Alfombra de terciopelo verde.
Sñr. Prat, ainda que nas mensaxes anteriores que bostede eliminou, observei que bostede e coservador, pero nesta mensaxe as verdades diceas tan grandes como a propia catedral de Santiago.
Sempre penséi que esta palabra era exclusiva das Portelas, como "faínto".
¿Estamos todos a falar das fresas?
En galego normativo utilízanse as palabras "amorodo" e "morote".
Hai vinte anos tiñamos na escola de Lubián o grupo infantil TEATRO AMORODIOS, grupo que presentou varias obriñas en Sanabria e Carballeda, en Zamora capital e nas "Noites do Canto da Rá" (Verán Cultural) de Xinzo da Limia. Eran unha delicia que prestixiaba a nosa escola por eses mundos de Deus.
¿Estamos todos a falar das fresas?
En galego normativo utilízanse as palabras "amorodo" e "morote".
Hai vinte anos tiñamos na escola de Lubián o grupo infantil TEATRO AMORODIOS, grupo que presentou varias obriñas en Sanabria e Carballeda, en Zamora capital e nas "Noites do Canto da Rá" (Verán Cultural) de Xinzo da Limia. Eran unha delicia que prestixiaba a nosa escola por eses mundos de Deus.
Para min amorodio e unha fresa, que por certo estan muy boas. Eu picaba nelas, ben nos ortos, que estaban postas pola bordiña, ou ben na beira dos camiños, tales como o do teixo, onde tamen habia arandos, que tamen estaban muy bos. Unhas eran cultivadas, e dulces, as da beira do camiño eran salvaxes e mais acedas.
Sempre penséi que esta palabra era exclusiva das Portelas, como "faínto".
¿Estamos todos a falar das fresas?
En galego normativo utilízanse as palabras "amorodo" e "morote".
Hai vinte anos tiñamos na escola de Lubián o grupo infantil TEATRO AMORODIOS, grupo que presentou varias obriñas en Sanabria e Carballeda, en Zamora capital e nas "Noites do Canto da Rá" (Verán Cultural) de Xinzo da Limia. Eran unha delicia que prestixiaba a nosa escola por eses mundos de Deus.
¿Estamos todos a falar das fresas?
En galego normativo utilízanse as palabras "amorodo" e "morote".
Hai vinte anos tiñamos na escola de Lubián o grupo infantil TEATRO AMORODIOS, grupo que presentou varias obriñas en Sanabria e Carballeda, en Zamora capital e nas "Noites do Canto da Rá" (Verán Cultural) de Xinzo da Limia. Eran unha delicia que prestixiaba a nosa escola por eses mundos de Deus.
Amigos foreiros de Lubian: Temos a un lado das Portelas a mesma forma de falar que do outro, palabras ainas curiosas como comenta Xinxelo, Amorodios, ésta me fai lembrar cando llos iamos a roubar de pequenos por suposto, a tia Rosa, aunque tias ou tios por onda nos éran todos os maiores. Os amorodios por o noso pobo habia moitos silvestres ou bravos, que bos éran deixaban a boca toda roxa e por suposto os fuciños e as maus.
Me gustaria que o noso amigo Inda nos explicara un pouco mais ampliamente, ... (ver texto completo)
Me gustaria que o noso amigo Inda nos explicara un pouco mais ampliamente, ... (ver texto completo)
É evidente a influencia portuguesa en Hermisende, Teixeira, San Ciprián e Castromil. Pero a Lubián tamén chega. Tamén temos influxos do llionés. Vivimos nunha confluencia de culturas.
As palabras das que falas son todas normativas, aínda que xunguir é máis aceptada pola RAG que xunxir. Xunxir é como decimos eiquí.
Logo hai cheístas por toda Galicia que non tiveron ocasión de aprender que se utiliza "che" nos complementos indirectos, e "te" nos directos.
Dícese "quérote" cando significa "te amo" ... (ver texto completo)
As palabras das que falas son todas normativas, aínda que xunguir é máis aceptada pola RAG que xunxir. Xunxir é como decimos eiquí.
