--Fai pixa, boi; fai pixa, boi,...
Así lle decían a el, cando levabas unha vaca ó novelo, e había que darlle ánimos. O crego da película "Sempre Xonxa" bisbeáballe. É outro xeito máis piadoso de aguilloar ao semental.
A ti, Piño, non imos decirte igual. Pero se hai que aguilloarte, aguilloámoste.
Trabúcase o noso novo amigo da Casa do Perú ao botar man de mensaxes propagandísticos propios de Intereconomía, ou da Gaceta esa...
¿A quen pensa mancar vostede?
Se non é político de cargo, tal vez nin de militancia, ¿a qué ven ese fanatismo?
Eu teño amigos en todo o espectro político. Deixeinos en todas as institucións e centros de traballo polos que pasei. Ningún deles anda con trapalladas dese xeito.
Vostede pode ser amigo en potencia, ou de feito; pero deixe de tocarlle os perendengues aos ... (ver texto completo)
Amigo Inda: Creo que unha persoa da tua altura non tiña que rebaixarse a debater con xente intransixente no tema do idioma, cando ti o deixaches claro en mais de unha ocasion.
Falando de Páxaro carroñeiro pensome que é un que todo lle sirve o peixe podre, lirons mortos, ratos con tan mala alimentación no dura mais de catro anos, se chega alá.
Unha aperta de buxo.
Habia un personaje en Marin muy aficionado a empinar el codo. Asi que la gente acostumbrada a sus "trompas" procuraba no hacerle mucho caso. En cierta ocasíon a altas horas de la madugada le oyeron gritar a grandes voces: ¡Acudirme, tres que me atacan, tres que matan...!. Los vecinos apenados y pensando que no era ley, atacar asi a una persona, acudieron prestos a defenderlo. Cuando llegaron al lugar se encontraron al interfecto tendido en un banco de la Alameda con una botella en la mano. Preguntado ... (ver texto completo)
lo que hace el vino....
Don Evaristo era un burgués retrógrado decadente.
Elvira, a súa muller, era unha gran señora, empalagada de aburrimento. Levaba a cara moi empolvada para cubrir a palidez, secuela de os anos pasados á sombra do seu home.
Un día calquera, sentados á mesa, don Evaristo repite por enésima vez a mesma cantiga dende hai mutos anos:
-Non hai dereito, que vivan igual ou millor ca nós, fáiseme insoportable.
Elvira colle a copa de viño, pecha os ollos e dí despois de soltar un suspiro:
- ¡Quérote tanto, ... (ver texto completo)
que voa reflexión Gel, é moi profunda.
Para que sirve el ingles, el aleman o el chino fuera de sus paises?. Para entenderse Peru, todas las lenguas sirven para entenderse y a parte para expresar los mas profundos sentimientos. No es lo mismo decir.: "cortar una rama" que "degallar"., romperlas que escocharla etc... Cada uno siente en la primera lengua, en la materna, todas las demas son aprendidas. Y en lo mas profundo de nosostros, en nuestro disco duro, esta el lenguaje en el que aprendimos a ver y entender el mundo. Por eso a mi me ... (ver texto completo)
Prezada Bubela: Esto que acabo de ler, lembrame unha mensaxe de hai mais dun ano, cando a min ese mesmo persoeiro ou parente del"mandó que me tiraran de las orejas po escribir en gallego"pero eu preguntome se algun deles de pequeno a sua familia non lle falou en galego, porque pensome que algun e do cerne de Galicia e parece mentira que ódie o galego. Nos tempos que corren incluso xa hai xuices do social ou do penal, que dictan as suas sentencias en galego, por suposto dentro de Galicia. ¿Para que ... (ver texto completo)
Trabúcase o noso novo amigo da Casa do Perú ao botar man de mensaxes propagandísticos propios de Intereconomía, ou da Gaceta esa...
¿A quen pensa mancar vostede?
Se non é político de cargo, tal vez nin de militancia, ¿a qué ven ese fanatismo?
