Felicidades a todos-as los que llevais el nombre de José. ¡Que seais felices!
Tambien para todos los que son papas.
Un saludo a todos.
Os contaré una historia de despistes y prisas. Llevo como todos los días el niño al colegio y a la tarde lo voy a recoger a las cuatro y media. Habia quedado con mi marido que vendria hasta allí para llevarlo después al pediatra con la prisa de subir al niño se me olvidaron las llaves dentro del coche. LLegué a casa y claro no encontraba las dichosas llaves por ninguna parte, para colmo llovia, no sabia que hacer porque claro no me hiba a quedar mojándome en la calle. Decidí saltar la verja de casa ... (ver texto completo)
ROMUALDO ERA UN HOME "FINO". Polas súas maneiras xeitosas conquistou reputación de home ben enseñado, aunque as súas cortesías co chapeu na man non tiñan certamente o cuño da fidalguía pura. A Romualdo, tan mixiriqueiro, tan fricoleiro, non lle pegaba ben un oficio de traballo, e despóis de chorarse moito logróu meter cabeza no xuzgado municipal, onde vivéu emborronando papel, ata o día da súa morte. Romualdo ademáis de escribente era un gran catador de viño, calidade que lle deixara o seu pai en herencia.
Non beber era como non escribir: moitos groliños de viño enciados de xeito melindroso, letriña miuda con rabiños enribirichados. Tan fino no xuzgado coma na taberna. Romualdo emborrachábase moitas veces; pero endexamáis esgallou as pernas. Canto máis viño levase a bordo máis cortesía facía.
Unha vez Romualdo pasóu a noite toda de parranda e no intre de chegar á súa casa topóuse cuns amigos. Era domingo.
-Anda, Romualdo, vente conosco, que imos xantar unha empanada.
-Ben; pero agardái un anaquiño que vou decirllo á miña muller.
E Romualdo entróu deseguida na súa casa. Os amigos sentiron un gran estrondo e dispóis unhas verbas adoecidas. ¡Lacazán! ¡Borrachón! ¡Pelexo! A muller de Romualdo mallaba no home coma quen malla nun fol vello. ¡Plim, plam! ¡Plim, plam!
Romualdo aparecéu amañando a roupa, e con cara de ledicia finxida díxolle aos seus amigos:
-Imonos xa, que non está ninguén na casa.
(Este conto copieio de Portoespiño co puso no foro de Ayto Lubián, é moi gracioso)
Saludos, salud y alegría a todos. ... (ver texto completo)
Una tarde de aquellas que vivíamos de la Naturaleza.
Me dice el Tío Santiago Cojo -Rapaz! Andan 5 corzas en
los prados de las Tabolazas, mañana vamos a cazar alguna.
Salimos al día siguiente temprano hasta el Lombeiro de las Tabolazas.
-Tu baja por aquí hasta los prados da Moura y subes espantándolas para arriba.
-Que yo voy por el camino y las espero en la fuente del Calvo.
Bajo Saltando por entre los matorrales a la Moura subo por las Tabolazas, donde salen 5 corzas corriendo sin rumbo.
Cuando ... (ver texto completo)
Amo estos paisajes desde niña. Es una foto maravillosa
Yo no soy de ribadelago, soy de sanabria. Tambien me gustan mucho, como es ovio los paisajes del Lago
REUNIONES DE LA JUNTA VECINAL: 1,2,3,4 AL AÑO, FALTA ACUERDO
PROYECTOS PRESENTES:
PROYECTOS FUTUROS:
ESTADO DE CUENTAS:
SE VALORAN TODAS LAS IDEAS:
continuara....
COMPOSICIÓN DE LA JUNTA VECINAL DE MONTE COMUN:

PRESIDENTE:

PRIMER VOCAL:

TESORERO:

SECRETARIO:
... (ver texto completo)
Hola a todos. Hayer nevó, y desde mi ventana veia caer los copos Atraves de ellos salí de la habitación y me trasladé a mi niñez, a quellas tardesy días de nevadas intensas, a las risas de mis amigos de infancia, me trasladé a aquella clase fria de mi niñez, a quellos juegos, a aquella felicidad decuando volvia del colegio al amor de la chimenea. volví a aquellos brazos, a aquellos abrazos cálidos que siempre recuerdas y que nunca por muchos abrazos que te den se sienten, te hacen sentir con tanta ... (ver texto completo)
Conte, la de la foto soy yo, pero debía hacer como para ir a cara descubierta. ¡Vaya nevada!
Pablo, estás hecho un poeta. ¡Qué bonito!.
BESOS.
AFP! Estas tirando piedras a mi tejado. Las bisagras y pernios no se engrasan con III en 1, se engrasan con 6 en 1 y, no quiero hacer propaganda.
La presidenta siendo mi prima, el sentido común sera como el mio, sensible, bueno a veces es pasivo.
El asesor, no sera el que pienso
PADORNELEIR@S Que recuerdos me trae esta foto, que trabajos mas duros hemos realizado, en tan hermoso pueblo al que tanto amamos.
¡Hola ¡Padorneleiros. Paz quien es la de la foto. Con lo tapada que va parece que va atracar un banco. Que cantidad de nieve habia, la leña que tenia el tio Ferreiro en el corral casi no se ve UN SALUDO
He visto un rapaz bebiendo agua en la fuente de los xogo bolos y la Iglesia antes de ser restaurada, donde reconozco que ahora esta mejor y el gallo volvió al poleiro, junto las campanas que tocan para todos.
Hola a todos. He visto el video, sale muy bonita la iglesia de Padornelo, el castillo de Puebla... me ha llevado por un momento allí denuevo. Pablo a ver si lo puedes ver que te gustará mucho y te llenará de nostalgia como a mi cuando lo estaba viendo. Gracias Silvia por estar a tenta y contarnosló. Besos a todos
Pablo, abre el Youtube y en la ventana de búsqueda pon esto textualmente:

"Camino de Santiago Ruta Vía de la Plata 6/5"

dale a buscar y ya te sale, pincha encima del primer vídeo y ya. A ver si de esta lo puedes ver.