Arquitectura tradicional
Munto bueno Dn. Ricardo, más nahún tiña que poñer o meu nome, pois eu me comunico con Ispaña, quero pensar co sinor se refiere al acento andaluz, más como queira que sexa teño que recoñecer que voçe es único, claro ísto mo comenta o padre dice ponle algo a ise sinor que merece a pena, que escrebe como Dn. Miguel, o apellido nahún lo poño por dudar si é coa b grande ou cua piquena. De tudas maneiras Dn Xosé como é andaluz o mellor le gostaba que enxeran a poza.
Unha aperta.
Sinor Telesforo: Da gosto leer os seus escritos, parece o das orellas y apapada grandes con sus descriciones y no sólo iso sinahún que resaltando lo de la mula, para que nos enteremos todos que no es un animale de carga, bueno recordando al sinor Benedicto XVI, que la sacó del nacimiento de Niño Xesus fixo del Dios padre, en definitiva que o sinor le pone en el lugar que le corresponde, ahora referiéndome al fondo de su mensaxe istou totalmente de acordo co sinor, ssín ir más lexos iste día nahún ... (ver texto completo)
Gracias, hombre.
¿Don Camilo José? Algo le he leído, como "Viaje a la Alcarria" o "La Colmena", pero fíjate, querido ex de mi compañera, que lo recuerdo más por la escena televisiva en la que afirmó que era capaz de succionar una palangana de agua por el ano. ¡Eso sí que era una lavativa!
La mula tirando del tranvía, estampa que yo no viví, está inspirada en Booth Tarkington y su novela "El cuarto mandamiento".
Si no recuerdas cuál es ese mandamiento, pregúntaselo al padre, que él seguro que ... (ver texto completo)
Que bo o da yaya... ¡jajaja!
Una mula solitaria tiraba del tranvía, y a veces lo descarrilaba, en cuya coyuntura bajaban del torpe carromato sus pasajeros y ayudaban a volverlo a encarrilar.
Realmente era justo que tuvieran deferencias de esta naturaleza para con él, pues era el tranvía un vehículo amable y poco exigente. Así, podía una señora silbarle desde la ventana del piso segundo de su casa, y bastaba esto para que el tranvía aguardase mientras la dama cerraba la ventana, se ponía sombrero y abrigo, bajaba la escalera, ... (ver texto completo)
Sinor Telesforo: Da gosto leer os seus escritos, parece o das orellas y apapada grandes con sus descriciones y no sólo iso sinahún que resaltando lo de la mula, para que nos enteremos todos que no es un animale de carga, bueno recordando al sinor Benedicto XVI, que la sacó del nacimiento de Niño Xesus fixo del Dios padre, en definitiva que o sinor le pone en el lugar que le corresponde, ahora referiéndome al fondo de su mensaxe istou totalmente de acordo co sinor, ssín ir más lexos iste día nahún sei por qué motivo ni razón o telemovil deixou de funcionar totale que me istaban a buscar, claro tudos preocupados y eu ssín saber nada, antes isto nahún acontecia había tempro pra tudo.