Logo hai cheístas por toda Galicia que non tiveron ocasión de aprender que se utiliza "che" nos complementos indirectos, e "te" nos directos.
Dícese "quérote" cando significa "te amo" ... (ver texto completo)
As falepas ou copos de neve; penso que é unha palabra usada nun reducto moi pequeno. Cando comeza a nevar e o vento as move aseméllanse ás falmegas.
Castelán COPO: 1.- Folerpa, felepa, falopa, farrapo, corrello (partícula de neve)... (Diccionario galego-castelán).
FALEPA: falerpa, folerpa (ESTRAVÍS)
FALEPA: falerpa, folerpa (ESTRAVÍS)
A mi de Fraga, me queda que fue un político honesto, y solo puedo reprochar a la BANDA AS PORTELAS por qué no lo hace con su gente, por lo demás, el día que pueda organizare para que vengan a tocar a mi segunda Tierra.
Eo nahún teño ninhua duda, a min persoalmente me parece das mellores do mundo mundial, más dito ísto, eu pensei que voçe se sorprendera por vela na Galiza, caro amigo eu coa miña expresahún ô que nahún me gostaría co sinor se xateara conmigo.
Qué ten a banda AS Portelas, que non teñan as outras pra tanta extrañeza, eu creo que ê ô más normal do mundo, que unhas veñan y outras vaian, iso ê democracia,
livertad, de moimento pra iso istamos en unha Ispaña libre de cabezas de corzo.
Disculpa a miña opiniahún, más nahún podia ficar calado.
Unha aperta.
livertad, de moimento pra iso istamos en unha Ispaña libre de cabezas de corzo.
Disculpa a miña opiniahún, más nahún podia ficar calado.
Unha aperta.
Barxes. Mentras contesta o amigo Inda, o leer o teu mensaxe que comentas sobre o Tameirón, me veu a mente algo sobre unha novela narrativa que estou leendo, de Dn, Camilo José Cela, se titula MADERA DE BOJ. Menciona, cousas de esa zona entre outras AS CHORONAS. E DA GUDIÑA, O TAMEIRÓN.
Madera de Boj, nos situa cuando os romanos na Edad Media por Finis Terra, Costa da Morte, en mitad de todo esto mete unha cuña das Frieiras, os vou a escribir un trociño tal como Don Camilo o narra.
En el entierro ... (ver texto completo)
Madera de Boj, nos situa cuando os romanos na Edad Media por Finis Terra, Costa da Morte, en mitad de todo esto mete unha cuña das Frieiras, os vou a escribir un trociño tal como Don Camilo o narra.
En el entierro ... (ver texto completo)
Que palabra curiosa se a dividimos en duas: ¡AMOR-ODIOS!
Co tempo e por como vai indo a vida moitas palabras vanse perdendo, en parte poque non se usan. E o caso de todas as que estan ligadas ca labranza e os labregos. os aparellos, o carro, animais e tantas cousas que "O PROGRESO" vai pasando por cima delas e deixandoas esmagadas. Recordo cando era menino en en primaveira ibamos o orto do romeiro a coller AMORODIOS. Que palabra tan bonita e que ricos estaban.
Amigos foreiros de Lubian: Temos a un lado das Portelas a mesma forma de falar que do outro, palabras ainas curiosas como comenta Xinxelo, Amorodios, ésta me fai lembrar cando llos iamos a roubar de pequenos por suposto, a tia Rosa, aunque tias ou tios por onda nos éran todos os maiores. Os amorodios por o noso pobo habia moitos silvestres ou bravos, que bos éran deixaban a boca toda roxa e por suposto os fuciños e as maus.
Me gustaria que o noso amigo Inda nos explicara un pouco mais ampliamente, ... (ver texto completo)
Me gustaria que o noso amigo Inda nos explicara un pouco mais ampliamente, ... (ver texto completo)
Nunha gasolineira moi próxima chamábanlle "O Doule" a un camioneiro deiquí, porque decía "doule" en lugar de "doulle".
