Entrada en Lubián
Tenéis inteligencia, imaginación, sentido del humor... ¡me siento tan pequeñita a vuestro lado! Un saludo.
Aprezados foreros/as: Éstas letras mal escritas teñen como misiahún despedirme de ustedes, les pido mil disculpas más o Zé téin que marchar pro convento, pois la determinazahún la tomó el padre y eu nahún le poso faltar, xa digo porque é un santo.

Unha aperta a tudos/as
Sinor Inda: Munto obrigado por coller a coisa con humor, mire a miña disgracia en isto das letras é tahún grande que cuando le fago caso o xefe me mete en lios, como dixo o padre oxe qué tendrá que ver las reglas de ortografía con la ortodoncia, más eu pensando co xefe intende un poquito más que eu, cuasi sempre me ingana.
Unha aperta.
Sinor Inda: Iso que le pasou o sinor no exercito, istá a pasarme a min cuasi todos los días dibido a mi falta de ortodoncia, claro eu recurro al xefe,éste depois de enxerme a cabeza de cabeza de corzo, me dice si a pergunta e relacionada con los acentos, pon dous outres por línea que por ahí debe andar a coisa, sí se trata que a dubida é de b ou v, me dice cuando teñas dubida pona grande nahún sexas miserias, totale que assín o fazo, claro que depois quéin sempre me dice a verdade é o santo do padre, ... (ver texto completo)
Que Deus che conserve por sempre a túa ortodoncia, Zé das Carvalhas. Ére-lo demo das Carballas, que decimos nestes lares.
Dille ao Xefe que non, que Burguillos non mudou de apellido. Era Don Teodoro de las Heras Burguillos, e non sería quen de pasar de capitán, pola edade que xa tiña daquela. Se acaso, comandante, grao ao que non quería chegare.
Quen sí chegou a xeneral foi o meu coronel: Gerardo Mariñas Romero.
Por outra banda, o xeito máis adecuado de arranxar a ortodoncia é engadir unha posdata ... (ver texto completo)
Burguillos non era o seu primeiro apellido. Para min sempre foi o Capitán De las Heras. Procedía tamén da tropa, como Romerales. Foi el quen me meteu naquela oficina que de tantos barrigazos polas dunas me salvou. Era segoviano, do pobo de El Espinar, e conocía ao comandante Vicente Tomás, de Lubián.
Eu tamén o vin entretenido varias veces, furgando co rotulador e o cartabón na "Escalilla de Oficiales". Pero nunca me atrevín a darlle conversación, se lle daba por estar calado.
Dictábame os escritos ... (ver texto completo)
Sinor Inda: Iso que le pasou o sinor no exercito, istá a pasarme a min cuasi todos los días dibido a mi falta de ortodoncia, claro eu recurro al xefe,éste depois de enxerme a cabeza de cabeza de corzo, me dice si a pergunta e relacionada con los acentos, pon dous outres por línea que por ahí debe andar a coisa, sí se trata que a dubida é de b ou v, me dice cuando teñas dubida pona grande nahún sexas miserias, totale que assín o fazo, claro que depois quéin sempre me dice a verdade é o santo do padre, ... (ver texto completo)
Burguillos non era o seu primeiro apellido. Para min sempre foi o Capitán De las Heras. Procedía tamén da tropa, como Romerales. Foi el quen me meteu naquela oficina que de tantos barrigazos polas dunas me salvou. Era segoviano, do pobo de El Espinar, e conocía ao comandante Vicente Tomás, de Lubián.
Eu tamén o vin entretenido varias veces, furgando co rotulador e o cartabón na "Escalilla de Oficiales". Pero nunca me atrevín a darlle conversación, se lle daba por estar calado.
Dictábame os escritos ... (ver texto completo)
El capitán Burguillos presumía de empedernido lector de toda la literatura anglosajona.
Pero aquella mañana, solos los dos en la oficina, capitán y sargento, él estaba muy poco hablador. Se entretenía con la escalilla de oficiales y un rotulador de punta gorda, con el que había tachado un nombre, utilizando también el cartabón como guía. Decía que no quería ascender a comandante, porque en su próxima jubilación perdería un pico de la pensión, al no computar los muchos trienios de oficial.
Después me metió prisa con el trabajo que yo estaba haciendo. Tenía que firmarlo, y quería irse a tomar unas tapas en el bar de los oficiales cuanto antes.
Mientras tecleaba mi olivetti, quise darle conversación sobre la literatura que tanto le apasionaba:
--Mi capitán, ¿Le gusta Thackeray?
--No sé. Nunca he probado esa tapa --contestó con gran sinceridad y cortesía.
Pasado el tiempo, encontré una interesante muestra de su biblioteca sobre su mesa: la colección completa de Marcial Lafuente Estefanía. ... (ver texto completo)
Nuestro más sentido pésame a los familiares de Elena, nuestra querida vecina, que nos dejó así de repente; todavía no nos lo creemos. Hago extensivo el pésame a los familiares de todos los fallecidos este año en Lubián, ya que está siendo un año nefasto en este sentido. A ver si pasa esta mala racha y empieza la de nacimientos, que buena falta hacen y nos llenan de alegría.
Descanse en la paz del Señor, señora Elena.
Un abrazo a sus familiares y a todos los foreros de buena voluntad.
Una vez que ya se terminó la restauración del Retablo Mayor de la Tuiza, ahora se están recaudando fondos para restaurar los retablos de los dos laterales (el de San Juan y el de la Magdalena).

