Camiño xabres da via da plata
Sempre e doloroso a separación das personas a quen aprecias, en general da pena de todas cuando chega este momento final, sabemos que e lei de vida, que ese Camiño o temos que recorrer todos (ahí non hai distinción) non cabe duda, que si cuesta acéptalo.
Faltando de outro tema, vexo que te preocupa por o paradero de Varela, a min me da que esta con verdadeiras ganas de contactar, fiase de rogar, no obstante, si te decides en poñerle unhas letras en castellano, aunque te custe bastante po lo cambio ... (ver texto completo)
Faltando de outro tema, vexo que te preocupa por o paradero de Varela, a min me da que esta con verdadeiras ganas de contactar, fiase de rogar, no obstante, si te decides en poñerle unhas letras en castellano, aunque te custe bastante po lo cambio ... (ver texto completo)
Aprezado Piño: Referente al amigo Manuele,é verdade lo encuentro en falta, pois es un hombre con sentido de humor, claro eu istaría disposto a facer un esfuerzo para ir más rápido con el castellano, más según el padre dice que estoy mellorando munto.
Amigo Piño: Mi más sentido pésame a la familia de los difuntos, más teño que felecitarle de la manera que usted le dice a la muerte que coja uns dias de ferias. Bon humor, assín, assín me gosta a xente que nahún se diga.
Sempre e doloroso a separación das personas a quen aprecias, en general da pena de todas cuando chega este momento final, sabemos que e lei de vida, que ese Camiño o temos que recorrer todos (ahí non hai distinción) non cabe duda, que si cuesta acéptalo.
Faltando de outro tema, vexo que te preocupa por o paradero de Varela, a min me da que esta con verdadeiras ganas de contactar, fiase de rogar, no obstante, si te decides en poñerle unhas letras en castellano, aunque te custe bastante po lo cambio de idioma, o ser causa que el insistía, fácil que acelerarías o regreso o Seúl foro. ... (ver texto completo)
Faltando de outro tema, vexo que te preocupa por o paradero de Varela, a min me da que esta con verdadeiras ganas de contactar, fiase de rogar, no obstante, si te decides en poñerle unhas letras en castellano, aunque te custe bastante po lo cambio de idioma, o ser causa que el insistía, fácil que acelerarías o regreso o Seúl foro. ... (ver texto completo)
Hoy. Despedimos a otro amigo y vecino de Lubián, Gabriel DEP. En pocos días han fallecido tres excelentes personas del pueblo. Muerte... vete una temporada de vacaciones, no castigues tanto a esta pequeña población, no lo ves que somos pocos!.
Claro que Guti era ése, Barxés. Sempre gustou dos eventos. Ata dos enterros. Era fillo dunha cadela mastín e dun can de caza. Daba risa velo de mostra ata cos saltóis, a pesares do seu corpachón.
Vai sustituilo un cachorro mastín leonés. Este chamarase Karín ou Mou. Sonche cousas dun dos meus mozos, que é moi culé.
Vai sustituilo un cachorro mastín leonés. Este chamarase Karín ou Mou. Sonche cousas dun dos meus mozos, que é moi culé.
Si envías tu correo electrónico al Ayuntamiento de Lubián (aytolubian@telefonica. net), yo mismo te la mando.
La planta sí se llena de los insectos que dices, y florece en primavera/verano.
La planta sí se llena de los insectos que dices, y florece en primavera/verano.
Preciosa la foto. La pondré en un cuadro. Muchísimas gracias.
Sirva esta foto coma homenaxe á desaparición de Guti, o meu querido can de palleiro, que dormía tempo atrás no palleiro que había á miña porta, e tamén na mesma porta da casa. Ladraba polas noites, e metía respecto aos visitantes, a pesares de ser amigo de tódolos humanos.
Estamos a extrañar os seus ladridos e a súa presencia en tódolos eventos. Onde quera que descanse, descanse en paz, como pacífico foi nos seus dez anos de vida.
Estamos a extrañar os seus ladridos e a súa presencia en tódolos eventos. Onde quera que descanse, descanse en paz, como pacífico foi nos seus dez anos de vida.
Apreciado amigo Inda, sentin tamen eu a desaparición do te can, lembro na festa do Cortello o lado teu e meu ainda o acariciei era un can noble, o cual gustabanlle ben os osos do cabrito e se tiñan algo de carne mellor, supoño seria aquel can grande pinto. O que me chama atención tamen é esta foto muitisimo del na sua cama no palleiro, da palla non da herva.
Respeito o analise que fixestes da sacaprada, Piño, Duli, e mais ti estou completamente dacordo, pois as vacas pastaban orredor dela e sempre ... (ver texto completo)
Respeito o analise que fixestes da sacaprada, Piño, Duli, e mais ti estou completamente dacordo, pois as vacas pastaban orredor dela e sempre ... (ver texto completo)
Esta foto es única, merece ponerla en un cuadro; porque no se puede compartir, sino ya lo hubiera hecho. Un saludo.
O ver esta planta na foto, si me dou conta de atopala varias veces nos prados máis nas cortiñas, pero non sabía cual era o nombre, e' curioso as vacas o precavidas que son, a donicela tan astuta como sempre. Total, que coa planta hai que guardar distancia, a non ser que leve un o Camiño do vibiron. Carallo pra saca parada!.
Gracias por a información.
Gracias por a información.