Eu teño amigos en todo o espectro político. Deixeinos en todas as institucións e centros de traballo polos que pasei. Ningún deles anda con trapalladas dese xeito.
Vostede pode ser amigo en potencia, ou de feito; pero deixe de tocarlle os perendengues aos ... (ver texto completo)
Habia un personaje en Marin muy aficionado a empinar el codo. Asi que la gente acostumbrada a sus "trompas" procuraba no hacerle mucho caso. En cierta ocasíon a altas horas de la madugada le oyeron gritar a grandes voces: ¡Acudirme, tres que me atacan, tres que matan...!. Los vecinos apenados y pensando que no era ley, atacar asi a una persona, acudieron prestos a defenderlo. Cuando llegaron al lugar se encontraron al interfecto tendido en un banco de la Alameda con una botella en la mano. Preguntado donde estaban los tres agresores contestó: ¡tres que atacan, tres que me matan: el vino tinto, el vino blanco y la aguardiente....!. Ni que decir tiene que el resto de la noche durmió "caliente".... ... (ver texto completo)
Muy bueno Gel. Un abrazo. Jose.
hola a tod@s parece k estais dormidos ya es hora de despertarse animo y a escribir.
Hoxe tiña intención de poñer algo en este foro, de repente, cómo que se me quitaron as ganas. ¿Por qué será.?
Don Evaristo era un burgués retrógrado decadente.
Elvira, a súa muller, era unha gran señora, empalagada de aburrimento. Levaba a cara moi empolvada para cubrir a palidez, secuela de os anos pasados á sombra do seu home.
Un día calquera, sentados á mesa, don Evaristo repite por enésima vez a mesma cantiga dende hai mutos anos:
-Non hai dereito, que vivan igual ou millor ca nós, fáiseme insoportable.
Elvira colle a copa de viño, pecha os ollos e dí despois de soltar un suspiro:
- ¡Quérote tanto, ... (ver texto completo)
Muy bueno Gel. Un abrazo. Jose.
P. D. Sendo de Ourense.... como e pasas do galego?
Para que sirve el ingles, el aleman o el chino fuera de sus paises?. Para entenderse Peru, todas las lenguas sirven para entenderse y a parte para expresar los mas profundos sentimientos. No es lo mismo decir.: "cortar una rama" que "degallar"., romperlas que escocharla etc... Cada uno siente en la primera lengua, en la materna, todas las demas son aprendidas. Y en lo mas profundo de nosostros, en nuestro disco duro, esta el lenguaje en el que aprendimos a ver y entender el mundo. Por eso a mi me ... (ver texto completo)
Don Evaristo era un burgués retrógrado decadente.
Elvira, a súa muller, era unha gran señora, empalagada de aburrimento. Levaba a cara moi empolvada para cubrir a palidez, secuela de os anos pasados á sombra do seu home.
Un día calquera, sentados á mesa, don Evaristo repite por enésima vez a mesma cantiga dende hai mutos anos:
-Non hai dereito, que vivan igual ou millor ca nós, fáiseme insoportable.
Elvira colle a copa de viño, pecha os ollos e dí despois de soltar un suspiro:
- ¡Quérote tanto, ... (ver texto completo)
Eu non me escondo, e falo e entendo tanto o galego como o castellano sin pertenencer (administrativamente) a ningunha das duas identidades e polo que vexo na tua mensaxe, parece que o galego faiche perder o tempo. sin embargo entendes ven o catalan, (solo na intimidade?).
Amigo "de La Casa del Peru". estaras muy contento po lo resultado das eleccioios pero para algun de nos "e o tempo de chorar"
Hei de chorar sin bágoas duro pranto
polas pombas de luz aferrolladas,
polo esprito vencido baixo a noite
da libertá prostituída.
As espadas penduran silandeiras
coma unha chuvia fría diante os ollos
e teño que chorar na sombra fuxidía
diste pútrido vento
que arromba a lealtá e pon cadeas ... (ver texto completo)