Buenos días Barxés; ¡cómo te gusta recordar estas vivencias!. Cada ano se repetían as mismas faenas, as mismas voltas de arada, cada unha no seu tempo pra chegar as leiras ó tempo da sementeira sin unha herba, pra facer boa laboura, e que o "pan" nacera forte, e libre de cualquera impedimento.
Un forte abrazo, amigo.
Boas tardes Ballesteros, si que me gusta recordar esas vivencias daquel tempo, habia mais traballo no campo no habia maquinaria, pero tal como o amigo Piño acaba de contar con toda razón, a xente tiña outro humor axudabase unha a outra
habia fiadeiros no inverno, e no vrao contos e mais contos, e o tema das vacas era como o Piño diz sempre saia na conversa.
Nomes mais comuns onda nos das vacas eran garbosa, castaña, malagueña, marela, cereixa, macarena, montaña, parda, mora, marquesa, cachorra ... (ver texto completo)
Certo, bubela: todo correcto e ben contado. Eu, se me permites, agregaríalle un pequeno detalle: se se levantan as cinco da mañá pra xunxir, quere decir que non "acomodaron" as vacas antes. Indo o carro cargado e levando encima o arado, a semente e mais a palla pra embelgar, non viña mal levar tamén un feixe de millos, ou un par de mañuzos de herba, pra que, cuando o gañán faga un alto na sua xornada (entre 9 e 10) pra mandarlle unhas magras de xamón e unhos chourizos, todo ben regado con viño de ... (ver texto completo)
¡Ay! Mociñas e mozos de aqueles tempos. Que ben o pasábamos nas festas... Millor que arando, pro outro día da festa, os nosos oidos en lugar de oir as esquilas é os chocallos das vacas, ou o cantar do carro, sendo esto o que tiñamos máis próximo, sólo se oia a orquesta Monterrey acompañadas do demais bullicio do baile.
Aqueles tempos da laboura, foron maravillosos, certo, que había juventud é moita gana de juerga (as pesetas algo escasas) a pesar de ésto, tamén que a sementeira era mui porca, na ... (ver texto completo)
Estimada Duli; nunca vi a Juan mejor retratado que en " Caballo de Troya (1) ";
J. J. Benitez hace una narracion de un episodio donde aparece Juan, el joven Juan, el unico evangelista testigo de los hechos de Jesus y el unico entre los Apostoles cuya muerte fue de viejo; quizas -pienso a veces- como un premio por cuidar a la Madre Maria (te lo presento como un ejercicio a meditar).
Bueno, volviendo a la realidad, ¿Que estara pasando con Sofia?, se esta olvidando de el sitio desu querido pueblo, ... (ver texto completo)
"Caballo de Troya". Me leí,3 o 4, aunque creo que escribió 9. Me gustaban mucho pero se necesitaba de bastante tiempo para leerlos y yo entonces no lo tenía. Me leí varios de sus libros, incluido "El Testamento de San Juan". Se diría que era una adicta a sus libros... Me resultaba increible la información que tenía y lo verad que podia llegar a ser. Siento que haya dejado de escribir y no se sepa nada de él. También me gustan mucho los libros de Toti Martinez de Lezea, es una escritora Vasca, sus ... (ver texto completo)
Chicho la vida es asi, pero como bien dices hay que vivirla y ser feliz, hay veces que cuesta, porque hay que sortear muchas dificultades.
Gracias por tan bonitos consejos.
Un abrazo amigo
Amigo Varela: Todos sabemos que la vida en este mundo no es un jardín de rosas, sin espinas, amarguras o tristezas; Claro que tenemos que luchar día a día, en una lucha cotidiana, si quieres sobre vivir, en esta jungla, tienes que luchar y muy duro, como hacemos tu, yo y muchos más, para llevar el sustento diario a nuestros hogares, creando algo de riqueza, para el día de mañana.
