Ocres y azules.
A ver, Vintecinco: Saúdos para o pater. E dille que ata o de agora teño pasado por irreverente, e chégame ben. Dille tamén que para sermos herexes, antes temos que ser da súa corda. E non temos nin cordel, carallo.
Aí, no Brasil, co calor que fai, seguro que o pater non gasta nin calzóns. Levántalle a sotana... a ver qué panorámica encontras. Craro que agora xa non se lle levanta a casulla ao alzar...
Sinor INDA: Creo que debemos ser un bocadito más respetuosos, tanto o sinor como eu en algunha ocasión, isto é o que me dice o padre, agora nahún se leva íso de levantar a sotana, logo o sinor fai referencia a isas prendas intimas, penso que iso nahún debía decirlo, más co santo que é iste padre, que pra min debían facer santo, cuitado foi inganado como eu, un bon cura, más as circunstancias fixerin que os dois nos encontremos como istamos, que por certo nahún istamos male, comparado con outros aí ... (ver texto completo)
Antes de nada, felicitacións para o autor das fotos da neve, que é Don Antonio, alias Niní.
Esta fonte, arranxada por Ibereólica, se non me trabuco, está no monte de Hedroso, no concello de Lubián.
Disfrutádea.
Sinor INDA: Según el padre Xosé, dice que o sinor se dedicou a xuntar a neve como en tempos se facia co feno, pra tirar la fota tanhún bonita. Coisa que eu le dixe,-padre tú gostas da brincadeira,-coisa que él contestou de imediato nahún te istás a dar conta que é un erexe, nahún veis o que contou en HEDROSO, claro tú pensas que o sinor Inda é como tú cuando me faces andar o rededor de tuda malta co pote de enxofre y mirra pro desconxuro, logo a min a orella me dices que é pra que nahún xeire tahún ... (ver texto completo)
A ver, Vintecinco: Saúdos para o pater. E dille que ata o de agora teño pasado por irreverente, e chégame ben. Dille tamén que para sermos herexes, antes temos que ser da súa corda. E non temos nin cordel, carallo.
Aí, no Brasil, co calor que fai, seguro que o pater non gasta nin calzóns. Levántalle a sotana... a ver qué panorámica encontras. Craro que agora xa non se lle levanta a casulla ao alzar...
Inda que a certeza absoluta poidera se inalcanzable neste tipo de cousas, creo que é certo o que dices. Para máis abundamento, cumpre ler a derradeira mensaxe de HEDROSO suscrita por "aes".
Sinor INDA: Según el padre Xosé, dice que o sinor se dedicou a xuntar a neve como en tempos se facia co feno, pra tirar la fota tanhún bonita. Coisa que eu le dixe,-padre tú gostas da brincadeira,-coisa que él contestou de imediato nahún te istás a dar conta que é un erexe, nahún veis o que contou en HEDROSO, claro tú pensas que o sinor Inda é como tú cuando me faces andar o rededor de tuda malta co pote de enxofre y mirra pro desconxuro, logo a min a orella me dices que é pra que nahún xeire tahún ... (ver texto completo)
xa veo por esta pequena ventana que todo eso e un remanso de paz, hasta as falepas de neve que revolotean por o cielo se posan en los ojos con exquisita suavidad.
Cuando no camiño da vida encontras lugares y xente así, vale la pena acercarse y caminar xuntos.
Inda que a certeza absoluta poidera se inalcanzable neste tipo de cousas, creo que é certo o que dices. Para máis abundamento, cumpre ler a derradeira mensaxe de HEDROSO suscrita por "aes".
xa veo por esta pequena ventana que todo eso e un remanso de paz, hasta as falepas de neve que revolotean por o cielo se posan en los ojos con exquisita suavidad.
Cuando no camiño da vida encontras lugares y xente así, vale la pena acercarse y caminar xuntos.
¿Esto é o Círculo Polar Ártico?:-)
Justifcadas quería decir, non justiciadas. Este carallo de tableta, se me adíanta en varias palabras a poñer o que lle da a gana, despois teño que borrar, non me gusta nada escribir con ela.
Piño, seguramente podes configurar a tableta e quitarlle o texto predictivo, así escribirá o que tú queiras sin sugerirte palabras, que a veces esa opción estorba máis que axuda...