En Lubián, como no resto dos lugares do concello, agás nas Hedradas, non somos "cheístas" nin "lleístas". Pero as características do noso galego propio non son máis ca esa, os plurais en OIS dos singulares en ON, e vulgarismos nas conxugacións verbais, como lle pasa a tanta xente castelá co castelán, e aos galegos que non tuveron ocasión de estudiar a súa lingua.
Faínto e fento ... (ver texto completo)
En Lubián, como no resto dos lugares do concello, agás nas Hedradas, non somos "cheístas" nin "lleístas". Pero as características do noso galego propio non son máis ca esa, os plurais en OIS dos singulares en ON, e vulgarismos nas conxugacións verbais, como lle pasa a tanta xente castelá co castelán, e aos galegos que non tuveron ocasión de estudiar a súa lingua.
Faínto e fento ... (ver texto completo)
Co tempo e por como vai indo a vida moitas palabras vanse perdendo, en parte poque non se usan. E o caso de todas as que estan ligadas ca labranza e os labregos. os aparellos, o carro, animais e tantas cousas que "O PROGRESO" vai pasando por cima delas e deixandoas esmagadas. Recordo cando era menino en en primaveira ibamos o orto do romeiro a coller AMORODIOS. Que palabra tan bonita e que ricos estaban.
As falepas ou copos de neve; penso que é unha palabra usada nun reducto moi pequeno. Cando comeza a nevar e o vento as move aseméllanse ás falmegas.
Nunha gasolineira moi próxima chamábanlle "O Doule" a un camioneiro deiquí, porque decía "doule" en lugar de "doulle".
En Lubián, como no resto dos lugares do concello, agás nas Hedradas, non somos "cheístas" nin "lleístas". Pero as características do noso galego propio non son máis ca esa, os plurais en OIS dos singulares en ON, e vulgarismos nas conxugacións verbais, como lle pasa a tanta xente castelá co castelán, e aos galegos que non tuveron ocasión de estudiar a súa lingua.
Faínto e fento ... (ver texto completo)
En Lubián, como no resto dos lugares do concello, agás nas Hedradas, non somos "cheístas" nin "lleístas". Pero as características do noso galego propio non son máis ca esa, os plurais en OIS dos singulares en ON, e vulgarismos nas conxugacións verbais, como lle pasa a tanta xente castelá co castelán, e aos galegos que non tuveron ocasión de estudiar a súa lingua.
Faínto e fento ... (ver texto completo)
A mín tamén me encantan certas palabriñas ou expresións en galego e que, se as traduzco, xa me parece que non estou decindo o mismo: "MORRIÑA", "ORBALLO", "MENIÑA"," ¡Ó LEVARA O DEMO...!", "ENVOLIGÁCHETE NO BULLEIRO"... Teño moitas máis, pero ahora non podo pararme a pensar, teño a cabeza noutras COUSIÑAS.
¿Cómo vai ser o mismo ORBALLO que ROCÍO? Rocío é demasiado fino pro que un quere decir cuando dice que "CAEU UN ORBALLO DE C...". Incluso C... non queda igual en Castellano (claro que eu non ... (ver texto completo)
¿Cómo vai ser o mismo ORBALLO que ROCÍO? Rocío é demasiado fino pro que un quere decir cuando dice que "CAEU UN ORBALLO DE C...". Incluso C... non queda igual en Castellano (claro que eu non ... (ver texto completo)
Mui ben Candil, asi se fala. Carmina, Gel, eu que pensaba que sólo a min me pasaban estas cousas, o do pocillo xa quedou ben claro que se pode decir, ahora ben, penso que este verán esperemos que poidamos coñecernos a mayoría de foreir@s, e tomando un cafetiño, decidiremos si en adiante lle vamos a chamar taza, pocillo, ou jícara.
Temos que reconocer que en este foro entre todos, estamos sacando do saco como dice Inda Cho Sei cousas curiosas é importantes, algunha tamén habrá que non sea tanto, ... (ver texto completo)
Temos que reconocer que en este foro entre todos, estamos sacando do saco como dice Inda Cho Sei cousas curiosas é importantes, algunha tamén habrá que non sea tanto, ... (ver texto completo)