Pois o que bou facer o Domingo e quedarme na casa sará a primeira vez que non vou ir a votar, nesta ocasión o teño moi claro perdin totalmente a fé nos politicos, asique o sinto meu hirmanciño xa sei que a miña decisión non te vai agradar nada tú mais eu cando falamos debatimos moito sobre a politica porque pensabamos igual asique vamos ter que cambiar os nosos temas de conversa. con referente o meu galego Manolo, xa me gustaría poder falalo e escribilo correctamente pero estou moi lexos da realidade, ... (ver texto completo)
Ciertamente, Manuel, no podíamos pensar hace poco mas de una década, que nos comunicaríamos de esta forma, pero el Mundo avanza, y nosotros con él queramos o no; con las dificultades lógicas para quienes no tuvimoos la oportunidad de forjarnos una buena base. Pero con paciencia y tesón, seguiremos intentando aprender cada día. Nos equivocamos... pues borramos y vuelta a empezar otra vez.
Ya lo decía Confucio, filósofo Oriental (Chino) del siglo sexto a. C.:
"La mayor gloria no es permanecer siempre ... (ver texto completo)
Claro que si, Ballesteros hay que seguir tener ilusiones y aprender todos los dias algo nuevo, yo este año tengo pensado a mi edad ingresar en la Universidad para mayores, y hacer una carrera no muy dificil. Hace no mucho he hecho dos cursos de informatica y electronica, tambien tengo hecho el de Radio aficionado y mas cosas que realizo a parte de mi trabajo diario.
La manera de aprender es cometiendo errores y despues rectificando.
El domingo tienen que estar las urnas hasta arriba, yo tengo que estar en una de las mesas del colegio que me toco, y espero pasarmelo muy bien, para mi sera una emoción ver votar a tanta gente. (Es la primera vez en mi vida)
Gracias por acordarte de mi hermano, un abrazo amigo.

Saludos para todos y votar, esto mejorara y se abriran nuevos orizontes. ... (ver texto completo)
Mira por donde casi te "visito" a semana pasada. Estivemos uns días por Madrid visitando meu irmán que vive en Colmenar. Un día de volta de El Escorial tiñamos pensado pasar por Manzanares el Real que nos o recomendaron polo bonito que parece ser ese pobo. Por circunstancias non puidemos pasar, pero a visita queda pendiente, que aparte da natureza, ese castelo parece precioso. Saúdos.
Bueno ya sabes, cuando quieras aqui estamos para lo que gustes. Si nos visitas te encontraras a un pueblo bonito y con todas las comodidades, tanto de restauranes, cafeterias al aire libre, castillos; porque hay dos un el de los Mendoza y otro a la salida del pueblo, pero ya en ruinas. Despues tienes senderismo, montañismo, alpinismo y visitar el nacimiento del Rio Manzanares que por cierto baja pletorico hacia Madrid.
Un saludo amiga.
Ballesteros, me encantarón los dos mensajes, hace pensar y reflexionar, creo que lo mas bonito en la vida es tener amigos, querer y que te quieran.
Quien nos diria que podriamos comunicarnos de esta manera, la tecnologia bien utilizada es una pasada.
Bueno dentro de unos dias ha cumplir con nuestro deber ciudadano.
Un fuerte abrazo amigo.
Ciertamente, Manuel, no podíamos pensar hace poco mas de una década, que nos comunicaríamos de esta forma, pero el Mundo avanza, y nosotros con él queramos o no; con las dificultades lógicas para quienes no tuvimoos la oportunidad de forjarnos una buena base. Pero con paciencia y tesón, seguiremos intentando aprender cada día. Nos equivocamos... pues borramos y vuelta a empezar otra vez.
Ya lo decía Confucio, filósofo Oriental (Chino) del siglo sexto a. C.:
"La mayor gloria no es permanecer siempre de pie, si no levantarse cada vez que se cae".
Pues eso, el domingo todos a votar; yo, fijo, salvo fuerza mayor.
Saludos a Pepe.
Un abrazo amigo. ... (ver texto completo)
Ben pensei que le darías un abrazo e máis un bico ao carballo.
Xosé, xa intentei animar a xente de O Pereiro a contar anécdotas e historias da nosa xente. Estou segura que todos temos vivencias personais mais as oídas ós nosos vellos que serían merecentes de ser contadas neste foro, pero a xente non se anima. Eu vou facendo o que podo de cando en vez, tamén nos foros veciños.
En canto ó galego, o mérito é usalo cada cual como saiba, si o escribimos como sabemos e podemos, con faltas ou sin elas, estamos a facerlle honor a nosa lingua, que o fin é do que se ... (ver texto completo)
Gel, douche toda a razon con respeto a nosa lingua, temos que mantela viva. De todas formas creo que a xuventude de oxe esta educada na labor. Nos meus tempos, falar galego era algo prohibido, era cousa de aldea. De todas formas habia casos especiales. Recordo que cando estudiaba o Bachiller, en un examen de Literatura no Instituto de Pontevedra, un chaval fixo todo o examen en galego, e cosechou un Sobresaliente. O examinador era Filgueira Valverde, famoso escritor e Academico da Real Academia Galega. ... (ver texto completo)
Gel, por curiosidad, he leido tus mensajes en el Foro de Lubian, y me he divertido mucho con tus historias. ¿porqué no se hace algo así en O Pereiro? Creo que un pueblo así debe tener un amplio anecdotario de personajes y hechos ¿no? Animo y a ver si lo inicias. Te prometo que te seguiré la corriente. Un saludo. Xose. (Despues de ver lo bien que te manejas con el gallego, me invade un cierto pudor mal escribirlo yo)
Xosé, xa intentei animar a xente de O Pereiro a contar anécdotas e historias da nosa xente. Estou segura que todos temos vivencias personais mais as oídas ós nosos vellos que serían merecentes de ser contadas neste foro, pero a xente non se anima. Eu vou facendo o que podo de cando en vez, tamén nos foros veciños.