Saludos
Estimada Duli; nunca vi a Juan mejor retratado que en " Caballo de Troya (1) ";
J. J. Benitez hace una narracion de un episodio donde aparece Juan, el joven Juan, el unico evangelista testigo de los hechos de Jesus y el unico entre los Apostoles cuya muerte fue de viejo; quizas -pienso a veces- como un premio por cuidar a la Madre Maria (te lo presento como un ejercicio a meditar).
Bueno, volviendo a la realidad, ¿Que estara pasando con Sofia?, se esta olvidando de el sitio desu querido pueblo, ... (ver texto completo)
¿Habéis encontrado la cámara, Janita? Yo, que amo la fotografía, he sentido esa pérdida como si fuera en carne propia, me pongo en la piel de tu niño y me duele... Ojalá que aparezca. Si es así, dínoslo, por favor, pues sentiré entonces una gran alegría. ¡Suerte! Un saludo.
Por cierto, lo hemos pasado muy bien en vuestra fiesta.:-)
Hola O Candil, muchas gracias por preocuparte por la cámara de mi niño. No ha aparecido ni aparecerá, dudo que el que la haya cogido sea con la intención de devolverla, de todas manera me gustaría saber quién es para facilitarle la labor y darle el cargador ya que lo tendrá más fácil para recargarla, total ahora tenemos un cargador sin cámara.
Me alegra que os lo hayais pasado bien en las fiestas, es muy agradable que vengan personas al pueblo para pasar un rato divertido y entretenido. Ahora ya ... (ver texto completo)
Chicho la vida es asi, pero como bien dices hay que vivirla y ser feliz, hay veces que cuesta, porque hay que sortear muchas dificultades.
Gracias por tan bonitos consejos.
Un abrazo amigo
Manuel Varela, Que gusto ver tu respuesta, sinceramente, me sentì feliz como un enano, (verás que he adoptado algunos dichos, y giros idiomaticos de ella bella ESPAÑA, I tengo muchos mas que me identifican aunque sea de familia Italo-Argentina) Bien vamos al grano, dime que profesión tienes? Por que yo estuve en España por mi profesión de Cocinero, Picos de Europa, en Santa Maria de Valdeón, y de allí a Mi Hermosa Madrid, en Alcobendas, En los Mesones de Ortega Cano, además de algunos otros Chiringuitos ... (ver texto completo)
Antonio Garcia, tenemos muchas cosas en comun, por ejemplo el segundo apellido (Garcia) Yo soy Agte Comercial Colegiado y viajo por todo España, fijate lo pequeño que es el mundo que todos los sitios que nombras yo pase por ellos y comi en mas de uno, Alcobendas empece a vender ya hace mas de cuarenta años, la conozco como la palma de mi mano. Los picos de Europa sigo teniendo clientes.
Me encantan tus comentarios, espero que lo pases bien con nosotros, como bien dice Chicho aqui hay de todo, pero ... (ver texto completo)
Hola Chicho, gracias por la gentileza de responderme y piensa que estamos a 15.000 km de distancia, pero Gracias al Foro de Pueblos de España, cosa que agradesco a Diós haberme hecho descubris estos sitios informáticos de conección, y tan queridos por mí, esos sitios de pueblos, aldeas, y hermosas Ciudades Españolas, que sigo por televisión por medio de Televisión Española Internacional, en mi Tv. diariamente, Bien te dirè que me divertí muchísimo con tus chistes, soy una persona de 68 años, pero ... (ver texto completo)
Amigo Antonio García: La distancia hace amigos, en los foros somos muchos, con distintas ideas, cultura, preparación, clase social y etc. Pero ten por presente, que, lo único que nos mueve, son los comentarios más bien jocosos y dicharacheros. Nos distraemos, Hacemos el tiempo más corto y más lento, no queremos que todo pase de prisa, aunque por desgracia, no lo podemos detener, pero lo intentamos, seas bien venido a este fofo en el nombre de todos los foreros de España y en el mío propio.
