Ayuntamiento
Hola, O candil; Xa sabía que estabas deste lado do río; non merece a pena cruzar pro outro lado ahora que empeza a estar a auga fría, encima sabendo que solo toparías maleza, silbas, toxos...
Cambiando un pouco o dito..."a berros estridentes oídos xordos".
Un abrazo.
Perdoai que me inmescuia no caudal do rio, eu tamen estou deste lado do rio, pois do outro hay muita broza ruin.
Aporveito pra decirvos que bou estar caladiño ata o dia 15, por mor da auga quente e o sol.
Un grande abrazo pra todos foreir@s de ben.
Teis razón, Ballesteros. ¡Qué ben se está deste lado do río! Por eso un día decidín deixar de oir os berros dese...
Saludos a tod@s os foreir@s deste lado do río.
Hola, O candil; Xa sabía que estabas deste lado do río; non merece a pena cruzar pro outro lado ahora que empeza a estar a auga fría, encima sabendo que solo toparías maleza, silbas, toxos...
Cambiando un pouco o dito..."a berros estridentes oídos xordos".
Un abrazo.
Bonita parábola, Ballesteros, Así me parece tamén a min, inda que o remanso teña tamén o son da cachoeira que cae da preseira. Así é máis bucólico.
A min cóntame do teu lado do río, sexa cal sexa ese río. Poidera ser ata un lombeiro cibernético. Líbrenos Dios da borda trabucada.
Amigo INDA, estou totalmente de acordo co añadido que fas: co son da cachoeira.
"O SON DA CACHOEIRA". ¡Qué frase tan bonita! ¡Qué expresión mais insinuante! ben podía ser o título de unha película; dun libro; un relato; ou mesmo, motivo de inspiración para unha bonita poesía.! O son da cachoeira! ¡Qué ben soa...!
-Ah, tú xa estabas deste lado.
Unha aperta.
... un grupo de amigos decide xuntarse para pasar un rato agradable, contar anécdotas da sua vida, recordar episodios da infancia; que levan asociados tamén recordos dos seus antepasados, ven sexan familiares, amigos, ou simplemente coñecidos.
O lugar escollido é un remanso de paz; poñamos que se trata dunha pradeira á veira do río, onde, nin xiquera a auga interrumpe o cantar dos paxariños, por estar detida aló ó fondo pol-a preseira recén arranxada.
Vai chegando xente de outros lugares, o que ... (ver texto completo)
Teis razón, Ballesteros. ¡Qué ben se está deste lado do río! Por eso un día decidín deixar de oir os berros dese...
Saludos a tod@s os foreir@s deste lado do río.
Bonita parábola, Ballesteros, Así me parece tamén a min, inda que o remanso teña tamén o son da cachoeira que cae da preseira. Así é máis bucólico.
A min cóntame do teu lado do río, sexa cal sexa ese río. Poidera ser ata un lombeiro cibernético. Líbrenos Dios da borda trabucada.
Hola a todos.-
En primer lugar quiero manifestar mi reconocimiento a Felipe y toda su corporación Municipal por dotar a los axistentes a la Fiesta de La Tuiza del placer de disfrutar de la orquesta Panorama (La mejor de Galicia) os deso a todos paseis un gran dia. Yo La Tuiza la recordaré simpre, es la Fiesta de Las Fiestas de Las Portelas.-
Un abrazo para todos.-
Pepe.-
Pepe: Graciñas pola loubanza, pero non foi o concello nin a Corporación quen contratou Panorama, senón a Comunidade de Montes de Lubián.
O Concello somentes organiza a propia Romaría, e chégalle ben.
Eu tamén animo a xente dese contorno a que vaia a ver a orquesta Panorama; estuvo o lunes en Porriño: é un auténtico espectáculo. (non levo comisión, ja, ja)
Disfrutadea a tope.
Saudos.
En eso estamos, je, je
Eu tamén animo a xente dese contorno a que vaia a ver a orquesta Panorama; estuvo o lunes en Porriño: é un auténtico espectáculo. (non levo comisión, ja, ja)
Disfrutadea a tope.
Saudos.
... un grupo de amigos decide xuntarse para pasar un rato agradable, contar anécdotas da sua vida, recordar episodios da infancia; que levan asociados tamén recordos dos seus antepasados, ven sexan familiares, amigos, ou simplemente coñecidos.
O lugar escollido é un remanso de paz; poñamos que se trata dunha pradeira á veira do río, onde, nin xiquera a auga interrumpe o cantar dos paxariños, por estar detida aló ó fondo pol-a preseira recén arranxada.
