Aún no vi este maravilloso vídeo que anda por faceboot da Banda As Portelas en la procesión da Patrona Asunción. Pero me sumo a Isabel y Pita Moñuda en la oración: La Banda As Portelas es una preciosa joya cargada de diamantes que no se puede perder, inda que estos pueblos tengan las espaldas cargadas de oro.
En este Pueblo de Padornelo que cultiva tradiciones, costumbres, relaciones, etc, se le valora como la Banda de música más cara del mundo.
Y eso que empezaron por un sonajero, una gaita y ... (ver texto completo)
La casa de arriba de Hilario tenia un horno antes ¿es esa?
Carmina! Aquí necesitamos más información porque nos hemos perdido en nuestro Pueblo.
Carmen ¿Qué pensará? Seguro que piensa que vaya cuesta que ha subido sin una fatiga (no como yo). ¿O tal vez este pensando si no les gusta la música que tocamos que se... ¿Le gustará ahora que los a oido a la plana mayor que se estaban pensando si los incluian en la fiesta? ¿o tal vez pensará que le importa un... que les guste o n o? ¿Estará pensando en tomarse un cafecito conmigo? Seguro que es eso...
Isa, no me acuerdo si pensaba algo especial, lo que sí puedo decir que para mí fue muy emotivo tocar en Padornelo acompañada de mi hijo y del resto de compañeros de la banda y sentirnos tan bien recibidos y arropados por todos los que allí estabais. Pudimos sentir la emoción de mucha gente cuando en la iglesia empezaron a sonar las gaitas, hubo más de uno y una que le cayó alguna lagrimita y para mí que tocar en la banda ya es una recompensa, cuando notas la emoción de la gente que escucha es una ... (ver texto completo)
Esto es la parte de atrás del horno y debo deciros que esta fuera de lo que era la casa, la boca estaba dentro de la casa. Todos los que habéis comentado la otra foto no habéis acertado con el lugar donde se encuentra este horno. Modesta debo decirte que vosotros tenéis una casa que lindaba con la que tiene el horno.
Saludos.
No, no es el horno do Xogo dos Bolos, tu Isa tienes una foto que te hice yo el verano pasado muy cerquita de donde esta este horno, que pertenece a una casa.
que yo sepa la casa de debajo del puente que era de la tia felicidad y del tio santiago tenia un horno no estoy segura..... es una idea
un beso para todos los forero/as
Este año hice un calculo de la ruta que hacemos con la Patrona Asunción: Hay 80 por ciento de bajada, podemos decir alegre, y un 20 por ciento de subida (la testeira) que nuestra mente hace que el 20 por ciento sea un 2000 por ciento.
Según los cálculos del sondeo. Y por las fotografías se puede apreciar. Este año hemos rebajado ese 2000 por ciento.
Le pregunte a la Virgen Asunción, y me contesto muy bajo: Hasta la música crea una atmósfera para estimular la conciencia.
Arre!
Hola a todos:
Una casa que tenia acceso a todas las dependencias necesarias sin salir a la calle era la de Arsenio ¿Está ahí el horno?
Un Abrazo y gracias por volver.-
Pepe.-
Carmina, estaba convencido que solo había dos hornos, ¿Pues, quién era tan sumamente rico, para poder permitirse el lujo de tener un horno particular? seguramente pase alguna vez por delante de esta casa y hasta puede que mirara la ventana. Pero no tengo ni puñetera idea donde esta este horno. Que por cierto otra joya de la abuela que se perderá.
No, no es el horno do Xogo dos Bolos, tu Isa tienes una foto que te hice yo el verano pasado muy cerquita de donde esta este horno, que pertenece a una casa.
Para no cometer el mismo error, diremos que son las casas, (no se a quién pertenecen), saliendo del pueblo por la Preta o mejor dicho, entrando por la Preta a la izquierda.
Bien Pablo, ahora si, has acertado.
A chave e a pechadura

Aproveitando o día de mercado achegouse ao Púente o Sr. Prat co propósito de facer unha copia da chave para porta da súa nova residencia de vrou. O “Rayanico” tiña a ferretería cheíña de xente e ó pedirle a chave dixole que mellor fora a facer o resto de mandados ao Mercado e alá a última hora se achegara a buscala.
Mira por onde unha muller de Valdespino tamén se achegou a ferreteria a facer unha chave, e como non podía ser de outro xeito cando o desorde impera e os porcentaxes ... (ver texto completo)
Amigo Pingadelo: Moi ben, polo conto da chave. Contovos eu outro esto pasou en Marin, era unha parexa que tiña un rapaz peqeniño, pero xa levaban varios anos casados, e dixolle el, Concha temos que facer o amor o estilo rodaballo, estas louco Fermin eu deso non sei nada, pero enseñote eu ¿enton como facemos? tumbaste na esquina do pasilloe e abres as pernas, e eu collo carreira dende a outra punta
e tirome enriba tua e xa esta, el colleo carreira dende a esquina contraria onde estaba a muller coas ... (ver texto completo)
Pueda que sea escaso. El dialogo existe y con música y para dar fe al lado del recinto del credo. Y con toda su gente agradeciendo a este pueblo el don que nos ha ofrecido, nuestras necesidades son atendidas.
Les haríamos una pregunta, que no le haremos, porque no es el momento para preguntarnos sobre la comunicación interior y sobre la misión de los pueblos, porque seguro que conocen más su zona que el Gobierno nacional o provincial.
Como su nombre indica, el horno viejo, xogo bolos, que esta un poco abandonado con tanto y tanto que nos ha dado, ni se ha quejado porque la Plaza sea primero.