Pepita, non creia que tuberas tan mal gusto futbolisticamente por que ser simpatizante de un equipo de indios, non pareces da familia, ¿QUE TE GUSTEN OS INDIOS DO MANZANARES? ALA MADRID. AMIGO 252525 tù si que sàbes, estou contento por ganarlle os da botifarra e mais os señores de MANCHESTER, tèmos no REAL MADRID a 4 portuguses que son o millor do mundo mudial, ahora solo falta que o MILAN me dee outra alegria, o amigo MANUELE estara muy contento y por eso muy pronto estarà aqui con nos. chao.
Sinor YO SOY AQUEL: Permítame que descrepe de voçe, eu prefiero que os que usted le xama da chouriza, que gañen tambéin, depois a finale que sexa entre os dois,é decer el Madride y el Barcelona, ¿Por qué? Munto sencillo, tratándose de la copa de Europa seguro que vendría para Ispaña, aunque algún pense que podía ir pra Catalonía, desdelogo creo que téin munta razahún cuando dice que el Madride téin cuatro portugueses que sahún o mellor do mundo mundiale.

Unha aperta.
¡ufff qe cousas dices! Qe viva o Atleti.. Qe esta qe se sai este ano......
Pepita, non creia que tuberas tan mal gusto futbolisticamente por que ser simpatizante de un equipo de indios, non pareces da familia, ¿QUE TE GUSTEN OS INDIOS DO MANZANARES? ALA MADRID. AMIGO 252525 tù si que sàbes, estou contento por ganarlle os da botifarra e mais os señores de MANCHESTER, tèmos no REAL MADRID a 4 portuguses que son o millor do mundo mudial, ahora solo falta que o MILAN me dee outra alegria, o amigo MANUELE estara muy contento y por eso muy pronto estarà aqui con nos. chao.
Siiii seguro qe esta euforicoooooo! qe pena qe non perdera. co sinto por ti YO SOY...... pero xa sabed qe a min o Madrid nada de nada mellor o Atletti.......
Esta foto es única, merece ponerla en un cuadro; porque no se puede compartir, sino ya lo hubiera hecho. Un saludo.
Si envías tu correo electrónico al Ayuntamiento de Lubián (aytolubian@telefonica. net), yo mismo te la mando.
La planta sí se llena de los insectos que dices, y florece en primavera/verano.
O ver esta planta na foto, si me dou conta de atopala varias veces nos prados máis nas cortiñas, pero non sabía cual era o nombre, e' curioso as vacas o precavidas que son, a donicela tan astuta como sempre. Total, que coa planta hai que guardar distancia, a non ser que leve un o Camiño do vibiron. Carallo pra saca parada!.
Gracias por a información.
Yo me acuerdo de ver estas plantas llenas de una especie de orugas amarillas con pintas negras, a mi me gustaba darle con un palo para que cayeran... no se si sería en otoño o en primavera.
Non ten nada qe ver con tigo 2525.... Non sey porqe te das por aludido. Son cousas miñas
Sinora Pepita: Eu nahún me dou por aludido, o que pasa que como a sinora puso aí un bocadito, eu o verlo pensei o mellor le fixo gracia, además iste sinor Frieirés, que dice ser primo do meu amigo Manuele, en tempos atrás facía pasarse por meu amigo, pra depois tratarme de inculto, fodase co gaxo, con amigos distes nahún necesito enemigos.
Le pedo disculpas por interpretar mal a sua mensaxe, usted me cae béin, me merece tudos los respeitos del mundo mundial.

O meu amigo YO SOY AQUEL, oxe istará ... (ver texto completo)
Piño: Paréceme lembrar que un día me dixeste que non sabías cual era a SACAPRADA. Vela eiquí. As vacas pacen ao redor desta herba, pero non a tocan co fociño. De comela, produciríalle cirrosis hepática.
Na nosa cultura tradicional hai unha lenda sobre esta herba. Nunha pelexa entre un vibirón e unha donicela, ela envorquillábase de cando en vez na sacaprada. Dicen que cando o vibirón a mordeu, morreu el, e non ela. Algúns vellos cóntano como se eles mesmos fosen testemuñas. Pero iso é un mito. Desde ... (ver texto completo)
O ver esta planta na foto, si me dou conta de atopala varias veces nos prados máis nas cortiñas, pero non sabía cual era o nombre, e' curioso as vacas o precavidas que son, a donicela tan astuta como sempre. Total, que coa planta hai que guardar distancia, a non ser que leve un o Camiño do vibiron. Carallo pra saca parada!.
Gracias por a información.
