Apreciados foreros/as: No es mi costumbre escribir en los foros, primero por falta de tiempo, segundo por no herir la sensiblidad de nadie, como en foros cercanos a éste veo todo tipo de discrepancias al respecto, caso juez Garzón, quiero exponer mi opinión. Realmente (me cuesta escribir exjuez) es un símbolo, cuya caída celebra el PP porque se consideró perseguido por él y ahora sólo le falta mostrarlo como un trofeo. Para gran parte de la izquierda, es una víctima que simboliza su propia derrota ... (ver texto completo)
Apreciado Pachi: Con lo recto que tu eres, has incumplido la promesa telefónica del otro dia, pues como supongo que recuerdas me dijiste que no comentarias nada en el foro referente al juez Garzon. Reconozco que no soi quien de darte una reprimenda. Pero recuerda que estamos a años luz en la forma de pensar politica y con respecto a la religion, me alegre un monton de la asmblea de cardenales del otro dia donde han podido escuchar de viva voz los casos de pederastia. Que por este mismo tema tuviste ... (ver texto completo)
Barxes, ¿quien es ese Sñr. Aniceto?. Un saludo. José.
Apreciado Xosé: O Sñr. Aniceto e un home de 81 anos que está na residencia de ancianos de A Mezquita, dende hai 4 ou 5 anos, foi agricultor, un irman foi militar de terra en Pontevedra, chamabase Aser, en total creo eran 9 irmans, dos cuales viven tres, pero o ultimo en quedar en Barxa foi o Sñr Aniceto, el era o home que mais contos sabía de xitanos e curas, ainda oxe o persoal da residencia o pasa fenomenal cos seos contos, e os veciños que o visitamos asiduamente tamen.
Casi sempre as suas vacas ... (ver texto completo)
Y siguiendo con los "porquiños". Por la parte de Pontevedra las morcillas que se hacen con sangre llevan azúcar y piñones, o sea que son dulces y por tanto de consumo rápido. ¿También son así por Ourense?. Estando en el Valle de Arán allá por los años cincuenta, hicimos una matanza, y los araneses se quedaron estupefactos; chamuscamos el cerdo (ellos lo escaldan con agua hirviendo), salamos los perniles y los tocinos, (ellos no lo salaban) y de remate preparamos las morcillas al estilo de Pontevedra... ... (ver texto completo)
Jose aqui en el valle apenas se hacen matanzas pero no tiene nada k ver con las de galicia aqui no se hacen chorizos se hacen longanizas les ponen la carne como los chorizos sal y pimienta yo un año prove de hacerlos y se echaron a perder de todas formas en pereiro las morcillas se le ponia arroz y sangre a mi me daban un asco ver esa carne tan negra de la sangre, mikel k tengas una ligera recuperacion y animos, un abrazo a tod@s.
na tasca estase bem bebendo boo viño. pueblo del gran musico que fue DINO. abrazos PARADA
Apreciados foreros/as: No es mi costumbre escribir en los foros, primero por falta de tiempo, segundo por no herir la sensiblidad de nadie, como en foros cercanos a éste veo todo tipo de discrepancias al respecto, caso juez Garzón, quiero exponer mi opinión. Realmente (me cuesta escribir exjuez) es un símbolo, cuya caída celebra el PP porque se consideró perseguido por él y ahora sólo le falta mostrarlo como un trofeo. Para gran parte de la izquierda, es una víctima que simboliza su propia derrota ... (ver texto completo)
Barxes, ¿quien es ese Sñr. Aniceto?. Un saludo. José.
Y siguiendo con los "porquiños". Por la parte de Pontevedra las morcillas que se hacen con sangre llevan azúcar y piñones, o sea que son dulces y por tanto de consumo rápido. ¿También son así por Ourense?. Estando en el Valle de Arán allá por los años cincuenta, hicimos una matanza, y los araneses se quedaron estupefactos; chamuscamos el cerdo (ellos lo escaldan con agua hirviendo), salamos los perniles y los tocinos, (ellos no lo salaban) y de remate preparamos las morcillas al estilo de Pontevedra... ... (ver texto completo)
ORIXE DA MALICIA FEMININA

Unha vez eran Xesucristo e San Pedro, que tiñan unha burra, e se lles desferrou.
Foron e leváronlla a un ferreiro que lla ferrase.
E cando ían polo camiño, acharon unha fonte, e nela había moitas mulleres lavando. E todas estaban rifando, unhas coas outras, e non podía haber paz entre elas.
E díxolle Xesucristo a San Pedro:
--Vaite alá, a ver o que fan esas mulleres que non paran de rifar.
San Pedro foi alá, e cortoulle-la cabeza a todas.
E díxolle Xesucristo:
--Pero ... (ver texto completo)
O conto mui bon, San Pedro era o apostol que sempre estaba metido no medio de todo-los contos, facia como unha especie de secretario de Cristo. Pero se non foran as mulleres, voviamonos todos, xa seme esquenceo o que ia a decir...
Un Saudo
ORIXE DA MALICIA FEMININA

Unha vez eran Xesucristo e San Pedro, que tiñan unha burra, e se lles desferrou.
