Primo, este niño está para comérselo.
Que esperabas dun silva? Hasta pronto guapisima. claro teras toda a semana santa de vacaciois
El cuco, desde que nace, propende a la soledad, rehúye la compañía, aspira a ser único. Intuye tal vez que, de tener que compartir la comida acarreada por su tutora, su ración sería insuficiente.
El egoísmo de este pájaro es muy cerrado. A veces, cuando los cucos en disposición de puesta son varios y los hogares donde hospedar a sus hijos limitados, hay dos que ponen su huevo en el mismo nido y en el mismo día. La eclosión de los pájaros es, pues, simultánea. Entonces se desencadena un duelo a muerte ... (ver texto completo)
Primo, este niño está para comérselo.
Estou rezando praque esta semana santa sea realmente a semana de pasion. pedrito vete facendo bolos q esa he outra pasion
Parroquianos ante a cercania da semana de pasion, desearvos a todos q sea de pasion de verdai. pedrito vete facendo bolos que eso si he unha pasion... bois dias e xa empeza a chover, a no, he a ducha
Gracias polo acompañamento.
Xa sabes que este pobo tamén é teu, e que tés casa nel, tí e mailos teus.
Sinto q non podas facer de modelo pero o industrial dixome q as teria para semana santa, e sinto mais q non estes para empezar os bolos pq habera q empezar temporada
Hola Jose, espero que tu ausencia no sea debido ha problemas de salud, si es asi que te recuperes pronto, si es por falta de animo, haz de tripas corazon, y si es por voluntad propia, lo respeto, pero. solo un saludo y vale. un abrazo. Sofia
Ola! Por pura casualidade atopoeime con este foro o outro día. Alguén, un tal Barxes, que me coñece, falaba bastante ben de min, o que neste país meu non é moi común. (Gostaríame explicarlle, porén, que o de cambio de partidos, referido a min non é certo, mais non é este o lugar axeitado) Si que o é, en troques, para lembrar. Para lembrar a miña mocidade aí, en Lubián, o pobo no que exercín a miña profesión máis a gosto. Para lembrar á Asociación Xente Nova, o Grupo de Teatro Matamoura, para lembrar ... (ver texto completo)
Prezado Xosé Manuel: Sendo eu mui amigo do Barxes, e conocido teu non tanto como el, xa que bos coñece a ti a tua compañeira e mais a vosa filla, te coñecin nunha amenización.... cando foí do porto deportivo, que nos presentou o Barxes. Vívo tamen nas rias ainda que eu son de Santigoso da Mezquita, e os outros irmans meus traballan en Ourense.
Falarei co Barxes pra darche unha visita por Cangas.
Unha grande aperta.
Ola! Por pura casualidade atopoeime con este foro o outro día. Alguén, un tal Barxes, que me coñece, falaba bastante ben de min, o que neste país meu non é moi común. (Gostaríame explicarlle, porén, que o de cambio de partidos, referido a min non é certo, mais non é este o lugar axeitado) Si que o é, en troques, para lembrar. Para lembrar a miña mocidade aí, en Lubián, o pobo no que exercín a miña profesión máis a gosto. Para lembrar á Asociación Xente Nova, o Grupo de Teatro Matamoura, para lembrar ... (ver texto completo)
Quiero recordar al personal que esto no lo hacemos por los faraónicos premios que se ofrecen, sino por la satisfacción de compartir. De todos modos, si no se anima esto, seguiremos aumentando el nivel de los premios.
No quiero ni pensar donde podemos acabar.
Salva, si las camisetas no van este fin de semana al pueblo, nosotros concretamente no vamos a volver hasta el día 14 de Abril, ¡con la ilusión que me hacía servir de modelo!
¿En esas fotos antiguas, pueden entrar aquellas de las comidas en el río, tardes en el prado de Paquita...? También tenemos en casa muchas de las cenas en el Pereiro, estoy hablado de hablando de hace más de 20 años, pues yo tenía entre 18 y 21 años en la mayoría ellas y ahora ya hace unos meses que he cumplido los 42, creo que son suficientemente antiguas.
BLAS: Cuando te escribia ayer, no pensaba que seria un dia tan triste para ti. ¡como iva ha saberlo,! Pero hoy si puedo decirte, comparto tu pena, pero tienes que estar contento, de algun modo, has tenido la gran suerte de disfrutarla tantos años, y no somos inmortales, en eso no hay diferencias, pero hay quien se va demasiado pronto, por lo tanto has sido afortunado, yo hace 16 años que ya no la tengo, y te puedo asegurar que aun no la hechas de menos, te parece mentira, pero recuerda, que un trocito ... (ver texto completo)
Las tristezas del Alma; compartidas, son menos tristes; las alegrias del Alma; compartidas, son mas alegres; hoy estoi menos triste y mas alegre - estraña mezcla-; GRACIAS amigas por vuestros sentir.

Podrá nublarse el Sol eternamente;
Podrá secarse el mar en un instante;
Podra romperse el eje de la Tierra.
como un debil cristal.
¡todo sucederá!
Podra la muerte cubrirme con su fúnebre crespon;
pero jamás en mí podrá apagarse,
la llama de tu amor... ... (ver texto completo)
Venga, que no se diga, el palillo de las aceitunas corre de mi cuenta y subo con unos calamares con agujero.! Rediós como somos ¡
¡Caray!, la cosa se está poniendo interesante, con estos premios nadie pensará en el esfuerzo que supone escanear tropecientas fotos antiguas, la recompensa merece la pena.