Unha aperta. ... (ver texto completo)
Una mula solitaria tiraba del tranvía, y a veces lo descarrilaba, en cuya coyuntura bajaban del torpe carromato sus pasajeros y ayudaban a volverlo a encarrilar.
Realmente era justo que tuvieran deferencias de esta naturaleza para con él, pues era el tranvía un vehículo amable y poco exigente. Así, podía una señora silbarle desde la ventana del piso segundo de su casa, y bastaba esto para que el tranvía aguardase mientras la dama cerraba la ventana, se ponía sombrero y abrigo, bajaba la escalera, ... (ver texto completo)
Iso, iso: a xubilación aos sesenta!
Nos anos sesenta éramos moitos os rapaces labregos en Lubián. Como non había televisión, os pais ían cedo para a cama e facían fillos á esgalla. Aquelas eran familias numerosas, e non as de agora.
Tamén había vacas a fartar: trescentas na vacada da serra, cen na veceira que se levaba ao campo, máis as parellas de mansas para o traballo e as becerras que inda eran pequenas para botalas para a serra.
Moitos rapaces labregos, cando se ceibaba unha faceira de rastrollo no acordo, íamos coas becerras ... (ver texto completo)
Fíjate, querido Piño, qué bien escribe el gallego nuestro buen amigo Zé. Le enseñan castellano y brasileiro en el convento de Pernambuco, y lo que aprende es el gallego.
Aquel día en El Campo Grande, cuando viste a mi adorado Zé das Carvalhas, la que iba de bracete con él no era yo, que esta Pitina ya era su ex. ¿Las faldas de ella eran negras? Por que si no era el Padre José, por quien me dejó plantada un día del Orgullo Gay, era la muñeca hinchable que se compró para reemplazarme, con la que solía ... (ver texto completo)
Condenada de ex, que humor teñes, más nahún inganes o Piño que me parece un gaxo de certo prestixo, aunque seguro que algún dia bubeo por o botixo, más un respeito por el sinor Roberto, que agora istá en la Arxentina y Adolfo lo vi el Domingo, además tú béin sabes que eu traxes so teño os que tú me regalaste, agora nahún debía de decirlo con el respeito a tu actual marido y lo del orgullo Gay menos, aunque a nosotros nahún nos ofende pois nahún temos necesidades disas, tanto al padre y a min nos une outra coisa, que es dificil de comprender más si nahún la explicamos.
Te desexo que nunca perdas el sentido del humor, que tanta falta fai en estes tempos.

Unha aperta para el teu marido y un abrazo munto forte pra tí. ... (ver texto completo)
Que bonito! A mín tamén me parece Rosa Linda esa muller, tiña que nacer outra.

Quero aclarar que non me pareceu mal o de aquel día en Valladolid, o fin non nos conocíamos, surgiu o de ter que coller o taxi tan rápido, me chamou moito atención aquela parexa tan ben finchada, sí o sentí, ela unha Señora imponente, quixera vela de frente, tiña boas curvas, por algo falaban da Pita Moñuda! faciáis boa parexa.
Cerca de donde nos vimos, está a pérgola dos jardines do Campo Grande, pra proxima vez que ... (ver texto completo)
Aprezado Piño: Totalmente de acordo co que dice o sinor, penso que mulleres como Rosa Linda nahún debían de morrer, agora referente o día de Valladolide, eu penso que a miña amada Pita Moñuda istaba de bon ver.

Unha aperta.
Que bonito! A mín tamén me parece Rosa Linda esa muller, tiña que nacer outra.

Quero aclarar que non me pareceu mal o de aquel día en Valladolid, o fin non nos conocíamos, surgiu o de ter que coller o taxi tan rápido, me chamou moito atención aquela parexa tan ben finchada, sí o sentí, ela unha Señora imponente, quixera vela de frente, tiña boas curvas, por algo falaban da Pita Moñuda! faciáis boa parexa.
Cerca de donde nos vimos, está a pérgola dos jardines do Campo Grande, pra proxima vez que ... (ver texto completo)
Fíjate, querido Piño, qué bien escribe el gallego nuestro buen amigo Zé. Le enseñan castellano y brasileiro en el convento de Pernambuco, y lo que aprende es el gallego.
Aquel día en El Campo Grande, cuando viste a mi adorado Zé das Carvalhas, la que iba de bracete con él no era yo, que esta Pitina ya era su ex. ¿Las faldas de ella eran negras? Por que si no era el Padre José, por quien me dejó plantada un día del Orgullo Gay, era la muñeca hinchable que se compró para reemplazarme, con la que solía ... (ver texto completo)
Que bonito! A mín tamén me parece Rosa Linda esa muller, tiña que nacer outra.

