bien nos vendra el fronton cubierto, si un dia como el de la comida de gracias llueve
en esta foto me tiene "mosca" la camisa de benito, por arriba se ve blanca pero los puños son negros. una camisa muy moderna para la epoca ¿no?. saludos.
Alvaro lo que agosto madura viene septiembre y lo asegura, que se cumpla el refran, y ya falta menos para la foto a que si cordovinacha.... casi soperacatalana. un beso
pues como siga asi, esto viene rapido, me acuerdo de hace tres años que vendimiamos el 23 de septiembre.
Nacho como siempre eres un crak, aunque veo que tanto decirle a lourdes del G. P. S. el tuyo ultimamente se te ha giredo hacia el europeo, y aun no está en funcionamiento así que ponlo otra vez al Americano que va muy bien. chao
Inma, si antes te echo en falta, antes apareces. He preguntado hace poco a tu hernana mvm por tí, que no aparecías por el foro, y mira.
El "gps" no lo he perdido,él ya me marcaba dudas, pero no le hice caso.
Espero un aviso cuando lleguéis las quintas.
hola pedro me pide la señora de la foto esa que por favor se la quite que le de mucha berguenza estar un saludo
Es una pena tener que borrarla, ya que la señora está bien guapa así que no tendría que tener ninguna vergüenza pero sus deseos son órdenes. Saludo Servan y a todos lo que se asoman a este foro.
Pepe, tus palabras me han hecho recordar este hermoso poema de Rosalía de Castro, del que pongo el fragmanto inicial:
Adios, ríos; adios, fontes;
adios, regatos pequnos;
adios, vista dos meus ollos:
non sei cando NOS VEREMOS.
Miña terra, miña terra,
terra donde me eu criei,
hortiña que quero tanto,
figeiriñas que plantei.
Prados, ríos, arboredas, ... (ver texto completo)
Nacho como siempre eres un crak, aunque veo que tanto decirle a lourdes del G. P. S. el tuyo ultimamente se te ha giredo hacia el europeo, y aun no está en funcionamiento así que ponlo otra vez al Americano que va muy bien. chao
Lourdes yo creo que si que va pasando el tiempo incluso para los aperos aunque seguro que con una puesta a punto y unas buenas manos como Juven, se pudieran hacer maravillas. Aunque es preferible dejarlo en que pudieran, verdad Juven? jajaja
Alvaro lo que agosto madura viene septiembre y lo asegura, que se cumpla el refran, y ya falta menos para la foto a que si cordovinacha.... casi soperacatalana. un beso
Querido Vicente: Caracocho ¿estaba casado con la Patro? y tenían dos hijos, el chico no recuerdo su nombre y la chica era la Rosarito casada con José, el hijo de Calavera, amigo de mi padre y la Patro amiga de mi tía Amparo. Si es así recuerdo la casa y donde está ahora el bar era la cuadra. Besos y gracias por tus noticias. Nory
hola nory, soy nieta de patro y pedro caracocho, mi abuela tiene 92 años y gracias a su buena memoria pues nos cuenta cosas. Cuando valla al pueblo le preguntare q seguro q me da mas detalles. Saludos y hasta pronto A por cierto tambien soy nieta de calavera.
Pepe, tus palabras me han hecho recordar este hermoso poema de Rosalía de Castro, del que pongo el fragmanto inicial:
Adios, ríos; adios, fontes;
adios, regatos pequnos;
adios, vista dos meus ollos:
non sei cando NOS VEREMOS.
Miña terra, miña terra,
terra donde me eu criei,
hortiña que quero tanto,
figeiriñas que plantei.
Prados, ríos, arboredas, ... (ver texto completo)
nacho, vaya poeta que estas hecho
Yo lo que mas he visto poner es estopa, que se consevaba para sucesibas ocasiones, se la quite para la foto.
son verdaderas piezas de museo que las tenemos entre nosotros y no nos damos cuenta de ello
NOS VEREMOS
Nacho: Asi es la vida todo tiene su principio, y todo tiene su fin, pues San Cristobal se quiso despedir, al pararse ahi, pues el, ya lo veia venir.
El señor del tiempo es genroso primero, y despues justiciero, pues podra derunbar tejados, podra derumbar cimientos, pero lo que nunca podra con los "sentimientos" pues en esto le ganamos.
Hoy es un dia afortunado, pues no es para estar triste, pues estoy bien acompañado, por tu "Obra" el santo y mis paisanos. Gracias.
Saludos. PEPE.
Pepe, tus palabras me han hecho recordar este hermoso poema de Rosalía de Castro, del que pongo el fragmanto inicial:
Adios, ríos; adios, fontes;
adios, regatos pequnos;
adios, vista dos meus ollos:
non sei cando NOS VEREMOS.
Miña terra, miña terra,
terra donde me eu criei,
hortiña que quero tanto,
figeiriñas que plantei.
Prados, ríos, arboredas, ... (ver texto completo)
hola foreros; me suena que esta foto esta sacada en frente del chozo que esta detras del fronton (entre la casa de paco y el fronton) creo que lo que se ve al fondo puede ser "cerro calvario", saludos.
Toño, me rindo a la evidencia. Estaba yo bien despistado.
NOS VEREMOS
Nacho: Asi es la vida todo tiene su principio, y todo tiene su fin, pues San Cristobal se quiso despedir, al pararse ahi, pues el, ya lo veia venir.
El señor del tiempo es genroso primero, y despues justiciero, pues podra derunbar tejados, podra derumbar cimientos, pero lo que nunca podra con los "sentimientos" pues en esto le ganamos.
Hoy es un dia afortunado, pues no es para estar triste, pues estoy bien acompañado, por tu "Obra" el santo y mis paisanos. Gracias.
Saludos. PEPE.
Pepe parece que Nacho tiene intuición..... colocando esta instantánea de las fiestas, así nos quedan plasmadas las ruinas de esa pared que un día fué tu casa, (por lo menos al caer no ha hecho ruido).
No ha pasado el tiempo por ella.... Juven, menos mal que se sustituyó el ganado por el tractor.... en unos años, seguro que tú te dabas buenas palizas.
En aquella época se destetaba pronto a los hijos, no me extraña que tengas tantas vivencias.... además al ser el mayor aún se empezaba antes a trabajar, ahora a los catorce años, nos parecen todavía niños.