casa do concello
Assín me gosta sinor Prat,ô sinor con ise sintido de humor que le carecteriza,
co seu relato fixo lembrar do xogo que xogábamos a len na aldea donde eu nacin xamabase a escondite, eramos garotos y garotas, a coisa consestia que si perdia a muller, quero decer a rapariga tiña que meterle a mahún nun bolsillo o rapaz y si era ô rebes,ô raparigo tiña que xeirarle ô pañuelo a ela, conlusiahún que eu levaba boas zapatilladas da miña Nai por romper os pantalos nos bolsillos.
Unha aperta.
co seu relato fixo lembrar do xogo que xogábamos a len na aldea donde eu nacin xamabase a escondite, eramos garotos y garotas, a coisa consestia que si perdia a muller, quero decer a rapariga tiña que meterle a mahún nun bolsillo o rapaz y si era ô rebes,ô raparigo tiña que xeirarle ô pañuelo a ela, conlusiahún que eu levaba boas zapatilladas da miña Nai por romper os pantalos nos bolsillos.
Unha aperta.
¡pero home! Cómo rompías os bolsos dos pantalón, non veis que a rapaciña o meter a mau no bolso te podía cortar a "meringalla" con moita razón a túa mai te daba zapatilla.
Assín me gosta sinor Prat,ô sinor con ise sintido de humor que le carecteriza,
co seu relato fixo lembrar do xogo que xogábamos a len na aldea donde eu nacin xamabase a escondite, eramos garotos y garotas, a coisa consestia que si perdia a muller, quero decer a rapariga tiña que meterle a mahún nun bolsillo o rapaz y si era ô rebes,ô raparigo tiña que xeirarle ô pañuelo a ela, conlusiahún que eu levaba boas zapatilladas da miña Nai por romper os pantalos nos bolsillos.
Unha aperta.
co seu relato fixo lembrar do xogo que xogábamos a len na aldea donde eu nacin xamabase a escondite, eramos garotos y garotas, a coisa consestia que si perdia a muller, quero decer a rapariga tiña que meterle a mahún nun bolsillo o rapaz y si era ô rebes,ô raparigo tiña que xeirarle ô pañuelo a ela, conlusiahún que eu levaba boas zapatilladas da miña Nai por romper os pantalos nos bolsillos.
Unha aperta.
Tere. (O Candil) Termino de enterarme en el foro del Pereiro que le ardió la casa a un hermano tuyo y sobrinos, siento mucho lo sucedido, pero al no haber desgracias personales es gratificante, lo material siempre tiene solución, todo se arreglará lo antes posible.
Veo que se ha abierto una cuenta de emergencias sociales na Nova Caixa de Galicia por si alguien quiere dar una ayuda, los daños son considerables.
Nª de cuenta. 20800440073040002414.
Para mas informacion podeis entrar en el foro ... (ver texto completo)
Veo que se ha abierto una cuenta de emergencias sociales na Nova Caixa de Galicia por si alguien quiere dar una ayuda, los daños son considerables.
Nª de cuenta. 20800440073040002414.
Para mas informacion podeis entrar en el foro ... (ver texto completo)
Tere. (O Candil) Termino de enterarme en el foro del Pereiro que le ardió la casa a un hermano tuyo y sobrinos, siento mucho lo sucedido, pero al no haber desgracias personales es gratificante, lo material siempre tiene solución, todo se arreglará lo antes posible.
Veo que se ha abierto una cuenta de emergencias sociales na Nova Caixa de Galicia por si alguien quiere dar una ayuda, los daños son considerables.
Nª de cuenta. 20800440073040002414.
Para mas informacion podeis entrar en el foro ... (ver texto completo)
Veo que se ha abierto una cuenta de emergencias sociales na Nova Caixa de Galicia por si alguien quiere dar una ayuda, los daños son considerables.
Nª de cuenta. 20800440073040002414.
Para mas informacion podeis entrar en el foro ... (ver texto completo)
Era bicela ou era biceira?
Bu bu bu. Ahora si, Biceira era cuando as vacas iban o campo ou os Poulos, aiquí solamente iban no mes de agosto, de tal maneira quedaba a xente libre para poder aatender os traballos das mallas, que pra a juventud eran mui entretenidas, había moit@s moz@s e a juerga estaba asegurada.
A mañá cedo tocaban tres campanadas e xa se sabía que era a hora de salir a biceira, era por turnos cada día iba o veciño que lle tocaba, as vacas tamén se turnaban unhos días iban unhas outros dias as outras, de ir ... (ver texto completo)
A mañá cedo tocaban tres campanadas e xa se sabía que era a hora de salir a biceira, era por turnos cada día iba o veciño que lle tocaba, as vacas tamén se turnaban unhos días iban unhas outros dias as outras, de ir ... (ver texto completo)
Menudo notición, que veñan esos cinco rapaciños con seús padres pra Lubián, fai moita falta que aumente o censo de población.
O dos mil € de alquiler por mes, como que está fora de punto, hasta ahora nunca se chegou a esos niveles nin moito menos.
O dos mil € de alquiler por mes, como que está fora de punto, hasta ahora nunca se chegou a esos niveles nin moito menos.
Era bicela ou era biceira?