Foron e leváronlla a un ferreiro que lla ferrase.
E cando ían polo camiño, acharon unha fonte, e nela había moitas mulleres lavando. E todas estaban rifando, unhas coas outras, e non podía haber paz entre elas.
E díxolle Xesucristo a San Pedro:
--Vaite alá, a ver o que fan esas mulleres que non paran de rifar.
San Pedro foi alá, e cortoulle-la cabeza a todas.
E díxolle Xesucristo:
--Pero ... (ver texto completo)
Barxes. Aquí estou de novo, poe esa fecha que falas de San Sebastián xa eu estaba por alí, por ano 70 dei os primeiros paseos por a Concha. ¡Xa choveu desde entonces! quen se pillara ahora de aqueles anos.
Si vas ahora o encontrarías mui cambiado (pra millor) sempre foi unha ciudad mui bonita, se edifocou muto, se fixeron barrios grandes de novo, que dan máis belleza a ciudad si cabe.
Mencionas o estadio de fútbol en Gros, ese era Atotxa, o novo estadio de Anoeta está no barrio de Amara, todo ... (ver texto completo)
Quendera que foreiros coma ti, Gel, Inda, Ballesteros, e algunhos mais participarades todos os dias, ainda que eu non estou xubilado, non teria
tempo a contestar a tantos.
Corria o ano 76 facendo o curso de telecumunicacións en San Sebastian
despois de facer seis meses na Gudiña ano 74 o de electricista SAF-PPO (Servicio De Accion Formativa) (Promoción Profesional Obrera) de su excelencia....
Eu durante ese tempo vivín e Lezo cun veciño carpinteiro, viaxaba de Gros a Renteria no autobus ou no ... (ver texto completo)
Amigo Piño: Quero darche as gracias por os bos desexos teus pra conmigo e a miña familia respeito a casa.
Sei por a mensaxe que foi eliminada na Vilavella, que estuveches en Donosti (San Sebastian), pois nos anos 76 tamen eu estuben facendo un curso de telecomunicacións o lado do mercado de frutas en Gros co estadio de Anoeta o lado tamen, aunque unha vez rematado me mandaron a traballar pra Bilbao, o curso durára 6 meses empecei a traballar en xuño do 76 y pedin traslado a Galicia, no 78 y por ... (ver texto completo)
Barxes. Aquí estou de novo, poe esa fecha que falas de San Sebastián xa eu estaba por alí, por ano 70 dei os primeiros paseos por a Concha. ¡Xa choveu desde entonces! quen se pillara ahora de aqueles anos.
Si vas ahora o encontrarías mui cambiado (pra millor) sempre foi unha ciudad mui bonita, se edifocou muto, se fixeron barrios grandes de novo, que dan máis belleza a ciudad si cabe.
Mencionas o estadio de fútbol en Gros, ese era Atotxa, o novo estadio de Anoeta está no barrio de Amara, todo ... (ver texto completo)
Se os machos non dan froitos, paciencia, non os cortes, que tamén temos dereito á vida.
Por suposto que non o bou cortar, porque din que poliniza, ou polvoniza... as femias, pra que boten as bolas de cor vermello.
O domingo pasado lembreime de ti, por que cando me levanto o primeiro que fago e visitar o rio e mirei unhas xarelas de cuaxe duas medidas.
Cando veñas pescar probas as frevas do xamón.
Un saudo amigo.
Graciñas e nome meu e das frores que lle fas as aloubanzas. A min gustanme todas as frores pero tamen me gustan os cinco acebos que temos non sendo un que din os entendidos que e o macho, por que bota frores pero nunca pasan a ser bolas, e os outros botan frores e se convirten en bolas que este ano tiñan mais bolas que follas. Ata estes dias dende primeiros de outubro estiveron roxas pero estes dias de friu, as merlas e as tordas cuaseque lle dan cabo delas.
Un saudo
Se os machos non dan froitos, paciencia, non os cortes, que tamén temos dereito á vida.
Amigo Piño: Quero darche as gracias por os bos desexos teus pra conmigo e a miña familia respeito a casa.
Sei por a mensaxe que foi eliminada na Vilavella, que estuveches en Donosti (San Sebastian), pois nos anos 76 tamen eu estuben facendo un curso de telecomunicacións o lado do mercado de frutas en Gros co estadio de Anoeta o lado tamen, aunque unha vez rematado me mandaron a traballar pra Bilbao, o curso durára 6 meses empecei a traballar en xuño do 76 y pedin traslado a Galicia, no 78 y por ... (ver texto completo)
Se esta foto fose do meu pobo, sería capaz de decir:
-- Eiquí vos presento ao alcalde, á secretaria e ao administrativo do concello. Pero tratándose doutro concello que non é o meu, a ver se vai traer rabo o conto!
Si estos cuadrupedos, non relincharane, rebuznaran e lebaran un espello colgado... Jajajajajajajajajajajajajaj.
Amigo Inda que sinxelo, humilde, chairo eres. Cantos no mundo mundial tiña que haber coma ti carallo....
Unha grande aperta