Non ten nada qe ver con tigo 2525.... Non sey porqe te das por aludido. Son cousas miñas
Sirva esta foto coma homenaxe á desaparición de Guti, o meu querido can de palleiro, que dormía tempo atrás no palleiro que había á miña porta, e tamén na mesma porta da casa. Ladraba polas noites, e metía respecto aos visitantes, a pesares de ser amigo de tódolos humanos.
Estamos a extrañar os seus ladridos e a súa presencia en tódolos eventos. Onde quera que descanse, descanse en paz, como pacífico foi nos seus dez anos de vida.
Esta foto es única, merece ponerla en un cuadro; porque no se puede compartir, sino ya lo hubiera hecho. Un saludo.
Por se iso fose pouco, ás dúas da mañá, un grupo de componentes da banda foi atracado a punta de pistola por un encapuchado na cafetería do hotel de Mérida, onde pernoctamos.
Pero mira tí por onde resultou que o do bombo, aplicando técnicas de defensa como profesional dun corpo militar, desarmou ao atracador --axudado de inmediato polos compañeiros da banda--, e retuvérono, inmovilizado, ata que chegaron varias patrullas da garda civil para levalo detido.
Menos mal que todo tuvo un final feliz. Hoxe salís como unhos verdadeiros héroes no periódico a Opinión de Zamora e en algunhos máis, muy valientes todos, pero o do bombo actuóu cos cinco sentidos y ese outro que temos de repuesto. Enhorabuena.
¡hay, hay frieires, frieiressssss ¡jejeee!
Sinora Pepita: Usted dirixese al sinor Frieirés, más parece como se mofara da miña escrita, eu se pusen un bocadito, querría decer un poquito, nahún é pra que a sinora me deixe male, olle que eu nahún fui a iscola, cando debía istar na iscola tocoume andar co gado, o pouco que aprendin foi por o mundo adiante.
O mellor nahún le gosta que salga en defensa do meu amigo Manuele, más tiña do facer pois o sinor Frieirés so fai meterse con seu primo y nahún so eso sinahún que algunha vez me trata de inculto, ... (ver texto completo)
Hoxe vou escribir en galego. De cando en cando necesito expresarme nesta lingua tan especial.... Por cuestións de traballo, nos últimos anos paso o día a ler en castelán, falar horas e horas en castelán,.... e sinto a necesidade de cando en cando de facelo en galego.
Pido disculpas por se hai alguén que non me entenda pero polo que vexo, a meirande parte da xente que participamos neste foro son da zona, e aquí falamos en galego, pensamos en galego e....
Para os que vivides lonxe de aquí deciros ... (ver texto completo)
Estrella, haces bien escribir en gallego si así te sientes cómoda al fin y al cabo eso es lo que hemos mamado. Un abrazo.
Hola Sofia y demás foreros.-
Leyendo el mensaje que le enviaste a Duli en el Foro de Castrelos, veo que tu dolencia fué más importante de lo que yo pensaba. Me alegro enormemente que ya estés en proceso o recuperada totalmente. (Os das Portelas somosche moy duros e podemos con casi todo), fijaros si somos duros que yo sobrevivo al poder emergente de las féminas: Tengo Esposa, hija, nieta, perrita, gata y hasta compre un pájaro y me salió pájara, pero estoy contento me tratan muy bién. Sofia a ver ... (ver texto completo)
Pepe, ya vemos que en tu casa eres bendito entre las mujeres. ¿No serás luego machista? ja, ja, ja... ¡con quién ibas a estar mejor! Un abrazo.
Mª Teresa hola, ya ves como pasa el tiempo, te enseño mi perrito que ya va a cumplir 7 meses, una pasada no crei que se pegara tanto a mi, es casi imposible moverme sin que me siga, no sabia que tenias gatito alomejor lo has mencionado y no recuerdo ultimamente estuve despistada, bueno, de lo que me preguntas de Semana Santa, no se, tengo pendiente tambien la sidreria del pais Vasco que cada año vamos y tendria que ser en esas fechas, de momento no se, estuve 2 dias ahora por obligaciones y me pillo ... (ver texto completo)
Sofía, tu Tripi tiene cara de ser muy mimoso, no me extraña que te siga a todas partes. Yo también tengo una perrita, bueno es de mi hijo y ahora se la ha llevado a su casa, la hecho bastante de menos aunque es mucha responsabilidad. Es como tener una persona más en casa, nunca te sientes sola. Yo a veces hablo con ella y me hace mucha gracia pues mira a los lados buscando a quien se lo digo. Cuando vamos al pueblo se pone a correr por el corral como una loca, en cuanto esta ella los gatos desaparecen ... (ver texto completo)