Querida Concha, acabo de enterarme del fallecimiento de tu abuela y quisiera poder hacer algo más que darte el pésame; aunque no la conocía lo siento de veras por ti. Un beso muy fuerte y ánimo.
Muchas gracias Martina y Teresa por vuestro mensage un beso.
Hola Concha y familia queremos daros nuestro mas sentido pesame por la perdida de tu querida abuela, siempre son momentos dificiles que tenemos que aceptar.
Saludos tambien tambien para todos desde Bueu donde estamos pasando unos dias fresquitos pero con mucho sol!
Mi querida Conchi pasaré un dia a verte cuando vaya a Pereiro mientras tanto te mando todo el cariño Belsiss
Gracias Belsis. La verdad es que por mallores que sean nadie quiere perder alos sullos pero bueno los años no perdona y como tu bien dices tenemos que pasarlos y aceptarlos. Llamame cuando estes en Pereiro para poder vernos. Un fuerte abrazo para toda tu familia
Aprezado Otorroal: Penso co sinor debe ser meio adeviño, pois dice unha gran verdade, muntas veces dice, Zé debemos de ter paciencia, pois o mundo istá feito assín nahún temos nada que facer, claro que eu o entendo perfectamente, pois cuitado foi inganado como eu, agora béin o que nahún entendo co sinor diga que téin que rezar por min, claro que el padre sempre reza por tuda malta, ahí debo istar eu. ¡Aleluya!

Unha aperta.
...//...
Dos de los fugitivos no hubieran regresado por nada del mundo, pero Zangalleirón estaba hecho de otra pasta.
Con las primeras luces del amanecer, los dos estudiantes, pálidos de ansiedad y con el terror de su aventura latiendo aún tumultuosamente en su sangre, llegaron a la Facultad.
-- ¿Lo has visto? --exclamó uno de ellos.
-- ¡Dios! Sí... ¿Qué vamos a hacer?
Se encaminaron a la parte de atrás del edificio, donde vieron un carruaje ligero con un caballo uncido y atado por el ronzal ... (ver texto completo)
...//...
Dos de ellos eran jóvenes estudiantes de una facultad de medicina que se hallaba a unas leguas de distancia; el tercero era un gigante muy moreno y desparramado llamado Zangalleirón.
Desde hacía muchos años Zangalleirón estaba empleado en el cementerio en calidad de sepulturero, y su chanza favorita era la de que "conocía todas las ánimas del lugar." Por la naturaleza de lo que ahora estaba haciendo, podía inferirse que el lugar no estaba tan poblado como su libro de registro podía hacer ... (ver texto completo)
El hecho de que Baldrogas estuviera enterrado no era motivo suficientemente convincente como para demostrarle que estaba muerto: siempre había sido un hombre difícil de persuadir.
El testimonio de sus sentidos le obligaba a admitir que estaba realmente enterrado. Su posición --tendido boca arriba con las manos cruzadas sobre su estómago y atadas con una gasa, que rompió fácilmente, sin que se alterase la situación--, el estricto confinamiento de toda su persona, la negra oscuridad y el profundo silencio, constituían una evidencia imposible de contradecir y Baldrogas lo aceptó sin perderse en cavilaciones.
Pero... muerto, no. Sólo estaba muy enfermo, aunque, con la apatía del inválido, no se preocupó demasiado por la extraña suerte que le había correspondido.
No era un filósofo, sino simplemente una persona vulgar, dotada en aquel momento de una patológica indiferencia; el órgano que le había dado ocasión de inquietarse estaba aletargado. De modo que sin ninguna aprensión por lo que se refiriera a su futuro inmediato, se quedó dormido y todo fue paz para Baldrogas.
Pero algo se movía en la superficie. Era aquella una oscura noche de verano, rasgada por frecuentes relámpagos que iluminaban unas nubes que avanzaban por el este, preñadas de tormenta. Aquellos breves y relampagueantes fulgores proyectaban una fantasmal claridad sobre los monumentos y lápidas del camposanto.
No era una noche propicia para que una persona normal anduviera vagabundeando alrededor de un cementerio, de modo que los tres hombres que estaban allí, cavando en la tumba de Baldrogas, se sentían razonablemente seguros.
... //... ... (ver texto completo)
Amigo Xosé: Gran alegria levamos todos de que a tua filla estea ben, o Tank tamen ten dereito o descanso. Lembrarche que no enunciado da foto puxestes 22-12 -2013 mais ou menos e igual.
Esta tarde lembreime de ti muito porque estivemos na casa do meu amigo Lucho en Aguete, saimos de pesca e menos mal que collemos un par de robalizas viñemonos pronto porque facia muito frio.
Un forte abrazo.
bueno fillo da carmen, nos alegramos q yolanda este bien y q mejore antes q su majestad.. respecto a tank se le ve un perro adorable como todos ellos espero q lo disfruta muchos años pero que sepa q la vida de esos adorables amigos es mas efimera a dios gracias q la nuestra,, se les quiere con locura y duele.. pero es asi.. el siguiente perro sera tan cariñoso y leal como es tank.. un beso familia
Gracias Mikel por tus deseos. Yolanda va recuperándose, pero como tu bien sabes la cosa es lenta. Ayer le quitaron el resto de grapas que le quedaban y la herida está muy limpia. Sin embargo todavia tiene dolores internos. Hay que tener en cuenta que le trastearon mucho los intestinos y mientras no se coloquen en su posición correcta sufrirá dolores. En cuanto a Tank, está hecho un vago. El día que tenga que ponerle el arnés para ir a trabajar... ¡ya veremos!. Es que a lo bueno se acostumbra uno pronto, ¡hasta los perros!...
Un abrazo campeón. Xose. ... (ver texto completo)
¿Verdad que sí MTeresa? Es que ha tenido la suerte de no parecerse al padre en lo físico. En cuanto al "nieto", puedes observar que luce unos jamones que para sí quisieran muchos "porquiños"... Un bico MTeresa.
bueno fillo da carmen, nos alegramos q yolanda este bien y q mejore antes q su majestad.. respecto a tank se le ve un perro adorable como todos ellos espero q lo disfruta muchos años pero que sepa q la vida de esos adorables amigos es mas efimera a dios gracias q la nuestra,, se les quiere con locura y duele.. pero es asi.. el siguiente perro sera tan cariñoso y leal como es tank.. un beso familia
Espero que el Padre José no se enfade por tanto amor carnal.
Cambiando de tema hoy metierón para dentro al cura que se metia el dinero para su bolsillo. Que pena la gente que pasa hambre y que tengamos este tipo de personas entre nosotros. Menos mal que el padre José es un santo y solo se queda con las limosnas y despues las reparte entre los pobres. Jodase el gallo
Apreciada ex, que Deus nos sega dando salud para recordar nostros tempos pasados, además que no decaiga el ánimo. Munto obrigado por tudo lo que dedicaste a mi persona, tanto tú como el militare, penso que assín é munto más bonito.