Cuenta ... (ver texto completo)
El día 8 de septiembre es la fiesta del pueblo de Lubián, se organiza "O Carro Enfeitado", tradición que no se ha perdido, sólo que antes se usaba un CARRO con unas vacas y ahora un TRACTOR con remolque, ya no queda ninguna vaca en Lubián. Este sábado pasado estuvimos en Valsaín (Segovia) y había un rebaño de vacas que llevaban esquilas y por la tarde un rebaño de ovejas y cabras también con esquilas; ese sonido me hizo volver a la infancia de una forma increíble, ya no se oyen las esquilas por ningún ... (ver texto completo)
Muy ben Inda. Decrua en Maio, bima en San Juan e colleras pan. O de embelgar cos guizos do esterco tamen o faciamos nos, pero antes o arrancalos na corte como salpicaban latigazos de bosta a cara e a roupa dos labregos. Acordome tamen da impresionante vision das estrelas camiño da leira. Ben definidas todas as contelaciois e como meu pai me ensinaba o nome delas. Nunca mais as volvin a ver tan clariñas, igual tamen e porque as miraba cos ollos de un neno e a mirada e mais limpia.
Ai, bubela! Pois os níus de bubela inda cheiraban peor ca o esterco dos porcos nos renovos!
Muy ben Inda. Decrua en Maio, bima en San Juan e colleras pan. O de embelgar cos guizos do esterco tamen o faciamos nos, pero antes o arrancalos na corte como salpicaban latigazos de bosta a cara e a roupa dos labregos. Acordome tamen da impresionante vision das estrelas camiño da leira. Ben definidas todas as contelaciois e como meu pai me ensinaba o nome delas. Nunca mais as volvin a ver tan clariñas, igual tamen e porque as miraba cos ollos de un neno e a mirada e mais limpia.
Moi ben esa sementeira.
Menos mal que a decrúa maila bima xa as fixera eu diantas coa Corala e a Macarena.
Eiquí as embelgas, para sinalar ata onde se botaban os mangados de grao, facíanse cos garamuxos do propio esterco, co aqueles guizos que aínda quedaban do estrume xa podrido, espetados por ringleiras.
Antonio García Ángel: Me alegro de tu participación en el foro, yo tan solo me entretengo y paso el tiempo de forma agradable, que es la mejor forma de llevar la vida, que en si ya es amarga e ingrata, por eso uso el foro para evadirme de la rutina cotidiana.. Tampoco soy machista, más bien me domina la mujer.. jakajakajakajaa.
Un cordial saludo
Hola Chicho, gracias por la gentileza de responderme y piensa que estamos a 15.000 km de distancia, pero Gracias al Foro de Pueblos de España, cosa que agradesco a Diós haberme hecho descubris estos sitios informáticos de conección, y tan queridos por mí, esos sitios de pueblos, aldeas, y hermosas Ciudades Españolas, que sigo por televisión por medio de Televisión Española Internacional, en mi Tv. diariamente, Bien te dirè que me divertí muchísimo con tus chistes, soy una persona de 68 años, pero ... (ver texto completo)
Antonio Garcia Angel, aca estamos para que disfrutes de este rincón virtual.
Conoci la Argentina y me encanto, tengo gratos recuerdos de Mendoza, zona de vinos y buena carne. Los sitios que vivistes en España los conozco bien por mi profesión y tambien son muy bonitos. Aqui siempre tendras amigos, yo ya me tomo la palabra. Un abrazo amigo, tengo familia en Bernal, restos de la familia que emigro y fuerón naciendo porteños.
Un abrazo
Manuel Varela, Que gusto ver tu respuesta, sinceramente, me sentì feliz como un enano, (verás que he adoptado algunos dichos, y giros idiomaticos de ella bella ESPAÑA, I tengo muchos mas que me identifican aunque sea de familia Italo-Argentina) Bien vamos al grano, dime que profesión tienes? Por que yo estuve en España por mi profesión de Cocinero, Picos de Europa, en Santa Maria de Valdeón, y de allí a Mi Hermosa Madrid, en Alcobendas, En los Mesones de Ortega Cano, además de algunos otros Chiringuitos ... (ver texto completo)