Quero aclarar que non me pareceu mal o de aquel día en Valladolid, o fin non nos conocíamos, surgiu o de ter que coller o taxi tan rápido, me chamou moito atención aquela parexa tan ben finchada, sí o sentí, ela unha Señora imponente, quixera vela de frente, tiña boas curvas, por algo falaban da Pita Moñuda! faciáis boa parexa.
Cerca de donde nos vimos, está a pérgola dos jardines do Campo Grande, pra proxima vez que ... (ver texto completo)
Se os carvalhos falassem
nâo ficaría eu tâo só
e as minhas conversas deixaríam de ser
monólogos que me queiman na gorja.

Se os carvalhos falassem
minha sería a dor da sua decota
meu o medo ao incêndio
e minha a capa de prata do seu tronco.
... (ver texto completo)
Adorable ex: Como sabes os meus puntos fracos, cuasi me faces emocionar, nahún vexas coa dichosa poesía, istou tan de acordo co fondo, más debemos levar coidado, pois aunque agora parece que gozamos de certas livertades, pra dicir aquilo que vemos, oimos, pero no fundo nahún é assín, eu istes dias o lado do padre me enteri de muntas coisas que nahún debo decir, como sabes istamos nun covento de Xesuitas por el amor al Santo del Papahún que nahún é outro que Fancisco para los amigos, como é o noso ... (ver texto completo)
Duli. Txiki Ez, Handi Bai.

Estos chicos que te refieres, no es que sean malos, pero cuando les conozcas, cambia la cosa, algunos son algo voceras, dicen tacos, cuentan cosas verdes, y lo peor del caso, que a veces pasan junto de uno, te miran de reojo y no te hablan, eso es lo que me hacen a mi, no hay derecho!

Cierto que hay cosas peores.

Aun paisano nuestro le gustaba tocar la gaita en casa, su suegra cansada de tanto tiro... Liro... Va y le mete la gaita en una oreja, decide ir al médico ... (ver texto completo)
Amigo Piño, penso so sinor istá doido de cando foi o caso de Valladolide, eu le pedo mil disculpas, pois o sinor caime béin además me parece unha persoa de gran prestixo.
Unha aperta.
Se os carvalhos falassem
nâo ficaría eu tâo só
e as minhas conversas deixaríam de ser
monólogos que me queiman na gorja.

Se os carvalhos falassem
minha sería a dor da sua decota
meu o medo ao incêndio
e minha a capa de prata do seu tronco.

Se os carvalhos falassem
meu sería o mundo dos pássaros
meus os degoiros e fantasías
minhas as pernas trepadoras de criança
e suas as minhas caricias.

Se os carvalhos falassem
seus os meus ouvidos
minhas as suas queixas
meus os seus ancestros e os druidas
e as fadas do monte que há herdar meu corpo.

Se os carvalhos falassem
escutaría eu nâo outra fala
meu o refugio entre urzeiras e carpaços
minhas a paz e a liberdade
meu o seu destino
e minha a minha pátria.

Para todos vosotros, especialmente para mis amados Romerales y Zé das Carvalhas, este hermoso poema de Concha Rousia que me recuerda la lengua portuguesa de mi querida madre, aunque es galego reintegracionista. ... (ver texto completo)
Tenéis inteligencia, imaginación, sentido del humor... ¡me siento tan pequeñita a vuestro lado! Un saludo.
Duli. Txiki Ez, Handi Bai.

Estos chicos que te refieres, no es que sean malos, pero cuando les conozcas, cambia la cosa, algunos son algo voceras, dicen tacos, cuentan cosas verdes, y lo peor del caso, que a veces pasan junto de uno, te miran de reojo y no te hablan, eso es lo que me hacen a mi, no hay derecho!

Cierto que hay cosas peores.

Aun paisano nuestro le gustaba tocar la gaita en casa, su suegra cansada de tanto tiro... Liro... Va y le mete la gaita en una oreja, decide ir al médico ... (ver texto completo)