Eu non son o más esperto pa falar galego por a miña riqueza, pero hay palabras por estos pueblos que son como las vacas de la India, que son sagradas por el leite que dan.
Zupaldrón, o describió muy bien Inda cho sei con aquel tiempo que fuimos.
Y como cuenta Piño de aquel rapaciño, que expresaba en su miedo... No, nos hacia falta más Santa Religión porque ya teníamos las más Santas personas.
Zupaldrón, o describió muy bien Inda cho sei con aquel tiempo que fuimos.
Y como cuenta Piño de aquel rapaciño, que expresaba en su miedo... No, nos hacia falta más Santa Religión porque ya teníamos las más Santas personas.
Huy que coasas decis con esto de las palabras me dejais como el caneiro de la cana: "descangallada" o "escangallada"
RAPADALLAS
Bonito xogo este das nosas palabras. A min sempre me gustou moito, rapadallas. E máis tamén me gustaba lamber as rapadallas que quedaban pegadas na artesa cando as nosas nais facían xuntoiro para cocer os roscóns nas festas.
Bonito xogo este das nosas palabras. A min sempre me gustou moito, rapadallas. E máis tamén me gustaba lamber as rapadallas que quedaban pegadas na artesa cando as nosas nais facían xuntoiro para cocer os roscóns nas festas.
Uff! Gracias a ti máis a Inda pola vosa amabilidade. Gloria, ceo.... seguro que é polo tema da miña descripción das vistas do colexio, digo eu, pola relación coa gloria eterna, o paso á morada celestial...
Mui prematuro para empezar a pensar, (o menos a corto plazo) da morada celestial e da Gloria, inda nos queda moita corda que roer en este "Mundo mundial".
Tu ben sabes que por ahi non vai a cousa, sinceramente, hai duas foreiras no Pereiro que disfruto o leer o seus mensaxes, a tí como xa che dixe, a outra persona e a miña veciña Ocandil a cual a precio moito.
Dicen que no Cielo se está mui ben, pera casualidad que naide quere ir de momento, hasta os nenos que tanto lles apetece volar, ali que ... (ver texto completo)
Tu ben sabes que por ahi non vai a cousa, sinceramente, hai duas foreiras no Pereiro que disfruto o leer o seus mensaxes, a tí como xa che dixe, a outra persona e a miña veciña Ocandil a cual a precio moito.
Dicen que no Cielo se está mui ben, pera casualidad que naide quere ir de momento, hasta os nenos que tanto lles apetece volar, ali que ... (ver texto completo)
ZUPALDRÓN
Cando muxía miña nai á Marquesa, sendo eu un cativo espectador que gustaba sempre dun groliño espumoso acabado de saír daquel amoxo, o becerriño mamaba ao mesmo tempo do outro lado.
Ás veces o xato daba un golpe co fociño no amoxo, e tiraba con máis forza da teta.
--Ai, o demo leve o becerro, vaia zupaldrois que da na vaca!--queixábase a Lola.
Algunhas veces agora, para pedir no bar un "chupito", pido un zupaldrón. Pero cando a camareira se vai afacendo á palabra, cambian de camareira, ... (ver texto completo)
Cando muxía miña nai á Marquesa, sendo eu un cativo espectador que gustaba sempre dun groliño espumoso acabado de saír daquel amoxo, o becerriño mamaba ao mesmo tempo do outro lado.
Ás veces o xato daba un golpe co fociño no amoxo, e tiraba con máis forza da teta.
--Ai, o demo leve o becerro, vaia zupaldrois que da na vaca!--queixábase a Lola.
Algunhas veces agora, para pedir no bar un "chupito", pido un zupaldrón. Pero cando a camareira se vai afacendo á palabra, cambian de camareira, ... (ver texto completo)
-9ºC, tes que ter as orellas azules, ponte un gorro aunque parezas un ruso, más ten coidado que algún gaxo quer tirarte delas. Ispero que cando pidas ô café con leite, más ô xamón que digas que ô queres portugués, digo isto aver si os meus paisanos salen da situazahún que se encontran.
Unha aperta.
Unha aperta.
Ai, amigo. Olla: Agora xa fica reformado, pero tiven un compañeiro de traballo de Calabor (España) que tamén tiña comercio nese pobo. O comercio era cousa da súa muller. Supoño que agora xa ficará pechado.
Pois no ano 1.975 observei que naquel comercio vendíase café portugués, pero carallo, ¡aos portugueses que viñan de Portelo, de Rabal e de França (unha aldea perto de Calabor)!
Vendía café portugués máis barato que en Portugal. Nestes últimos anos, tomando café na cafetería do instituto, pregunteille ... (ver texto completo)
Pois no ano 1.975 observei que naquel comercio vendíase café portugués, pero carallo, ¡aos portugueses que viñan de Portelo, de Rabal e de França (unha aldea perto de Calabor)!
Vendía café portugués máis barato que en Portugal. Nestes últimos anos, tomando café na cafetería do instituto, pregunteille ... (ver texto completo)
-9ºC, tes que ter as orellas azules, ponte un gorro aunque parezas un ruso, más ten coidado que algún gaxo quer tirarte delas. Ispero que cando pidas ô café con leite, más ô xamón que digas que ô queres portugués, digo isto aver si os meus paisanos salen da situazahún que se encontran.
Unha aperta.
Unha aperta.