En canto ó galego, o mérito é usalo cada cual como saiba, si o escribimos como sabemos e podemos, con faltas ou sin elas, estamos a facerlle honor a nosa lingua, que o fin é do que se ... (ver texto completo)
O candil, me suena, pero a urbanización (C. Villalba) podria ser, a Pueblo no me suena, si es asi estamos a veinte Km.
Bueno yo elegi este Pueblo hace para veinte años, por el gran parecido a Galicia, en frente de mi casa veo el lago y detras de mi la pedriza, esto es para verlo, no lo digo yo todo el que lo visita se prenda de el. Lo mejor es que lo veas en este medio, pinchas en Manzanares el Real y lo tienes todo con fotos preciosas. Tenemos la escuela de alpinismo, senderismo y nos baña el rio ... (ver texto completo)
Mira por donde casi te "visito" a semana pasada. Estivemos uns días por Madrid visitando meu irmán que vive en Colmenar. Un día de volta de El Escorial tiñamos pensado pasar por Manzanares el Real que nos o recomendaron polo bonito que parece ser ese pobo. Por circunstancias non puidemos pasar, pero a visita queda pendiente, que aparte da natureza, ese castelo parece precioso. Saúdos.
Felicitar a todo foro, neste dia tan sinalado e festivo na Galiza por ser o dia das letras Galegas.
Comentarlle o amigo Inda Cho Sei que ten razón no conto do crego, se a Casa Rectoral era o ladiño da eirexa non ia calzar as zamancas para cruzar tan pertiño. No tema da caspa e posibel que no vran no levára "cirolas"porque facia moito calor para levar sotana enriba delas......
Unha forte aperta a todos.
Ballesteros, me encantarón los dos mensajes, hace pensar y reflexionar, creo que lo mas bonito en la vida es tener amigos, querer y que te quieran.
Quien nos diria que podriamos comunicarnos de esta manera, la tecnologia bien utilizada es una pasada.
Bueno dentro de unos dias ha cumplir con nuestro deber ciudadano.
Un fuerte abrazo amigo.
Manuel, dices que vives en el pueblo más bonito de la Sierra madrileña... ¡ay, que va a resultar que somos vecinos! Si te suena El Carrizal, por ejemplo...:-)
O candil, me suena, pero a urbanización (C. Villalba) podria ser, a Pueblo no me suena, si es asi estamos a veinte Km.
Bueno yo elegi este Pueblo hace para veinte años, por el gran parecido a Galicia, en frente de mi casa veo el lago y detras de mi la pedriza, esto es para verlo, no lo digo yo todo el que lo visita se prenda de el. Lo mejor es que lo veas en este medio, pinchas en Manzanares el Real y lo tienes todo con fotos preciosas. Tenemos la escuela de alpinismo, senderismo y nos baña el rio ... (ver texto completo)
Aclaración: as bicas ás que se refiere Teresa nos son os típicos doces da provincia de Ourense, son outras bicas de masa de pan aplastada delgadiña que se metían no forno máis ben para tantear a temperatura e comprobar si estaba ben roxo antes de meter o pan. Estas bicas recién sacadas do formo, quentiñas e, como ben dice Teresa, con mel, ou con aceite e azúcar eran unha delicia. Os rapaces o día de cocer non marchabamos do forno hasta que salira a bica e nos deran a proba. Esto forma parte da historia ... (ver texto completo)
gel tu si q sabes os demais parece q non viviron esta epoca a pili e mais nova, como tu ven dices os rapazes non saliamos do forno, uha aperta.
No recuerdo a este hombre, pero he oido hablar mucho de él y de sus azañas, de su nobleza, y también de algunas de sus acciones.
Una de esas "cousas do Taborelo", ocurrió un dia culquiera, cuando, junto con su familia, fue a buscar un carro de leña; era costumbre "soltar" la pareja para que pastara junto con el resto del ganado, mientras se preparaba la leña y se cargaba el carro.
A la caida de la tarde, se procedía a "xunxir"la pareja que debería traer el carro. Aquí es donde empieza la "fiesta": ... (ver texto completo)
y si pasas por el pueblo no dudes en preguntar por los barja, sobre todo en verano yo soy nieto de josefa barja asenjo y eran mariquita, ne y corvina y ahora mismo estamos reconstruyendo la casa familiar q se estaba hundiendo
Si algun dia paso por el pueblo seguro que preguntare por los Barja no lo dudes, estare encantado de conocerlos. Un abrazo.
Gel, por curiosidad, he leido tus mensajes en el Foro de Lubian, y me he divertido mucho con tus historias. ¿porqué no se hace algo así en O Pereiro? Creo que un pueblo así debe tener un amplio anecdotario de personajes y hechos ¿no? Animo y a ver si lo inicias. Te prometo que te seguiré la corriente. Un saludo. Xose. (Despues de ver lo bien que te manejas con el gallego, me invade un cierto pudor mal escribirlo yo)