Díxome o meu compañeiro que mais alá do Porriño encontrábase un mesón onde había comido o mellor cordeiro que había probado en toda sua vida e que con un grupo de colegas alá volvía a acudir, insistiume tanto que fóramos que o final cedimos e alá fumos, el fixo de coche guía para acudir onde os demais agradaban, pasado o Porriño comenzamos a subir o monte sobre unha estreita carreteira chea de baches e o marxen dereito un precipicio que metía medo.
Cagadiños o fin dimos chegado e cal foi miña ... (ver texto completo)
Cagadiños o fin dimos chegado e cal foi miña ... (ver texto completo)