Un beixo.
Espero que el Padre José no se enfade por tanto amor carnal.
Cambiando de tema hoy metierón para dentro al cura que se metia el dinero para su bolsillo. Que pena la gente que pasa hambre y que tengamos este tipo de personas entre nosotros. Menos mal que el padre José es un santo y solo se queda con las limosnas y despues las reparte entre los pobres. Jodase el gallo
Adorable Loquilla, es tamhún bonito vivir dos recordos, más como se pasou o tempo parece que foi onte, vexo que nahún cambiaste nada, segues con el humor que tenías, detudas maneiras creo que nahún debes tratar mal al sinor Romerales, parece un militar con un gran sentido del humor, outra coisa munto destinta es ise tal Frieirés que parece como sí nos quixera xoder os tres, debemos perdoalo tanhún béin, pois parece que a colleu co amigo Manuele, nahún entro en las difirencias que teñan, pero creo ... (ver texto completo)
No crea que le trato mal al militar, lo que ocurre es que le gusta la brincadeira ypara eso estamos para reirnos y pasarlo bien.

No sea celoso, usted viajo por mi cuerpo y yo tambien guardo gratos recuerdos,
! Pillin ¡Aquel dia en Badajoz como nos pusimos de jamón y vino. Lo peor fue despues, te quedastes dormido y me quede con las ganas.

Le dedico este verso que siempre me lo pedia despues de hacer una bajada al olimpo.

Quisiera darte mi amor
quisiera darte mi corazón
pero desde que ... (ver texto completo)
Mi valiente y fortachón militar, yo te dedico tambien algo que te gustara. El amor más fuerte y más puro no es el que sube desde la impresión, sino el que desciende desde la admiración.



El poder del amor
me hace amarte
y enamorarte.

Corto flores
corto amor ... (ver texto completo)
Mi querido y recordado Ze, tanto la TV como la vida nos trato injustamente.
Pero nadie podra quitarnos los recuerdos que tenemos de Marbella. Fuerón dias intensos y gloriosos, el amor y la vida nos dejo que la cojieramos por los brazos y gozaramos intensamente. No haga caso de Telesforo, tiene el percutor cortito y promete mucho y despues no cumple. Y no haga caso de su bravura en la cama es como un corderito y se marcha antes de tiempo. Como dicen en mi tierra, es pura pinta no más. Dejelo que ... (ver texto completo)
Adorable Loquilla, es tamhún bonito vivir dos recordos, más como se pasou o tempo parece que foi onte, vexo que nahún cambiaste nada, segues con el humor que tenías, detudas maneiras creo que nahún debes tratar mal al sinor Romerales, parece un militar con un gran sentido del humor, outra coisa munto destinta es ise tal Frieirés que parece como sí nos quixera xoder os tres, debemos perdoalo tanhún béin, pois parece que a colleu co amigo Manuele, nahún entro en las difirencias que teñan, pero creo ... (ver texto completo)
Destinguida ex, parece mentira co pulcra que tú eras, como cambiaste "Tanhún mal te tratou a vida", miña reina que pouca delicadeza, como contas as nosas intimidades, Deus meus como dice el padre, pero xa nahún pensas o que dices, sinahún en un foro como íste de tanto prestixo nahún contarías que chupaste do botixo, claro eu tiña unha ferramente munto grande, que debido a íso collia mellor a palla, menosmale que al finale reconoces tú error, ahí istou de acordo contigo.

Un beixo.
Mi querido y recordado Ze, tanto la TV como la vida nos trato injustamente.
Pero nadie podra quitarnos los recuerdos que tenemos de Marbella. Fuerón dias intensos y gloriosos, el amor y la vida nos dejo que la cojieramos por los brazos y gozaramos intensamente. No haga caso de Telesforo, tiene el percutor cortito y promete mucho y despues no cumple. Y no haga caso de su bravura en la cama es como un corderito y se marcha antes de tiempo. Como dicen en mi tierra, es pura pinta no más. Dejelo que diga y tire misiles a tutiplen.
Un beso Portugues de mis entrepaños. ... (ver texto completo)