Piño: Paréceme lembrar que un día me dixeste que non sabías cual era a SACAPRADA. Vela eiquí. As vacas pacen ao redor desta herba, pero non a tocan co fociño. De comela, produciríalle cirrosis hepática.
Na nosa cultura tradicional hai unha lenda sobre esta herba. Nunha pelexa entre un vibirón e unha donicela, ela envorquillábase de cando en vez na sacaprada. Dicen que cando o vibirón a mordeu, morreu el, e non ela. Algúns vellos cóntano como se eles mesmos fosen testemuñas. Pero iso é un mito. Desde ... (ver texto completo)
Na nosa cultura tradicional hai unha lenda sobre esta herba. Nunha pelexa entre un vibirón e unha donicela, ela envorquillábase de cando en vez na sacaprada. Dicen que cando o vibirón a mordeu, morreu el, e non ela. Algúns vellos cóntano como se eles mesmos fosen testemuñas. Pero iso é un mito. Desde ... (ver texto completo)
O ver esta planta na foto, si me dou conta de atopala varias veces nos prados máis nas cortiñas, pero non sabía cual era o nombre, e' curioso as vacas o precavidas que son, a donicela tan astuta como sempre. Total, que coa planta hai que guardar distancia, a non ser que leve un o Camiño do vibiron. Carallo pra saca parada!.
Gracias por a información.
Gracias por a información.
Sirva esta foto coma homenaxe á desaparición de Guti, o meu querido can de palleiro, que dormía tempo atrás no palleiro que había á miña porta, e tamén na mesma porta da casa. Ladraba polas noites, e metía respecto aos visitantes, a pesares de ser amigo de tódolos humanos.
Estamos a extrañar os seus ladridos e a súa presencia en tódolos eventos. Onde quera que descanse, descanse en paz, como pacífico foi nos seus dez anos de vida.
Estamos a extrañar os seus ladridos e a súa presencia en tódolos eventos. Onde quera que descanse, descanse en paz, como pacífico foi nos seus dez anos de vida.
Esta foto es única, merece ponerla en un cuadro; porque no se puede compartir, sino ya lo hubiera hecho. Un saludo.
Por se iso fose pouco, ás dúas da mañá, un grupo de componentes da banda foi atracado a punta de pistola por un encapuchado na cafetería do hotel de Mérida, onde pernoctamos.
Pero mira tí por onde resultou que o do bombo, aplicando técnicas de defensa como profesional dun corpo militar, desarmou ao atracador --axudado de inmediato polos compañeiros da banda--, e retuvérono, inmovilizado, ata que chegaron varias patrullas da garda civil para levalo detido.
Pero mira tí por onde resultou que o do bombo, aplicando técnicas de defensa como profesional dun corpo militar, desarmou ao atracador --axudado de inmediato polos compañeiros da banda--, e retuvérono, inmovilizado, ata que chegaron varias patrullas da garda civil para levalo detido.
Sirva esta foto coma homenaxe á desaparición de Guti, o meu querido can de palleiro, que dormía tempo atrás no palleiro que había á miña porta, e tamén na mesma porta da casa. Ladraba polas noites, e metía respecto aos visitantes, a pesares de ser amigo de tódolos humanos.
Estamos a extrañar os seus ladridos e a súa presencia en tódolos eventos. Onde quera que descanse, descanse en paz, como pacífico foi nos seus dez anos de vida.
Estamos a extrañar os seus ladridos e a súa presencia en tódolos eventos. Onde quera que descanse, descanse en paz, como pacífico foi nos seus dez anos de vida.
Piño: Paréceme lembrar que un día me dixeste que non sabías cual era a SACAPRADA. Vela eiquí. As vacas pacen ao redor desta herba, pero non a tocan co fociño. De comela, produciríalle cirrosis hepática.
Na nosa cultura tradicional hai unha lenda sobre esta herba. Nunha pelexa entre un vibirón e unha donicela, ela envorquillábase de cando en vez na sacaprada. Dicen que cando o vibirón a mordeu, morreu el, e non ela. Algúns vellos cóntano como se eles mesmos fosen testemuñas. Pero iso é un mito. Desde ... (ver texto completo)
Na nosa cultura tradicional hai unha lenda sobre esta herba. Nunha pelexa entre un vibirón e unha donicela, ela envorquillábase de cando en vez na sacaprada. Dicen que cando o vibirón a mordeu, morreu el, e non ela. Algúns vellos cóntano como se eles mesmos fosen testemuñas. Pero iso é un mito. Desde ... (ver texto completo)
Muy valientes los componentes da Banda as Portelas, no les da miedo hacer Km. Por otra parte, tiene mucho mérito el ir a conquistar a tierra de conquistadores (Extremadura.)
Por se iso fose pouco, ás dúas da mañá, un grupo de componentes da banda foi atracado a punta de pistola por un encapuchado na cafetería do hotel de Mérida, onde pernoctamos.
Pero mira tí por onde resultou que o do bombo, aplicando técnicas de defensa como profesional dun corpo militar, desarmou ao atracador --axudado de inmediato polos compañeiros da banda--, e retuvérono, inmovilizado, ata que chegaron varias patrullas da garda civil para levalo detido.
Pero mira tí por onde resultou que o do bombo, aplicando técnicas de defensa como profesional dun corpo militar, desarmou ao atracador --axudado de inmediato polos compañeiros da banda--, e retuvérono, inmovilizado, ata que chegaron varias patrullas da garda civil para levalo detido.