El número de cuenta de CAJA ESPAÑA-DUERO es el siguiente:
2096 0425 11 3212717600.
Concepto: "Restauración Retablos Tuiza".
Nombre del ordenante.

Gracias por tu donativo, la Tuiza es de todos y debemos cuidarla entre todos.:-). Saludos a tod@s.
Tenga usted paciencia, Sr. Romerales; quizá esa bella mujer se digne en, breve, a comprobar si ese castillo, que con tanto interés ha construido, se mantiene en pie. Ese será el momento de entrar en acción y poner en práctica su consabida y eficiente táctica militar.
Sin embargo, con todo mi respeto y pidiéndole perdón por tal osadía, tengo que reprocharle que, como militar, ha pecado de falta de vigilancia; pues ha dejado su espalda denuda e indefensa a un posible ataque por mar, quizá, desde un ... (ver texto completo)
Todo controlado, señor Ballesteros. Al objetivo indiscreto, mejor la espalda. Claro que, de haber hecho un seguimiento más preciso, bien hubiéramos podido determinar la naturaleza de determinado derrame en la espalda del jovenzuelo. ¿Crema solar sin "esparexer"? Puede que sí. Tal vez no.
Rompan filas.
Una tarde bajó a la playa una mujer extraordinariamente bella, seguida por un chiquillo de unos ocho años, calculo, y por una mujer vestida de negro: la sirvienta. Llevaban bolsas de bocadillos del Hotel Imperator, y supuse que el chico pasaba la mayor parte de su vida en hoteles. Era digno de lástima.
La criada sacó algunos juguetes del montón que llevaba en un macuto. Todos parecían poco apropiados para la edad del niño: un cubo de playa, una pala, algunos moldes, un balón hinchable y unas arcaicas ... (ver texto completo)
Tenga usted paciencia, Sr. Romerales; quizá esa bella mujer se digne en, breve, a comprobar si ese castillo, que con tanto interés ha construido, se mantiene en pie. Ese será el momento de entrar en acción y poner en práctica su consabida y eficiente táctica militar.
Sin embargo, con todo mi respeto y pidiéndole perdón por tal osadía, tengo que reprocharle que, como militar, ha pecado de falta de vigilancia; pues ha dejado su espalda denuda e indefensa a un posible ataque por mar, quizá, desde un ... (ver texto completo)
Una tarde bajó a la playa una mujer extraordinariamente bella, seguida por un chiquillo de unos ocho años, calculo, y por una mujer vestida de negro: la sirvienta. Llevaban bolsas de bocadillos del Hotel Imperator, y supuse que el chico pasaba la mayor parte de su vida en hoteles. Era digno de lástima.
La criada sacó algunos juguetes del montón que llevaba en un macuto. Todos parecían poco apropiados para la edad del niño: un cubo de playa, una pala, algunos moldes, un balón hinchable y unas arcaicas ... (ver texto completo)
Como miembro de la familia que formamos todos lo nacidos en Lubian, siento una gran pena, por que se nos han ido unos grandes amigos y mejores personas, desde aqui quiero dar mi mas sentido pesame a todas las familias de los fallecidos y mi respeto mas sincero para todos,
¿Sargento Chamorro?
Sus ordenes, Romerales.
"olla o can"......
Pin... pin... comecei a oír entre soños. Pin... pin... vaia, chove!
Espreguiceime. E, sen pensalo moito saquei o naris polo buraco da porta, e pin! Unha pingota no medio e medio do naris. Medio susto, medio risa.
Pasei o que quedaba de noite co naris no buraco. Uliscando a choiva, uliscando a herba, e o millo, e os toxos. Oíndo as bágoas do ceo, oíndo o meu respirar, oíndo os silencio da noite.
Entre soños atopeime ó carón da lareira onde ue me criei. Nacín entre pallas, e ... (ver texto completo)
¿Sargento Chamorro?