetros de melena que temos que compartir pero fago con todo o meu amor que sinto por ela bueno boa xente un bikiño jose espero que sigas ben
hola a todos carmen tes razon as promesas hay k cunplilas este ano tamen dixeron ua misa a virgen de loreto miña k ya ofreceran os meus queridos pais q. e. d. cuando eu hera pequena, un abrazo.
k tal todos e todas xa estuben no pereiro despois de muto tempo puden abrazar a miña xente mutas lagrimas e mutos abrazos e ahora teño que cumplir ca virgenciña do loreto una promesa hay k cumplila teño k darlle o meu pelo son 70 centimetros de melena que temos que compartir pero fago con todo o meu amor que sinto por ela bueno boa xente un bikiño jose espero que sigas ben
Aprezados amigos, amigas, os desexo paseis uns bos dias de magosto, cuanto unto comi eu de piqueno y mido 1´82, tein un bocadito de grasa, más se fai ejercio nahu pasa nada, que enveixa me istáis a dar co cocido galego.
Me alegro de ver que todo marcha ben, saber que a miña admiradora xel istá de novo ca.
Unha aperta.
Amigo Mikel, a mi siempre me ha encantado el "unto" en el caldo. Pero te puedo asegurar que nunca me lo he comido, porque mi santa abuela me decia que era malo para "el padregón" y se lo comia ella. Mi abueliña se murió con 93 años y se fué a la tumba con el secreto del "padregón". Por eso cada vez que hacemos cocido gallego en casa, le echamos "unto" pero solo para dar sustancia, no vaya a ser que "el padregón" nos la juegue. (Un recuerdo para la abueliña Estrella). Abrazos. Xose.
¡Alabado seas Mikel! É verdade que ultimanente estaba o foro algo apagadiño, pero votas tu un berro ehhhhhhhhhhh, e xa se volveu a encher.
Cocido e magosto, nada menos, que vos aproveite, pero sin sobrepasarse por eso das flatulencias posteriores, xa sabes. Unha aperta para todos.
Amigos todas, tudos, os desexo o mellor do mellor, a iste pobo que traballey fai tantos anos.
Como vexo que istáis a falar tanto nuha coisa que tanto comin de garoto, donde eu naci, e decer nas Carballas, Portugale, da quela había muntos, de ahí do Pereiro istá perto. De camiño dais recordos a miña prima Leonor, que pronto tornarey a vela.
Me alegro de que tuda malta parece que estáis bien.
Unha aperta.