¡E veña bota...! Comenzando a seitura. Lubián.
Se iso e verdade, me sento defraudado, teño que darle a razahún o meu xefe,él istaba a decer unha coisa parecida. Entre ise y os directores dos grandes bancos deixannos sin plumas y cacareando.
Unha aperta.
Unha aperta.
Amigo Ricardo, fixesteme recordar na miña infancia, mándarinme pra un pobo perto do meu, concretamente Sobreiro de Cima, pra cuardarlle ô gado, a un tal Joaún, tiña
unha padería, y o fixo ia a iscola, más era do meu tempo xamabase fofito, logo nos fixemos munto amigos, quero aclarar eu tiña 8 anos y él 10, bein as noutes sempre istabamos a xogar, más o cabrón so le gostaba xogar a granxa do gado,él le gostaba facer de leitahún macho y eu de porca, a min nahún me gostaba a quilo,él sempre gostaba ... (ver texto completo)
unha padería, y o fixo ia a iscola, más era do meu tempo xamabase fofito, logo nos fixemos munto amigos, quero aclarar eu tiña 8 anos y él 10, bein as noutes sempre istabamos a xogar, más o cabrón so le gostaba xogar a granxa do gado,él le gostaba facer de leitahún macho y eu de porca, a min nahún me gostaba a quilo,él sempre gostaba ... (ver texto completo)
Eu nacín nunha casa da Milla. Xa non está. Esborrallárona pra facer unha parte doutra casa nova os novos propietarios.
Nesa casa vivín deica os oito anos, cando nos trasladamos á Cachifra. Pero a pesares de tér tan poucos anos de vivencias nela, son moitas as lembranzas que conservo daquela década dos cincuenta do século pasado.
Esta é unha delas:
Miña mai andaba a barrer a escaleira, e eu de rabo dela.
Entonces apareceu a nosa veciña, Irene, pola rúa abaixo, cun sobre na man.
--E logo de ónde ... (ver texto completo)
Nesa casa vivín deica os oito anos, cando nos trasladamos á Cachifra. Pero a pesares de tér tan poucos anos de vivencias nela, son moitas as lembranzas que conservo daquela década dos cincuenta do século pasado.
Esta é unha delas:
Miña mai andaba a barrer a escaleira, e eu de rabo dela.
Entonces apareceu a nosa veciña, Irene, pola rúa abaixo, cun sobre na man.
--E logo de ónde ... (ver texto completo)
Manuel Varela. Muchas gracias por tú opinión sobre el relato de los lobos, (son muy crueles) el mérito es de los protagonistas, Martín que pasó muy mala noche. No hace mucho que me contó el caso y me impresionó, y la pobre burra la de peor suerte en la batalla, lo pagó caro con su vida.
Mi aportación en el tema no es relevante, simplemente contaros lo que sucedió y es muy fácil cuando se trata de una realidad.
Se agradece a todos os das Frieiras cuando entráis en este foro, vuestra presencia aquí ... (ver texto completo)
Mi aportación en el tema no es relevante, simplemente contaros lo que sucedió y es muy fácil cuando se trata de una realidad.
Se agradece a todos os das Frieiras cuando entráis en este foro, vuestra presencia aquí ... (ver texto completo)
Nahu se asusten que ô Pío, Pío, vein do Hovo, non era de estrañar que le tiña manía os atributos. Sólo cortaba os das istatuas. Más ahora anda por ahí en un foro cualquera algún que se lo cortaría a todos os que nahún pensaran com él.
Unha aperta.
Unha aperta.
Pita, "chapeau" a tu mesaje. Da gusto repartir sonrisas con lo que nos está cayendo. Sigue así. Un saludo.
Sendo eu un garoto, xa fai moitos anos, na decrúa, axudábale a meu pai a arar a cortiña de San Sebastián, e cia o cimo a vertedera enganchábasenos cada dúas por tres nas raíces da nogueira co Manoliño ten na súa horta. Por baixo de nos andaba escabuxando nos allos a tía Agueda que non perdía detalle da nosa xeira, rezadora e comedora dos santos como poucas, e ata cun da súa propiedade que andaba polas portas pedindo esmola, acercouse a meu pai e dixole: mira, o que tes que facerlle a nogueira é a ... (ver texto completo)
Amigo Pinga, olla fixesteme recordar de coisas de cuando era garoto, cuando meu paiciño le ia a pagar a burra o cura pra poder comer carne na coaresma, e decer si pagabas a bula, nahu cometias pecado, perdón o primeiro puse burra nahu sey se e uhma coisa ou e a outra, de tudas maneiras ispero me entendan. Tamen sey que en xente que se confesa a algún bon, pasa como cuando metes na criba as castañas alguhas sahu boas.
Unha aperta.
Unha aperta.
Os teño que felicitar a tudos, tudas sin distinzahu. Alguns por as anécdotas, que contan a outros por os feitos reales, os letrados nahu piden perdón, dudo que o fagan, pois istes creen que nunca se equibocan, más tambein os felecito por borrar os mensaxes ofensibos y sin sustanza, dito isto ahora paz ê depois gloria. Referente a lo que di La Casa de Pedro, creo que tein algo de razahún, más a veces las cosas no son como parecen.