Vai chegando xente de outros lugares, o que ... (ver texto completo)
Hola a todos.-
En primer lugar quiero manifestar mi reconocimiento a Felipe y toda su corporación Municipal por dotar a los axistentes a la Fiesta de La Tuiza del placer de disfrutar de la orquesta Panorama (La mejor de Galicia) os deso a todos paseis un gran dia. Yo La Tuiza la recordaré simpre, es la Fiesta de Las Fiestas de Las Portelas.-
Un abrazo para todos.-
Pepe.-
Observando esta foto, non temos moita cara de susto, tendo en conta que a poucos metros estaba o lobo tratando de devorar a ovella, gracias a pastoriña que hábil como ela sola, (ainda sendo mui nova) dando garrotazos no lombo do lobo salvou a vida da cordeira.
Sin embargo, si que deben de ter medo os lobos tanto Ballesteros como 2525, prueba evidente, que non asoman por aiquí. Si nos damos de conta que vivos están, polo cual o celebramos.
Barxes, o da xuntanza temos que pensar que tamén chegará, ... (ver texto completo)
A ver Piño: ¡pero home de Dios...! ¿cómo se te ocurre decir que o 25 e mais eu non fumos a xuntanza por terlle medo ó lobo?. Non home, non, eu non lle teño medo, pero ando mui liado.
Como ben dixestes no foro estes días atrás, xa se acabou a sementeira, as patatas están casi todas arrancadas, solo queda meter unha pouca folla (vos, creo que chamáis ramallos) pero eu xa ando arranxando o muiño pra moer a cosecha deste ano. Esto dá algo de traballo, sobre todo pra levantar a pedra pra podela picar, ... (ver texto completo)
Observando esta foto, non temos moita cara de susto, tendo en conta que a poucos metros estaba o lobo tratando de devorar a ovella, gracias a pastoriña que hábil como ela sola, (ainda sendo mui nova) dando garrotazos no lombo do lobo salvou a vida da cordeira.
Sin embargo, si que deben de ter medo os lobos tanto Ballesteros como 2525, prueba evidente, que non asoman por aiquí. Si nos damos de conta que vivos están, polo cual o celebramos.
Barxes, o da xuntanza temos que pensar que tamén chegará, ... (ver texto completo)
Aprezados tudos, sento munto non haber podido istar nesa xuntanza, más foi por motivos de forza mayor, istou al corriente por el amigo Barxés, ispero y desexo na proxima poder vernos.
Unha aperta amigo Piño.
Prezada Pepita: Non sabes o que te perdiches, disfrutar da musica dun home orquesta, da gastronomia que ali tiñan (inmellorable) e o mais importante
a compañia deses grandes amig@s que veis na foto, e a noite que acompañou
que foi unha maravilla, votaron de menos a ti teu irman e o inconfundible
25. Por o asunto do Barxes con "V" non te perocupes, entendese perfectamente.
Haber si pro ano temos a sorte de facer unha xuntanza de tod@s os foreiros de ben.
Unha grande aperta pra tod@s.
Observando esta foto, non temos moita cara de susto, tendo en conta que a poucos metros estaba o lobo tratando de devorar a ovella, gracias a pastoriña que hábil como ela sola, (ainda sendo mui nova) dando garrotazos no lombo do lobo salvou a vida da cordeira.
Sin embargo, si que deben de ter medo os lobos tanto Ballesteros como 2525, prueba evidente, que non asoman por aiquí. Si nos damos de conta que vivos están, polo cual o celebramos.
Barxes, o da xuntanza temos que pensar que tamén chegará, ... (ver texto completo)
varxes se nota que eres un ome de palabra. Como me gustaría haber estado esa noite ahí. espero non perdermo o próximo ano, abrá que enterarse con tempo. estamdes todos moi ben nesta fotos. Saudiños pra todos
Prezada Pepita: Non sabes o que te perdiches, disfrutar da musica dun home orquesta, da gastronomia que ali tiñan (inmellorable) e o mais importante
a compañia deses grandes amig@s que veis na foto, e a noite que acompañou
que foi unha maravilla, votaron de menos a ti teu irman e o inconfundible
25. Por o asunto do Barxes con "V" non te perocupes, entendese perfectamente.
Haber si pro ano temos a sorte de facer unha xuntanza de tod@s os foreiros de ben.
Unha grande aperta pra tod@s.
No patatal. Sentado nunha cadeira á sombra da mazaira. Antonte. Onte. Hoxe. Pola mañá. A mediodía. No serán. No luscofusco.
Sempre na mesma postura. O Pensador de Rodin, co sacho na man?
--E logo qué? Andas a mirar como medran os saínchos? Non sería mellor arrincalos e aporca-las patacas en lugar de rasca-la barriga a sombra?
--Cala! Silencio!, que vas espantala...

Daquela baixou o sacho coma un lóstrego. Levantou o cu da cadeira, agachou a soá, e amosou o seu trofeo: unha preta toupeira!.
--Xa ... (ver texto completo)