Sinor Ricardo, co seu relato fixome recordar un caso que me pasou a min, por ano 1968, ihamos dinoite pra Vilavella carregados de trelo, paramos a descansar cerca, cuando unha rapariga da miña idade me pedio un pañuelo de bolsillo, coisa que eu con munto gusto le deixei, en aquilo empezamos a xogar como crios levoume a broma hasta certo punto, demonos unhs cuantos beixos, más claro eu quería algo más y a mecionada garota deume nas fucias, nahún te das conta que xegou a compañeira, coisa que eu pensei ¿Dónde istá? En ísto ela meteo a man donde voçe se pode imaxinar, soltoume tal lambada que a recordarei tuda miña vida, pensei que me fixera mal pois tiña a cara xea de sangre, pero nahún era meu, a rapariga tiña a razahún toda do mundo. Sento nahún poder explicar iste caso como ô faría voçe, por nahún ter a sua literatura de Cerbantes.
Unha aperta.
... (ver texto completo)