Inda, é impresionante a foto que puseche de metros de neve, madre mía, qué nevada, pobres dos que queden enterrados nela...

Saludos a tod@s.
Justifcadas quería decir, non justiciadas. Este carallo de tableta, se me adíanta en varias palabras a poñer o que lle da a gana, despois teño que borrar, non me gusta nada escribir con ela.
Máis que nada, quero enviaros un forte abrazo a todos, me da alegría a observar que seguís ben e que inda conserváis as ganas de escribir nos foros con bon humor, así debe de ser, pra triste Xa temos de sobra co ambiente que se vive hoxe en día. Estos días no pueblo, que tranquilidad! da gusto dar un paseo po las calles ou no campo, na ciudad non hai día que non te atopes con algunha manifestación por algún motivo, claro, que ben justiciadas son, desahucios, paro, a fame en moitas familias, o dos ... (ver texto completo)
¿Como istá o Zé, cada día peor, a fecha do Furacán foi o 20 del 2011.
Señor 25, póñase a resguardo da caida de obxetos interestelares, (2012-D14) non vaia a ser que teñamos algunha desgraza. Fai algo mais de un ano tivemos unha ben gorda, e xa sabe o dito: "cando ven unha non ven sola". Cuídese muito.
Unha grande aperta
Sinor Ballesteros: De istá nos libramos, más o usted arrimando el gato a la sardiña, creo que se refiere al furacán del 20 del 2012, meu Deus íso leva tudo, voçe béin sabe o que me refiero, por qué debe ser traballador com eu, agora béin como nahún cambie de rumbo pronto istaremos tudos na calle, entón os obreros debemos darlo por extenguido.

Unha grande aperta.
Sinor Ballesteros: Más que coisas tamhún bonitas armastes co carallo das falepas, pode ser o que voçe dice, sólo que eu penso que forin pra Italia y o ver o que istaba a contecer xuntánronse encima do de branco, comenzaron a puñetazos, ficeron fogo y por iso caeron encima da colmena, dirán voçes ¿Por qué na colmena? Pois munto sencillo, recordando el tópico ano de neves, ano de bienes.

Unha aperta pra tuda malta.
Señor 25, póñase a resguardo da caida de obxetos interestelares, (2012-D14) non vaia a ser que teñamos algunha desgraza. Fai algo mais de un ano tivemos unha ben gorda, e xa sabe o dito: "cando ven unha non ven sola". Cuídese muito.
Unha grande aperta
O problema da parella de falepas foi namorarse. Xa na primeira aperta parecían chorar de amor. Pero non eran bágoas, non. Derreteron, e deviñeron en dúas pingas de auga cristalina perdidas no Atlántico. Se aínda deran chegado á Illa do Tesouro como falepas, ben podíamos facer un contiño. Pero misturadas coa inmensidade do océano...
(...) misturadas coa inmensidade do océano..., certamente, duas pingas de agua son pouca cousa, pero se nos guiamos polas palabras de Mateo Aleman " De pequeños inicios resultan grandes fines", podemos navegar a través do tempo e situarnos fai, aproximadamente, 3.500 mlla. cuando a condensación do vapor, producido polas explosións que acontecían na recén formada Terra, formou unhas pingas de agua.
¿Cuantas?, seguramente foron algunhas mais de moitísimas, dando lugar a formación dos océanos e, xunto ... (ver texto completo)
Manda carallo con la ecología dos muiños gigantes, me estaís demostrando que as aspas mandan as falepas lonxe das Portelas a reproducirse por outros lugares. Aquí el dilema de la nevada de este año lonxe das Portelas; que una falepa de neve se le añade outra falepa de neve y fain una falepa de neve más grande.
La buena noticia de estos ecoloxistas es que exportan falepas entre otras cousas y gracias a esto as portelas non se convirtieron en Chinadependiente, de momento.