Los de Vilavella que estamos en Madrid todos los años nos juntamos y quedamos en un restaurante para cenar es una buena idea se pasa muy bien y se agradece mucho os animo a que lo hagais a nosotros el mes que viene ya nos toca, os preguntareis que hago yo aqui metida, pero lellendo los mensajes me llamó la atención lo de juntarse, y ha sido por animaros. un saludo
no foro de Vilavella so hay duas persoas que esiveron en Chile mais outra que naceu e vive alá nada mais
Creo que non entendiches ben a miña mensaxe
Hola a tod@s!
Somos pocos los que compartimos el rumbo de nuestro pueblo y creo que nuestros ideales son como las estrellas que nunca se alcanzan pero nos guían en la noche.
Digo esto porque el pensamiento creativo de nuestro pueblo se incentiva con la palabra y la imágen, y en este caso están más animadas las imágenes, aunque tengo duda de creencias sanas ó enfermas.
El hábito se repite: El que hace lo mismo obtiene el mismo resultado,
y este pueblo sabio confía en el Juez del tiempo, aun ... (ver texto completo)
Isabel! No se si el foro seguirá? Lo que si sabemos es que nosotros pasaremos en el tiempo y Padornelo seguirá. ¿Por qué no dejar algunas ideas reflejadas de nuestro momento?
Ideas de intenciones de nuestra época y ideas de niños rebeldes, ideas de niños mayores y ideas del mundo que nos envuelve. Dejemos soñar la mente recordando que antes que los aviones volaran por el aire ya volaban por nuestra cabeza.
Soy partidario de dejar pistas en el camino que ando con la intención de que si me pierdo ... (ver texto completo)
lobonocortello, ca tua mensaxe que puseche no fora de Vilavellasobre a persoa que estubo en Chile xa creo saber quen ers so teño unha piquena dubida entre duas persoas. ise rapaz en Chile pasouno moi mal con eses familiares, eran moi malas persoas e él moi bo rapaz eu o mesmo co seu tiu. un saudo amigo lobo...
Hola a todos. El foro Pepe se seguirá manteniendo, igualñ no con la misma participación pero seguirá ahy para dar motivos de charla, para comunicarnos entre nosotros, para saber unos de otros, para expresar nuestras opiniones, para saber que podemos recurrir a él en caso de necesitarlo. Por estas tierras está cambiando el tiempo de un día para otro hayer hacia frio y hoy un calor que te mueres así vienen los resfriados y otras cosas ¡que le vamos a hacer ¡. Hoy he ido a ver a una sobrina recien nacida ... (ver texto completo)
Hola a todos.
Pablo tienes razón, siempre nos quedará Padornelo para que en cualquier momento dejemos volar nuestra imaginación hasta tan bendito lugar y tal inaginación nos libere del estrés que actualmente padecemos. Veo que el otoño también afecta al estado de ánimo de los Foreros y nos encontramos como desganados, no participamos, no nos comunicamos, no leemos el foro, (así lo refleja el estado de participación) quizás pensemos que ya no nos queda nada que decir o comentar, pero estrujemos nuestra ... (ver texto completo)
Descubrios hoxe e encantarome. cmparto con vos a letra de unha cancion. A CUADRILLA DE PEPA LOBA
------------------------------ ------------------------------ -------------
Onde vai a fecha, onde vai xa
os meus tempos mozos xa van alá
Eramos moi bravos, eramos uns machos
sijarillo ensendido, unha pandilla de cacos.

Asaltando frutales, petando nas portas
descubrindo praseres, meneando a pirola
Do melloriño que hai nunha parroquia ... (ver texto completo)
Que bonita a hitoria de Holofernes da Adreida. Aunque pode que a alguen no le guste. Cuntas a historia do curman e de Holofernes, pero..... que foi do xumento?
Pepe! Siempre quedara Padornelo! Y si no se puede un año al otro que aquel aire sano viene muy bien respirar, cómo mínimo una vez al año.
Que digo yo; Algo tiene que tener el aire cuando los casos de asma se han duplicado en los últimos años, y nuestras Ciudades están entre las más contaminadas de Europa.
Saludos, que voy a ver el partido desta xente.
Don Teolindo viñera da guerra con tres estrelas de seis puntas. Era un dos homes máis importantes do lugar, e inda hoxe a súa memoria e unha das máis respetadas pola xeneración dos máis sabios do pobo (Sabios, por aquelo da edade, que sempre é un grado, inda que non teña ese grado nin estrelas, nin puntas, nin rebolgois)
Por iso podedes imaxinar a vergonza que pasei cando, ao dar a volta ao penedo, ouvín xemer á miña esquerda, e vin aquela estampa imposible: Don Teolindo asubelando nunha burra!
Dei unha reviravolta coma un alustro, e fuxín coas punteiras dos zamancos, na procura de non ser mirado nin pola burra, nin polo honorable Don Teolindo.
Hoxe inda teño unha grande dúbida: aqueles xemidos... eran da burra peideira ou daquel admirado home? ... (ver texto completo)
Holofernes da Adreida era un neno dos anos sesenta do século pasado. Sempre andaba dacabalo dun burro, tanto para ir coas vacas, como para ir tapar a iauga aos prados. Bueno, creo que para ir á escola deixaba aquel xumento na corte.
Un día daqueles, nas vacacións do verao, falaba un curmán do rapaz, que andaba nos estudios na capital, co pai de Holofernes da Adreida, labrego moi estimado en todo o concello:
--Querido tío: ¿Y qué será de mi amantísimo primo Holofernes el día de mañana, sin estudios, ... (ver texto completo)
Hola a todos.
Se va acercando el otoño, Padornelo se va quedando huerfano de la gente que durante el verano llenó sus rincones de alegría, bullicio, tertulias, reencuentros etc. Los que pasasteis algun día en tan bendito lugar os quedan los recuerdos allí vividos. Los que no tuvimos esa suerte nos queda la esperanza de que sea el próximo año. Ahora solo nos queda el vínculo que es el Foro para mantenernos en contacto (no lo olvidemos) y siguiendo el consejo de Modesta, los que estais en Cataluña ... (ver texto completo)
A ver si es verdad que un día nos encontramos en la montaña, porque lo que es en el valle estamos perdidos, aunque nos mantenemos unidos por el diálogo de un pueblo.