O outro día ia o xefe y eu a pasear por a Castellana y de pronto ... (ver texto completo)
O outro día ia o xefe y eu a pasear por a Castellana y de pronto ... (ver texto completo)
Sendo eu un garoto, xa fai moitos anos, na decrúa, axudábale a meu pai a arar a cortiña de San Sebastián, e cia o cimo a vertedera enganchábasenos cada dúas por tres nas raíces da nogueira co Manoliño ten na súa horta. Por baixo de nos andaba escabuxando nos allos a tía Agueda que non perdía detalle da nosa xeira, rezadora e comedora dos santos como poucas, e ata cun da súa propiedade que andaba polas portas pedindo esmola, acercouse a meu pai e dixole: mira, o que tes que facerlle a nogueira é a ... (ver texto completo)
Noite de inverno, mes de xaneiro, luna chea. Martín un mozo de constitución fuerte, vintetres anos, no millor da vida.
Despois de salir do bar Sanabría, donde estuvo xogando a partida con outros mozos do pueblo, decide ir a tapar a auga o prado da Grela, lugar donde coinciden unhos cuantos veciños (mui regadores por certo) todos pretendían que auga tiña que dormir no seu prado.
En chegando os cabeceiros da Grela, zona mui arbolada con abundante maleza por toda a orilla do camiño, urces, xestas, ... (ver texto completo)
Despois de salir do bar Sanabría, donde estuvo xogando a partida con outros mozos do pueblo, decide ir a tapar a auga o prado da Grela, lugar donde coinciden unhos cuantos veciños (mui regadores por certo) todos pretendían que auga tiña que dormir no seu prado.
En chegando os cabeceiros da Grela, zona mui arbolada con abundante maleza por toda a orilla do camiño, urces, xestas, ... (ver texto completo)
Noite de inverno, mes de xaneiro, luna chea. Martín un mozo de constitución fuerte, vintetres anos, no millor da vida.
Despois de salir do bar Sanabría, donde estuvo xogando a partida con outros mozos do pueblo, decide ir a tapar a auga o prado da Grela, lugar donde coinciden unhos cuantos veciños (mui regadores por certo) todos pretendían que auga tiña que dormir no seu prado.
En chegando os cabeceiros da Grela, zona mui arbolada con abundante maleza por toda a orilla do camiño, urces, xestas, ... (ver texto completo)
Despois de salir do bar Sanabría, donde estuvo xogando a partida con outros mozos do pueblo, decide ir a tapar a auga o prado da Grela, lugar donde coinciden unhos cuantos veciños (mui regadores por certo) todos pretendían que auga tiña que dormir no seu prado.
En chegando os cabeceiros da Grela, zona mui arbolada con abundante maleza por toda a orilla do camiño, urces, xestas, ... (ver texto completo)
Tengo cierto reparo a entrar en otros foros, por eso no lo hago con mucha frecuencia, y menos para hablar de política; tampoco lo voy a hacer hoy, por razones obvias. Pero al ver tu comentario no pude reprimir mi deseo de felicitarte por decir tanto en ta poco espacio. Felicidades y gracias, amigo.
Un fuerte abrazo.
Un fuerte abrazo.
Mira tu por donde, hoxe, tódolos entes que están en edade escolar teñen o dereito maila sorte de ser víctimas da LOGSE. Outrora, cando se lle daba máis importancia a imaxe que o contido, os afortunados e as afortunadas eran só os privilexiados e privilexiadas. Os outros, os que eran diferentes porque tiñan menos, daba igual que puseran be en vez de uve, ou xe en vez de gue. Se non, que lle pregunten ao Valentín das Frieiras se oíu algunha vez falar de Espronceda ou se leu as coplas de Jorge Manrique.
E verdai, o adxectivo gilipollas non é exclusivamente feminino, por si acaso... ... (ver texto completo)
E verdai, o adxectivo gilipollas non é exclusivamente feminino, por si acaso... ... (ver texto completo)
Prezado Inda: Efectivamente nas petrinas con botons, o mondongo andaba máis oureado
e un pouco mais seguro, no sentido físico pois as cremalleiras as veces tricabase a pel e tiña que un enguruñarse un pouco.
Quero dende este foro felicitar a ministra de "igualdade"polo seo bon facer ao frente do ministerio creando leis como a de maternidade, lactancia, paternidade, e unions entre parexas do mesmo sexo. Que gracias a ésta ultima un alcalde de Ourense, non lembro se da" boina ou birrete"casou a un ... (ver texto completo)
e un pouco mais seguro, no sentido físico pois as cremalleiras as veces tricabase a pel e tiña que un enguruñarse un pouco.
Quero dende este foro felicitar a ministra de "igualdade"polo seo bon facer ao frente do ministerio creando leis como a de maternidade, lactancia, paternidade, e unions entre parexas do mesmo sexo. Que gracias a ésta ultima un alcalde de Ourense, non lembro se da" boina ou birrete"casou a un ... (ver texto completo)
Dentro de mi ignoracía nahu podo pasar por alto istá obserbazahún, aquí o sinor veise mala fe, se ísto escrebera eu tiña un pase, pobre de min que nahu sey mais, más un sinor letrado como voçe, ou por o menos a min me o parece, como escrebe o sinor rediculizando a uhma Ministra duha categoría de isa, quen pon na sua escrita que Igual-da, en vez de Igualdad, apreciado letrado, vexo que o sinor ten uha falta de tacto mayúsculo cos que non pensan como voçes. Nahu quero seguir le diría muntas mais cousas.
Uha aperta. ... (ver texto completo)
Uha aperta. ... (ver texto completo)